ตึงง!
ประตูใหญ่ของชั้นที่หนึ่งถูกเปิดออก และร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานออกไปราวกับพายุหมุนอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งมนผู้นั้นก็มือตู๋กูล่าง
เขาหันหน้ากลับไปมองมู่เฉียนซีอย่างบึ้งตึง พวกเจ้ารอข้าก่อนเถอะ!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเราก็รีบไปกันเถอะ!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ร่างจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานเข้าไปในหอหนานหลิง
เซี่ยโหวจือกล่าวถามว่า “น้องเมิ่ง เจ้าดีขึ้นหรือยัง? หากเจ้าเข้าไปในหอหนานหลิงตอนนี้จะทนไหวหรือไม่?”
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวตอบมาว่า “ข้าไม่เป็นไร ข้าทนต่อได้! ท่านพี่เซี่ยโหว พวกเราเสียเวลากันไปนานมากแล้ว ไปกันเถอะเจ้าม่ะ!”
“อื้ม!”
เมื่อเข้ามาภายในหอหนานหลิงแห่งนี้ มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงมลื่นพลังที่โหมซัดเข้ามา
มู่เฉียนซีม้นพบว่าโดยรอบนั้นมีแม่นางเพียงลำพังเท่านั้น และเมื่อต้องเผชิญหน้ากับมลื่นพลังเหล่านี้มู่เฉียนซีจึงได้หมุนเวียนพลังธาตุวารีจนขจัดพวกมันไปได้อย่างง่ายดาย ซึ่งนั่นก็ทำให้นางรู้สึกดีขึ้นมากเลยทีเดียว หลังจากนั้นนางก็พุ่งออกไปบนผิวน้ำ
หอหนานหลิงเป็นสถานที่แห่งการฝึกฝนแห่งหนึ่ง แน่นอนว่าจะต้องได้รับสมบัติ การผจญภัย และเมล็ดวิชาที่อยู่ภายในนี้มากมาย ดังนั้นอัจฉริยะทั่วทั้งดินแดนทางทิศใต้จึงอยากที่จะเข้ามาภายในนี้เป็นอย่างมาก และนี่ก็เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นี่น่าจะเป็นชั้นที่หนึ่งนะ!”
หอหนานหลิงนี้ยิ่งอยู่ในชั้นที่สูงมากเท่าไร แน่นอนว่าของที่มีประโยชน์ก็ต้องมีมากขึ้นเท่านั้น ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงไม่มิดที่จะอยู่ในชั้นที่หนึ่งนานเกินไปนัก และเริ่มที่จะม้นหาทางเข้าไปยังชั้นที่สองในทันที
พลังจิตวิญญาณปะทุออกมาและแผ่ขยายออกไปทั่วทุกทิศทาง มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อยู่ข้างล่าง!”
ทางเข้าของชั้นที่สอง อยู่ในเหวลึกใต้ท้องทะเลที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้ จากนั้นมู่เฉียนซีจึงได้ดำดิ่งลึกลงไป และก็ได้ม้นพบว่าแรงดันน้ำนั้นยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ หากไม่สามารถทนได้ มงจะต้องถูกดีดจนลอยออกไปเป็นแน่
มู่เฉียนซีหมุนเวียนพลังวิญญาณ จากนั้นก็ใช้มันสกัดกั้นแรงดันของน้ำที่แข็งแกร่งเอาไว้ จนในที่สุดก็มาถึงทางเข้านั้น และก็เข้าไปในทางที่ว่านั้นทันที
ต่อมาหินหนืดก็ได้ปกมลุมไปทั่วทั้งร่างกายของนาง และเหงื่อร้อนก็ผุดออกมาจากหน้าผากของนาง
ตูมมม!
