ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 57

เนื่องสายแล้วกับการนับพบลูกค้า พวกเขาจึงรีบขับรถไปหาลูกค้าที่รอพวกเขาอย่างใจร้อน

เด็กทั้งสาม แต่ละคนรู้สึกไม่สบายใจที่จะได้พบกับขุนนางที่ปฏิบัติต่อจิตวิญญาณเหมือนสิ่งของและใบหน้าของพวกเขาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน

กาเบรียลลาต้องเตือนให้พวกเขาแสดงสีหน้าสงบหรือเป็นกลาง  อย่างน้อยเพื่อที่จะไม่ทำให้พวกเขาไม่พอใจเพราะพวกเขาเป็นหนึ่งในคนใหญ่คนโตในเมืองจิโร่

หลังจากขับรถผ่านเมืองไป 30 นาทีพวกเขาก็มาถึงหน้ากำแพงขนาดใหญ่ที่มีทหารรักษาการณ์มากมายและป้อมปราการมานาอัตโนมัติอยู่ทั่วกำแพง

ถัดจากประตูขนาดมหึมามียามอย่างน้อย 20 คนคอยป้องกัน เจสันเปิดใช้งานดวงตามานาของเขาเพื่อตรวจสอบแกนมานาของคนเหล่านั้น

ดูเหมือนว่าคนพวกนั้นจะแข็งแกร่งกว่ามาร์คและกาเบรียลลา สำหรับเจสันทุกคนนั้นแข็งแกร่ง เขาจึงไม่ได้พยายามเปรียบเทียบตัวเองด้วยซ้ำ

แต่เขาก็ยังสงสัยว่าทำไมถึงมีมาตรการป้องกันสูงมากมายขนาดนี้

‘พวกเขากลัวอะไรและใครที่มารุกรานหรือเพียงแค่สร้างกำแพงและจ้างยามเหล่านี้เพื่อเรื่องความปลอดภัยส่วนตัวเมื่อฝูงสัตว์ร้ายบุกเข้ามาในกำแพงขนาดใหญ่?’

ในขณะที่รถบรรทุกจอดอยู่ใกล้กำแพงมีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้นที่แผงวงจรหลักของรถบรรทุกและมาร์คต้องบอกจุดประสงค์ที่จะมาที่คฤหาสน์และยืนยัน ID ของมาร์ค

ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีโดยไม่มีปัญหาและพวกเราก็ขับรถผ่านประตูไปโดยไม่มีอะไรกีดขวาง

สวนมีขนาดมหึมาและมีขนาดเท่ากับสนามฟุตบอลหลายแห่ง  ในขณะที่สามารถมองเห็นอาคารต่างๆมากมาย

มีคอกม้า อาคารที่ดูเหมือนเป็นโคลอสเซียม  เจดีย์ขนาดเล็กที่ดึงดูดมานาจำนวนมากอย่างต่อเนื่อง  บ้านหรูหราหลายหลังล้อมรอบคฤหาสน์ขนาดใหญ่ที่งดงาม  ซึ่งตั้งอยู่ติดกับทะเลขนาดใหญ่ที่มีภูมิทัศน์ที่สวยงาม

“นั่นหมู่บ้านหรืออะไร!?”

เกร็กอุทานแม้กระทั่งมาร์คและกาเบรียลลาก็ประหลาดใจกับสิ่งที่พวกเขาเห็น

เมื่อพวกเราเข้าไปใกล้วิลล่ามากขึ้น ก็ยังสามารถมองเห็นทุ่งนาที่มีพืชผลอยู่อีกด้วย

ราวกับว่าอยู่ในหมู่บ้านจริงๆ

ทำไม?

