บทที่ 98 ให้สวัสดิการกับผมสักหน่อย
หลังจากนั้นอีกหนึ่งชั่วโมง ภายใต้การกระตุกอย่างดุเดือดของผม ภารกิจการต่อสู้ก็สิ้นสุดลง
ชุยเหมี่ยวในตอนนี้ บนใบหน้ายังมีสีแดงที่ไหนกัน มีแต่หน้าสีขาว นอกจากจะหอบแล้ว เธอก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะทำอย่างอื่นต่อได้อีก แม้ว่าผมจะเอาเจ้าสิ่งนั้นเข้าปากเธอเพื่อให้เธอช่วยทำความสะอาดให้ เธอก็ไม่มีแรงจะขยับ แม้แต่ลิ้นอันหอมนั้นก็ไม่สามารถขยับได้
ดังนั้น ผมจึงได้แต่ใช้หน้าอกอันอวบอิ่มของเธอช่วยทำความสะอาดให้ เธอก็ไม่ปฏิเสธ
ผมกอดเธอเอาไว้บนเตียงใหญ่นั้น จากนั้นก็นำร่างอันทรงเสน่ห์ของเธอเข้ามาไว้ในอ้อมแขน
ใช้เวลาอยู่นานกว่าเธอจะกว่าเธอจะมีเรี่ยวแรงกลับมา เอาศีรษะของเธอมาถูกับใบหน้าของผม “สามี คุณยอดเยี่ยมที่สุดเลย เมื่อกี้นี้เหมี่ยวเหมี่ยวแทบจะตายให้ตายได้”
ผมจูบลงตรงหน้าผากของเธอ แล้วลุกจากเตียงแล้วรินน้ำอุ่นให้กับเธอ เธอก็กระหน่ำดื่มทันที
ดังนั้นผมจึงเติมให้เธออีกสองถ้วยติดต่อกัน เธอยังคงดื่มจนไม่เหลือสักหยด ดื่มไปหมดเกลี้ยง
“เหมี่ยวเหมี่ยว ตอนนี้ดีขึ้นบ้างไหม”
ผมถามชุยเหมี่ยวเบา ๆ พร้อมสัมผัสหน้าอกอันอวบอิ่มของเธอ
ชุยเหมี่ยวพยักหน้า “อืม ดีขึ้นแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาทำอีกครั้ง ผมชื่นชอบร่างกายของคุณมากเลย จะรักเท่าไรก็รู้สึกยังไม่พอ”
ชุยเหมี่ยวตกใจกลัว ปฏิเสธอย่างรวดเร็ว วิ่งออกจากเตียงด้วยร่างที่เปลือยเปล่า นั่งจมอยู่มุมห้อง ราวกับกระต่ายน้อยที่กำลังตกใจกลัว
“สามี อย่าทำเลย ไม่เอาแล้วจริง ๆ ตอนนี้เจ็บปวดไปหมดแล้ว ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวให้เธอดูก็ได้ เสียดสีจนแดงไปหมดแล้ว!”
ชุยเหมี่ยวยื่นนิ้วที่เรียวยาวออกมา และรีบแสดงให้ผมเห็นอย่างรวดเร็ว
ยิ่งดูไฟก็ยิ่งลุกโชน ดังนั้นจึงไม่สนใจการขัดขวางของเธอ ผมก็ฝืนใส่เข้าไปในร่างกายเธออีกครั้ง
“จูเฟิง คุณมันเลว คุณมันไอ้คนสารเลว คุณมันสมองกลวง ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันไม่เอาแล้ว ฉันไม่เอาแล้วจริง ๆ …อ๊า!!!”
จะต้องการหรือไม่ตอนนี้เธอก็ปล่อยไปแล้ว
ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ผมก็จบภารกิจสงครามนี้อีกครั้ง
คราวนี้ ร่างกายของชุยเหมี่ยวว่างเปล่าอย่างถึงที่สุด มือทั้งสองข้างปิดไว้ตรงส่วนล่าง ใบหน้าเล็กๆ อันบอบบางเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
เมื่อมองขึ้นไปมอง ก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว และถึงเวลากลับไปทำงานแล้ว
ดังนั้นผมจึงแต่งตัวและพูดกับเธอ “ภรรยา ตอนนี้ผมอารมณ์ดีขึ้นมากแล้ว เรื่องนี้ผมจะนัดหมายเขาเพื่อเดิมพันกันอีกครั้ง คุณนอนพักที่นี่สักคืน รอผมกลับมา อย่าไปไหนทั้งสิ้น พรุ่งนี้ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ผมก็จะพาคุณไปจองรถ!”
