บทที่ 75 การรักษา
อวิ๋นซิ่วชิงพยักหน้า เนื่องจากเป็นเรื่องปกติที่ไข้จะหายหลังจากที่ได้พักผ่อนอย่างเพียงพอแล้ว “ท่านพ่อ ท่านนอนเถอะ ข้าจะอยู่ที่นี่กับท่านเอง”
เขาหลับตาลงและหลับไปอีกครั้ง
เมื่ออวิ๋นซิ่วชิงเห็นพ่อของตัวเองตื่นขึ้นมา นางก็ยังเบาใจที่เห็นเขามีอาการดีขึ้น นางแตะหน้าผากของเขาและพบว่ามันไม่ร้อนเท่าครั้งแรกแล้ว
อวิ๋นซิ่วชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก นางเริ่มคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นที่บ้านหมออู๋ขึ้นมาได้
เมื่อนึกถึงความอัปยศอดสูในตอนนั้น อวิ๋นซิ่วชิงก็โกรธแค้น
ทันใดนั้น นางก็คิดได้ว่าในพื้นที่มิติส่วนตัวของนางมียาจีนโบราณอยู่ อีกทั้งยังมีคู่มือเกี่ยวกับยาจีนโบราณด้วย
นางสามารถสั่งยาจีนโบราณมาใช้เพื่อลดไข้ได้จากพื้นที่มิติส่วนตัวของนางอยู่แล้ว ทำไมนางจะต้องไปขอความช่วยเหลือจากท่านหมออู๋ด้วย?
นางตบหน้าผากตัวเองที่เพิ่งจะมาคิดได้ตอนนี้ แล้วพึมพำว่า “เจ้าก็แค่ไปที่โรงพยาบาลก็ได้นี่! พอเกิดเหตุคับขัน เจ้าก็เสียสติทำอะไรบุ่มบ่ามโง่เง่าเฉยเลย!”
นางบริภาษตัวเอง
เมื่อเห็นว่าพ่อของนางหลับไป อวิ๋นซิ่วชิงจึงเข้ามิติส่วนตัวไปที่ร้านขายยาของห้องปฏิบัติการ และพบหนังสือเกี่ยวกับการใช้แพทย์แผนจีน
สูตรของยาลดไข้นั้นหาได้ง่ายมาก มันต้องการเพียงหนอนทรายสิบกรัม เยื่อไผ่สิบกรัม และผิวส้มสิบกรัม
อวิ๋นซิ่วชิงหยิบหนอนทราย เยื่อไผ่ และเปลือกส้มจากร้านขายยา นางชั่งน้ำหนักสิบกรัมด้วยมาตราส่วนการแพทย์แผนจีน
อวิ๋นซิ่วชิงไม่ต้องการต้มยาด้วยน้ำธรรมดา นางต้องการต้มยาจากน้ำพุจิตวิญญาณ ซึ่งอาจทำให้พ่อของนางหายได้เร็วขึ้น
อวิ๋นซิ่วชิงวางยาจีนไว้บนโต๊ะ และหยิบกาน้ำชาที่ห้องพ่อ จากนั้นนางก็รีบเข้าไปในห้องและนำน้ำพุแห่งจิตวิญญาณใส่กาน้ำ…
อวิ๋นซิ่วชิงวางกาน้ำชาไว้ด้านข้าง นางพิจารณาดูใบหน้าของผู้เป็นพ่อก็พบว่าเริ่มกลับมาเป็นปกติแล้ว
อวิ๋นซิ่วชิงยังกังวลอยู่เล็กน้อย นางรีบเข้าไปในห้องและหยิบเทอร์โมมิเตอร์มาวัดอุณหภูมิ
อวิ๋นซิ่วชิงคาดว่าผลลัพธ์จะออกมาภายในห้านาที และหลังจากที่หยิบเทอร์โมมิเตอร์ออกมาก็พบว่าไข้ลดลงถึงห้าองศา
นางรู้สึกโล่งใจจึงกลับไปที่ห้องครัวพร้อมกับยาจีนและน้ำพุแห่งจิตวิญญาณที่เตรียมไว้
ในห้องครัวยังคงมีไฟจากเทียนส่องสว่างอยู่ อวิ๋นซิ่วชิงกำลังต้มน้ำร้อน นางรีบเพิ่มฟืนเข้าไป และเทน้ำพุจิตวิญญาณลงในหม้อใบใหญ่ หลังจากน้ำพุแห่งจิตวิญญาณเริ่มอุ่นขึ้นเล็กน้อย นางก็นำยาจีนใส่ลงไปในหม้อ
