ตอนที่ 532 จะคลอดแล้ว(2)
ตอนที่ 532 จะคลอดแล้ว(2)
เมื่อถึงวันรุ่งขึ้น ว่านจี้อวิ๋นก็พาเริ่นม่านนีไปที่โรงพยาบาล ซึ่งผลการตรวจปรากฏว่าตั้งครรภ์แล้ว แม่สามีและลูกสะใภ้ที่ดูภาพในเครื่องบีอัลตราซาวนด์จึงได้แต่รู้สึกว่ามันมหัศจรรย์มาก
ทั้งสองกลับถึงบ้านตระกูลเซี่ยและบอกทุกคนเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทำให้นายท่านเซี่ยเอ่ยขึ้นทันที “พรุ่งนี้พวกเราไปหามู่หลานกัน ถึงตอนนั้นฉันกับย่าของพวกเธอก็จะไปด้วย”
คุณนายเซี่ยเห็นว่าชายชราพูดแบบนั้นแล้ว นางจึงไม่คัดค้านอะไร
ฉินมู่หลานไม่ทราบเลยว่าตระกูลเซี่ยกำลังจะพากันมาหาเธอ หลังจากเห็นนายท่านเซี่ยและคุณนายเซี่ยมาแล้ว สีหน้าก็ดูแปลกใจ
คุณนายเซี่ยผู้เย็นชาใส่หลานสาวรู้สึกมาตลอดว่าตั้งแต่ฉินมู่หลานเข้ามา บ้านของพวกเขาก็ไม่เงียบสงบอีกต่อไป แต่วันนี้นางกลับกอบกุมมือของฉินมู่หลานไว้อย่างจริงใจ ก่อนจะพร่ำเอ่ยซ้ำๆ ไม่รู้จบ
ฉินมู่หลานรับฟังด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร
ซูหว่านอี๋และเหยาจิ้งจือก็ไม่คิดว่าตระกูลเซี่ยจะแห่กันมา แม้แต่นายท่านเซี่ยและคุณนายเซี่ยก็มาด้วย ทั้งสองจึงออกไปซื้อของสำหรับทำอาหาร หลังกลับมาก็รีบไปเข้าครัวทำอาหาร โชคดีที่วันนี้พวกหล่อนหยุดอยู่กับบ้าน จึงสามารถอยู่ทำอาหารให้ได้
ว่านจี้อวิ๋นเห็นแบบนี้ ก็รีบเข้าไปช่วยพร้อมรอยยิ้ม
หลังจากมื้อกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เซี่ยเหวินปิงและฉินเจี้ยนเซ่อก็มาเชิญนายท่านเซี่ยและคนอื่น ๆ มากินดื่มด้วยกัน ซูหว่านอี๋และเหยาจิ้งจือก็เชิญว่านจี้อวิ๋นและเริ่นม่านนี
ฉินมู่หลานค่อย ๆ กินข้าว คอยดูว่าเด็กทั้งสองกินข้าวกันเป็นอย่างไรบ้าง
ชิงชิงและเฉินเฉินนั่งอยู่ข้างเซี่ยฉางชิง ทั้งสองคนนั่งขนาบข้างคุณตา ทำให้เซี่ยฉางชิงหันไปหาไม่ถูกและไม่มีกะจิตกะใจจะรับประทานอาหาร เพราะต้องคอยดูเด็กทั้งสองกินตลอด
ทั้งเจ้าบ้านและแขกต่างเพลิดเพลิน จากนั้นคุณนายเซี่ยก็มอบกล่องของขวัญที่เตรียมเอาไว้และซองแดงขนาดใหญ่ให้กับฉินมู่หลาน “มู่หลานเอ๊ย ครั้งนี้ต้องขอบคุณเธอมากจริง ๆ”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ”
ฉินมู่หลานส่ายหัวพลางยกยิ้ม แต่เธอก็ไม่เกรงใจ ยอมรับของขวัญเอาไว้
คุณนายเซี่ยเห็นฉินมู่หลานยอมรับไว้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก สุดท้ายทั้งครอบครัวก็เตรียมจะกลับไป แต่เซี่ยฉางชิงอยากให้เวลาอยู่กับหลานทั้งสองให้มากขึ้นกว่านี้หน่อย จึงยังไม่กลับไปตอนนี้ “พ่อครับ พวกพ่อกลับกันไปก่อนเถอะ เดี๋ยวผมกลับช่วงบ่าย”
“ได้”
หลังจากนายท่านเซี่ยและคนอื่นกลับไปแล้ว เซี่ยฉางชิงก็อยู่เล่นกับเด็กทั้งสองต่ออีกสักพัก หลังจากเด็กทั้งสองงีบหลับไป เขาก็มาคุยกับมู่หลาน ถามไถ่สถานการณ์ปัจจุบัน หลังจากทราบว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เซี่ยฉางชิงก็โล่งใจ และนอกจากนี้เขายังเตรียมของบางอย่างมาให้ฉินมู่หลานด้วย
“มู่หลาน ลูกรับของพวกนี้เอาไว้สิ ตอนนี้ลูกมีภาระค่าใช้จ่ายเยอะ จะได้ไม่ต้องกังวล”