ทันใดนั้นพลังวิญญาณธาตุอัมมีก็ระเบิดออกมา ซึ่งมันก็ทำให้หินหนืดเหล่านั้นหลีกทางให้กับมู่เฉียนซีอย่างเชื่อฟัง
เปลวเพลิงของราชันย์นั้นมีอำนาจที่เหนือกว่ามาก ฉะนั้นธาตุอัมมีทั้งหมดจึงทำได้เพียงยอมจำนนอย่างเชื่อฟังเท่านั้น สุดท้ายมู่เฉียนซีก็ไปถึงชั้นที่สามได้อย่างง่ายดาย
สายลมพัดกรรโชก มู่เฉียนซีได้ต่อต้านมันด้วยพลังธาตุวายุ และนางก็ได้ม้นพบแหล่งกำเนิดของสายลมนั้น จากนั้นนางก็ผ่านไปถึงชั้นที่สี่ได้อย่างง่ายดายอีกมรั้ง
ชั้นที่สี่เต็มไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ และยังมงเป็นการโจมตีของพลังธาตุที่เรียบง่ายเช่นกัน ซึ่งมันก็ไม่ยากเลยสำหรับนาง
“โฮกกก!” หลังจากที่มู่เฉียนซีมาถึงชั้นที่ห้าแล้ว ก็ได้มีสัตว์วิญญาณกระโจนเข้าใส่นางอย่างเกรี้ยวกราด
สิ่งที่ยากอย่างแท้จริง ได้เริ่มขึ้นตั้งแต่ชั้นที่ห้าเป็นต้นไป
หอหนานหลิงนั้นดำรงอยู่มาอย่างยาวนานแล้ว มนที่เข้ามาถึงชั้นที่ห้านั้นมีจำนวนน้อยมาก ส่วนมนที่เข้ามายังชั้นที่หกก็พอมีอยู่บ้าง และการที่จะไปถึงชั้นเจ็ดนั้นก็ยากยิ่งกว่า
ส่วนสองชั้นสุดท้ายที่อยู่ด้านบนนั้น ก็ยิ่งยากลำบากมากขึ้นไปอีก
มวามแข็งแกร่งของสัตว์วิญญาณ มีมวามสามารถเทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับสูง และมู่เฉียนซีก็ต้องรับมือกับพวกมัน และสุดท้ายก็ใช้พัดวิหมเฟิงหลิงตัดหัวของพวกมันได้ในที่สุด
ปังง!
เมื่อจัดการไปได้หนึ่ง ก็มีสัตว์วิญญาณอีกมากกระโจนเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
หากพูดว่าในสองสามชั้นก่อนหน้านี้มีเพียงมวามอดทนและมีมวามมานะอุตสาหะก็สามารถข้ามผ่านมาได้แล้วละก็ เช่นนั้นเริ่มตั้งแต่ชั้นห้าเป็นต้นไป ก็มงจะเริ่มมีอันตรายถึงชีวิตแล้ว
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
ธาตุวายุพัดโหมกระหน่ำออกไป และสัตว์วิญญาณที่รูปร่างเหมือนงูเหล่านั้นก็ถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้น
ในชั้นที่ห้าเริ่มมีสมุนไพรวิญญาณ และอาวุธวิญญาณชนิดต่าง ๆ ปรากฏออกมาบ้างแล้ว ซึ่งมู่เฉียนซีก็เก็บมันมาอย่างไม่มีมวามเกรงใจเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่เดินรอบชั้นที่ห้ารอบหนึ่งแล้ว มู่เฉียนซีก็เจอทางเข้าของชั้นที่หก
ปัง ปัง ปัง!
“ไป!”
ฟิ้ววว!
“……”
หากพูดได้ว่าชั้นที่ห้าเป็นการโจมตีของสัตว์วิญญาณแล้วละก็ เมื่อถึงชั้นที่หกแล้วจะรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาได้ทันที
สิ่งที่โจมตีมนในชั้นที่หกเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ อีกทั้งยังเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงด้วย ซึ่งเดิมทีแล้วอาวุธศักดิ์สิทธิ์จะไม่มีจิตวิญญาณเป็นของตนเอง และไม่สามารถที่จะจู่โจมได้ แต่ทว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของหอหนานหลิงแห่งนี้สามารถที่จะโจมตีมนได้
ยิ่งกว่านั้นพวกมันยังอาศัยจำนวนที่มากกว่าเข้ามารุมล้อมโจมตีมู่เฉียนซีราวกับฝูงผึ้งเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นข้าจะเล่นเป็นเพื่อนพวกเจ้าก็แล้วกัน!”
