ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 35

เจสันเข้าไปในโดมอีกครั้ง และได้นำซากศพระดับห้าดาวออกมาเพื่อนำแกนที่ไม่สมบูรณ์ออกมาก่อนที่จะนำซากที่เหลือไปเก็บไว้

หลังจากนั่งพักจนมานาเต้มแล้ว เจสันก็ได้ผ่อนคลายตัวเองในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่เขาจะเข้าสู่เขตป่าอีกครั้ง

ตอนนี้เป็นเวลา 1 ทุ่มและยังเหลือเวลาอีกประมาณ 24 ชั่วโมงในการพัฒนาทักษะการต่อสู้ประสบการณ์และหารายได้เล็กน้อยรวมถึงแกนมานาไว้สำหรับอาร์เทมิส

ในขณะที่มองดูการต่อสู้ของเด็กกลุ่มนั้น เจสันสังเกตเห็นว่าทักษะการต่อสู้ของตัวเองนั้นได้เทียบเท่ากับเด้กกลุ่มนั้น แต่ก็ยังไม่ดีพอ

เขาเริ่มคุ้นชินกับการใช้กริซเป็นอาวุธ ในขณะที่ความสามารถในการต่อสู้โดยกำเนิดนั้นต้องดีกว่าที่เขาคิดไว้แน่นอน

อย่างไรก็ตามบางสิ่งสามารถเรียนรู้ได้จากประสบการณ์เท่านั้น

เจสันตัดสินใจที่จะล่าสัตว์ป่าสองดาว เพื่อปรับปรุงความสามารถในการสังเกตการณ์ ถึงแม้ว่ามันจะยอมเยี่ยมแล้วก็ตาม

การต่อสู้กับสัตว์ป่าสองดาวสิบตัว นั้นจะยากกว่าการต่อสู้กับสัตว์ป่าสี่ดาวกลุ่มเล็ก ๆ หรือสัตว์ป่าห้าดาวตัวเดียว ยกเว้นถามมีความแข็งแกร่งที่มากพอ

เจสันต้องระวังตัวมากขึ้นกับการต่อสู้

*

ชั่วโมงผ่านไปและเจสันได้รับบาดแผลเพียงเล็กน้อยหลังจากที่ถูกสัตว์ร้ายมากมายเข้าโจมตี แต่เขาก็สามารถป้องกันการโจมตีได้ด้วยการสร้างชั้นมานาบางๆ มาปกคลุมร่างกายเอาไว้

เจสันสามารถจัดการสัตว์ร้ายได้ทั้งหมดและเกือบจะมืดแล้ว

เมื่อกลับเข้ามาที่เต็นท์ เจสันก็ได้ทำกิจวัตรประจำวันของเขารวมถึงเทคนิคนรกสวรรค์

เขาค่อนข้างมีความสุขที่ได้ทำในสิ่งที่เขาคิดหวังไว้ ได้เสร็จอย่างรวดเร็ว

หลังจากเขียนข้อความสั้น ๆ ถึงเกร็ก เจสันก็ได้เข้าไปในถุงนอนและนอนหลับสนิท

–

ก่อนที่แสงแดดแรกของวันจะส่องสว่างถึงบริเวณที่ราบ เจสันก็ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกมีความสุขอย่างท่วมท้น เมื่อเขารู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ฟูฟ่องบนใบหน้าของเขา

เจสันรู้ว่านั่นคืออาร์เทมิส เขาจึงลืมตาขึ้นทันทีและกอดมันไว้สองสามนาทีก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืน

อาการบาดเจ็บของมันหายเป็นปกติแล้ว ซึ่งทำให้เจสันมีความสุข

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อรู้สึกถึงการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของมานาในเลือดของมัน เจสันก็เริ่มไตร่ตรองว่าเขาควรจะให้มันกินแกนสัตว์ร้ายต่อ ดีหรือไม่

เจสันมีแกนสัตว์ร้ายเหลืออยู่มากมาย แต่เจสันก็ไม่แน่ใจว่าเมื่อไหร่ที่เขาจะสามารถเข้าไปในเขตป่าได้อีกครั้งเพื่อเก็บสะสมแกนสัตว์ร้ายและซากสัตว์

เขาเหลือเงินเพียง 20,000 เครดิตและมีซากสัตว์ร้ายมากมายที่จะขาย แต่ด้วยความหิวโหยที่มากมายของอาร์เทมิส เจสันจึงคิดจะคุยกับเกร็กเกี่ยวกับเรื่องนี้ในภายหลัง

เกร็กบอกเจสันว่าโรงเรียนจะเปิดในอีกประมาณสองสัปดาห์และเจสันไม่แน่ใจว่าการเดินทางไปยังเมืองนั้นจะใช้เวลานานแค่ไหน

เจสันรู้ดีว่าการเดินทางต้องใช้เวลาพอสมควรเพื่อที่จะไปถึงเมืองเกรด A เพราะต้องหลีกเลี่ยงเส้นทางที่จะเจอสัตว์วิเศษที่อันตรายมาก ๆ

