ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 32

เจสันยืนขึ้นภายในพุ่มไม้และรีบออกไปทันทีเมื่ออาร์เทมิสเริ่มโจมตีกระทิง

เจสันสัมผัสได้ถึงความประหลาดใจของอาร์เทมีส

หลังจากนั้นเขารู้สึกว่าเธอใช้มานาจำนวนมากเพื่อเสริมสร้างปีกของเธอเพื่อเร่งความเร็วในการบินของเธอ

เจสันเริ่มกังวล แต่เขาก็บอกตัวเองว่าต้องสงบสติอารมณ์เพราะสามารถมองเห็นขนนกของอาร์เทมิสได้จากที่ไกล ๆ

เธอบินสูงอย่างน้อย 20 เมตรบนท้องฟ้าในขณะที่ด้านล่างของเธอ เจสันสามารถมองเห็นวัวกระทิงสีเขียวกำลังไล่ตามเธออยู่บนพื้น

วัวกระทิงถูกห่อหุ้มด้วยมานาสีเขียวอ่อนคำรามกราดเกรี้ยว

เธอต้องใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการหลบหลีกพวกมันซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

อาร์เทมิสขว้างก้อนหินใส่วัวกระทิงและสร้างความสนุกสนานกับมันซึ่งทำให้วัวกระทิงโกรธมาก

การวิ่งตามและโจมตีสัตว์ร้ายที่บินได้ทำให้กระทิงพอใจเพราะมั่นใจอีกครั้งว่ามันเป็นเจ้าเหนือหัวในพื้นที่นี้

มันรู้ดีว่าสัตว์ร้ายตัวเล็กสามารถทนต่อการโจมตีของใบมีดลมได้เพียงไม่กี่นาทีก่อนที่มันจะหมดแรง

ใบมีดลมขนาดเล็กที่ใช้ ไม่ได้ใช้มานามากนักเนื่องจากการกลายพันธุ์ของวัวกระทิงซึ่งมันคิดออกโดยสัญชาตญาณ

โดยไม่คิดจะปกป้องตัวเองโดยสิ้นเชิง วัวกระทิงจ้องมองไปที่ท้องฟ้าโดยไม่ได้มองดูสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าขณะที่มันข้ามพุ่มไม้สีเขียวขนาดใหญ่

ทันใดนั้นวัวกระทิงก็รู้สึกเจ็บแปลบที่ด้านข้างขณะที่มันเริ่มอ่อนแรงลงเมื่อขาของมันไม่สามารถรับน้ำหนักของวัวกระทิงได้อีกต่อไปก่อนที่มันจะล้มลง

เมื่อหันหัววัวกระทิงเห็นแถบสีแดงยาวที่มีกระดูกสีขาวยื่นออกมาจากลำตัวซึ่งเกิดจากกริชสีเขียวหยกที่ติดอยู่บนขาของมัน

ทั้งด้านข้างของวัวกระทิงขาดออกจากกันเลือดและอวัยวะที่ไหลออกมาจากบาดแผลขนาดใหญ่ที่เกิดจากกริช

กระทิงร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อเห็นเด็กหนุ่มบีบตัวออกจากพุ่มไม้ วัวกระทิงรู้สึกโกรธแค้น

ด้วยความพยายามครั้งสุดท้ายมันรวบรวมมานาที่เหลืออยู่ข้างในเพื่อยิงใบมีดลมออกมา

เจสันยังคงป้องกันคู่ต่อสู้คนแรกของเขาได้อย่างสมบูรณ์ด้วยพลังธาตุ

อย่างไรก็ตามเขายังแทบไม่สามารถหลบหลีกใบมีดลมได้ในขณะที่ร่างของใบมีดพัดผมของเขาออกไป

อาร์เทมิสดำดิ่งลงไปด้วยความโกรธหลังจากที่เจสันถูกโจมตี อาร์เทมิสเจาะเข้าไปในดวงตาของวัวกระทิงด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของมัน

หลังจากนั้นน้ำหนักของสัตว์ร้ายก็หายไปทันทีที่วัวกระทิงตายโดยไม่ได้แก้แค้นผู้โจมตีของมัน

เจสันประหลาดใจที่แผนของเขาเป็นไปอย่างง่ายดายทำให้เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก

สิ่งเดียวที่ทำให้เขากังวลคือความจริงที่ว่าใบมีดลมเร็วกว่าที่เขาคาดไว้ในขณะที่อาร์เทมิสเกือบจะโดนพวกมัน

