ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 48

สี่วันผ่านไปและเจสันก็เหนื่อยล้ามาก

เขาจะนอนมากที่สุดเป็นเวลา 4 ชั่วโมงต่อวัน  ซึ่งแทบจะไม่เพียงพอสำหรับคนที่ดูดซึมมานาอย่างสม่ำเสมอ แต่เขาต้องการเรียนรู้วิธีฟื้นฟูมานาอย่างอดทนก่อนที่การเดินทางจะเริ่มขึ้นและเป็นสิ่งที่จำเป็นในความคิดของเขา

และต้องใช้ร่างกายของเขาเพื่อฝึกฝนคู่มือนรกสวรรค์สามครั้งต่อวันเป็นเวลา 30 นาที ฝึกฝนทักษะการขว้างมีดและพยายามเรียนรู้เทคนิคการรวบรวมมานาแบบพาสซีฟโดยไม่ต้องให้ใครช่วย

นอกจากนี้เขายังเขียนข้อความถึงเกร็กและมาเลีย ด้วยคำถามและบางครั้งก็คุยกันเพียงเล็กน้อยซึ่งทำให้ความตึงเครียดของเขาลดลงอย่างมาก

เนื่องจากการเรียนรู้วิธีการรวบรวมมานาอย่างอดทนเพียงอย่างเดียวนั้นน่าเบื่อ และยังเสียพลังงานเล็กน้อย และเจสันเองก้ต้องออกล่าสัตว์เพื่อสะสมแกนมานาสำหรับอาร์เทมิส

ทั้งวันของเขาถูกกำหนดไว้เหมือนเครื่องจักรโดยไม่ได้หยุดพัก ยกเว้นการนอนหลับสี่ชั่วโมงและกินอาหารทั้งหมดยี่สิบนาที

แต่วันนี้มุมมองทั้งโลกของเจสันเปลี่ยนไปหรือจะเป็นมุมมองของเขาที่มีต่อสัตว์ร้าย  ความสามารถในการเติบโตที่แข็งแกร่งและความสามารถของดวงตา

ในขณะที่ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเจสันและอาร์เทมิสไม่เพิ่มขึ้นเลย   พวกเขาก็เข้าใกล้ระดับถัดไปขึ้นเรื่อย ๆ

เจสันไม่รู้จักเด็กคนอื่น ๆ ที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตป่าระดับหนึ่งดาว ซึ่งมีสัตว์ร้ายที่ถูกปลุกขึ้นมาจำนวนไม่กี่ร้อยตัว จากเขตป่าสองดาวที่อยู่บริเวณหัวมุม พยายามอพยพไปมาระหว่างพรมแดนของสัตว์ป่าสองดาวและโซนสัตว์ป่าระดับหนึ่งดาวนี้ เมื่อต้นสัปดาห์และไม่มีใครรู้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

อย่างไรก็ตามที่สำคัญกว่านั้นคือนักล่าและอาจารย์ที่ฆ่าสัตว์ที่ถูกปลุกขึ้นมา หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันเพื่อปกป้องนักเรียนที่มีค่าของพวกเขา แและได้นำซากของพวกมันไปด้วยในขณะที่พวกเขาลืมบางสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่านั้น

สัตว์ที่ถูกปลุกแล้วพยายามอพยพเข้าไปในเขตป่าระดับหนึ่งดาวนั้น เป็นสุนัขจิ้งจอกที่มีธาตุและมีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์นี้ ที่สร้างความแตกต่างอย่างมากเมื่อเทียบกับสุนัขจิ้งจอกทั่วไป

สำหรับสุนัขจิ้งจอกเผ่าพันธุ์อื่น ๆ ฤดูผสมพันธุ์ของพวกเขาคือต้นปีใน  ขณะที่ลูกหลานของพวกมันเกิดในอีกสองเดือนต่อมา แต่สำหรับสุนัขจิ้งจอกที่มีธาตุนั้นจะแตกต่าง

ฤดูผสมพันธุ์ของพวกมันอยู่ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน  ซึ่งหมายความว่าตอนนี้ที่ไหนสักแห่งในเขตป่าระดับหนึ่งดาวแห่งนี้อาจเป็นโพรงของสุนัขจิ้งจอกที่มีลูกสุนัขจิ้งจอกที่มีธาตุ จำนวนมากและความคิดที่ก่อตัวขึ้นในใจของเจสัน