ระยะเวลาในการเดินทางจากเมืองเกรด C ไปยังเมืองไซโรนั้นอย่างใช้เวลา 4 วัน ด้วยการนั่งยานพาหนะ

บางทีเจสันอาจเข้าไปในเขตป่า ในช่วงเวลาที่เหลืออีก 10 วันเพื่อล่าสัตว์ร้ายสามและสี่ดาวเพื่อสะสมแกนมานาสำหรับอาร์เทมิส

เมื่อนึกถึงปัญหาการขาดแคลนเงินหรือการขาดแกนมานาที่ไม่สมบูรณ์  เจสันก็เข้าสู่โลกแห่งจิตวิญญาณเพื่อฝึกนรกสวรรค์ให้สำเร็จก่อนที่เขาจะเข้าไปในเขตป่าราบอีกครั้ง

เมื่อถึงเวลา 11.00 น. เจสันเข้าไปในโดมอีกครั้งเพื่อรื้อเต้นท์และเก็บของ

หลังจากนั้นรถรับส่งที่เจสันเรียกก่อนหน้านี้ก็มาถึง  และเจสันกำลังเดินทางไปที่คฤหาสน์ตระกูลเฟลเลอร์

การเดินทางใช้เวลาประมาณ 40 นาที เจสันจึงตัดสินใจฝึกฝนเทคนิคนรกสวรรค์อีกครั้งก่อนที่จะเดินทางถึง

ความเจ็บปวดหลังจากฝึกเทคนิคนรกสวรรค์ยังคงน่ากลัว แต่เจสันเริ่มคุ้นเคยกับมันในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา

เมื่อมาถึงที่หมายตามที่เกร็กได้บอก เจสันสังเกตเห็นว่าเขาได้เข้ามาในย่านขุนนางซึ่งอยู้ถัดจากใจกลางเมือง และมีรัฐบาล บริษัท และศูนย์การค้าขนาดใหญ่ตั้งอยู่มากมาย

เจสันได้เห็นแปลงขนาดใหญ่ที่มีพืชและดอกไม้แปลกๆ มากมาย และทำให้เขาประหลาดใจเนื่อยจากเขาได้เห้นมานาที่แผ่ออกมาจากดอกไม้และพืชเหล่านี้

จากการที่เจสันได้สังเกต ก็พบว่าแปลงดอกไม้นี้แผ่นมานาออกมาหนาแน่นกว่าในเขตป่าหนึ่งดาวด้วยซ้ำ

พื้นที่รอบนอกของเมืองนั้นเทียบไม่ได้เลยกับเขตผู้ดีนี้ และสนามของตระกูลเฟลเลอร์นั้นมีพื้นที่ขนาดใหญ่มาก จนสามารถสร้างตึกระฟ้าได้ 2 ถึง 3 ตึก

เมื่อมองไปรอบ ๆ เจสันก็เห็นคฤหาสน์สูงสามชั้นที่อยู่ตรงกลางของที่ดินซึ่งสร้างด้วยหินอ่อนสีขาวสวยงาม

การดูมองดูความยิ่งใหญ่นี้ ทำให้เจสันรู้สึกเจ็บใจนิดๆ

สำหรับคนปกติมันเป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อที่ดินในเมืองเกรด C

เราจะต้องเป็นคนชั้นสูงหรือได้รับคะแนนความรุ่งโรจน์เพื่อที่จะได้รับอนุญาตให้ซื้อที่ดินหรือทรัพย์สินขนาดใหญ่

ในขณะที่เจสันชื่นชมสนามหญ้าขนาดใหญ่และคฤหาสน์ที่ดูหรูหรา ประตูก็ถูกเปิดออกโดยเด็กสาวผมยาวสีน้ำตาลที่อายุมากกว่าเจสันเล็กน้อย

เธอมองเขาด้วยใบหน้าที่เย็นชาเล็กน้อย  ซึ่งทำให้เจสันประหลาดใจ

เธอสวมชุดฤดูร้อนสีขาวและดูสวยอย่างไม่น่าเชื่อ แต่เจสันรู้ว่าเธอเป็นใคร

มาเลียพี่สาวของเกร็กและเจสันก็รู้สึกว่าเธอไม่ชอบเขา เพราะเธอหลีกเลี่ยงที่จะสบตากับเขาและพยายามทำตัวเย็นชา

เจาสันไม่แน่ใจว่าทำไมเธอถึงไม่ชอบเขา แต่เธอก็ได้ส่งสัญญาณให้เจสันเดินตามเธอไป

เะอไม่ได้แม้แต่จะทักทาย แต่เจสันก็คิดย้อนกลับไปเมื่อตอนที่ปลุกจิตวิญญาฯของเกร็ก มาเลียก็ได้เข้ามาดึงแขนของเจสัน และเมื่อเธอมองเข้าไปในดวงตาของเขาก็เกิดแสดงสีหน้าหวาดกลัวขึ้นมา

‘ช่างมันเถอะ บางทีเธออาจจะขี้อายก็ได้มั้ง ‘

เจสันเลิกคิดและเขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้มาเลียกลัวที่จะมองตาเขา

