ดวงตาของเทพเจ้า God’s eyes - ตอนที่ 10

หลังจากเปลี่ยนข้อมูลจากโทรศัพท์เป็นสร้อยข้อมือควอนตัมเจสันก็ใส่มัน

มันดูดีมากและเจสันก็สแกนด้วยตาของเขาสักครู่เพราะมันสวยงามจริงๆ

จากนั้นเขาก็ออกเดินทางไปซื้อเสื้อผ้าและสิ่งของจำเป็นอื่น ๆ ผ่านไป 2 ชั่วโมงพระอาทิตย์ตกก็บ่งบอกถึงค่ำคืน

เจสันอยู่ที่ร้านทำผมและเขาได้เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้ว  ดังนั้นเขาจึงดูแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

ถ้ามีคนจากชั้นเรียนเดิมเดินผ่านเขาไปพวกเขาจะไม่สามารถจำเจสันได้

ทันใดนั้นก็มีสายเรียกเข้าจากสร้อยข้อมือควอนตัมของเขาและเจสันก็เห็นหมายเลขที่ไม่รู้จัก

เขารับสายด้วยความสงสัยเล็กน้อยพร้อมกับพูดว่า

“สวัสดีครับ นี่ใคร?”

เสียงที่คุ้นเคยตอบเขา

“เฮ้ นี่คือเกร็ก ฉันมีจิตวิญญาณของฉันที่จะถูกปลุกขึ้นมาในอีกครึ่งชั่วโมงและฉันอยากถามนายว่านายอยากชมมันไหม อาจจะแปลกที่ถามนายเรื่องนี้ แต่ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นประโยชน์สำหรับนายที่จะรู้สึกว่าการปลุกจิตวิญญาณทำงานอย่างไร  เพื่อที่นายจะได้เข้าใจว่านายต้องทำอะไรเมื่อถึงตานาย “

เจสันรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่เคยถูกเรียกมาก่อนและการคิดว่าเกร็กต้องการช่วยเขาก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะเข้าใจ

แต่เมื่อนึกถึงเกร็ก เจสันสังเกตว่าเกร็กไม่เคยปฏิบัติต่อเขาอย่างเลวร้ายและเขาเองก็อยากรู้มากเช่นกันว่าการปลุกวิญญาณเกิดขึ้นได้อย่างไรเขาจึงตอบรับคำเชิญ

“ได้เลย ฉันสามารถไปที่เจดีย์สัตว์ร้ายได้ในเวลาไม่ถึง 30 นาทีรอฉันด้วยนะ”

เจสันวางสายและสั่งรถรับส่งซึ่งมาถึงในอีกไม่กี่นาทีต่อมา

เมื่อป้อนคำว่า ‘เจดีย์สัตว์ร้าย’ จะมีที่อยู่ปรากฏขึ้นและรถรับส่งก็ออกไป

สิบห้านาทีต่อมารถรับส่งมาถึงหน้าเจดีย์ห้าชั้นขนาดมหึมาซึ่งดูโบราณ

เขาไม่เคยเห็นเจดีย์และไม่รู้ว่าขนาดนี้เป็นเรื่องปกติ แต่มันดูแพงมากเมื่อเขาเห็นการไหลของมานาที่แผ่ออกมาจากวัสดุก่อสร้าง

เมื่อนึกถึงรูปลักษณ์โบราณของเจดีย์ความคิดก็ปรากฏขึ้นในใจและเขาจึงค้นหาของผ่านพื้นที่เก็บของของเขา

โชคดีที่เขาพบผ้าพันแผลที่เขาสวมไว้ก่อนออกจากรถรับส่ง

เจสันเกือบจะทำผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่โชคดีที่เขานึกถึงดวงตาของเขาซึ่งเขาไม่สามารถเปิดเผยได้ในขณะนี้

เขาต้องรออย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์หรืออาจนานกว่านั้นเล็กน้อยจนกว่าวิญญาณของเขาจะตื่นขึ้นก่อนที่เขาจะเปิดเผยดวงตาที่หายแล้วเพื่อให้การสอบทางทฤษฎีของเขายังคงใช้ได้