ถึงกระนั้นวัวกระทิงก็สนใจในตัวอาร์เทมิสมากเกินไป  โดยที่มันไม่ได้สังเกตเห็นว่าเจสันกระโดดออกมาจากพุ่มไม้และฟันด้านหลังของวัวกระทิงด้วยกริชของเขา

บางครั้งแม้แต่นักล่าก็อาจถูกล่าและก็ไม่ควรรู้สึกปลอดภัยมากเกินไปในทุกที่

เจสันวิ่งไปที่ศพ และเห็นอาร์เทมิสใช้กรงเล็บหยิบแกนที่ไม่สมบูรณ์สีเขียวออกมา ซึ่งเขาหยิบออกมาจากกรงเล็บของเธอทันที

ปริมาณมานาภายในแกนนี้เกือบจะอยู่ในระดับที่ถูกปลุกและเขาไม่ต้องการให้อาร์เทมิสกินแกนนี้

มิฉะนั้นใครจะรู้ว่าเขาต้องรอให้เธอตื่นจากการหลับใหลอีกนานแค่ไหน

เหลือเวลาอีกไม่มากเพราะเขาต้องล่าสัตว์ป่าระดับห้าดาวอีกสี่ตัว

อย่างไรก็ตามเขาต้องพึ่งพาอาร์เทมิสเพื่อสิ่งนั้น

กระบวนการเติมมานาของอาร์เทมิสค่อนข้างเร็วในขณะที่เธอนั่งบนไหล่ของเจสัน

เจสันพยายามอย่างระมัดระวังเพื่อมองหาสัตว์ป่าห้าดาวที่อยู่ตัวเดียว

โชคดีของเขาไม่ถือว่าดีนักในขณะที่เขาเดินไปรอบ ๆ จนถึงบ่ายแม้จะละเลยการฝึกฝนนรกสวรรค์ของเขา เขาไม่พบอะไร …. ไม่มีสัตว์ป่าห้าดาวที่อยู่ตัวเดียวในสายตาของเขา

เขาเห็นกลุ่มเยาวชนจำนวนมากในช่วงกลางและยอดผู้ฝึกหัดเพียงไม่กี่คนที่ต่อสู้กับสัตว์ป่าระดับห้าดาวกลุ่มใหญ่

สุดท้าย! โชคของเจสันก็มา

เมื่อเห็นกลุ่มวัยรุ่นมากมายล้นหลามฝูงหมาป่าห้าดาวเจสันดีใจ โดยหมาป่านี้มีลักษณะตัวใหญ่และมีเขาแหลม

พวกมันแยกทางกันและหมาป่าที่ได้รับบาดเจ็บก็มุ่งหน้าไปทางของเขา

เจสันยังคงอยู่ห่างจากการต่อสู้ทั้งหมดประมาณ 100 เมตร

เขาดีใจที่เห็นเด็ก ๆ ไล่ตามหมาป่าตัวอื่น ๆ ในขณะที่หมาป่าตัวหนึ่งที่วิ่งมาหาเขาอยู่ตามลำพัง

เขาตัดสินใจที่จะซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้เขารอช่วงเวลาที่เหมาะสมในการซุ่มโจมตีหมาป่า

เมื่อเห็นหมาป่าวิ่งผ่านต้นไม้ เจสันรวบรวมมานาเพียงพอเพื่อที่จะเร่งความเร็วของเขาให้ถึงขีดจำกัด ในระยะเวลาที่สั้นที่สุดโดยใช้มีดสั้นของเขาตัดคอของหมาป่าที่ไม่รู้ตัว

การลอบสังหารทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีและเป็นไปได้เพียงเพราะหมาป่าวิ่งไปตามพุ่มไม้อย่างโง่เขลาโดยไม่สนใจอันตรายใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหมาป่าก็ทรุดตัวลงบนพื้นดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นสลัวในช่วงเวลาสั้น ๆ

การเก็บศพโดยไม่รอช้า และเจสันก็เดินออกไปเมื่อเก็บศพของมันเสร็จ

เพียงครึ่งนาทีต่อมาเด็กหนุ่มสองสามคนก็พบจุดที่หมาป่าถูกฆ่า พวกเขามองลงไปที่ผืนหญ้าสีเขียวที่เปื้อนเลือดสด

เยาวชนเหล่านี้อายุน้อยกว่าเจสันอย่างน้อยหนึ่งปี แต่พวกเขาอยู่ในอันดับ 8 ของมือใหม่ซึ่งบ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของพวกเขา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเยาวชนคนหนึ่งมองไปที่แผ่นหญ้าที่เปื้อนเลือด