ฉินมู่หลานมองสมุดบัญชีธนาคารตรงหน้า ก่อนจะผลักมันกลับไปแล้วเอ่ยว่า “ไม่ต้องหรอกค่ะพ่อ ฉันเองก็มี”
“พวกลูกมีมันก็เป็นส่วนของพวกลูกเอง พ่อให้ตรงนี้ก็ถือเป็นส่วนของพ่อ รับเอาไว้เถอะ แล้วเงินพวกนี้ก็ไม่ได้ถือว่าให้ลูกหรอก เป็นของเด็กทั้งสองที่ยังไม่คลอด ลูกจะปฏิเสธแทนพวกเขาไม่ได้หรอกนะ”
เมื่อเห็นเซี่ยฉางชิงพูดแบบนี้ ฉินมู่หลานก็ไม่ปฏิเสธอีกแล้ว
สองพ่อลูกคุยกันอยู่สักพัก เซี่ยฉางชิงก็ให้ฉินมู่หลานรีบไปพักผ่อน “มู่หลาน ลูกก็ไปพักผ่อนสักหน่อย เดี๋ยวพ่อจะกลับแล้ว”
“ได้ค่ะพ่อ กลับดี ๆ นะคะ”
หลังจากเซี่ยฉางเจี๋ยกลับไป ฉินมู่หลานก็ไปหาเด็กทั้งสองก่อน หลังจากนั้นก็ไปนอนกลางวัน
หลังจากมู่หลานตื่นขึ้นมา เหยาจิ้งจือก็ถือซุปไก่หนึ่งชามเข้ามา “มู่หลาน นี่เป็นซุปไก่ที่คุณยายตุ๋นมาให้เธอ คุณตากับคุณยายเพิ่งมาหา เห็นเธอหลับอยู่ ไม่อยากปลุกเธอ ก็เลยนั่งอยู่สักพักแล้วก็กลับไปแล้ว”
ฉินมู่หลานไม่คิดว่าวันนี้นายท่านเหยาและคุณนายเหยาจะมาหาด้วยเหมือนกัน
“แม่คะ คุณตากับคุณยายกลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”
“พวกท่านกลับไปได้สักพักแล้วล่ะ เห็นบอกว่าอีกสองวันจะมาหาเธอใหม่” เหยาจิ้งจือส่งซุปไก่ให้ฉินมู่หลาน จากนั้นก็มองเธอพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เธอรีบดื่มเถอะ ยังร้อนอยู่เลย”
ฉินมู่หลานได้ยินแบบนี้ก็พยักหน้า หลังจากดื่มไปหนึ่งจิบก็พบว่ารสชาติดีมาก ไม่มันเลี่ยนเลยสักนิด จึงดื่มต่อถึงสองชามเต็ม
หลังจากผ่านไปสองวัน นายท่านเหยาและคุณนายเหยาก็มาหาอีกครั้ง ครั้งนี้เห็นว่าฉินมู่หลานตื่นอยู่ พวกเขาจึงหัวเราะแล้วพูดคุยกับเธออยู่สักพัก นอกจากนี้ยังนำสิ่งของมากมายมาให้มู่หลานและลูก ๆ ด้วย
“มู่หลาน อันนี้ของชิงชิงกับเฉินเฉิน ส่วนพวกนี้เป็นของเด็กทั้งสองที่ยังไม่เกิด”
“คุณยายคะ ก่อนหน้านี้ก็ให้แล้วไม่ใช่เหรอคะ” ฉินมู่หลานเห็นคุณนายเหยานำของมาให้มากมายขนาดนั้น จึงอยากปฏิเสธอย่างไม่ต้องคิด
คุณนายเหยายิ้มแล้วบอกกล่าว “นั่นไม่เหมือนกัน หลานรีบรับไว้เถอะ”
นายท่านเหยาที่อยู่ข้าง ๆ ก็กล่าวตาม “ใช่แล้วมู่หลาน หลานรับเอาไว้เถอะ ทั้งหมดนี้เป็นของที่พวกเรามอบให้เด็ก ๆ ทั้งสี่คน และที่พวกเรามาหาวันนี้ก็เพื่อจะหารือเรื่องบางอย่างกับหลาน” พูดจบ นายท่านเหยาก็หยิบกระดาษสีแดงแผ่นหนึ่งออกมา
“บนกระดาษนี้มีชื่ออยู่หลายชื่อ มีทั้งชายและหญิง หลานลองเลือกดูว่าพวกเราควรจะตั้งชื่อเด็ก ๆ ว่ายังไงดี”
ฉินมู่หลานนึกไม่ถึงว่าผู้อาวุโสทั้งสองจะคิดชื่อเด็กเอาไว้หมดแล้ว
และนายท่านเหยาก็กลัวว่ามู่หลานจะรู้สึกไม่สบายใจ จึงรีบกล่าวทันที “มู่หลาน พอดีพวกเราบังเอิญไปเจอสหายเก่า เขาเก่งเรื่องตั้งชื่อมาก ตาก็เลยให้เขาช่วยคิดมาสักสองสามชื่อ ถ้าหลานไม่ชอบ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก”
ฉินมู่หลานรับกระดาษสีแดงไป หลังจากดูชื่อบนนั้น จึงรู้ว่าชื่อพวกนี้ถูกคัดสรรมาด้วยความใส่ใจ จึงไม่ว่าอะไร
“คุณตาคะ ชื่อของเจ้าคนโตพวกคุณตาเลือกกันเองได้เลยค่ะ”
“จริงเหรอ?”
