ตอนที่ 162 – การฝึกอาชีพเป็นสายภายใน
หลี่อีนั่วขยิบตาให้หวังปิ่งซู ทั้งสี่คนกลับเข้าไปในกลุ่มคนด้วยกัน
ในด้านความใกล้ชิดของความสัมพันธ์ เธอย่อมจะยืนอยู่ข้างหลี่ซูถงและชิ่งเฉิน
ถึงจะไม่ได้รับการสืบทอดของอัศวินนี้ หลี่ซูถงก็เป็นอาเจ็ดที่เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับเธอ
ถึงขนาดที่คนมากมายยังไม่รู้ว่าที่ท่านผู้เฒ่าผู้นำตระกูลสกุลหลี่ชอบหลี่อีนั่ว ในระดับหนึ่งเป็นเพราะว่าหลี่ซูถงชอบนิสัยของหลี่อีนั่วมาตั้งแต่เด็ก ๆ
ดังนั้นเวลานี้เธอเข้าใกล้ทหารกองร้อยสนามเหล่านั้นอย่างจงใจแต่คล้ายไร้เจตนา จะเป็นสายภายในก็ต้องมีท่าทางของสายภายใน ถ้าหากเด็กหนุ่มนั่นต้องการให้ตนเองช่วยขจัดอุปสรรคพวกนี้ เธอก็ต้องลงมือให้ทันเวลา
นี่เป็นการฝึกอาชีพสายภายใน ยึดครองชัยภูมิล่วงหน้า
เพียงแต่ หลังจากที่ทหาร 4 นายนั้นหายสาบสูญก็ไม่มีความเคลื่อนไหวแล้ว ไม่มีคนสอดแนมอยู่ในป่าไม้ แล้วก็ไม่มีคนมาจู่โจมสังหารอีก ราวกับว่าเรื่องก่อนหน้านี้ล้วนไม่ได้เกิดขึ้น
ชิ่งไฮวกระวนกระวายอยู่บ้าง เขามองไปทางหลี่อีนั่ว “สถานที่ต้องห้ามยังคงอันตรายเกินไป ทุกคนออกเดินทางไปทิศเหนือเถอะ พวกเราทำเครื่องหมายตำแหน่งตอนนี้เอาไว้บนแผนที่กลยุทธแล้ว แค่ต้องมุ่งไปทิศเหนืออีก 5 ชั่วโมงก็สามารถออกจากสถานที่ต้องห้าม!”
ทุกคนพอฟังเขามีความมั่นใจเช่นนี้ แล้วได้ยินอีกว่าแค่อีก 5 ชั่วโมงก็สามารถพ้นเคราะห์ สีหน้าคึกคักขึ้นมาอีกทันที “งั้นก็รีบออกเดินทางเถอะ ยังรออะไร?!”
แต่ทว่าหลี่อีนั่วพอฟังคำพูดนี้แล้วกลับส่งเสียงคัดค้าน “ฉันไม่เห็นด้วย!”
ชิ่งไฮวขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย “เพราะอะไร?!”
หลี่อีนั่วกวาดมองลูกหลานล้างผลาญที่อยู่รอบ ๆ “พวกคุณนึกจริง ๆ เหรอว่าสถานที่ต้องห้ามนี่มันเดินทางง่ายขนาดนั้น ทุกคนลืมแล้วเหรอ เมื่อวานพวกเราเห็นอยู่ชัด ๆ ว่าต้องการมุ่งไปตะวันออก ผลคือผ่านไปคืนเดียวกลับค้นพบว่าตัวเองกำลังมุ่งตะวันตก”
ทุกคนมองหน้ากันอย่างท้อแท้ สิ่งที่หลี่อีนั่วพูดเป็นเรื่องจริง
หลี่อีนั่วกล่าวต่อว่า “สถานที่ต้องห้ามนี่มีเรื่องพิลึกพิลั่น เดินทางตอนกลางคืนหลงทางง่ายมาก ตอนนี้เดี๋ยวฟ้าก็จะมืดแล้ว ออกเดินทางอย่างมุทะลุไม่ได้เด็ดขาด”
ชิ่งไฮวเอ่ยเสียงเย็นว่า “พวกเราอยู่ห่างจากชายแดนทิศเหนือแค่เส้นทางห้าชั่วโมง!”
