บทที่110 หัวใจผู้หญิงดั่งเข็มในทะเล
ตอนนี้ซูมู่หานและเฉินเกอ ความสัมพันธ์ของทั้งสองตอนนี้เป็นแบบที่ว่าลึกซึ้งกว่าเพื่อนที่ดี
และจนตอนนี้เฉินเกอก็ยังไม่ได้ระบุชัดเจนว่ากำลังจีบเธอ
ทั้งสองคนเพียงแค่พูดคุยกัน
แต่สำหรับซูมู่หาน เธอยังคงเอาเฉินเกอว่าเป็นแฟนปลอมของเธอมาล้อเล่นกับเฉินเกออยู่ตลอด
ทำให้เฉินเกอรู้สึกว่า ซูมู่หานไม่เคยคิดที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาขึ้นอีกขั้นเลยใช่ไหม？
แต่ว่าซูมู่หานมักจะใช้อารมณ์กับเฉินเกอบ่อย ๆ
อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ของทั้งสองคนตอนนี้เลือนรางไม่แน่นอน
“ฉันถามคุณอยู่ ไม่ตอบฉันอีกแล้ว ช่วงนี้คุณกำลังคุยกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ใช่หรือเปล่า？”
ซูมู่หานพิมพ์แชทถาม
โดยปกติแล้วผู้หญิงมักจะอ่อนไหวง่าย เพียงแค่มีลมพัดเล็กน้อยก็สามารถรับรู้ได้
ช่วงนี้ ปฏิกิริยาของเฉินเกอผิดปกติเกินไป เมื่อก่อนพูดคุยกัน เฉินเกอจะตอบกลับเพียงภายในไม่กี่วินาที
แต่ว่าตอนนี้ บางครั้งผ่านไปหนึ่งนาทีแล้วก็ยังไม่เห็นจะตอบกลับ
ความรู้สึกแบบนี้ทำให้ซูมู่หานรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก
เฉินเกอไม่อยากปิดบังซูมู่หาน และนี่ก็ไม่มีอะไรน่าปิดบัง：
“ใช่！ แค่คุยกัน！“
เฉินเกอกล่าว
“เหอะเหอะ คุณไม่ต้องอธิบาย ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ใช่แค่พูดคุยกันฉันก็ไม่รู้นิ คุณยอดเยี่ยมขนาดนี้ ต้องมีผู้หญิงหน้าตาสวยงามมากมายตามจีบคุณแน่นอน และฉันก็รู้ตั้งแต่แรกแล้ว！ คนที่คุยกับคุณคนนี้ ก็คงจะสวยมากแน่นอนใช่ไหม？เธอชื่ออะไรเหรอ ฉันรู้จักหรือเปล่า？“
ซูมู่หานพิมพ์ตัวหนังสือส่งไปเยอะมาก
“คุณไม่รู้จัก ฉันก็เพิ่งรู้จักกับเธอแค่สัปดาห์หนึ่ง จะบอกว่าสวย จิตใจของเธองดงามมากกว่ามั้ง……”
บอกตามตรง ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ซูมู่หานล้อเล่นทุกอย่างกับเฉินเกอมาตลอด
ทำให้เฉินเกอรู้สึกว่า ซูมู่ห่านไม่มีความรู้สึกทางด้านนั้นกับตัวเองเลยสักนิดเดียวจริง ๆ
แค่ปฏิบัติกับตัวเองราวกับเพื่อนเท่านั้น แม้ว่าเธอจะรู้ว่าตัวเองนั้นร่ำรวยมากก็ตาม！
และสำหรับเฉินเกอ ก็ไม่ได้มีความคิดทางด้านนั้นกับซูมู่หานเช่นกัน เป็นเพียงแค่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนอย่างธรรมชาติเท่านั้น
เฉินเกอก็เลยไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ออออ ผู้หญิงที่จิตใจงดงามย ยอดเยี่ยมจริง ๆ ฉันว่าละ แม้แต่แฟนสาวคุณชายเฉินก็ไม่สนใจแล้ว ที่แท้ก็รู้จักกับแฟนใหม่นี้เอง！”
“ไม่สนใจคุณตรงไหน จะว่าไป คุณก็พูดอยู่บ่อย ๆไม่ใช่เหรอ ว่าฉันเป็นแฟนปลอมๆของคุณ และอีกอย่างเธอก็ไม่ใช่แฟนของฉันด้วย！”
เฉินเกอกล่าวอธิบาย
ซูมู่หาน：“อิโมจิท่าตี”
“งั้นคุณลองพูดมา ว่าพวกคุณพัฒนากันถึงขั้นไหนแล้ว ในฐานะเพื่อนที่ดีที่สุดของคุณ น้องสาวที่ดีของคุณ ฉันอยากจะรู้สักหน่อย！”