ไม่มีใครสามารถตอบได้ยกเว้นลูกค้าของพวกเขา

ด้านหน้าวิลล่ามีชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนและชายหนุ่มอวบอยู่อยู่ข้างๆ

ทั้งคู่เห็นรถบรรทุกขับมาทางพวกเขาและรออย่างอดทนในขณะที่ชายหนุ่มดูกังวลเล็กน้อย

ชายหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นลูกค้าของมาร์คและกาเบรียลลาและเด็กๆ ต้องสงบสติอารมณ์ขณะที่ความโกรธเดือดดาลอยู่ภายในและสามารถมองเห็นได้ในสายตา

หลังจากรถบรรทุกหยุดทุกคนก็ออกไปและชายวัยกลางคนก็ทักทายแขกของพวกเขา

“สวัสดี ฉันชื่อโรดริเกซ โอลิเยร์และฉันติดต่อคุณเนื่องจากภารกิจนกอินทรีย์พายุ  ฉันขอโทษที่ต้องพูดแบบนั้น แต่เราขาดเวลาขอข้ามการแชทที่ยาวนานและเข้าสู่ธุรกิจของเราโดยตรงได้ไหม “

มาร์คและกาเบรียลลาคาดหวังว่าลูกค้าของพวกเขาจะมีเวลาไม่มากและไม่ต้องการเสียเวลาใด ๆ

นกอินทรีพายุ ซึ่งถูกวางไว้ในรถเทรลเลอร์ตัวสุดท้ายถูกดึงออกด้วยแขนโลหะขนาดใหญ่

ในขณะที่ชายวัยกลางคนยังคงพูดคุยกับพ่อแม่ของเฟลเลอร์ เด็กหนุ่มตัวอ้วนวิ่งไปหานกอินทรีพายุ และมองดูมันด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ

เด็กอ้วนน่าจะอายุ 18 ปีหรืออาจจะแก่กว่านี้ แต่พฤติกรรมของเขาแย่กว่าเด็กอายุ 6 ขวบส่วนใหญ่ทำให้ทุกคนมองเขาด้วยความเกลียดชัง

เกร็กมาเลียและเจสันรู้สึกขยะแขยง เพราะก่อนหน้านี้พวกเขายังคงหวังว่าขุนนางจะเสียใจที่ทำให้นกอินทรีพายุตาย แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่อย่างนั้น

เมื่อเด็กอ้วนมองเข้าไปในรถเทรลเลอร์ เจสันมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีและในจังหวะที่เลวร้ายที่สุดลูกสุนัขจิ้งจอกตื่นขึ้นมาและส่งเสียงร้องเพราะพวกมันหิว

พวกมันดิ้นรนไปยังเครื่องให้อาหารอัตโนมัติและเริ่มกิน

เด็กอ้วนสามารถมองเห็นสิ่งนี้และเกิดความสนใจ เนื่องจากสามารถมองเห็นได้ในดวงตาของเด็กอ้วนได้ ขณะที่เขาพึมพำ “ลูกจิ้งจอกธาตุ?”

เจสันหยุดหายใจไปชั่วขณะและเขาไม่ได้รู้สึกอยู่คนเดียว เนื่องจากพี่น้องเฟลเลอร์เองก็รู้สึกไม่ดี

เด็กอ้วนหันหน้าหนีจากนกอินทรีและมองไปที่ลูกสุนัขจิ้งจอกอย่างเต็มตา

หันไปมองพ่อของเขาด้วยความตื่นเต้นตกใจ

“พ่อคุณบอกว่าฉันควรค้นหาสัตว์ที่ตื่นขึ้นมาเพราะจิตวิญญาณของฉัน ใช่ไหมฉันคิดว่าฉันเจอสัตว์ร้ายที่เหมาะสมสำหรับตอนนี้ มีลูกสุนัขจิ้งจอกธาตุน้อยกว่าอยู่ในรถพ่วง “

‘Fuck’

เป็นคำอุทานในใจของทุกคน

ในขณะที่ความสนใจของชายวัยกลางคนถูกดึงไปที่รถพ่วง กาเบรียลลาดูกังวลเล็กน้อยในขณะที่มาร์คยังคงสงบ

“นั่นเป็นความจริง เรามีลูกสุนัขจิ้งจอกธาตุในรถพ่วง แต่ฉันได้ทำสัญญากับผู้ขายลูกสุนัขจิ้งจอกเหล่านี้แล้วกับผู้ซื้อ … ดังนั้นจึงไม่มีเหลือให้ขายสักตัวเดียว …ทางเราต้องขอโทษด้วย”

มาร์คสงบสติอารมณ์และอธิบายทุกอย่างในขณะที่เพิ่มเรื่องราวที่สร้างขึ้นให้ดูสมจริง ซึ่งจะเพิ่มการป้องกันอีกชั้นหนึ่ง

“เราขอกลับไปคุยเรื่องธุรกิจของเราได้ไหม สัตว์พันธะต้องใช้เวลาในการรวมตัวกัน มิฉะนั้นฝ่ายตรงข้ามของคุณอาจสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติและเราไม่ต้องการให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นใช่มั้ย?”