เป็นความรู้ทั่วไปว่าสุนัขจิ้งจอกที่ให้กำเนิดลูกประมาณ 4 ถึง 6 ตัว…และมีสุนัขจิ้งจอกที่มีธาตุที่โตเต็มที่เพียงไม่กี่ร้อยตัวที่ถูกฆ่าในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา…

เมื่อเจสันพบว่าเมล็ดพันธุ์แห่งความโลภเล็ก ๆ ได้เริ่มเติบโตขึ้นภายในตัวเขาและมันก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นเมื่อเขาต้องการเงิน แต่เขาก็รู้สึกเสียใจกับลูกสุนัขจิ้งจอกเมื่อเขาพบโพรงขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หลังจากค้นหามาครึ่งวัน

เขาสามารถพบโพรงได้ด้วยดวงตามานาของเขาและที่สำคัญกว่านั้นคือหมาป่ากำลังพยายามบุกเข้าไป อาจเป็นเพราะมันสัมผัสได้ถึงมานาจำนวนมากซึ่งลูกเหล่านี้ได้แผ่ออร่าออกมา

พวกลูกจิ้งจอกอ่อนแอและความแข็งแกร่งของพวกมันเทียบได้กับสัตว์ป่าระดับหนึ่ง แต่พวกมันก็มีแกนมานาที่ไม่สมบูรณ์แต่สามารถพัฒนาได้ที่สูงกว่าหมาป่า

เมื่อมองไปที่ความกระหายเลือดของหมาป่าที่แผ่ออกมา เจสันก็งงงวย …

`มีอะไรผิดปกติกับสัตว์ร้ายตัวนี้?  “

เขาตั้งคำถามกับตัวเองในขณะที่มองไปที่หมาป่า ซึ่งดูเหมือนว่ามันถูกครอบงำ ก่อนหน้านี้เขาเคยสงสัยว่าทำไมอาร์เทมิสถึงสามารถก้าวข้ามขีดจำกัด ทางสายเลือดของมันได้ แต่เขาคิดว่ามันเป็นเพราะการกลายพันธุ์ แต่อาจเป็นเพราะความสามารถในดูดซับมานาในปริมาณที่ผิดปกติ ซึ่งช่วยให้มันพัฒนาความแข็งแกร่งได้เร็วกว่าสัตว์ปกติทั่วไป

เจสันเคยได้ยินมาว่าสัตว์ป่าไม่สามารถทะลุขีดจำกัดของพวกมันได้  เนื่องจากปริมาณมานาที่พวกมันย่อยได้นั้นน้อยมาก แต่นั่นไม่ใช่กรณีของสัตว์วิเศษ

แม้ว่าศักยภาพของพวกมันจะถูกล็อคไว้ที่ระดับสัตว์วิเศษ แต่พวกเขาก็ยังสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองได้จนกว่าจะถึงขีดจำกัดที่เป็นไปได้

สัตว์วิเศษแต่ละตัวมีโอกาสที่จะไปถึงอันดับสัตว์วิเศษสูงสุด แต่การไปถึงอันดับต่อไปนี้เป็นเรื่องยากอย่างเหลือเชื่อ

เจสันถามตัวเองว่านกอินทรีพายุจะสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองเพื่อไปถึงอันดับต่อไปได้หรือไม่  หากมีเวลาหรือว่ามันจะยังคงอยู่ในอันดับสัตว์วิเศษอย่างนั้นไปตลอด

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหมาป่านี้ฆ่าลูกจิ้งจอกที่มีธาตุทั้งหมดภายในโพรงขนาดใหญ่นี้และดูดซับมานาทั้งหมดของพวกมันและย่อยสลายแกนมานาที่ยังไม่สมบูรณ์แต่ได้รับการพัฒนาแล้วของพวกมัน

มันจะถึงขีดจำกัด และแตกสู่อันดับใหม่หรือยังคงอยู่ในระดับห้าดาวโดยไม่มีโอกาสที่จะก้าวไปสู่อันดับที่สูงขึ้น

แต่นั่นไม่สมเหตุสมผลเลยเพราะหมาป่าดูเหมือนจะหมกมุ่นอยู่กับลูกสัตว์ร้ายที่ถูกปลุกเหล่านี้ …

