003：ปาร์ตี้วันเกิดนรกแตกเริ่มขึ้นแล้ว
รถม้านั้นมาอย่างรวดเร็วทันใจ
ฉันเข้าไปในรถม้าพร้อมกับกระตุ้นพ่อกับแม่
ไม่มีเพดานบนรถม้า ดังนั้นเลยเห็นทิวทัศน์ของเมืองได้อย่างชัดเจน
กล่าวอีกนัยหนึ่งระยะห่างของเรากับคฤหาสน์แคบลงเรื่อยๆ
一ทุกวินาทีความวิตกกังวลของฉันหนักหนาขึ้นเรื่อยๆและตรวจสอบกับพ่อแม่อีกครั้งว่าฉันแต่งตัวแปลกๆรึเปล่า
「มาเรีย วันนี้เป็นแค่งานเลี้ยงวันเกิดคุณหนูอย่าเกร็งเกินไป」
ท่านพ่อพูดด้วยรอยยิ้มเจื้อนๆ
ไม่ ฉันรู้อยู่แล้ว
ตามธรรมเนียมเวลาลูกสาวเข้าสู่วัย 12 ปี จะมีงานเปิดตัวซึ่งแยกกับการจัดงานวันเกิด
ในงานนี้ทางครอบครัวจะแสดงความมั่งคั่งและอำนาจให้ได้เห็นกัน จากนั้นลูกสาวก็จะสร้างคอนเนคชั่นในเด็กวัยเดียวกัน หากเด็กที่อายุครบไม่ได้จัดพิธีนี้ก็จะไม่ถือว่าเป็นขุนนาง
กล่าวอีกนัยหนึ่งลูกสาวของตระกูลขุนนางทีมีอายุต่ำกว่า 12 ปี เรียกได้ว่าเป็น “ว่าที่ลูกของตระกูลขุนนาง” ไม่ใช่ขุนนางเต็มตัว
นี่เป็นเพราะว่าทุกอย่างจะมีไว้เพื่อพิสูจน์ว่าคู่ควรแก่ตระกูลหรือไม่ ทั้งด้านมารยาท กิริยา ความคิด และความรู้ ดังนั้นจะต้องอุทิศทั้งชีวิตในวัยเด็กเพื่อเรียนรู้สิ่งเหล่านี้เพื่อขึ้นเป็นขุนนางอย่างเต็มตัว
ในทางกลับกัน งานเลี้ยงวันเกิดก็คืองานธรรมดาไม่ใช่งานอย่างเป็นทางการ แต่เป็นงานฉลองอายุครบสิบสองปี ดังนั้นจึงมีแต่คนรู้จักที่ได้รับเชิญ หรือถูกขอให้เข้ารวมเพื่อสร้างคอนเนคชั่น ดังนั้นการสร้างคอนเนคชั่นในงานวันเกิดจึงไม่ได้หนักหนานัก
ดังนั้นเป็นงานปาร์ตี้ธรรมดาทั่วไป
แม้ว่าจะเป็นงานวันเกิดธรรมดา แต่หากจัดงานใหญ่เกินความจำเป็น ก็จะเสียเงินอย่างเปล่าประโยชน์ ดังนั้นมีเพียงขุนนางระดับสูงที่จะทำเท่านั้นแหละ
ขุนนางระดับล่างอย่างพวกเราไม่จัดงานแบบนี้หรอก แค่เค้กก้อนเดียวก็ถือเป็นของขวัญล้ำค่าแล้ว
ครอบครัวของฉันก็จัดงานวันเกิดแค่เท่าที่จำเป็น และฉันเองก็ไม่ได้อยากเข้างานเลี้ยงฉลอง
คฤหาสน์ของมาร์ควิสตั้งอยู่บนเนินสูงเล็กน้อยและมีรั้วล้อมจากทุกด้าน ที่หน้าประตูมีอัศวินสวมชุดเกราะพร้อมถือหอก
เมื่อคนรับรถม้ายื่นจดหมายให้ดูอัศวินก็โค้งคำนับก่อนจะเปิดประตู
（ในที่สุดก็ถึงเวลา……）
ฉันกลืนน้ำลายและเข้าไปในคฤหาสน์พร้อมกับรถม้า
◆ ◆ ◆
「ขอบคุณที่เชิญมาในวันนี้นะครับ」
「เอ่อ คุณควอตซ์ คุณคุเรฮะ และผู้หญิงน่ารักคนนี้คือใครเหรอครับ？」
จิลล์・เบลล์・ดิแซคพูดคุยกับท่านพ่อและมองหน้าฉัน
เธอตระหนักได้ทันทีว่าต้องแนะนำตัว เธอหยิบจีบกระโปรงขึ้นมาและแนะนำตัว
「นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราได้พบกันสินะคะท่านมาร์ควิส ดิฉันชื่อ มาเรีย เทมเพิล ลูกสาวของบารอนควอตซ์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ」