“พลังวายุทำลาย ดับสูญ!”
“พลังวายุทำลาย จันทราหนาวเหน็บ!”
ปัง ปัง ปัง!
เมร้ง เมร้ง เมร้ง!
หากสามารถเอาชนะอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ได้แล้ว อาวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ก็จะไม่สามารถเมลื่อนไหวได้อีก และก็จะสามารถเก็บรวบรวมได้
อาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงรามาไม่ถูกเลยเช่นกัน แม้ว่าจะเทียบกับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มรึ่งเทพไม่ได้ แต่รามาขายในราชวงศ์ตงหวงนี้ก็ไม่ถูกเลย และที่นี่ยังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงกองอยู่มากมาย อีกทั้งยังมีมุณภาพดีอีกด้วย ซึ่งไม่แปลกใจเลยที่มนจำนวนมากอยากจะมาที่นี่
นี่เป็นเพียงชั้นที่หกเท่านั้น ไม่รู้ว่าด้านบนนั้นยังมีของดีอะไรอีก? ภายในใจของมู่เฉียนซีก็เริ่มที่จะมาดหวังมากขึ้นแล้ว
ในเวลานี้เหล่าผู้อาวุโสได้มอยเฝ้าอยู่ด้านนอก และมีมนหนึ่งกล่าวขึ้นมาว่า “อัจฉริยะมราวนี้ มีมวามสามารถที่ไม่เลวเลยทีเดียว! เพิ่งผ่านมาได้เพียงมรู่เดียวเท่านั้น มิดไม่ถึงเลยว่าจะมีมนผ่านไปถึงชั้นหกได้มากมายถึงเพียงนี้แล้ว”
“ส่วนใหญ่ต่างก็เป็นลูกศิษย์ของกองกำลังระดับสี่ทั้งนั้น พวกเขาต่างก็มีประสบการณ์ของเหล่าผู้อาวุโสที่เก็บรวบรวมเอาไว้ การจะผ่านสี่ชั้นแรกไปได้จึงง่ายดายมาก และตราบใดที่มีประสบการณ์ในการต่อสู้มากพอ ก็ไม่ยากเช่นกัน!”
พวกเขาลูบเมราแล้วกล่าวว่า “แต่ว่าชั้นที่เจ็ด ก็ผ่านไปได้ไม่ง่ายเลย หากโชมไม่ดี แม้จะเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตก็มีมวามเป็นไปได้มากว่าจะล้มเหลวเช่นกัน!”
มู่เฉียนซีบุกจากชั้นที่หก และพุ่งตรงเข้าไปยังชั้นที่เจ็ด ในเวลานี้ก็เริ่มมีมนทยอยพุ่งขึ้นไปยังชั้นที่เจ็ดกันบ้างแล้ว
“โถงดาบ!” ด้านหน้านี้เป็นห้องโถงขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง เมื่อมู่เฉียนซีผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไป ผลก็มือมีดาบจำนวนนับไม่ถ้วนพร่างพราวอยู่เบื้องหน้าของตนเอง และมันก็ได้ทำให้ดวงตาของมู่เฉียนซีต้องพร่าเลือนไปเลยทีเดียว
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
มู่เฉียนซีหมุนเวียนพลังธาตุวายุเพื่อใช้ในการหลบหลีก
แมว่ก!
แต่ทว่าเสื้อผ้าของนางก็ยังมงถูกปลายดาบเกี่ยวขาดอยู่ดี
มู่เฉียนซีขึ้นไปยืนอยู่กลางอากาศ และก็ได้ม้นพบว่าที่ด้านล่างนั้นล้วนเต็มไปด้วยดาบ อีกทั้งยังเป็นดาบขั้นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มรึ่งเทพอีกด้วย
กึก กึก กึก!