หลี่อีนั่วโต้กลับว่า “ยิ่งเป็นอย่างนี้ พวกเรากลับยิ่งต้องสงบสติ ส่วนที่อันตรายที่สุดของการเดินไต่เชือกก็คือสามก้าวสุดท้าย ตอนนี้พวกเรามีภัยคุกคามอยู่รอบด้าน เวลานี้ทุกคนก็ควรจะจุดกองไฟรวมกลุ่มเฝ้าระวัง ไม่ใช่รีบเดินทางทั้งคืน”
“อีกอย่าง” หลี่อีนั่วกล่าวด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ “ฉันไม่ไว้ใจคุณเลย”
“ไม่ไว้ใจผม?” ชิ่งไฮวอึ้งไป “คุณอาศัยอะไรมาไม่ไว้ใจผม”
“ตัวคุณเองรู้อยู่แก่ใจ” หลี่อีนั่วยิ้มเยาะ “ฉันเดาว่าคุณไม่ได้ปฏิบัติภารกิจสำเร็จเลย แต่พบกับสถานการณ์ที่อันตรายมาก ถูกบังคับให้ยุติภารกิจ ฉันรู้ว่าคุณมาเสาะหาวัตถุต้องห้ามหมายเลข ACE-003 ‘งูเจ้าเล่ห์’ ถ้าคุณตั้งใจจะปฏิเสธฉันก็เอาวัตถุต้องห้ามออกมาพิสูจน์ตัวเอง”
คราวนี้ ชิ่งไฮวไม่พูดแล้ว
เพราะว่าหลี่อีนั่วพูดความจริง!
ยิ่งไปกว่านั้น ภารกิจที่หนึ่งของผู้ท้าชิงที่เข้าร่วมสังเวียนแห่งเงาทุกคนล้วนเป็นการหาวัตถุต้องห้ามที่ระบุอย่างเจาะจง
ตอนที่คัดกรองรอบแรก ผู้ท้าชิงคนไหนก็ไม่ได้รับอนุญาตให้พกวัตถุต้องห้ามมาช่วยเหลือ หลังจากผ่านการคัดกรอง วัตถุต้องห้ามที่พวกเขาได้รับจะกลายเป็นของตัวเองไม่ต้องส่งมอบ
ชิ่งไฮวสูดลมหายใจลึก ๆ ถ้าเขายุแแยงตอนนี้จะต้องมีลูกหลานล้างผลาญตามเขาจากไป แต่ว่าหวังปิ่งซูจะไม่ตามเขาไปเด็ดขาด!
เขาต้องการยอดฝีมือแรงก์ B คนนี้อยู่ข้างกาย!
คนทั้งกลุ่มคุมเชิงกันอย่างนี้ ทุกคนใคร่ครวญคำพูดของหลี่อีนั่วแล้วจับสังเกตปฏิกิริยาของชิ่งไฮว
ทุกคนค้นพบอย่างรวดเร็วว่า ชิ่งไฮวหยิบวัตถุต้องห้าม ACE-003 งูเจ้าเล่ห์ออกมาไม่ได้จริง ๆ ดังนั้นก่อนหน้านี้ที่จริงแล้วอีกฝ่ายพูดโกหก!