เฉินเกอฟังซูมู่หานพูดคำนี้ โดยเฉพาะคำว่าน้องสาวที่ดี ในใจของเขารู้สึกมันไม่ใช่รสชาติ
เหอะเหอะ เดิมทียังคิดว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะใกล้ชิดมากกว่านี้ และใกล้ชิดความรักมาก
แต่คิดไม่ถึงว่า ในใจของซูมู่หาน มองว่าตัวเองเป็นแค่พี่ชายมาโดยตลอด
คิดๆแล้วก็ถูก ถึงแม้ว่าตัวเองจะร่ำรวย แต่ว่าบุคลิกอะไรพวกนี้ ไม่ถึงมาตรฐานแฟนที่อยู่ในใจของซูมู่หานเลยด้วยซ้ำ！
“ไม่ได้ถึงขั้นไหน ก็แค่เพื่อน ฉันชอบความเมตตาของเธอ และชื่นชมความกล้าหาญของเธอ！การกระทำบางอย่างของเธอ ทำให้ฉันรู้สึกชื่นชมอย่างมาก！”
เฉินเกอกล่าว
“ว้าว！งั้นเธอก็ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ไว้วันหลัง ฉันต้องพบเจอสักครั้ง！แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยได้หรือเปล่า！”
“ได้เลย ถ้าหากคุณเจอแล้ว คุณก็จะชอบเธออย่างแน่นอน เพราะว่าเธอดีมากจริง ๆ！”
“ใช่แล้ว มู่หาน！”
“อือ？”
เฉินเกอยังอยากจะถามว่าพรุ่งนี้ซูมู่หานมีเวลาว่างไหม แต่สุดท้ายพิมพ์ส่งไปเพียงแค่สี่ตัว เครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงสดปรากฏขึ้นที่ด้านซ้ายของเนื้อหา
แจ้งว่ายังไม่ได้เพิ่มอีกฝ่ายเป็นเพื่อน!
เฉินเกอ“？？？”
เกิดอะไรขึ้น？
พูดคุยกันอยู่ดี ๆ ทำไมถึงลบตัวเองออกซะงั้น？
เฉินเกอรีบโทรไปหาซูมู่หานอย่างรวดเร็ว
ผลระบุว่าปิดเครื่องแล้ว
เป็นอะไรเหรอ？
เฉินเกอเกาหัว
ไม่รู้ว่า เมื่อกี้นี้ ซูมู่หานนอนอยู่บนเตียง และคุยกับเฉินเกออยู่
บอกตามตรง เนื่องจากเฉินเกอตอบข้อความตัวเองช้าไป ทำให้ซูมู่หานคาดเดากันไปต่าง ๆนานาในทุกวันนี้
จากนั้นก็ถามไปอย่างติดตลก และเพราะว่าถามได้จริงจังเกินไป ทำให้ตัวเองดูไม่สงวนมากเกินไป
แต่ว่า ตามที่คาดไว้ มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังคุยกับเฉินเกออยู่จริง ๆ！
ในใจของซูมู่หานรู้สึกเจ็บปวด
ราวกับว่าถูกคนอื่นแย่งของไปต่อหน้าต่อตา และเธอก็เคยชินแต่แรกแล้วกับการที่เฉินเกอดูแลเอาใจใส่เธอในช่วงเวลานี้ และอยู่กับเธอตลอด
ตอนนี้ กลับมีผู้หญิงคนหนึ่งมาแบ่งไปแล้วเล็กน้อย
ดังนั้นซูมู่หานรู้สึกโกรธเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดออกไปอย่างชัดเจน ก็ถามเฉินเกอว่าเธอเป็นใคร สวยมากอะไรพวกนี้ เพื่อที่จะทำให้เฉินเกอรู้ ว่าตัวเองโกรธแล้ว！
แล้วหลังจากนั้นล่ะ？
เฉินเกอกลับบอกว่าเธอสวยงาม ชื่นชมความเมตตาของเธอ！
โอเค ฉันทน！
ดังนั้นต่อจากนั้นคำพูดของซูมู่หาน ก็มีความเย็นชาเล็กน้อย บอกว่าตัวคิดกับเฉินเกอเป็นพี่ชาย อยากจะทิ่มแทงหัวใจของเฉินเกอสักหน่อย และยังคงถามถึงเรื่องราวของผู้หญิงคนนี้ บอกว่าตัวเองอยากจะพอเจอ
หลังจากนั้นซูมู่หานก็ลบเฉินเกอออก และในขณะที่ลบออกนั้น ก็ขว้างโทรศัพท์มือถือไปที่บนผนังอย่างรุนแรง แล้วขว้างจนปิดเครื่อง！
“มู่หาน คุณเป็นอะไร？ไม่เป็นอะไรใช่ไหม？”เพื่อนร่วมห้องถามอย่างเป็นห่วง