ในขณะที่คำถามหลายร้อยข้อปรากฏขึ้นในใจของเขา  เจสันหยิบมีดสามเล่มออกมาและขว้างมันไปที่หมาป่าก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าใส่หมาป่าที่ด้วยกริชของเขา

ในขณะที่หมาป่าโดนมีดสามเล่มและการโจมตีด้วยกริซของเจสัน มันได้รับบาดเจ็บเป็นอย่างมาก

แต่กระนั้นหมาป่าระดับห้าดาวก็อยู่ลึกเกินไปภายในโพรง ซึ่งทำลายทางเข้าและในขณะเดียวกันมันก้สนใจแต่เหยื่อที่อยู่ในโพรงจนไม่สนใจอาการบาดเจ็บหรือความเจ็บปวดของตัวมันเอง

เพียงครู่เดียวอาร์เทมิสก็โฉบไปบนร่างของมัน เพื่อนำแกนสัตว์ป่าระดับห้าดาวออกมาก่อนที่เจสันจะทำอะไรได้

ในขณะที่อาร์เทมิสกลืนแกนสัตว์ร้ายลง ความคิดฉับพลันก็ปรากฏขึ้นในใจของเจสัน….

ความบริสุทธิ์ ??

บางที … การทำให้บริสุทธิ์ … หรือพรสวรรค์? บางทีมันอาจหมายความว่าสัตว์เหล่านี้มีคุณภาพที่สูงขึ้น ???

มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับสัตว์ร้ายและวิวัฒนาการ การกลายพันธุ์ การจำกัดสายเลือดและอื่น ๆ แต่อาร์เทมิสนั้นไม่สอดคล้องกับการกลายพันธุ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวมัน

“ บางทีอาร์เทมิสอาจจะชำระล้างแกนสัตว์ป่าเมื่อย่อยสลายพวกมันและสามารถทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้โดยไม่ต้องสร้างขีดจำกัด ใด ๆ หรือความสามารถของอาร์เทมิสนั้นมากกว่าเมื่อเทียบกับพี่น้องของมันเพราะการกลายพันธุ์ ??

เมื่อยืนนิ่งในขณะที่คิดเจสันโชคดีมากที่ไม่มีสัตว์ร้ายให้เห็นในบริเวณใกล้เคียงและมีสีหน้าตกใจปรากฏขึ้นในใจขณะที่ความคิดแล่นพล่าน

‘บางทีขีดจำกัดของสัตว์ร้ายเหล่านี้อาจปรากฏขึ้นเนื่องจากแกนมานาของพวกมันเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกที่ขัดขวางพวกมันในการเพิ่มความแข็งแกร่ง … หากเป็นเช่นนั้นฉันไม่สามารถมองเห็นศักยภาพที่แท้จริงของสัตว์ร้ายได้  แทนที่จะเป็นความบริสุทธิ์ของแกนมานาและขีดจำกัดโดยกำเนิดของพวกมัน … แต่นั่นไม่ใช่ศักยภาพของพวกมัน …’

นาทีผ่านไปความตกใจในใบหน้าของเจสันก็ชัดเจนยิ่งขึ้น …

‘จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อมีคนให้ไอเท็มพันธะวิญญาณเพื่อชำระล้างมานาแกนของพวกมัน??’

ความคิดที่ร้ายกาจแล่นผ่านจิตใจของเจสันและส่วนใหญ่เป็นความคิดที่ไร้ประโยชน์ทั้งหมดในขณะที่ความคิดอื่น ๆ บางส่วนสามารถอธิบายได้ว่ามีประโยชน์

‘ พวกมันจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้เหนือขีดจำกัดทางสายเลือดไปได้หรือไม่หรืออาจจะมีวิวัฒนาการขึ้นมา? ‘

เจสันยังคิดไม่ออก แต่เขารู้สึกขนลุกในขณะที่คิดถึงทฤษฎีนี้และความปรารถนาที่จะทดสอบทฤษฎีเหล่านี้ก็เริ่มฝังแน่นในใจของเขาอย่างช้าๆ

ทันใดนั้นเจสันก็ได้ยินเสียงสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยร้องดังอยู่ตรงหน้าภายในโพรง และมองมาที่เขาด้วยสายตาที่น่าสงสาร