ชิ่งไฮวยิ้มเย็นให้หลี่อีนั่วเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าองค์หญิงใหญ่รุ่นสามสกุลหลี่ขวัญกล้าหาญจิตใจละเอียดอ่อน วันนี้ได้รับการสั่งสอนแล้ว”
“ไม่ต้องมาพูดโมโหแก้เก้อประเภทนี้เลย” หลี่อีนั่วกล่าวอย่างสงบนิ่ง “ตอนนี้ฉันระแวงว่าคุณชักนำตัวอันตรายสักอย่างมาแล้ว พวกคุณก็ล้มเลิกภารกิจไปเพราะตัวตนนั้น เชิญคุณออกไปจากทีมล่าฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างพวกเราจะต้องรักษาระยะห่าง”
แต่ทว่าในขณะนี้เอง มีร่างหนึ่งร่างเดินโซซัดโซเซออกมาจากในป่าไม้ เขาตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดังว่า “ช่วยด้วย! ช่วยผมด้วย!”
เสียงร้องขอความช่วยเหลือนี้ตีขัดการคุมเชิง สายตาของทุกคนกวาดไปมอง ค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าเป็นทหารกองร้อยสนามนายหนึ่งที่เพิ่งหายสาบสูญไป!
เห็นแค่ว่าอีกฝ่ายร่างโชกเลือด บนขาและบนแขนล้วนเป็นรอยมีด ชุดเครื่องแบบที่เดิมทีเรียบร้อยก็กลายเป็นขาดวิ่น
หัวหน้าหมวดเจ็ดรีบพุ่งไปรับ “หวังเฉียง เกิดเรื่องอะไรขึ้น คนอื่นล่ะ?!”
แต่ว่า หัวหน้าหมวดเจ็ดยังไม่ทันเดินไปกลับถูกชิ่งไฮวยกมือขวาขึ้นขวางทางเอาไว้
กลับได้ยินชิ่งไฮวกล่าวด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ว่า “ยืนอยู่กับที่ เงยหน้าขึ้น!”
หวังเฉียงรับคำแล้วหยุดฝีเท้า ขอร้องว่า “ผู้บัญชาการครับ ช่วยผมด้วย!”
ชิ่งไฮวกล่าวกับคนอื่นว่า “สถานที่ต้องห้ามนี่แปลกประหลาดมาก ไปตรวจสอบสักคน ดูว่าเขายังมีชีวิตจริงรึเปล่า”
ทหารนายหนึ่งที่ในยามปกติมีความสัมพันธ์กับหวังเฉียงดีมากวิ่งไป ตรวจชีพจร, ม่านตา, การเต้นของหัวใจของอีกฝ่าย “เรียนผู้บัญชาการ เขายังมีชีวิต รีบช่วยรักษาเขาเถอะครับ”
“อืม” ชิ่งไฮวพยักหน้าอย่างเฉยชา “รักษาก่อน ตรวจดูอาการบาดเจ็บของเขา”
มีคนล้วงชุดอุปกรณ์ทางการแพทย์ออกมา หัวหน้าหมวดเจ็ดถามว่า “หวังเฉียง สรุปว่าค้นพบอะไร คนอื่นล่ะ”
หวังเฉียงกล่าวเสียงเบาอย่างอ่อนแรงว่า “พวกเราเดิมทีกำลังขุดหลุม แต่จู่ ๆ มีคนลอบลงมือลากพวกเราเข้าป่าไม้……”
อาการของเขายิ่งมายิ่งอ่อนแรง เสียงที่พูดยิ่งมายิ่งเบา เบาจนต้องเข้าไปใกล้จึงจะสามารถได้ยินชัดเจน
ชิ่งไฮวสืบเท้าไปข้างหน้าสองก้าวอย่างไม่ตั้งใจ
แต่วินาทีถัดมาก็เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน!
หวังเฉียงที่เดิมทียังอ่อนแรงถึงกับคลั่งขึ้นมากะทันหัน เขาผลักทหารที่อยู่ข้างกายออกไป ชัดมีดที่ตัวเองยัดไว้ในรองเท้าคอมแบทออกมา
แทงเข้าใส่ชิ่งไฮวอย่างปุบปับ!
