เมื่อได้ยินว่าดอกเยว่เซิง มู่เฉียนซีก็พุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว และพลันนั้นก็ได้เห็นดอกไม้สีเงินที่เหี่ยวเฉาช่อหนึ่ง
ดอกเยว่เซิงที่แปรเปลี่ยนเป็นเหี่ยวเฉาเช่นนี้ ความจริงไม่ได้มีประโยชน์อะไร และอาจจะถูกทิ้งอย่างขยะไร้ค่าเมื่อใดก็ได้
ในเมื่อมีทะเลสาบวิญญาณของศาลานิรันดร์อยู่ การจะฟื้นคืนดอกเยว่เซิงที่เหี่ยวเฉาเช่นนี้ให้กลับคืนสู่สภาพเดิมนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าต้องการเอาสิ่งนี้ไปแลกยาอะไรหรือ?”
“นี่คือดอกเยว่เซิงที่เป็นสมุนไพรวิญญาณระดับสุดยอด ข้าต้องการที่จะแลกเป็นยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์เม็ดหนึ่ง หรือก็คือยาลูกกลอนซวนเซิง”
“ได้ ไม่มีปัญหา!” มู่เฉียนซีตอบตกลงอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่ามันจะดูไม่คุ้มค่าเลยก็ตาม
แต่สำหรับนางแล้ว ถึงจะเป็นยาลูกกลอนซวนเซิงหนึ่งร้อยเม็ดก็ถือว่าคุ้มค่าอยู่ดี
“รอเดี๋ยวก่อน ดอกเยว่เซิงนี้คุณหนูอย่างข้าต้องการแล้ว เจ้าออกไปซะ!” สาวน้อยสวมชุดคลุมยาวสีเหลืองอ่อนคนหนึ่งพาองครักษ์ที่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างเอิกเกริก
นั่นก็เนื่องจากว่า นางบังเอิญได้ยินคำว่าดอกเยว่เซิงนี้เข้าเสียแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ดอกเยว่เซิงนี้ ข้าไม่ยอมปล่อยให้ผู้อื่นเป็นแน่”
“หากไม่ใช่เพราะตระกูลตานของพวกข้า งานชุมนุมแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณครั้งใหญ่นี้คงไม่มีทางถูกจัดขึ้นมาได้อย่างแน่นอน! ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะไม่รู้จักผิดชอบเช่นนี้ ช่อดอกไม้เล็ก ๆ ที่เหี่ยวเฉาเพียงช่อหนึ่งก็ไม่ยอมปล่อยมันให้ข้า”
“ไม่ให้ก็คือไม่ให้!” มู่เฉียนซีกล่าวโดยไม่ยอมให้ผู้อื่นสามารถพูดแทรกได้
“วันนี้คุณหนูเช่นข้าได้ตัดสินใจไปแล้ว ดอกเยว่เซิงนี้ ข้าจะจ่ายในราคาสองเท่า”
ชายชราที่ขายสมุนไพรวิญญาณกล่าวว่า “ราคาสองเท่านั่นเท่ากับยาลูกกลอนซวนเซิงสองเม็ด คุณหนูตานแน่ใจหรือ?”
“ข้าแน่ใจ!”
ทันทีที่คุณหนูตานกล่าวจบ นางก็หยิบออกมาสองเม็ดจริง ๆ!
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เช่นนั้นข้าจ่ายสี่เม็ด!”
ยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์ที่แตกหักสมกับคุณภาพของมันจำนวนสี่เม็ดถูกหยิบออกมา และนั่นก็ทำให้ชายชราผู้นั้นยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก วันนี้ช่างเป็นวันที่โชคดีเสียเหลือเกิน!
“ข้าจ่ายสิบเม็ด!” คุณหนูตานกล่าว
“ยี่สิบเม็ด!”
“ข้าจ่ายสามสิบเม็ด!”