เจสันกำลังวิ่งไปไกลพร้อมกับรอยยิ้มอันสดใสบนใบหน้าของเขา

เจสันต้องตามล่าสัตว์ร้าย 3 ถึง 5 ตัวและเจสันยังมีเวลาเหลืออยู่จนกระทั่งสองวันต่อมาเมื่อเขาต้องพบกับเกร็ก

เขาไม่คิดว่าจะได้พบสัตว์ป่าระดับห้าดาวที่อยู่ตัวเดียว จนถึงตอนเย็นซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียงสองชั่วโมง

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงเดินทางต่อไปในเขตป่า

อาร์เทมิสบินวนรอบตัวเขาในอากาศเพื่อมองหาเป้าหมายที่เป็นไปได้

ทันใดนั้นราวครึ่งชั่วโมงต่อม าสิ่งที่ทั้งคู่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

เหนืออาร์เทมีสท้องฟ้ามืดลงพร้อมกับความรู้สึกแปลก ๆ ที่กำลังเข้ามาหาเธอเมื่อเธอมองไปด้านบนมีเพียงนกแร้งตัวใหญ่ที่กำลังดำน้ำลงมา

อาร์เทมิสตกใจมากจึงร้องออกมาและก็พุ่งตัวลงทำมุมเก้าสิบองศาเพื่อหลบหนีจากกรงเล็บของแร้ง

เมื่อสังเกตเห็น อาร์เทมิส รู้สึกหวาดกลัว เจสันก็ได้ยินเธอร้องขณะที่เขามองไปข้างบน

ที่นั่นเขาเห็น อาร์เทมิส ดำดิ่งลงมาหาเขาขณะที่นกแร้งไล่ตามเธอ

นกแร้งตัวนี้หนักกว่าจึงดำดุ่งได้เร็วกว่าอาร์เทมิสและเจสันรู้ว่านกแร้งจะตามถึงตัวอาร์เทมิสในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา

เขาตัดสินใจและใช้สิ่งเดียวที่คิดได้

เจสันจับกริชของเขาอย่างแน่นหนา เจสันดึงแขนของเขากลับมาในขณะที่เขาเล็งด้วยมืออีกข้างหนึ่งตามวิถีด้วยนิ้วเดียว

เมื่ออัดมานาครึ่งหนึ่งเข้าไปในแขนที่ถือกริชเจสันโยนกริชพร้อมกับตะโกนดัง

เจสันรู้ว่าเขาไม่สามารถฆ่านกแร้งได้ในทันทีทำให้เขาเล็งไปที่ส่วนที่ใหญ่ที่สุดของนกแร้งนั่นคือช่องท้อง

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่พอใจเล็กน้อยขณะที่กริชแทงเข้าไปในปีกของนกแร้ง

ผลกระทบจากกริช นกแร้งเปลี่ยนวิถีการบิน

เมื่อสังเกตเห็นว่าอาร์เทมิสรู้สึกราวกับว่ามีก้อนหินถูกดึงออกจากหัวใจเล็ก ๆ ขณะที่เธอดำดิ่งจนจะถึงเจสัน

เธอดูหวาดกลัวอย่างมากราวกับว่าเธอหมดปัญญา

อย่างไรก็ตามเขาไม่มีอาวุธและนกแร้งที่ร่อนลงห่างจากพวกมันเล็กน้อย

เมื่อดวงตามานาของเขาเปิดใช้งานเขาก็พบว่านกแร้งเป็นสัตว์ป่าระดับห้าดาว

เจสันเห็นกริชติดอยู่ลึกเข้าไปในปีกของนกแร้งซึ่งทำให้เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก ในขณะที่เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย

มันบินไม่ได้เพราะมีดสั้นที่ปีกของมัน แต่จะงอยปากที่แหลมคมและกรงเล็บของมันยังคงเป็นสิ่งที่น่ากลัว

ทั้งอาร์เทมิสและเจสันนั้นเร็วกว่านกแร้งที่ได้รับบาดเจ็บ  โดยมีมานาบางส่วนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ แต่พวกเขาไม่ควรดูถูกคู่ต่อสู้เพียงคนเดียวเนื่องจากร่างกายและความแข็งแกร่งของนกแร้งยังคงสูงกว่าพวกเขามาก

เนื่องจากเขาไม่มีอาวุธที่จะป้องกันตัวเอง เจสันจึงต้องห่อมือด้วยมานาบาง ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ปัญหาใหญ่อีกประการหนึ่งคืออาร์เทมิสที่ได้รับบาดเจ็บ!