「อุมุ ช่างเป็นสาวน้อยที่อ่อนน้อมถ่อมตนจังเลยนะครับ ดวงตาคล้ายกับคุณนายมากเลย ลูกสาวของคุณนายเองก็งดงามเหมือนกันเลยนะครับ」
「เอ่อดิฉันไม่เหมาะกับคำชมเช่นนั้นหรอกค่ะ」
หลังจากทำเช่นนั้นฉันก็มองไปรอบๆ
ลูกสาวที่นางร้าย ลูน่า เบลล์ ดิแซค ยังไม่ปรากฏตัว
「มีอะไรยังงั้นเหรอ？」
มาร์ควิสถามฉันด้วยความสงสัย พฤติกรรมของฉันมันดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ
ฉันเลยรีบแก้ตัว
「เอ่อ พอดีฉันกำลังมองหาท่านลูน่าค่ะ」
「อืม ลูน่ากำลังพูดคุยกับแขกอยู่ที่ลานบ้าน เธอเองก็อายุพอๆกันดังนั้นจะดีใจมากเลยล่ะถ้าทั้งสองสนิทกัน」
มาร์ควิสยิ้มอย่างอ่อนโยน
เมื่อมองแวบแรกเขาอายุประมาณสามสิบ
อืม หน้าตาแบบนี้คงได้รับความนิยมจากสาวๆน่าดูเลยนะ
ใบหน้าที่ดูอ่อนวัย แต่ก็แสดงออกถึงความกล้าหาญและงดงาม
พ่อของฉันเองก็มีใบหน้าเหมือนกับพวกพระเอก แต่ก็เข้าใจได้ดี ก็เป็นตัวละครในเกมจีบสาวนี่นะ
แม้ว่าจะดูสูงวัยแต่ก็ยังมีความงดาม แต่เทียบกับตัวฉันชาติที่แล้วหน้าในวัยประมาณนี้คงจะหาได้ยากยิ่ง
เฮ้อช่างเรื่องนั้นไปก่อนเถอะ
อย่างไรก็ตาม มาร์ควิสไม่ใช่ตัวละครหลักใน ฟ้าคราม
ทนไม่ไหวแล้ว
อ่าฉันล่ะชอบหนุ่มแก่ๆที่ดูใจดี
「เอาล่ะถึงเวลาไปทักทายกันแล้ว」
「โอ้ว ฝากด้วยนะ ลูน่าคงจะดีใจน่าดูเลย」
อาจเป็นเพราะฉันอายทนไม่ได้ที่จะอยู่ต่อหน้ามาร์ควิสสุดหล่อคนนี้ ดังนั้นฉันจึงรีบออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว
ฉันเห็นว่าเมดกำลังมองมาที่ฉันพร้อมกับรอยยิ้ม
◆ ◆ ◆
――จากนั้นก็ถูกนำไปยังลานของคฤหาสน์
ด้วยความพยายามของคนสวนทำให้มีโต๊ะประมาณห้าโต๊ะพร้อมผ้าสีขาวในสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้ที่งดงามวางเรียงรายพร้อมกับอาหาร
จานที่สวยงามวางซ้อนกันที่ด้านข้างของโต๊ะ จึงเดาได้ว่าเป็นงานเลี้ยงยืนทาน
มีเก้าอี้และม้านั่งอยู่ทั่วสวน ดังนั้นก็มีที่สำหรับให้นั่งทานเช่นกัน แต่ว่าฉันก็พบกับเป้าหมายหลักแล้ว
「――โอ๊ะ หน้าไม่คุ้นเลยนะ？」
ทันทีที่ฉันก้าวเข้าไปในลาน ฉันก็ถูกเรียกทันที
ฉันรีบหันไปทั้งตัวเพื่อมองเจ้าของเสียง
（สวยมาก……）
ชั่วขณะหนึ่งฉันจ้องมองสาวน้อยที่อายุวัยเดียวกับฉัน
ผมยาวมันวาวสีเงิน
ใบหน้าที่อ่อนโยนนั้นเรียบร้อยมากจนหลงใหลได้ทั้งชายและหญิง
สเปคของเธอโครตจะสูงลิ่วเลย
ชุดเดรสสีน้ำเงินโปร่งใสด้วยผ้าคลุมไหล่ลายลูกไม้
ความงามของเธอที่ทำให้เหล่าศิลปินต้องวาดภาพตัวเธอที่เหมือนเทพธิดา
สาวน้อยตรงหน้าช่างงดงามเกินห้ามใจ ด้วยความอ่อนช้อยและความงามที่ราวกับแตกหักได้เพียงสัมผัส
「อ่าดีใจที่ได้รู้จักนะคะ ดิฉันเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก ดิฉันมีนามว่า มาเรีย เทมเพิล ลูกสาวของบารอนควอตซ์ เทมเพิล ต้องขออภัยจริงๆด้วยค่ะ！」