ชิ่งไฮวหัวเราะเสียงเย็นคำหนึ่ง เขาระวังป้องกันสถานการณ์ประเภทนี้เกิดขึ้นอยู่แต่แรกแล้ว
ยังไม่ทันที่มีดของหวังเฉียงมาถึงเบื้องหน้า มีดของเขาก็ออกตัวที่หลังแต่ถึงก่อนเข้าใส่ช่องท้องของหวังเฉียงแล้ว
ชิ่งไฮววางแผนจะบังคับให้หวังเฉียงถอยไป จากนั้นให้หัวหน้าหมวดเจ็ดคุมตัวเขาไปสอบปากคำ
แต่เหตุพลิกผันที่เหนือความคาดหมายยิ่งกว่าก็ปรากฏขึ้น เห็นแค่ว่าหวังเฉียงเห็นแล้วแล้วไม่ได้หลบเลี่ยง แต่กลับเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง ชนใส่มีดของชิ่งไฮวราวกับว่าหมดสิ้นพลังชีวิตแล้ว
ทันใดนั้น ถึงแม้ว่าชิ่งไฮวจะเก็บแรงได้ทันเวลา มีดในมือเขาก็แทงเข้าไปในช่องท้องของหวังเฉียงแล้ว
หวังเฉียงที่เดิมทีเต็มไปด้วยบาดแผลก็ทนต่อไปไม่ได้แล้ว ล้มลงบนพื้นช้า ๆ
หวังเฉียงคนนี้มาหาชิ่งไฮวด้วยเจตนาจะทิ้งชีวิต ขอเพียงเขาตายไป ชิ่งไฮวก็จะละเมิดกฎ “ไม่สามารถฆ่าคน”!
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะมีปฏิกิริยา ชิ่งไฮวจู่ ๆ ก็วิ่งอย่างบ้าคลั่งไปทางทิศเหนือโดยไม่พูดไม่จาสักคำ!
ตามทางมีเถาวัลย์จู่ ๆ งอกขึ้นมาจากใต้ใบไม้เน่าที่กองสุม พยายามจะรัดพันชิ่งไฮวอย่างแน่นหนา
แต่ชิ่งไฮวแค่ใช้แรงพุ่งชน ถึงกับฉีกเถาวัลย์จนขาดทั้งหมด!
เพียงไม่กี่วินาทีสั่น ๆ กำลังและความเร็วที่ชิ่งไฮวปะทุขึ้นมาล้วนน่าทึ่งเป็นพิเศษ
หวังปิ่งซูกล่าวเสียงกระซิบว่า “คุณหนูอีนั่ว ชิ่งไฮวคนนี้ถึงกับเป็นแรงก์ C ที่ปิดเอาไว้ แถมยังเป็นระดับสุดยอดในแรงก์ C ด้วย”
หลี่อีนั่วพยักหน้า “ตอนนี้เขาน่าจะรู้ว่าตนเองกระตุ้นกฎขึ้นมาแล้ว วางแผนจะใช้ความแข็งแกร่งฝืนทะลวงออกจากชายขอบของสถานที่ต้องห้าม”
“เป็นไปไม่ได้หรอก” หวังปิ่งซูส่ายหน้า “ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นชายขอบสถานที่ต้องห้าม ไม่ใช่แรงก์ B ก็อย่าคิดจะแหกกฎแล้วพุ่งออกไปเลย”
การละเมิดกฎของสถานที่ต้องห้ามจะถูกสิ่งมีชีวิตและพืชพรรณข้างในโจมตี ทว่าไม่ได้ฆ่าตรง ๆ นี่เป็นการมอบความหวังสายใยหนึ่งแต่มนุษยชาติ
แต่ความหวังนี้ริบหรี่อย่างยิ่งยวด
……………………………
ตอนที่ 163 – คุณสู้เฉาเวยไม่ได้
