บทที่101 กลิ่นของผู้หญิงขายบริการ
เรื่องของผมกับหวงหรุงในสำนักงานไม่มีอะไรตามมา
เป็นเพราะเรื่องที่จะตามมานั้นเป็นเรื่องของเธอและสามีของเธอที่ชื่อหวงติ้งแหวน ไม่เกี่ยวกับผม
เธอเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถมากคนหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นคนฉลาดมาก เรื่องนี้เธอสามารถจัดการได้ด้วยตนเอง
เมื่อทุกคนเลิกงาน ผมจึงตามหวงหรุงออกมาจากห้องทำงาน
“ไปดื่มกับฉันสักหน่อยไหม”
“ผมกลัวว่าถ้าคืนนี้ไปดื่มกับคุณแล้ว พรุ่งนี้คุณคงต้องซักผ้าปูที่นอน”
เห็นได้ชัดว่าหวงหรุงเข้าใจว่าผมหมายถึงอะไร มีแต่ผู้หญิงที่มีประสบการณ์เรื่องแบบนั้นจึงจะเข้าใจ
เธอกลอกตา จากนั้นจึงขับรถตรงไปบ้านพักของหลิวทง
เมื่อถึงปากทางเข้าเขตที่พักผมจึงส่งสัญญาณให้เธอหยุดรถ จากนั้นจึงเข้าไปร้ายสะดวกซื้อที่เปิด 24ชั่วโมงซื้อบุหรี่มาสองซอง ยื่นบุหรี่ยี่ห้อซวนเหอเหมินในรถของเธอ
“สูบให้น้อยหน่อย”
เธอตอบกลับ “ขอบใจนะ”
อาจจะเป็นการขอบใจสำหรับบุหรี่ หรือบางทีอาจจะขอบใจที่ผมเอาใจใส่เธอ หรืออาจจะขอบคุณที่ผมคอยจู้จี้เธอมาตั้งนาน แน่นอนว่าอาจจะขอบคุณที่ไม่ได้เอาเปรียบร่างกายของเธอในขณะที่เธอกำลังวุ่นวายสับสนตอนอยู่ในอ่างอาบน้ำ
เมื่อกลับมาถึงที่พัก หลิวทงกำลังอาบน้ำอยู่
คุยเล่นกันอยู่สองสามประโยค พวกเราต่างคนก็ต่างกลับไปยังที่นอนแล้วเข้านอน
และเมื่อตื่นขึ้นในวันถัดมา ก็เป็นเวลาสิบเอ็ดนาฬิกา
สบายอย่างมาก ตื่นขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ วันเวลาที่เคยน่ารำคาญอย่างมาก ตอนนี้กลายเป็นความหรูหราฟุ่มเฟือยไปแล้ว
ตอนเที่ยงไม่ได้ออกไปไหน ได้แต่นั่งดื่มเบียร์อยู่ที่บ้านกับหลิวทง เขาให้ผมชิมฝีมือของเขา
ผมคิดว่า คุณกล้าให้ผมชิมฝีมือแสดงว่าจะต้องมีความสามารถอยู่บ้าง
จากนั้น ผมเกือบจะไม่ให้เขาได้วางยา ในที่สุดก็ยังได้สั่งอาหารกลางวันมาจนได้
เมื่อถึงตอนบ่ายหลิวทงจึงออกไปข้างนอก ส่วนผมได้แต่เป่าพัดลมอ่านหนังสือและเรียนรู้อย่างเคร่งครัด
การจะเป็นผู้ชายขายบริการจะต้องมีความขวนขวาย ซึ่งมันไม่ง่ายเลยสำหรับผม
ตอนเย็นหลังจากออกไปกินราเม็งเพียงลำพัง ผมก็ได้เดินย่อยมายังศูนย์อาบน้ำตี้หวัง
ทุกคนอยู่กันครบ หลิวทงก็อยู่ด้วยเช่นกัน กำลังเบื่อหน่ายอย่างที่สุด ดังนั้นจึงเริ่มเล่นไพ่กัน
ต่อมาพวกขี้เกียจก็เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นจึงต้องนำโต๊ะเล่นไพ่นกกระจอกมารวมกัน