ทันทีที่คำพูดของคุณหนูตานจบลง มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “คุณหนูตาน ถามหน่อยว่าเจ้ามีของติดตัวอยู่มากถึงเพียงนี้เลยหรือ? หากไม่มี เจ้าก็อย่าร้องตะโกนออกมาเลยจะดีกว่านะ”
ยาลูกกลอนอย่างยาลูกกลอนซวนเซิงมีประโยชน์สำหรับยอดฝีมือระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ และถึงแม้จะเป็นคุณหนูตานคนนี้ ก็ไม่มีทางพกยาลูกกลอนที่ใช้ไม่ได้ติดตัวมามากมายถึงเพียงนั้นได้หรอก
สีหน้าของคุณหนูตานแข็งทื่อไปเล็กน้อย
ชายชรากล่าวว่า “หากคุณหนูตานไม่มีละก็ เช่นนั้นข้าก็ขายในราคายาลูกกลอนยี่สิบเม็ดนี้ก็แล้วกัน”
มียาลูกกลอนซวนเซิงถึงยี่สิบเม็ด เขาเพียงหาสถานที่เล็ก ๆ เพื่อฝึกฝนอย่างสันโดษ ก็ไม่ต้องกลัวเรื่องที่ทำให้ตระกูลตานต้องขุ่นเคืองใจแล้ว
“ข้าสามารถให้ท่านพ่อของข้ากลั่นได้!” คุณหนูตานกล่าว
“ขออภัยด้วยคุณหนูตาน ข้าต้องการให้จ่ายเดี๋ยวนี้เท่านั้น” ชายชราผู้นั้นกล่าวปฎิเสธ
เขามองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวพร้อมรอยยิ้มจนตาหยี “ตกลงขายเจ้า!”
เมื่อยาลูกกลอนซวนเซิงจำนวนยี่สิบเม็ดถึงมือ และมู่เฉียนซีก็ได้รับดอกเยว่เซิงมาแล้วเช่นกัน จากนั้นนางจึงเอาดอกเยว่เซิงไปปลูกในมิติอย่างดี รอหลังจากที่มันฟื้นฟูกลับมาแล้ว ถึงจะสามารถเอาไปสกัดยาได้
และชายชราผู้นั้นก็วิ่งหายลับไปด้วยความรวดเร็ว เมื่อได้รับยาลูกกลอนซวนเซิงมามากมายถึงเพียงนั้นแล้ว ถึงจะไม่ได้ขายสมุนไพรวิญญาณที่เหลือเหล่านั้นก็ถือว่าได้กำไรมหาศาลแล้ว
และเสี่ยวอู่ก็ได้บอกนางอีกครั้งว่าที่ไหนมีสมุนไพรวิญญาณอะไรอยู่ ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังเตรียมตัวจะไปซื้อ ปรากฏว่าคุณหนูตานผู้นั้นกลับเรียกลูกน้องของนางมาขวางทางมู่เฉียนซีเอาไว้เสียก่อน
“เจ้ายังไม่ได้รับอนุญาตให้ไป! เจ้าไปไม่ได้!” คุณหนูตานกล่าวอย่างโกรธเคือง
สายตาของฉู่หลีที่คอยเฝ้าอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซี ส่องประกายเย็นยะเยือกสว่างวาบออกมา และเตรียมที่จะโจมตีอยู่ตลอดเวลา
“ที่ตัวข้ายังมียาลูกกลอนอื่นอีก ขอเพียงเจ้ามอบดอกเยว่เซิงให้กับข้า ต่อให้เจ้าต้องการสิ่งใดข้าก็จะเอามาแลกกับเจ้า เป็นอย่างไร? นี่ถือว่าสาวน้อยเช่นเจ้าได้เปรียบแล้วนะ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ทุกคนต่างก็รู้ว่าคุณหนูตระกูลตานไม่เคยขาดยาลูกกลอน แต่ข้าเองก็ไม่ขาดแคลนเช่นกัน เช่นนั้นข้าจึงขอปฏิเสธ เจ้ายอมแพ้เรื่องนี้เสียเถอะ!”