อวิ๋นซิ่วชิงนั่งข้างเตาด้วยเก้าอี้ขนาดเล็ก นางนึกถึงคำอธิบายที่เขียนไว้ในหนังสือการแพทย์แผนจีน
อวิ๋นซิ่วชิงต้องยอมรับว่ายาแพทย์แผนจีนนั้นดีกว่ายาตะวันตกมากมาย แม้ว่ายาตะวันตกอาจจะสะดวกกว่า แต่การที่จะต้องกินเพียงเม็ดเดียวพร้อมกับน้ำหนึ่งถ้วยก็ไม่อาจทำให้อาการป่วยหายขาดได้ แตกต่างจากยาจีนที่สามารถรักษาอาการป่วยได้ตรงจุดมากกว่า
ตัวอย่างเช่น ยาลดไข้สูตรยาจีนนี้ ด้วยส่วนผสมทั้งสามนี้สามารถกระตุ้นการทำงานของม้ามและกระเพาะอาหาร พ่อเฒ่าอวิ๋นที่มีอาการหายใจรุนแรงขึ้นนั้นมีที่มาจากโรคร้ายที่อยู่ในปอดและกระเพาะอาหาร หากม้ามและกระเพาะอาหารได้รับการดูแลรักษาอย่างดี ไข้ที่เคยสูงจะค่อย ๆ ลดลงมาตามธรรมชาติ
อวิ๋นซิ่วชิงคิดว่านางต้องใช้แพทย์แผนจีนเพื่อสร้างรายได้ ไม่ว่าจะเกี่ยวกับการรักษาหรือทักษะทางการแพทย์ในอนาคต
ในสมัยโบราณ การจะจัดการกับยาตะวันตกนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่มันก็สมเหตุสมผล นอกจากนี้ การแพทย์แผนจีนสามารถรักษาได้ที่ต้นเหตุ แต่การแพทย์ตะวันตกก็สามารถแก้ปัญหาการเจ็บป่วยได้เร็วขึ้น…
ยาที่อวิ๋นซิ่วชิงต้มออกมานั้นถูกต้องทั้งหมดตามสูตร นางหยิบกากยาออกมาเทยาที่เหลือลงในชาม แล้วนำไปที่ห้องพ่อของนางอย่างระมัดระวัง
อวิ๋นซิ่วชิงวางยาลงบนโต๊ะ และเปลี่ยนผ้าชุบน้ำซึ่งวางอยู่บนหน้าผากของพ่อเฒ่าอวิ๋น
หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน อวิ๋นซิ่วชิงก็หลับไปข้างเตียงของผู้เป็นพ่อ พ่อเฒ่าอวิ๋นซึ่งนอนหลับทั้งบ่ายทั้งคืนก็ตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง
ทันทีที่พ่อเฒ่าอวิ๋นลืมตาขึ้น เขาก็เห็นอวิ๋นซิ่วชิงนั่งอยู่ที่ขอบเตียงในสภาพพิงศีรษะและหลับตา ดวงตาของเขาถึงแดงก่ำและคลอเบ้าด้วยน้ำตาทันที
ขณะนั้นเองอวิ๋นซิ่วชิงก็ตื่นขึ้นมา เมื่อนางเห็นว่าผู้เป็นพ่อตื่นขึ้นมาแล้ว นางจึงมีความสุขเป็นอย่างมาก “ท่านพ่อ…ท่านตื่นแล้ว ท่านอยากกินอะไร? ข้าจะทำให้ท่านเดี๋ยวนี้แหละ”
พ่อเฒ่าอวิ๋นส่ายหัวทั้งที่ดวงตายังแดงก่ำไม่หาย “ตอนนี้ข้าไม่อยากกินอะไรเลย ขอบใจเจ้ามาก ชิงเหนียง”
”ไม่ต้องห่วงนะท่านพ่อ เมื่อคืนท่านเป็นไข้หวัดและไม่ได้กินอะไรเลย ท่านคงรู้สึกอึดอัดในท้อง ท่านพ่อรอข้าก่อน ข้าจะทำข้าวต้มให้ท่าน”
จากนั้นอวิ๋นซิ่วชิงก็วิ่งออกไปที่ครัว