เจสันโทรหาเกร็กเพราะเขาไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนและไม่ถึงสองนาทีต่อมาก็มีคนที่มีท่าทางเข้มแข็งออกมาข้างนอก

“ขอโทษนะ คุณคือคุณสเตลล่าที่มาสเตอร์เกร็กกำลังรออยู่ใช่ไหม”

เสียงเก่าถามและเจสันสรุปว่าเป็นพ่อบ้านจากเกร็ก

มันค่อนข้างแปลกที่ใครบางคนเรียกว่า คุณสเตลล่า เพราะเขาไม่เคยถูกเรียกด้วยชื่อสกุล

เขาเดินตามหลังชายชรา  เขาประหลาดใจเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของพ่อบ้าน

เมื่อเปรียบเทียบความแข็งแกร่งของพ่อบ้านกับพ่อแม่ที่เขาเห็นเมื่อวานนี้

เขากำลังตั้งคำถามกับตัวเองว่าธุรกิจของครอบครัวของเกร็ก นั้นร่ำรวยและมีอำนาจมากแค่ไหนถ้าพ่อบ้านของพวกเขามีความแข็งแกร่งเช่นนี้

เจสันมีช่วงเวลาที่ง่ายในการติดตามพ่อบ้านเพราะแม้แต่บันไดก็ไม่เป็นปัญหาเพราะวัสดุภายในเจดีย์นี้แผ่มานาจำนวนหนึ่งออกมาโดยสรุป

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่นาทีพ่อบ้านก็หยุดอยู่หน้าประตูที่มีมานาหนาแน่นแผ่ออกมา

ด้านหน้าประตูมีคนอยู่สองสามคนและเจสันก็ตรวจพบลายเซ็นมานาของเกร็กในหมู่พวกเขาและแหล่งมานาที่แข็งแกร่งกว่าสองสามแห่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งลายเซ็นมานาสองตัวถัดจากเกร็กนั้นพิเศษ

เขาไม่เคยเห็นมานาจำนวนมากขนาดนี้มาก่อนและเขาก็อ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ

การได้เห็นเจสันมองไปยังทิศทางของเขาเกร็กเกร็กก็ได้เดินตรงเข้ามาหาเขา

ในขณะที่ก้าวไปข้างหน้าเขาทักทายเจสันที่เข้ามาใกล้มากขึ้น

“เจสัน นายมาที่นี่เป็นไงบ้าง …. คุณมีเสื้อผ้าใหม่และตัดผมใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เกร็กรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเกี่ยวกับรูปลักษณ์อันหล่อเหลาของเจสันโดยที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีเด็กผู้ชายหน้าตาดีจะอยู่เบื้องหลังเสื้อผ้าที่เก่าซ่อมซ่อแบบนี้

เขาจะไม่พูดออกมาดัง ๆ แต่เขาดูแลเจสันหลายครั้งในอดีตเพราะเขาพบว่าเจสันเป็นคนดีและไม่สนใจภูมิหลังของคนอื่น

สิ่งที่เจสันลืมไปนานแล้วคือบางครั้งเขาได้ช่วยเกร็กด้วยคำพูดบางอย่างเกี่ยวกับวิธีเรียนรู้บางสิ่งให้ดีขึ้น

เกร็กไม่เข้ากับคนง่ายและไร้เดียงสา แต่เขาแน่ใจว่าเจสันเป็นคนดีซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาต้องการช่วยเจสันเล็กน้อยด้วยการปลุกจิตวิญญาณของเขา

เจสันทักทายเกร็กกลับมาและหันศีรษะไปทางพ่อแม่ของเกร็ก

“สวัสดี ฉันชื่อ เจสัน สเตลล่า คุณคือ คุณเฟลเลอร์ กับคุณนายเฟลเลอร์”

เจสันโค้งคำนับเบา ๆ

แม้กระทั่งก่อนการระบาดของมานา  การทักทายและมารยาทที่เคารพมีความสำคัญเฉพาะในบางภูมิภาคของอาร์กอส แต่สิ่งเหล่านี้มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆหลังจากการระบาดของมานา

คนที่แข็งแกร่งแทบจะฆ่าใครก็ได้ที่พวกเขาต้องการนอกเมือง  ในขณะที่รัฐบาลปกป้องผู้อ่อนแอด้วยความพยายามอย่างเต็มที่   แม้กระทั่งการฆาตกรรมและการข่มขืนก็เกิดขึ้นในเมืองนาน ๆ ครั้ง