สองสามทุ่มก็ยังไม่แขก จนกระทั่งเกือบจะสี่ทุ่มครึ่ง จึงมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา
ต้องบอกว่า ยังคงมีตลาดสำหรับไอ้ผอม ผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกค้าเก่าของเขา จึงตรงไปพาเขาไป
จากนั้นพวกเราก็เล่นไพ่นกกระจอกกันต่อไป กลับกันเจ้าคางคกพองลมตัวนั้นก็ดูจะเยอะเกินไป
ระหว่างเล่นไพ่ ก็มีคนทยอยถูกเลือกไปอีกหกคน จากนั้นก็เหลือคนว่างอยู่เพียงสี่คน ซึ่งผมก็คือหนึ่งในนั้น
วงไพ่แยกย้ายแล้ว ไพ่นกกระจอกก็ไม่ความหายอีกต่อไป ดังนั้นแต่ละคนจึงได้แต่เฝ้ารอ รอให้มีแขกมาใช้บริการ
ขณะที่กำลังจะเลยเที่ยงคืน ก็มีแขกเข้ามา รูปร่างหน้าตาไม่เลว น่าจะประมาณยี่สิบสามถึงยี่สิบสี่ปี รูปร่างดี เหมือนกับนางฟ้าในภาพวาด แต่งหน้าจัด ราวกับพวกผู้หญิงขายบริการ
ผมไม่ค่อยชื่นชอบเธอ ดังนั้นผมจึงถอยออกมาก้าวหนึ่ง
หลังจากนั้นการถอยหลังออกมาอย่างเงียบๆ ของผม กลายเป็นจุดโดดเด่นทันที
“นายไม่อยากจะอยู่เป็นเพื่อนฉันหรือ ก็ได้ อย่างนั้นก็เป็นนาย ไปกับฉัน”
จู่ๆ ผมก็นึกถึงเสียงของการเรียกเข้าชั้นเรียนขึ้นมาคำหนึ่ง – เป็นดั่งอาวุธ กระจายทั่วฟ้า
หลบหลีกไปก็ไม่มีประโยชน์
ภายใต้การนำทางของผม เธอเดินตามเข้ามาในห้องอาบนวด
ทันทีที่เข้าประตูมา ยังไม่ทันจะได้ปิดประตู เธอก็เตะรองเท้าลอยออกมา
“ถอดเสื้อผ้าให้ฉัน”
ปิดประตูลง จากนั้นก็ยื่นมือออกมาทั้งสองข้าง
เพียงแต่ เมื่อมือทั้งสองของผมสัมผัสกับเสื้อยืดตัวหลวมที่เผยให้เห็นเสื้อกล้ามเปิดไหล่และเสื้อชั้นในครึ่งตัว เสียงของเธอก็ดังขึ้น
“ห้ามใช้มือ ใช้ปาก”
ผมเริ่มรู้สึกว่าพระเจ้าคนนี้ดูเหมือนจะชอบการปรนนิบัติอย่างสูงส่ง แต่มันก็ยังคงเป็นไปตามที่เธอต้องการ ผมใช้ปากถอดเสื้อยืดตัวหลวมของเธอออก ทำอย่างต่อเนื่องด้านหน้าด้านหลัง จนในที่สุดมันก็ออกมาพ้นศีรษะของเธอ บราลูกไม้สีดำก็เผยออกมา
ผ้าโปร่งบนชุดชั้นในตัวโปร่ง เผยให้เห็นผิวขาวสองสี ส่งผลสะท้อนมาถึงดวงตาอย่างมาก
ทันใดนั้น ผมก็นั่งยองลงอีกครั้ง ใช้ปากปลดกระโปรงสั้นของเธอ
กระโปรงสั้นตัวนี้ที่อยู่บนตัวของเธอไม่มีซิป มีเพียงกระดุมสามเม็ดในแนวตั้งตรงเป้ากางเกงเท่านั้น
ดังนั้น ผมจึงทำได้แค่ใช้ปากยื่นเข้าไปด้านบนของตำแหน่งเป้า
การปลดกระดุมค่อนข้างยาก ปากของผมดูไม่คล่องแคล่วอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นจึงลำบากเล็กน้อย
ในขณะที่กำลังสงสัยว่าผมจะปลดกระดุมให้เธอหรือไม่ ทันใดนั้น ร่างกายอันบอบบางของเธอก็กระแทกเข้ามา ผมรู้สึกได้ถึงส่วนที่อ่อนนุ่มได้มาสัมผัสเข้าที่คาง
“อ๊า~!”
