มังกรเพลิงตัวหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากภายในของกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณ ทันทีที่พิฆาตวิญญาณโบกมือ มังกรเพลิงก็ได้กลายเป็นหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักที่สูงเพียงเอวของเขาเท่านั้น
ดวงตาสีแดงเลือดคู่นั้นช่างเหมือนกับของพิฆาตวิญญาณไม่มีผิดเพี้ยน ทว่ากลับไม่เย็นชาและกระหายเลือดเท่า อีกทั้งมันยังดูไร้เดียงสาและน่ารักมากอย่างเห็นได้ชัดอีกด้วย
รูปร่างหน้าตาก็เหมือนกับพิฆาตวิญญาณราวกับแกะสลักออกมาจากแม่พิมพ์เดียวก็มิปาน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นพิฆาตวิญญาณในฉบับย่อส่วนเลยก็ว่าได้
“ขะ…ข้า…พิฆาตวิญญาณ เจ้าทำให้ข้ากลายร่างเป็นมนุษย์ไปแล้ว อ๊ากกกกก!”
พิฆาตวิญญาณกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าโง่ หุบปากซะ!”
ร่างของมังกรเพลิงแข็งทื่อ แม้จะยังตื่นเต้นแต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดมากอีกแล้ว
เมื่อเขาเห็นเจ้าหมอนี่ที่มีหน้าตาเหมือนกันกับเขาแสดงท่าทางโง่เง่าเช่นนี้ออกมา แววตาของพิฆาตวิญญาณก็เปลี่ยนเป็นอันตรายมากยิ่งขึ้น และอดทนที่จะไม่ฉีกทึ้งใบหน้าของเจ้าหมอนี่อยู่
ถึงภายในใจของมังกรเพลิงจะยิ่งร้อนรนมากขึ้นไปอีก แต่ในที่สุดพิฆาตวิญญาณก็รู้สึกว่าเจ้าโง่เง่านี่ยังพอใช้ประโยชน์ได้บ้าง เขาจึงทนเอาไว้และไม่ได้ลงมือ
เขากล่าวว่า “คุ้มครองลูกแมวน้อยให้ดี ข้าจะไปเล่นกับเจ้าพวกขยะนี้เสียหน่อย”
ทันทีที่พูดจบ เขาก็คร้านเกินกว่าจะเหลือบมองมังกรเพลิงอีกครั้ง และพิฆาตวิญญาณที่เป็นราวกับเทพแห่งความตายนั้น ก็พุ่งทะยานไปหาคนเหล่านั้นทันที
“ข้าผู้นี้จะเป็นใคร พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ เพราะถึงอย่างไรพวกเจ้าก็จะกลายเป็นคนตายอยู่ดี”
จิตสังหารแห่งความกระหายเลือดที่ท่วมท้นทำให้พวกเขาหายใจไม่ออก พวกเขาจ้องมองชายหนุ่มรูปงามที่สมบูรณ์แบบอย่างไร้เหตุผลตรงหน้าผู้นี้อย่างตกตะลึง อันที่จริงแล้วเขาเคยสังหารคนไปมากมายแค่ไหนกัน? ถึงได้มีกลิ่นอายที่น่าหวาดกลัวเช่นนี้ได้
“รีบหนีเร็ว!”
ยังไม่ทันได้ต่อสู้ พวกเขาก็หวาดกลัวเสียแล้ว
พวกเขาสัมผัสไม่ได้ว่าคนผู้นี้มีความสามารถขนาดไหน เป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์หรือว่าผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณกันแน่ แต่สิ่งเดียวที่สัมผัสได้ นั่นก็คือพวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอย่างแน่นอน
กระบี่มังกรเพลิงระเบิดจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ซึ่งพิฆาตวิญญาณก็ลงมือจัดการพวกเขาด้วยวิธีการที่โหดร้ายอย่างที่สุด และความคิดที่อยากจะหนีก็กลายเป็นเรื่องเกินเอื้อมไปทันที
“ลูกแมวน้อยของข้า มีเพียงข้าเท่านั้นที่รังแกได้! มดปลวกอย่างพวกเจ้ากล้ามาทำให้นางต้องหลั่งเลือดเช่นนี้ ถึงแม้จะต้องดื่มกินเลือดในร่างของพวกเจ้าจนหมด ก็ไม่อาจชดเชยมันได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว!”
“อ๊ากกก!” และเสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังขึ้น
ร่างกายแล็ก ๆ ของมังกรเพลิงคุ้มครองมู่เฉียนซีเอาไว้ ด้วยความทะนุถนอมเป็นที่สุด
“ฮือออออ! นายท่าน ท่านต้องเจ็บมาแน่เลย แต่ว่าไม่เป็นไรนะ พิฆาตวิญญาณกำลังแก้แค้นให้ท่านแล้ว”
มังกรเพลิงจ้องมองไปที่ใบหน้าที่คล้ายกับเขา และร้องห่มร้องไห้ออกมาราวกับลูกกวางน้อยตัวหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งนั่นก็ทำให้มู่เฉียนซีมีความรู้สึกที่แปลกประหลาดเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีได้แต่ครุ่นคิด หากพิฆาตวิญญาณร้องไห้เช่นนี้…
นางอดที่จะตัวสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้ ภาพวาดนั้นพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี มันช่างเหนือจินตนาการเกินไปแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มังกรเพลิง อย่ากังวลไปเลย! ข้าไม่เป็นไรแล้ว ไม่ตายแล้วล่ะ เมื่อครู่ข้ากินยาไปแล้วด้วย! คนที่โชคร้ายก็คือพวกเขาไม่ใช่หรือ?”