ความคิดของเจสันถูกต้อง เพราะมาเลียนั้นหวาดกลัวกับการมองเข้าไปในดวงตาสีทองของเจสัน

เธอจำได้อย่างชัดเจนว่าเธอรู้สึกหวาดกลัวเพียงใดเมื่อมองเข้าไปในดวงตาสีทองที่ลึกล้ำและเย็นชาของเขาและมาเลียก็กลัวที่จะดูดกลืนเข้าไปในนั้น

แต่ถึงอย่างนั้นมาเลียก็หยิ่งผยองเกินกว่าที่จะพูดสิ่งนั้นออกมา เธอจึงทำทีท่าแสดงออกอย่างสงบเมื่ออยู่ต่อหน้าเจสัน

เจสันเดินตามมาเลียอย่างเงียบ ๆ และทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียวซึ่งทำให้เกิดบรรยากาศที่น่าอึดอัดรอบตัว

อย่างไรก็ตามหลังจากเข้ามาในคฤหาสน์ เจสันก็ได้หลงใหลในเฟอร์นิเจอร์และการตกแต่งภายในคฤหาสน์มากเกินไปจนเขาไม่สนใจบรรยากาศที่น่าอึดอัดรอบตัวเลยสัก

ทั้งคู่เดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเขาเห็นเด็กหนุ่มที่คุ้นเคยนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่

ห้องนั่งเล่นทั้งห้องน่าจะใหญ่กว่าสนามบาสเก็ตบอลสองสามเท่าและเจสันก็สงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงต้องการพื้นที่มากขนาดนี้ในการสร้างบ้าน

เมื่อเห็นเจสัน เกร็กก็กระโดดขึ้นและเดินไปหาเจสันอย่างมั่นคง

เจสันสังเกตเห็นว่ากล้ามเนื้อของเกร็กนั้นมีความชัดเจนมากขึ้นและกระชับมากขึ้น ในขณะที่เจสันสังเกตว่าเกร็กนั้นสูงขึ้นสองสามเซน

อาจกล่าวได้ว่าเกร็กเหมือนนักเพาะกาย ในขณะที่เจสันมองรูปร่างที่มีเสน่ห์และกล้ามที่สวยงามภายใต้เสื้อผ้าที่เจสันสามารถมองทะลุได้

การทักทายกันด้วยการจับมือกันอย่างมั่นคง เจสันได้แสกนเกร็กอีกครั้งและเขาก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็น

ไม่เพียง แต่อันดับของเขาจะเพิ่มขึ้นจากระดับผู้ชำนาญที่ 2 เป็นระดับผู้ชำนาญที่ 3 ภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ แต่ขนาดแกนมานาของเขาก็เพิ่มขึ้นตามขนาดตัวที่เห็นได้ชัดเจน

เกร็กยังคงอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าของระดับผู้ชำนาญระดับกลาง แต่ด้วยการเพิ่มขึ้นจากพันธะของเขา แต่เกร็กอาจจะอยู่ในระดับเดียวกับระดับผู้ชำนาญที่ 4

นั่นจะเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่และเจสันรู้สึกมีความสุขกับเกร็กเล็กน้อย

เจสันคำนวณว่าการที่ลูกวัวเติบโตขึ้นเป็นสัตว์ร้ายที่มีวิวัฒนาการจนถึงขณะนี้ อาจมีส่วนแบ่งประมาณ 5% -10% ของความแข็งแกร่ง

ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเรื่องธรรมดา ที่แกนมานาของเกร็กจะเติบโตขึ้นด้วย

สัตว์ที่ได้รับการวิวัฒนาการนั้นเทียบได้กับระดับผู้เชี่ยวชาญของมนุษย์และ 5% -10% นั้นเทียบได้กับอย่างน้อยหนึ่งระดับที่และอาจมากจนไปถึงสองระดับ

เมื่อมองไปอีกครั้งที่แกนมานาของเกร็ก มีความเป็นไปได้มากที่ เกร็กอาจจะได้รับส่วนแบ่ง 10% ขึ้นไป ซึ่งทำให้ เจสันพยักหน้าเห็นด้วยเนื่องจากวิญญาณของเกร็กให้คำพูดที่ดีแก่เขา

เกร็กได้มองเข้าไปในดวงตาสีทองของเจสันที่ส่องแสงเบา ๆ

“ ยินดีด้วยนะ”

เจสันพูดพร้อมกับเริ่มยิ้มเบา ๆ

เมื่อคลายการจับมือกัน เกร็กก็ได้มองเข้าไปที่ใบหน้าของเจสันและจ้องเข้าไปในดวงตาสีทองอีกครั้งและมาเลียที่เห็นสิ่งนี้ก็เกิดความตึงเครียดโดยไม่รู้ตัว

เกร็กสังเกตเห็นลูกบอลขนปุยสีขาวบนไหล่ของเจสันก่อนที่มันเริ่มเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน

ดวงตาที่เหมือนกระดุมสีดำของอาร์เทมีสลืมตาขึ้นและมองไปที่เกร็ก เมื่อเห็นดังนั้น เกร็กจึงถอยหลังอย่างระมัดระวัง