มีเสียงครวญครางดังออกมาจากปากของเธอ ทั้งสองมือก็อดไม่ได้ที่จะลูบผ้าไหมที่อวบอิ่มทั้งสองบนหน้าอกของเธอ
ทันทีหลังจากนั้น เธอก็นำมาชนเป็นครั้งที่สอง ดูเหมือนจะเริ่มเสพติด
ผมเบนศีรษะหลบออกไป แล้วลุกขึ้นทันที
เธอเหลือบมองดูผม แต่ไม่ได้พูดอะไร ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความเฉยเมย ไม่แคร์ใดๆ สายตาที่มองผมเหมือนกำลังมองแท่งดิลโด้ จนแทบจะไม่มีอะไรแตกต่างกันเลย
ผมใช้มือถอดกระโปรงของเธอออก เผยให้เห็นกางเกงในสีม่วงเข้ม
ภายใต้คำขอของเธอ แม้แต่เสื้อชั้นในและกางเกงใน ก็ถูกถอดออกจากร่างกายของเธอจนหมด
ช่วงเวลาต่อมา เธอหันกลับมา เผชิญหน้ากับผม จากนั้นก็ค่อยๆ ก้าวลงอ่างอาบน้ำ และนั่งลงในที่สุด
ผมเข้าใจความหมายของเธอ เธอต้องการการเผชิญหน้ากันโดยตรง
ดังนั้นผมจึงลุกจากอ่างและนั่งลงด้านหน้าเธอ ตรงเข้าลูบไล้ความอวบอิ่มของสีม่วงคู่นั้นของเธอ
เธอเริ่มส่งเสียงครวญคราง เพียงแต่เสียงครวญครางนี้ค่อนข้างมีความไม่จริงจังอยู่ ผมเคยได้ยินเสียงแบบนี้บ่อยๆ ที่หยาวเซียว
เมื่อมองไปยังสีม่วงที่ด้านบน และสีแดงเข้มตรงด้านล่าง ตามด้วยเสียงครวญครางที่ต่อเนื่องของเธอ ผมคิดว่าผมสามารถคาดเดาอาชีพของเธอได้ ซึ่งมันก็เหมือนกับที่ผมตัดสินเธอไว้ตั้งแต่แรก เธอมีกลิ่นของพวกผู้หญิงขายบริการ
หลังจากเสียงครวญครางของเธอเริ่มจริงจังมากขึ้น นิ้วของผมก็เลื่อนลงไปตรงหน้าท้องของเธอ จากนั้นก็สัมผัสกับจุดที่เธอต้องการให้ผมสัมผัส
ทันใดนั้น เสียงอันอ้อยอิ่งก็ดังขึ้นก้องไปทั่วห้องอาบน้ำอย่างเต็มที่…
สิบนาทีต่อมา ด้วยความสั่นไหวที่ควบคุมไม่ได้ของเธอ ก็ได้ใช้มือจนเสร็จ คราบน้ำมันก็ลอยขึ้นสู่บนผิวน้ำ
ผมยื่นมือเข้าไปใต้รักแร้ของเธอ เพื่อช่วยเธอลุกขึ้นมา แต่เธอกลับปฏิเสธ
“ฉันยังอยากอยู่เลย ครั้งนี้คุณใช้ปากช่วยฉันหน่อยนะ”
เป็นพระเจ้าที่เปิดกว้างจริง ๆ เพียงแต่ผมไม่มีความสนใจพวกหญิงขายบริการคนนี้
“ต้องขอโทษด้วย มันเป็นกฎของร้าน”
เธอพยักหน้า จากนั้นก็ออกจากห้องอาบน้ำ มายังกระเป๋าของเธอ หยิบเงินห้าสิบหยวนออกมา แล้วโยนไปบนโต๊ะ
“ตอนนี้ยังมีกฎอีกหรือเปล่า”
ผมยิ้ม ผมไม่สามารถจะกลั้นยิ้มไว้ได้จริงๆ
ผมเคยใช้ปากให้กับยี่เจียจเจียซึ่งเธอจ่ายมาสามแสนหยวน ช่างใจกว้างจริงๆ
สำหรับคนที่เป็นเหมือนหญิงขายบริการ ต่อให้โยนเงินห้าร้อยห้าสิบล้านหยวนออกมาก็ยังไม่สนใจ
ดังนั้น ผมจึงปฏิเสธไปอย่างสุภาพ
ต่อมาเธอจึงเดินมาข้างผม และเหวี่ยงมือจะมาตบหน้าผมเข้าทันทีทันใด
น่าเสียดาย ยังไม่ทันจะได้เหวี่ยงมือ ผมก็คว้าแขนเธอเอาไว้เสียก่อน
ค่าตบหน้าของผมแพง หยู่ถิงเคยตบผมมาครั้งหนึ่ง ตอนนี้ไม่เพียงแต่ร่างกายของเธอจะเป็นของผม แม้แต่ลัมโบร์กินีก็ยังต้องยกให้ผม ตี้ชิงโถงก็เคยตบผม ตอนนี้ไม่เพียงแต่ใจของเธอจะเป็นของผม แต่จะต้องการเอาเงินมาเมื่อไรก็ได้
เธอต้องการจะตบหน้าผมหนึ่งครั้ง ต่อให้กลับบ้านเอาพ่อไปขาย ก็น่าจะยังได้เงินมาไม่พอ
“คืนนี้จะอย่างไรคุณก็ต้องเลีย ไม่เลียก็ต้องเลีย ไม่อย่างนั้นฉันจะไปพบกับเจ้าของร้าน ฉันมาซื้อบริการแล้ว ฉันคือพระเจ้า คุณก็ต้องปรนนิบัติกับฉันเหมือนหมาเชื่อง!”
นี่มันช่างเป็นเหตุผลที่เจ๋งจริง ๆ
ดังนั้นผมจึงเดินออกจากอ่าง เข้าไปใกล้ๆ โต๊ะนวด นำบุหรี่ออกมาหนึ่งมวนและจุดไฟ
จากนั้นก็โบกมือให้เธอ “คุณมานี่สิ หากคุณสามารถจะใช้ส่วนล่างของคุณสูบบุหรี่ได้ ผมจะใช้ปากให้คุณฟรีๆ หนึ่งครั้ง”