แต่ทว่าอาการบาดเจ็บนั้นสาหัสมาเกินไปจริง ๆ! คาดว่าต้องใช้เวลารักษาสักครู่หนึ่ง ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์กลุ่มหนึ่งยากเกินกว่าที่จะจัดการเองได้
ฉงหมิงพาคนอื่น ๆ มุ่งหน้าไปอย่างกระวนกระวายใจ แต่เมื่อเข้าไปใกล้พวกเขากลับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง มันมีกลิ่นคราวเลือดที่รุนแรงมากเกินไป
จิตสังหารที่แผ่กระจายออกมาอย่างอันตรายนั้น ทำให้คนอื่นขนพองสยองเกล้าขึ้นมาเลยทีเดียว
มีคนขวางฉงหมิงเอาไว้แล้วกล่าวว่า “คุณชาย ข้างหน้ามีปัญหา อย่าเข้าไปเลยขอรับ เกรงว่าน่าจะมีอันตราย”
ในฐานะที่ฉงหมิงเป็นนักหลอมอาวุธคนหนึ่ง พลังจิตวิญญาณของเขาจึงแข็งแกร่งมากกว่าคนทั่วไปมากนัก และเขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวจนทำให้สั่นสะท้านได้จากส่วนลึกในจิตวิญญาณของเขา
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากเท่าไรนัก และจำเป็นที่จะต้องไปให้ได้
“พวกเราจะไปมีอันตรายอะไรได้ คนที่มีอันตรายคือหญิงบ้าผู้นั้นไม่ใช่หรือ? หากผู้หญิงคนนั้นตายขึ้นมา จูเชว่จะต้องมาเอาชีวิตข้าแน่ เจ้า…พวกเจ้า…พวกเจ้าจะขวางไว้ได้อย่างนั้นหรือ?” ฉงหมิงกล่าวด้วยความโกรธ
“คุณชาย!” ถึงพวกเขาจะขวางไว้ไม่ได้ แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้คุณชายไปเสี่ยงได้เช่นกัน
“ถอยออกไปเดี๋ยวนี้ พวกเจ้าคือลูกน้องของข้า คำพูดข้าใหญ่ที่สุด! หากไม่เชื่อฟัง ก็ไสหัวกลับไป!” ฉงหมิงคำราม
ทันทีที่ฉงหมิงอารมณ์ร้อนขึ้นมา เขาก็พุ่งทะยานออกไปราวกับคนบ้าอย่างไรอย่างนั้น และพวกเขาก็ไม่อาจขวางเขาไว้ได้อีก
เขากวาดไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด และผลปรากฏว่าเบื้องหน้าของเขาได้กลายเป็นทะเลเพลิงที่ไม่มีที่สิ้นสุดไปเสียแล้ว
ฉงหมิงผงะไปครู่หนึ่ง “เปลวเพลิงนี้คุ้นเคยมาก เป็นเปลวเพลิงของผู้หญิงคนนั้น แต่อาศัยความสามารถของนาง จะสามารถระเบิดเปลวเพลิงที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ออกมาได้อย่างนั้นหรือ?”
กลิ่นคาวเลือดที่ลอยคลุ้งอยู่ในทะเลเพลิงนี้รุนแรงมาก ราวกลับว่ากำลังให้คนแช่อยู่ในทะเลเลือดอย่างไรอย่างนั้น
ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องเสียงหนึ่งดังขึ้น “นายท่าน ไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าผิดไปแล้ว ข้าน้อยผิดไปแล้วจริง ๆ โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด!”
พิฆาตวิญญาณสังหารคนเหล่านั้นด้วยความเร็วที่สูงสุด จนตอนนี้ก็เหลือเพียงคนสุดท้ายเท่านั้น และเขาก็ต้องถูกทำลายไปเช่นกัน
เมื่อเห็นว่าสหายของเขาแต่ละคนตายอย่างน่าเวทนา พร้อมเลือดสด ๆ ที่สาดกระเซ็น และสัตว์ประหลาดแห่งความหวาดกลัวผู้นี้ก็ได้กลืนกินพวกเขาไป ซึ่งมันโหดเหี้ยมยิ่งกว่าการฆ่าเขาเสียอีก
ฉงหมิงเห็นชายในชุดสีแดงเลือดคนหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิง เบื้องหน้าของเขามีคนที่เต็มไปด้วยเลือดและไม่มีแขนขาอีกแล้วคนหนึ่ง
ในมือของชายคนนั้นกำลังถือกระบี่ของผู้หญิงคนนั้นอยู่ไม่ใช่หรือ?
มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพที่มีวิญญาณกระบี่เล่มนี้ แน่นอนว่าคนอื่นไม่สามารถใช้มันได้ นอกจากว่า…นอกเสียจากว่า…
ผู้หญิงคนนั้นจะตายได้อย่างไรกัน?
พรึ่บ!
ด้วยพลังนับไม่ถ้วนของกระบี่ทำให้ร่างของคนผู้นั้นแหลกสลายไป และจิตวิญญาณก็ถูกกลืนกินไปอย่างสมบูรณ์
ฟิ้วว!
ในเวลานั้นเอง ลูกธนูจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งตรงไปยังพิฆาตวิญญาณ เงาร่างสีดำพุ่งทะยานไปราวกับสายฟ้าฟาดอย่างไรอย่างนั้น
ฉงหมิงคำรามว่า “นางล่ะ!”
“คุณชาย!” คนที่ไล่ตามมาได้ทันเหล่านั้นตกใจจนแทบจะสิ้นสติไปแล้ว ความสามารถของชายชุดสีแดงเลือดผู้นั้นแข็งแกร่งมาก อีกทั้งยังมีความโหดเหี้ยมอย่างที่สุด
หากคุณชายลงมืออย่างผลีผลามในตอนนี้ คงเป็นเหมือนกับส่งแกะตัวน้อยเข้าปากเสือ เพื่อให้ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ นี่มันจะอันตรายเกินไปแล้ว!
ปัง!
อาวุธลับของฉงหมิงถูกพิฆาตวิญญาณสกัดกั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย
“นางรึ!” พิฆาตวิญญาณมองไปทางชายที่อยู่เบื้องหน้า และคิ้วโค้งสวยก็เลิกขึ้นเล็กน้อย
ดวงตาสีแดงเลือดที่เป็นเหมือนดั่งทับทิมก็มิปานคู่นั้นแผ่กระจายจิตสังหารที่กระหายเลือดออกมา ซึ่งมันก็ทำให้คนต้องสั่นสะท้านไปด้วยความกลัว
“แน่นอนว่าต้องถูกข้าฆ่าไปแล้วน่ะสิ! ทำไมรึ? เจ้าอยากจะแก้แค้นแทนนางอย่างนั้นหรือ อย่างเจ้า มีคุณสมบัติไม่เพียงพอหรอก” มุมปากของพิฆาตวิญญาณแสยะยิ้มชั่วร้ายขึ้นมา
“คุณสมบัติพอหรือไม่ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะมาตัดสินได้” ฉงหมิงพุ่งเข้าไปด้วยความโมโห
เปลวเพลิงของเขาระเบิดออกมา แต่ทว่าเปลวเพลิงเพียงเล็กน้อยของเขาเมื่อเผชิญกับภูเขาแห่งเปลวเพลิง ก็เปรียบเหมือนกองไฟเล็ก ๆ เท่านั้น ซึ่งมันแทบไม่ควรค่าที่จะเอ่ยถึงเลยด้วยซ้ำ
พิฆาตวิญญาณกล่าวพร้อมคลี่ยิ้มอย่างหลอกล้อ “โอ้! กล้าลงมือจริง ๆ ด้วย! ข้าอาจจะฆ่าเจ้าก็ได้นะ!”
คนอื่นก็เตรียมที่จะลงมือเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นสังหารคุณชายได้ ถึงแม้ว่าตอนนี้หลังของพวกเขาจะเต็มไปด้วยเหงื่อก็เถอะ
ร่างของฉงหมิงก็สั่นเทาเช่นกัน แรงกดดันของชายผู้นี้น่าหวาดกลัวเหลือเกิน แต่เขาก็ไม่อาจขี้ขลาดเช่นนี้ได้
และในเวลานี้เอง เสียงอ่อนเยาว์ของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นมา “เลิกเล่นได้แล้ว นายท่านหมดสติไปแล้ว! ฮืออออ!”
“นายท่าน…”
สีหน้าของพิฆาตวิญญาณเคร่งขรึมขึ้น และทันใดนั้นเขาก็หายไปจากเบื้องหน้าของฉงหมิง เขาดึงพลังทั้งหมดกลับคืนมา จึงทำให้ภูเขาแห่งเปลวเพลิงหายไปในพริบตาเดียว
พวกเขาเห็นชายชุดสีแดงเลือดผู้นั้นอุ้มคนที่กำลังสลบไสลไว้ในอ้อมแขน และคนผู้นั้นก็คือมู่เฉินซีที่ได้รับบาดเจ็บ กลิ่นอายนั้นอ่อนแอมาก แต่โชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่
พิฆาตวิญญาณจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ลูกแมวน้อย มาเอาชีวิตไปล้อเล่นโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตจากข้าเช่นนี้ ข้าโมโหมากเลยจริง ๆ! เจ้าบอกข้ามาซิว่าควรลงโทษเจ้าเช่นไรดี!”
กลิ่นอายของพิฆาตวิญญาณในเวลานี้อันตรายเป็นอย่างมาก มันอันตรายเสียยิ่งกว่าตอนที่ทำลายคนเหล่านั้นก่อนหน้านี้เสียอีก!
.