“เจ้า…” นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอคนที่ไม่ให้เกียรตินางถึงเพียงนี้ และคุณหนูตานในเวลานี้ก็โกรธจนจะอกแตกตายอยู่แล้ว
“ข้าไม่มีทางยอมแพ้แน่ การที่เจ้าสามารถซื้อสมุนไพรวิญญาณได้ ดูท่าเจ้าก็เป็นนักปรุงยาสินะ! เจ้าจะยอมเดิมพันปรุงยากับข้าหน่อยไหมล่ะ หากเจ้าแพ้ก็มอบดอกเยว่เซิงให้ข้า”
หากมู่เฉียนซียังคงดื้อรั้น คุณหนูตานผู้นี้ก็คงจะคิดหาหนทางอื่นมาอีกอยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “แล้วหากว่าเจ้าแพ้ล่ะ!”
“ข้าผู้เป็นถึงคุณหนูของตระกูลตาน จะพ่ายแพ้ให้กับสาวน้อยจอมแก่นอย่างเจ้าได้เช่นไรกัน ช่างน่าขันเสียจริง!”
“เจ้าพูดแล้วว่าเจ้าไม่มีทางแพ้ เช่นนั้นข้ากับเจ้าจะเดิมพันอะไรกันล่ะ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
“คุณหนูเช่นข้าบางทีก็ทำอะไรผิดพลาดอยู่บ้างเช่นกัน ถ้าเจ้าโชคดีก็อาจจะเอาชนะข้าได้ หากเจ้าชนะเจ้าก็เสนอเงื่อนไขมาได้เลย” คุณหนูตานรีบเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว
“แล้วแต่ข้าจะเสนอสินะ!” มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
“ตามที่คุณหนูตานได้พูดไปแล้วว่างานชุมนุมแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณครั้งนี้ดีที่ได้ตระกูลตานของพวกเจ้าถึงสามารถเปิดขึ้นมาได้ ฉะนั้นหากข้าเอาชนะเจ้าได้ ไม่ว่าต่อจากนี้ไป ข้าจะชอบสมุนไพรวิญญาณอะไรก็ตาม ก็ต้องรบกวนคุณหนูตานเป็นผู้จ่ายให้แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่มีปัญหา เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง”
ภายในสถานที่แห่งนี้มีผู้คนพลุกพล่าน และมีคนมากมายที่สังเกตเห็นว่าคุณหนูตานจะเดิมพันกับสาวน้อยคนหนึ่ง แล้วจะไม่มาร่วมสนุกได้อย่างไร
และแน่นอนว่า จูเชว่ก็คอยผสมโรงเข้าไปเพื่อทำให้ผู้คนสนใจด้วยเช่นกัน!
“คุณหนูตานช่างน่าสนใจจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าจะแข่งปรุงยากับคนอื่นที่นี่ด้วย!” จูเชว่กล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างมีเสน่ห์
“ด้วยสถานะของคุณหนูตาน แน่นอนว่าการแข่งขันครั้งนี้จำต้องเชิญปรมาจารย์สักสองสามท่านมาช่วยประเมินถึงจะถูก และมีปรมาจารย์สองสามท่านนี้อาสาที่จะเข้ามาช่วยเหลือพอดี คุณหนูตานมีความคิดเห็นเช่นไร?”