“สามี เหมี่ยวเหมี่ยวจะรอคุณ…”
ชุยเหมี่ยวต้องลำบากแล้ว เธอเจ็บปวดไปหมดขนาดนี้ ยังจะต้องพยายามยิ้มเพื่อบอกลาผม
จากนั้นผมก็จะไปเรียกแท็กซี่ ผมหยิบเงินในกระเป๋าสตางค์ของเธอ และออกไป
ณ ตอนนี้ ก่อนที่จะปิดประตูห้อง ชุยเหมี่ยวก็บอกรักผม “สามีขา ฉันรักคุณ”
“อืม ผมก็รักคุณ”
เมื่อออกมาจากโรงแรม ผมก็โทรไปหาดี๋ชิงโถง จากนั้นก็เรียกรถแท็กซี่เพื่อไปยังสถานที่นัดหมาย
ณ สถานที่นัดหมาย ผมก็พบกับรถลัมโบร์กินีของหยู่ถิง ซึ่งตอนนี้ดี๋ชิงโถงกำลังนั่งอยู่ในรถ
ผมดูออก ว่าหน้าของเธอแดงก่ำ และอารมณ์ดีมาก
ผมขึ้นไปรถ จากนั้นเธอก็กอดและจูบผมอย่างเร่าร้อน
“เฟิง ฉันรักคุณ จะทั้งชีวิตนี้ ชีวิตหน้า หรือจะชีวิตไหนฉันก็รักคุณ เพียงแค่คุณต้องการ ไม่ว่าจะเป็นตีสามฉันก็จะรีบตอบสนองทุกสิ่งที่คุณต้องการ คุณต้องการอะไรก็ได้ทั้งนั้น!”
ดี๋ชิงโถงรู้สึกตื่นเต้นมาก และรีบหยิบถุงยางอนามัยออกมาและยื่นให้ผมทันที “เฟิง รบกวนคุณแล้ว ฉันยินดีที่จะใช้ร่างกายนี้ผ่อนคลายความเหนื่อยล้าให้คุณ เพียงแค่คุณไม่รังเกียจที่จะต้องเจอกับสีแดง”
ทันใดนั้น เธอก็เปิดกระโปรงขึ้น เผยให้เห็นกางเกงชั้นในสีดำสุดเซ็กซี่ของเธอ
ผมตบไปที่เธอเบา ๆ ทำให้เธอกรีดร้องครางออกมา แต่กลับขยิบตาราวกับใยไหม
“อย่าเพ้อเจ้อเลย รอให้ประจำเดือนหมดก่อนค่อยว่ากัน ตาแก่นั้นเป็นอย่างไรบ้าง”
“เมื่อเที่ยงเขากลับมาแล้วรอบหนึ่ง มาทำดีกับฉันแล้ว และยังขอโทษฉันสัญญากับฉัน รับรองว่าจะทำดีกับฉันไปตลอดชีวิต อีกอย่างเขายังทำหนังสือสัญญาและหาทนายมาด้วย เพียงแค่เกิดการหย่าร้างขึ้น ไม่ว่าด้วยเรื่องอะไรก็ตาม ทรัพย์สินในนามของเขาทั้งหมดจะถูกแบ่งออกครึ่งหนึ่ง
นี่เป็นผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมมาก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ดี๋ชิงโถงก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยและมีทรัพย์สินมากมาย
ผมจุดบุหรี่ขึ้น เปิดกระจกรถ “คนที่คุณหามาพวกนั้นเอาของทุกอย่างคืนมาหรือยัง”
ดี๋ชิงโถงพยักหน้า “อืม เอามาหมดแล้ว แต่เอกสารสัญญาหลักประกันการกู้ของชุยเหมี่ยวยังอยู่ในมือของพวกเขา แม้ว่าจะจ่ายค่านายหน้าให้แล้วก็ตาม”
พูดจบ ดี๋ชิงโถงก็ยื่นบัตรสองใบให้ผม สีดำใบหนึ่งและสีขาวใบหนึ่ง
“ในบัตรสีดำมีคือเงินเก้าแสนของชุยเหมี่ยว ในบัตรสีขาวคือเงินสามล้าน แม้ว่าจะไม่มาก แต่ถือว่าเป็นคำขอบคุณจากฉัน เมื่อทุกอย่างนิ่งลงแล้ว ฉันจะให้คุณเพิ่มอีก”
ผมรับบัตรทั้งสองใบนั้นมา เอาบัตรสีดำใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ ส่วนบัตรสีขาวก็ใส่ไว้เสื้อชั้นในของดี๋ชิงโถง
ทันใดนั้น ผมก็จูบเธออย่างหนักบนปากน้อยๆ ที่เซ็กซี่ของเธอ
“เงินของชิงโถงและชุยเหมี่ยว ผมก็เก็บไว้หมดแล้ว แต่เงินสามล้านนั่นผมไม่ต้องการ ผมหวังว่าความสัมพันธ์ของพวกเราจะบริสุทธิ์ โดยไม่ต้องมีเรื่องของเงินทองเข้ามาเกี่ยวข้อง”
“ผมช่วยคุณ ก็เป็นเพราะความชอบที่มีต่อคุณล้วน ๆ ไม่เกี่ยวอะไรกับเงินทองของคุณเลย แม้ว่าวันหนึ่งคุณไม่มีเงิน คุณก็ยังมาหาผมได้ ผมจะเลี้ยงดูคุณเอง แม้ว่าจะไม่มีอาหารอันโอชะและสินค้าหรูหราราคาแพง แต่ถึงแม้จะมีโจ๊กเพียงถ้วยเดียว ผมก็พร้อมจะให้คุณได้ทุกอย่าง”
แขนอันเรียวดุจหยกทั้งสองข้างกอดผมเอาไว้แน่น จากนั้นเสียงสะอื้นของดี๋ชิงโถงก็ดังอยู่บนไหล่
“เฟิง ฉันเสียใจจริง ๆ ที่ไม่ได้เจอกับคุณตั้งแต่แรก มอบครั้งแรกของตนเองให้กับคุณ คุณวางใจเถอะ ต่อไปในอนาคตฉันจะไม่ไปหาชายคนไหนอีก จะรอเพียงคุณ ร่างกายของฉันสำหรับคุณเท่านั้น…”
หลังจากพูดคำพูดอันอุ่นกับดี๋ชิงโถงไปมากมาย ผมก็ได้พาเธอไปส่งขึ้นแท็กซี่ใกล้ๆ
ผมไม่ได้ไปส่งเธอ ประการแรกคือเวลาไม่เพียงพอ ประการที่สองตาแก่นั้นเห็นรถลัมโบร์กินีคันนี้ของผมแล้ว
อีกอย่างชุยเหมี่ยวกำลังรอผมอยู่ที่ห้องเพรสซิเด้นท์สูท…
ขอโทษจริง ๆ คุณรอจูเฟิงต่อไปเลยนะ เดี๋ยวกูเฉินเฟิงจะไปก่อนนะ!