“ฉันไม่เป็นอะไร นอนเถอะ！”
ซูมู่หานคลุมศีรษะของเขา
“ขอโทษค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขนาดนี้！”
ทางด้านของเฉินเกอโทรออกไปหลายสายติดต่อกันแต่ก็โทรไม่ติด
คิดไม่ออกจริง ๆว่าสรุปแล้วซูมู่หานเป็นอะไรกันแน่？
เพียงแค่ในใจตัวเองรู้สึกเสียใจเล็กน้อย พยายามไปตั้งนาน ยังนึกว่าตัวเองกับซูมู่หานนั้นถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว แต่ผลที่ได้……เฮ้อ！
นอนเถอะ อย่าปล่อยให้สิ่งเลวร้ายเหล่านี้ตามหลอกหลอนตัวเองอีกต่อไปเลย！
เช้าตรู่ของวันที่สอง
เฉินเกอกับหยางฮุยและหลี่ปินพวกเขาไปทานอาหารเช้าที่โรงอาหารพร้อมกัน
“เฉินเกอเฉินเกอ รีบดูนั้นคือใคร！”
เฉินเกอเพิ่งเดินเข้ามา หยางฮุยก็ชนเฉินเกอ และชี้ไปที่ด้านช้าง
เมื่อมองไปตาม เฉินเกอก็เห็น ซูมู่หานกำลังทานอาหารเช้ากับเพื่อนร่วมห้องสองคนของเธอด้วยกัน！
เรื่องของเมื่อคืน ก็ทำให้เฉินเกอค่อนข้างรู้สึกหดหู่ ไม่รู้ว่าทำไมซูมู่หานถึงปิดกั้นตัวเอง！
เขาก็เลยเดินเข้ามา และนั่งลงที่ตรงข้ามของซูมู่หาน
“มู่หาน ทำไมเมื่อคืนคุณถึงปิดกั้นฉัน？”
เฉินเกอถาม
“อ่าว？มีเหรอ？ทำไมฉันไม่รู้ อาจเป็นเพราะฉันไม่ได้ตั้งใจไปแตะโดนหรือเปล่า？เป็นไปไม่ได้ ฉันจะปิดกั้นคุณได้อย่างไรล่ะ！”
ซูมู่หานถามอย่างแปลกประหลาด และมีคลื่นแห่งความโกรธอยู่ในดวงตาของเธอ
เฉินเกอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา：“จริง ๆ คุณดูสิ คุณปิดกั้นฉันแล้วจริง ๆ！”
“ปัง！”
ตะเกียบฟาดลงบนโต๊ะอาหารโดยตรง และซูมู่หานก็พูดอย่างเย็นชาว่า：“กินเสร็จหรือยัง？พวกเราไปกันเถอะ！”
หลังจากที่มองที่ไปเฉินเกอ ซูมู่หานก็เดินจากไปด้วยใบหน้าที่เย็นชา
“ให้ตายเถอะ เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่เฉินเกอ？ซูมู่หานไม่ใช่ว่าดีกับคุณมากเหรอ ทำไมตอนนี้คุณสองคนกลายเป็นแบบนี้แล้ว？”
หยางฮุยถามอย่างตื่นเต้น
“ฉันไม่รู้ คุยอยู่คุยอยู่ก็เป็นแบบนี้แล้ว อาจเป็นเพราะเธอเริ่มรู้สึกเบื่อฉันแล้วมั้ง！”
เฉินเกอหัวเราะกับตัวเอง
“เป็นไปไม่ได้ ไม่มีการเกลียดที่ไร้เหตุผลเช่นนี้ และผู้หญิงก็ต้องตามง้อ คุณรีบไปง้อเธอเลย ตกลงคุณยังอยากจะจีบเขาอยู่หรืเปล่า！”
หยางฮุยกล่าว
นี้ถือว่าเป็นจุดอ่อนของนิสัยเฉินเกอได้
เขาชอบซูมู่หาน ดังนั้นจึงให้ความสนใจเป็นพิเศษกับความคิดของซูมู่หาน และไม่เหมาะสมเพียงเล็กน้อย เฉินเกอก็จะจริงจังมาก
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับประสบการณ์ของเฉินเกอด้วย
อย่างไรก็ตามเฉินเกอเพิ่งฝึกฝนถึงขั้นที่ว่าเห็นหน้าสาวๆแล้วหน้าไม่แดง แต่สำหรับการทำความเข้าใจหัวใจของหญิงสาว นี่เป็นอีกหนึ่งการฝึกที่สำคัญประการหนึ่งที่เฉินเกอยังคงต้องฝึกฝน
“เธอบอกอย่างชัดเจนว่าอยากเป็นน้องสาวของตัวเอง แล้วตัวเองยังจะจีบเธอ ไม่ใช่ว่าแม้แต่เพื่อนก็จะไม่ได้เป็นเหรอ？”
เฉินเกอถอนหายใจในใจ
แต่ว่าหยางฮุยพูดถูก ผู้หญิงยังคงต้องตามง้อ และตัวเองลองง้อดู？