คุณหนูตานกวาดตามองไปที่ผู้อาวุโสเหล่านั้น และพวกเขาต่างก็เป็นเหล่านักปรุงยาที่ได้รับความเคารพนับถือเป็นอย่างสูงทั้งนั้น แล้วนางจะปฏิเสธได้อย่างไรกัน
ที่จริงแล้วคุณชายจูเชว่คิดจะทำอะไรกันแน่? ก่อนหน้านี้นางเลื่อมใสคุณชายจูเชว่มาก แต่ตอนนี้คุณชายจูเชว่ไปยืนอยู่ฝั่งเดียวกับหอหมอปีศาจแล้ว มันจึงทำให้คุณหนูตานไม่ชอบเขาเท่าไรนัก
คุณหนูตานกล่าวว่า “ปรมาจารย์ทุกท่านช่วยมาประเมินยาลูกกลอนของเด็กน้อย นั่นก็ถือว่าเป็นเกียรติแก่เด็กน้อยมากทีเดียว”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นคงต้องรบกวนปรมาจารย์ทุกท่านแล้ว!”
คนที่จูเชว่เชิญมาให้ คงจะตัดสินอย่างเป็นธรรมแน่นอน ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีวางใจเป็นอย่างมาก
คุณหนูตานกล่าวว่า “เริ่มกันเถอะ! วันนี้ยังมีอีกหลายที่ที่ยังไม่ได้เดิน ข้าไม่อยากที่จะมาเสียเวลาอยู่กับเจ้าที่นี่”
มู่เฉียนซีกล่าวพร้อมคลี่ยิ้มบาง ๆ “ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน มาเริ่มกันเถอะ!”
มู่เฉียนซีได้หยิบเอาหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ออกมา และหมอเทพนี้ก็ดูแล้วไม่ธรรมดามากด้วย มันจึงทำให้นักปรุงยาหลายคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็สังเกตเห็นมัน
จูเชว่เหลือบมองหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ของมู่เฉียนซี ซีซีนี่มีหม้อเทพอยู่ในมือไม่น้อยเลยจริง ๆ!
มีหม้อหลุนหุยแห่งความตายที่สามารถกลั่นยาลูกกลอนได้เองโดยไม่ต้องสั่ง หม้อศักดิ์สิทธิ์ห้าธาตุที่สามารถค้นหาสมุนไพรวิญญาณได้ แล้วนอกจากนี้ยังมีหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ที่มีความสามารถอยู่ในอันดับที่สองของหม้อเลียนแบบอีกด้วย จึงไม่แปลกใจเลยที่นางจะเอาหม้อผลึกแก้วหกสีมอบให้กับเสี่ยวซวนซวนได้ง่ายดายเช่นนั้น
แม้ว่าตอนหลังซีซีจะมาบอกว่าหม้อเทพนิรันดร์ก็อยู่ในมือของนางด้วย เขาก็คงจะไม่รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย
คุณหนูตานส่งเสียงฮึดฮัด จากนั้นก็หยิบเอาหม้อเทพที่มีลวดลายดอกไม้สีทองของตนเองออกมา และหม้อเทพนี้ก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน
“เจ้าแพ้แน่!”
คุณหนูตานเริ่มปรุงยา ดูตามสถานการณ์แล้ว เหมือนว่าต้องการที่จะแสดงทักษะของตนออกมาแล้ว
แต่ทางมู่เฉียนซีนั้นสงบนิ่งมาก เพียงแต่ตอนที่นางหยิบเอาสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นออกมา ผู้คนที่อยู่ในสถานที่แห่งนั้นไม่น้อยต่างพากันวุ่นวายขึ้นมาทันที
“แม่สาวน้อยผู้นี้จะทำอะไรกันแน่? นี่มันเป็นสมุนไพรวิญญาณขั้นศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้นเลย!”
“สมุนไพรวิญญาณขั้นศักดิ์สิทธิ์ หากจะเอามากลั่นยาขั้นสวรรค์ก็ดูจะสิ้นเปลืองเกินไปหน่อย หรือว่านางจะกลั่นยาขั้นศักดิ์สิทธิ์กันนะ”
“นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร! นางเพิ่งจะอายุเท่าไรเอง และนางก็ดูจะเด็กกว่าคุณหนูตานมากโข จะสามารถกลั่นยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไรกัน?”
.