เธอทักทายออกไปด้วยความตื่นเต้นจนลืมการทักทายแบบปกติ
เธอที่หัวหมุนจนไม่รู้ว่าต้องทำยังไง และเริ่มพูดออกไปพร้อมกับโค้งคำนับ
เธอมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วแตะแก้มของฉันด้วยปลาวนิ้วอันอ่อนนุ่ม
「ไม่ต้องเกร็งเกินไปหรอกนะคะ มาเรีย ดิฉันมีนามว่า ลูน่า เบลล์ ดิแซค เป็นบุตรีของมาร์ควิสดิแซคค่ะ」
เธอหัวเราะคิกคักพร้อมยิ้มกับทักทายฉัน
แก้มของฉันเริ่มร้อนผ่าว และภาพตรงหน้าก็ทำให้จิตใจของฉันแทบละลาย
「เอ่อ……..ท่านลูน่าาาาา……」
ปากของฉันพูดติดขัด
ฉันเอามือแตะปากและเผลอพูดออกมา「รักเลย♡」
ณ จุดนี้มีเสียงแหลมๆดังมาจากด้านข้าง
「พี่สาว แอบมาจีบสาวอีกแล้วเหรอคะ？！」
「อลิซ่า อย่าพูดอะไรแบบนั้นกับคนอื่นสิคะ ฉันก็แค่สร้างมิตรภาพที่ดีเท่านั้นเองนะคะ」
หญิงสาวที่ดูร่าเริงผมสีแดงเข้มในชุดเดรสสีแดงกำลังวิ่งเหยาะๆ
เธอเองก็งดงาม
「ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ดิฉัน อลิซ่า วินเบล ลูกสาวของเคานต์เตส」
「เอ่อ ดิฉัน มาเรีย เทมเพิล บุตรสาวของบารอน――」
「มาเรียสินะ เข้าใจแล้วค่ะ พี่สาวมาทางนี้เถอะค่า」
ฉันพยายามจะพูดให้จบเพื่อไม่ให้อับอายในฐานะขุนนาง แต่ก็โดนขัดกลางคัน
โดยปกติแล้วสังคมขุนนางมีแค่ขุนนางระดับสูงที่จะทำตัวเสียมารยาทกับขุนนางระดับต่ำกว่าได้
อย่างไรก็ตามอลิซ่าเป็นฝ่ายแนะนำตัวเองก่อน ซึ่งถือเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับขุนนางชั้นสูง ที่มาเรียควรเป็นฝ่ายแนะนำตัวก่อน กล่าวอีกนัยหนึ่ง「ฉันไม่สนใจคำทักทายของเธอ ไปซะ」ประมาณนั้นแหละ
ไม่ ในกรณีนี้ต้องบอกว่าเธอไม่สนใจฉันเลยมากกว่า
อลิซ่าโอบกอดลูน่าและพยายามพาเธอไป ฉุดกระชากกันอยู่
「เอ่อ เดี๋ยวก่อนค่ะ――」
ฉันพยายามจะรั้งเอาไว้
「มีอะไรเหรอคะ？」ตรงกันข้ามกับอลิซ่าที่มองเหมือนฉันเป็นกว้างขวางคอ ลูน่ามองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน
「เอ่อ ขอโทษด้วยนะคะนี่อาจจะเป็นการเสียมารยาท ! แต่ดิฉันอยากจะรู้จักท่านลูน่ามากกว่านี้ค่ะ！」
ปากของฉันพูดออกมาเองโดยอัตโนมัติ
ในหัวของฉันคิดแค่ว่าไม่อยากจะจากเธอไปเลย
ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ แต่ฉันคิดอะไรไม่ออกเลยสักนิด
ฉันรีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและคว้าแขนที่ว่างของลูน่าราวกับหลงใหลเธอไปแล้ว
วันนี้ได้เท่านี้พอดีมีอีเว้นต์ในเกมหมานิดหน่อย
สนับสนุนผู้แปลได้ที่ QR Code ข้างล่าง หรือเลขบัญชี108-0-77984-1 กรุงไทย ครับ
ลงให้อ่านแค่สองที่เท่านั้นคือ Goshujin.tk กับ Nekopost อ่านจากที่อื่นไม่มีภาพประกอบเพราะโดดดูดไปลงนั่นเอง