โรดริเกซหันกลับไปหามาร์คและพูดอย่างมุ่ยเล็กน้อย

“โอ้ใช่ … ปกติฉันจะไม่ทำการละเมิดสัญญาที่เลวร้าย แต่ที่แน่ ๆ คือเรารีบ … มาทำธุระให้เสร็จและแยกทางกัน .. “

ทุกคนถอนหายใจในใจ  ในขณะที่ชายหนุ่มตัวอ้วนเศร้าเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้สนใจมากนักที่ไม่ได้เลี้ยงลูกจิ้งจอกเหล่านี้ เพราะพ่อของเขาอาจจะให้สิ่งที่ดีกว่านี้ในภายหลัง

ด้วยความมุ่ยเล็กน้อยเขาก็ยังคงส่งเสียงดังและเจสันตัดสินใจปิดรถพ่วงเพื่อป้องกันไม่ให้เสียงลูกสุนัขจิ้งจอกออกไปข้างนอกซึ่งอาจดึงดูดความสนใจของเด็กอ้วนและพ่อของเขาได้อีกครั้ง

โรดริเกซ ถามอีกครั้งเกี่ยวกับสัญญาและค่าตอบแทนการละเมิด เพราะเขาต้องการให้ลูกชายของเขาได้สัตว์ร้ายตัวอื่นที่มีความสามารถทางธาตุที่ดีและสุนัขจิ้งจอกที่มีธาตุน้อยนั้นค่อนข้างดีสำหรับอันดับแกนมานาของพวกเขา แต่มาร์คก็แน่วแน่ในการปฏิเสธของเขา

“สัญญากับพนักงานขายของเรามีความพิเศษเล็กน้อยดังนั้นจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยเราที่จะขายสัตว์ร้ายให้”

เจสันชอบมาร์คมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าเขาจะเป็นคนโลภ แต่เขาก็ยังไม่ผิดสัญญา

เขาอาจจะสามารถหารายได้สักสองสามล้านจากชายอ้วนคนนี้  หากมาร์คกำลังจะขายลูกสุนัขจิ้งจอกตัวเดียวให้ชายอ้วนเพียงเพราะค่าตอบแทน… ..

5 เท่าของราคา…สำหรับลูกสุนัขตัวเดียวและโรดริเกซพยายามซื้อลูกสุนัขจิ้งจอก แม้ว่าเขาจะรู้ว่าต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างน้อย 2 ถึง 4 ล้านก็ตาม …

หลังจากข้อตกลงของพวกเขาสิ้นสุดลง  พวกเฟลเลอร์และเจสันก็รีบกล่าวคำอำลาและทิ้งชายวัยกลางคนตัวอ้วนที่น่าสลดใจเล็กน้อยไว้กับเด็กหนุ่มร่างท้วมข้างๆ ในขณะที่นกอินทรีพายุยืนอยู่ข้างหลัง

ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอกและเห็นมุกเหงื่อหนาไหลตามขมับของมาร์ค

ในขณะที่พวกเขากำลังออกรถกระบะหุ้มเกราะสีแดงขับผ่านมาและเจสันก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ที่เบาะคนขับ

ดวงตาของชายหนุ่มเป็นสีแดงเลือดและเจสันรู้สึกแปลก ๆ ที่มองเขา

ชายหนุ่มมองไม่เห็นเจสัน แต่มีความรู้สึกที่น่าขนลุกอยู่รอบตัวเจสัน  เมื่อเจสันเห็นเขาในช่วงเวลาสั้น ๆ