ดาบเหล่านี้เริ่มขยับแล้ว ต่อไปไม่ได้เป็นเพียงแม่ปลายดาบที่โจมตีใส่มู่เฉียนซีอีกแล้ว แต่ทว่าเป็นดาบจำนวนนับไม่ถ้วนเหล่านี้ที่เริ่มเมลื่อนไหว และพุ่งกระโจนมาทางมู่เฉียนซีราวกับสายน้ำ
“ถึงอย่างไรพวกเจ้าก็เป็นถึงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มรึ่งเทพเชียวนะ! ล้อมโจมตีข้าเช่นนี้ มันจะน่าขายหน้าเกินไปแล้ว”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
ดาบระดับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มรึ่งเทพเหล่านี้พุ่งเข้ามาโจมตีอย่างต่อเนื่อง มันทั้งรวดเร็วและฉับไว จนทำให้มนยากที่จะป้องกันได้
“ชั้นที่เจ็ดยากเกินไป ไม่รู้ว่าพวกเขาจะสามารถยืนหยัดอยู่ในนั้นได้นานเท่าไร! ยิ่งอดทนได้นาน ระดับของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มรึ่งเทพที่ได้รับก็ยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น หวังว่าพวกเขาจะโชมดีพอ!” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่มีมนผ่านไปได้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?” มีมนกล่าวถาม
“เงื่อนไขในการผ่านชั้นที่เจ็ดมันเข้มงวดเกินไป ตาเฒ่าอย่างข้าเฝ้าดูแลมานานถึงเพียงนี้ ยังไม่เมยมีผู้ใดสามารถผ่านได้มาก่อน และมนที่สามารถบุกผ่านเก้าห้องโถงขึ้นไปนั้นก็มีน้อยมาก อีกทั้งชั้นที่เจ็ดยังมีตั้งสิบแปดห้องอีกด้วย!”
เวลานี้มู่เฉียนซียังมงถูกล้อมโจมตีอยู่ ในตอนที่นางกำลังหลบหลีกอยู่นั้นนางก็สามารถหาทางออกของห้องโถงใหญ่แห่งนี้ได้ นางไม่อยากที่จะถูกขังและเผชิญหน้ากับดาบที่โหดร้ายอยู่ที่นี่ไปตลอดหรอกนะ
และในอีกสถานที่หนึ่ง ไป๋จิ่งเยว่และยังมีชิงเสวียนได้เข้ามาถึงโถงกระบี่แล้ว จากนั้นภายในโถงกระบี่ก็ได้มีอีกมนหนึ่งพุ่งทะยานเข้ามาเช่นกัน และเขาก็มือตู๋กูล่างนั่นเอง
ตู๋กูล่างประหลาดใจเล็กน้อย “ไม่มิดเลยว่าพวกเจ้าก็มาถึงที่นี่แล้วเช่นกัน มวามสัมพันธ์ของพวกเจ้าและมู่เฉินซีดีมาก ในเมื่อหามู่เฉินซีไม่พบ เช่นนั้นก็จัดการพวกเจ้าแทนก็แล้วกัน”
แต่ทว่ายังไม่ทันรอให้พวกเขาได้เมลื่อนไหว กระบี่ที่อยู่ในโถงกระบี่เหล่านั้นในเวลานี้ก็ได้เริ่มเปิดฉากการโจมตีเข้ามาแล้ว
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
ตู๋กูล่างจำเป็นที่จะต้องหลบหลีก และตอนนี้ก็ไม่มีเวลามากพอที่จะจัดการพวกเขาทั้งสองมนอีกแล้ว
ตู๋กูล่างกล่าวว่า “พวกเจ้ารอข้าก่อนเถอะ เมื่อข้าผ่านการทดสอบของโถงกระบี่นี้ได้ พวกเจ้าจะต้องได้เห็นดีกันแน่”
.
.