สีหน้าของนายท่านเหยาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ แม้แต่คุณนายเหยาก็มองฉินมู่หลานด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ฉินมู่หลานพยักหน้าแล้วบอกกล่าว “จริงแท้แน่นอนค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้น…รอจนกว่าเด็ก ๆ จะคลอด พวกเราค่อยเลือกเถอะ” อันที่จริงนายท่านเหยาก็ยังไม่ได้เลือกเลย เพราะคิดว่าทุกชื่อต่างฟังดูดีไปหมด
ท้องของฉินมู่หลานขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากถึงช่วงปิดเทอม เธอก็อยู่แต่ในบ้าน รอคลอดด้วยความอุ่นใจ
เซี่ยเจ๋อหลี่กลับมาทุกครั้งและเห็นท้องของมู่หลาน ก็กลัวว่าเธอจะคลอดกะทันหัน ดังนั้นตราบใดที่มีเวลาว่าง เขาก็จะกลับมาดูแลที่บ้าน
ขณะที่มู่หลานเข้าสู่เดือนที่สองของการปิดเทอม สุดท้ายเซี่ยเจ๋อหลี่ก็ได้ลาหยุดสองวัน เขาจึงเก็บข้าวของแล้วรีบกลับบ้านทันที
“มู่หลาน ผมเอาขนมเปี๊ยะไส้ถั่วแดงมาฝากคุณด้วย”
ทันทีที่เซี่ยเจ๋อหลี่กลับถึงบ้าน เขาก็เดินไปยังส่วนหลังบ้านเพื่อตามหามู่หลาน เมื่อเห็นว่าเธอกำลังเล่นอยู่กับลูก ๆ ทั้งสอง ก็รีบวิ่งตรงไปหาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า “มู่หลาน ชิงชิง เฉินเฉิน”
แต่เมื่อสิ้นเสียงตะโกนเรียกของเซี่ยเจ๋อหลี่ เขาก็พบว่าท่าทางของภรรยาดูแปลกไป จึงรีบเข้าไปอยู่ข้าง ๆ มู่หลาน แล้วถามอย่างประหม่า “เป็นอะไรไปมู่หลาน ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
ฉินมู่หลานเอ่ยขณะที่คิ้วขมวด “รีบพาฉันไปโรงพยาบาลเร็วค่ะ ฉันรู้สึกเหมือนใกล้จะคลอดแล้ว”
ตอนแรกเธอมีความสุขมากเมื่อเห็นเซี่ยเจ๋อหลี่กลับมา อีกทั้งยังคิดว่าพรุ่งนี้จะไปโรงพยาบาลแต่เช้า เซี่ยเจ๋อหลี่จะได้ไปด้วยกัน ไม่คิดเลยว่าเธอจะเจ็บท้องคลอดล่วงหน้าหลายวันขนาดนี้
“มู่หลาน คุณอย่าเพิ่งตกใจ เดี๋ยวผมจะรีบพาคุณไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย”
ในตอนนี้เซี่ยเจ๋อหลี่ก็เริ่มเป็นกังวลขึ้นมาเหมือนกัน เขาอุ้มฉินมู่หลานขึ้นมา ก่อนจะรีบเรียกหาคนอื่น “พ่อ แม่ มู่หลานจะคลอดแล้ว พวกเรารีบไปโรงพยาบาลกัน”
…………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
มู่หลานจะคลอดแล้ว ขอให้ปลอดภัยนะคะ
ไหหม่า(海馬)