บางครั้งครอบครัวใหญ่ก็ดูแลเรื่องนี้เหมือนอย่างที่เคยเป็น  แม่ของเจสันและคนที่อ่อนแอส่วนใหญ่มักจะให้ความเคารพมากที่สุดเท่าที่จะทำได้และหลีกเลี่ยงการมีปัญหากับครอบครัวที่มีอำนาจ

ตราบใดที่รัฐบาลอ่อนแอกว่าตระกูลใหญ่เหล่านี้  พวกเขาก็ต้องพึ่งพาพวกนั้นบางส่วนเพื่อปกป้องคนส่วนใหญ่จากสัตว์ป่าและเผ่าพันธุ์ที่รุกราน

โชคดีที่มีครอบครัวใหญ่จำนวนน้อยที่ชั่วร้ายและมีสมาชิกเพียงไม่กี่คนในบางครอบครัวเท่านั้นที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความปรารถนาและความกระหายเลือดของพวกเขา

มันไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำให้พวกเขาอยู่ภายใต้การควบคุมตามปกติ

อย่างไรก็ตามเกร็กรู้สึกตะลึงเล็กน้อย

“นายรู้ได้ไงว่า พ่อแม่ฉันยืนอยู่ตรงไหน?!”

พ่อแม่ของเกร็ก อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเด็กชายที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา

พวกเขาเห็นเด็กชายตาบอด แต่รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ ในบริเวณรอบดวงตาของเขา

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจที่สุดคือเกร็กพาเพื่อนมาดูการปลุกวิญญาณของเขา

เกร็กเป็นคนก่อปัญหามาตั้งแต่สมัยประถมมากกว่าคนที่หาเพื่อนดังนั้นพวกเขาจึงไม่เคยเห็นเพื่อนของเกร็กเลยสักคน

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นหญิงสาวอายุ 30 ปีที่มีรูปร่างเล็กและผมสีน้ำตาลเนียนก้าวไปข้างหน้า

“สวัสดีเจสันฉันชื่อกาเบรียลลา เฟลเลอร์และฉันเป็นแม่ของเกร็ก ฉันไม่เคยเห็นเพื่อนของเกร็กเลยดีใจที่ได้รู้จัก”

เธอพูดก่อนจะหัวเราะเบา ๆ

เจสันพบว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่แปลกประหลาด

`เกร็กเป็นเพื่อนของฉันหรือเปล่า”

แต่ไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้น

เห็นได้ชัดว่าพ่อขอเกร็กรู้สึกอายและเขาดึงภรรยาของเขากลับมาก่อนที่จะแนะนำตัวในไม่ช้า

“สวัสดีฉันชื่อ มาร์ค เฟลเลอร์ พ่อของเกร็กยินดีที่ได้รู้จัก”

การแนะนำของพ่อของเขาค่อนข้างเย็นชาเล็กน้อย บางทีเขาอาจคิดว่าเจสันต้องการเป็นเพื่อนกับลูกชายของเขาเพราะเงินของพวกเขาหรือการตาบอดของเจสันอาจเป็นสาเหตุ แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจเรื่องนั้น

เจสันรู้สึกถึงการจ้องมองที่คุกคามและสังเกตว่ามันเป็นโครงร่างของเด็กสาวที่เกือบจะโตเต็มที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ กับเกร็ก แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงแกนมานาของเธอเขาก็ตกใจเล็กน้อย

เมื่อนึกถึงอันดับหลักของมานาจากผู้ใหญ่ที่อยู่หน้าโรงเรียนเมื่อวันก่อนเขาสังเกตเห็นว่าความแข็งแกร่งของเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุด

‘เกร็กมีพี่สาว? หรือว่าแฟนของเขา? ไม่เป็นไร แต่ทำไมเธอถึงจ้องมาที่ฉันแบบนั้น ?? ‘

ก่อนที่การสนทนาจะดำเนินต่อไปประตูที่มีมานาหนาแน่นห่อหุ้มมันเปิดออกอย่างช้าๆ

*********************************************************************************************************************