ขับรถเหยียบไปอย่างรวดเร็วบนทางด่วน ควบไปตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงดี้เล่สิงซิงตอนเวลาหนึ่งทุ่ม
เมื่อมาถึงห้องทำงานของจางหงหวู่ เธอก็ได้เตรียมอาหารเย็นเอาไว้แล้วตั้งแต่ผมโทรหา เพื่อรอผม
โยนบัตรธนาคารเอาไว้บนโต๊ะ “เก้าแสน อย่าใช้สุรุ่ยสุร่าย นี่เป็นเงินที่พวกเราจะใช้สร้างเนื้อสร้างตัวกันในอนาคต ฉันสามารถเอาไว้ซื้อของเสริมให้คุณได้อีกสองสามปี”
จางหงหวู่เหลือบมองผม “ก็เหมือนกับรถ เป็นของหยู่ถิงใช่ไหม คุณนี่ไม่มืออาชีพเลย ให้คุณไปทำอยู่ระดับล่าง คุณก็ยังจะไปหาเงินพิเศษอีก”
หลังจากล้างมือแล้วผมก็ยกตะเกียบขึ้นมากินข้าว ระหว่างที่กินก็พูดถึงดี๋ชิงโถงและชุยเหมี่ยวไปด้วย
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ฉันถึงว่าคุณถึงดูยุ่งมากเหมือนเป็นคนรับใช้ วันๆ ไม่ได้พบเจอคุณเลย”
จางหงหวู่มาถึงด้านหลังของผม ลูบไหล่ของผมเบาๆ
“เพียงแต่วิธีการของคุณมันดูโหดร้ายเกินไป กลัวว่าผู้หญิงที่ชื่อชุยเหมี่ยวนั่นคงจะไม่คิดจะพลิกผันตัวเองอีกแล้วตลอดชีวิตนี้”
ผมถามจางหงหวู่กลับไป “ตั้งแต่ผมตัดสินใจจะจัดการกับเธอ ทำไมผมต้องให้โอกาสเธอกลับตัวด้วย ให้โอกาสเธอกลับตัวเพื่อมาจัดการกับผม ให้มาเก็บคุณได้งั้นหรือ ไม่มีทางเลือก!”
“ก็ใช่ พี่ก็เป็นผู้หญิง ไม่ได้มีความเด็ดขาดแบบพวกผู้ชายอย่างคุณ”
จางหงหวู่คว่ำหน้าลงบนไหล่ผม จากนั้นก็ยื่นลิ้นออกมา เลียเม็ดข้าวที่ติดอยู่ตรงริมฝีปากของผมเข้าไปในริมฝีปากอันเซ็กซี่ของเธอ
“พี่สาวได้มาพบกับผู้ชายน้อย ๆ คนนี้ ไม่เลวจริง ๆ เลย!”
ผมลูบขาที่สวยงามของจางหงหวู่เบา ๆ “พี่สาว ในเมื่อไม่เลว คุณก็ต้องให้รางวัลผมแล้วล่ะ ให้สวัสดิการกับผมสักหน่อยไหม”
จางหงหวู่คิดแล้วคิดอีก ดูเหมือนจะสับสนเล็กน้อย
แต่สุดท้ายแล้ว เธอก็ถอดรองเท้าส้นสูงและถุงน่อง ถอดแม้แต่กางเกงชั้นในสุดเซ็กซี่
หลังจากนั้น เธอก็ก้มตัวลงมาใกล้ชิดผมมากขึ้น ใช้มือที่อ่อนโยนขาวผ่องทั้งสองข้างนั้น ช่วยผมปลดซิปกางเกง…
