บทที่ 95 ผู้ชายคนนี้เป็นใคร
บางทีอาจจะมีสาเหตุมาจากคำพูดนั้นของผม หรืออาจจะมีสาเหตุมาจากการเงินจำนวนหนึ่งล้านตกอยู่ในมือเธออย่างกะทันหัน โดยสรุปแล้วชุยเหมี่ยวกำลังมีความสุขมาก
ผมกับเธอมาถึงร้านอาหาร จากนั้นก็หาห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง พูดคุยหัวเราะกัน ทำให้ผ่อนคลายอารมณ์ของผมไปได้ไม่น้อย
ในขณะที่ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
เมื่อกลับมา เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น หลิวทงโทรมาอีกครั้ง ผมจึงเปิดแฮนด์ฟรีทันที
“คุณชายจู ผมโอนเงินเข้าไปให้แล้วครับ”
“คุณบอกว่าเข้างานแล้วค่อยโอนมาไม่ใช่หรือ”
“คุณชายจูคุณกำลังต้องรีบใช้เงิน ผมจะให้คุณรอได้อย่างไร คือว่า นั้นคือเรื่องตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายการเงินนั้น…”
“เข้าใจแล้ว วางใจเถอะ!”
“ขอบคุณมากครับคุณชายจู ขอบคุณมากครับคุณชายจู อย่างนั้นคุณทำธุระเถอะครับ ผมไม่รบกวนคุณแล้ว”
วางสายโทรศัพท์ ผมจึงกินข้าวต่อไป ชุยเหมี่ยวดูมีความสุขมากขึ้น
ดังนั้นเธอจึงนั่งนั่งลงด้านข้างผม คีบอาหารให้ผม
“ผมไม่ต้องการ ผมต้องการให้คุณใช้ปากป้อนผม”
“น่าเกลียด!”
ในขณะพูดคำว่า “น่าเกลียด” ชุยเหมี่ยวก็เอาอาหารใส่ไว้ในปาก จากนั้นก็ยื่นตรงมายังปากของผม
ผมยังคงปฏิเสธ จากนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างสัมผัสเรียวขาอันเนียนของเธอ ทันใดนั้นก็กระแทกเปิดออกขาของเธอ
“ผมอยากให้คุณป้อนผมด้วยปากด้านล่างนั่น”
ชุยเหมี่ยวคว้ากำปั้นตีมาที่ผม ใบหน้าอันบอบบางนั้นแดงระเรื่อ “ไม่!”
ผมก็ไม่ได้บ่งชี้ว่าเธอจะต้องทำเช่นนี้จริง ๆ ก็แค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง
และหยอกล้อเธออีกครั้ง จากนั้นหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ โดยเฉพาะหลังจากได้ยินว่าห้องส่วนตัวด้านข้างก็ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ผมโอบรอบเอวชุยเหมี่ยว จูบแล้วสัมผัสจากนั้นก็ออกจากห้องส่วนตัว
“ชุยเหมี่ยวหรือเปล่า!”
ทันใดนั้นก็มีคนเรียกชื่อของชุยเหมี่ยวจากด้านหลัง ชุยเหมี่ยวจึงหันกลับไป จากนั้นจึงเห็นความตื่นตระหนกบนใบหน้าเธอ
“ผู้ชายคนนี้เป็นใคร”
คนที่ก้าวออกมาคือชายชราในวัยหกสิบเศษ เส้นผมขาวไปครึ่งศีรษะ
ชุยเหมี่ยวรู้สึกอายเล็กน้อย ส่งเสียงอุทานเล็กน้อย สุดท้ายก็บอกผมว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ
หลังจากเธอบอกว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ ผมก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมา
เขาเดินเข้าไปหาชายชราด้วยสองมือที่กำลังล้วงกระเป๋า มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “ตาแก่ คุณเป็นใคร”
ชายชราไม่ได้พูดอะไร ผู้ติดตามที่กำยำข้างกายเขาก้าวออกมาข้างหน้า ผลักผมออกไป
ตอนนี้ผมเริ่มจะสนุกขึ้นมา “รังแกผมในวันที่ไม่มีบอร์ดี้การ์ดติดตามใช่ไหม มาสิ นี่ไงคอของผม เห็นหรือยัง มาบิดมันสิ มาลองดูสิว่าพวกนายจะตายหรือเปล่า มาๆๆ มาบิดมันเร็วเข้า”
ชายชราผลักผู้ติดตามที่กำยำออกไป จากนั้นก็มองมาที่ผม “คุณคือทายาทเศรษฐีที่ขับรถสปอร์ตมาคอยรับส่งชุยเหมี่ยวทุกวันหรือเปล่า”
ผมจุดบุหรี่ขึ้น จากนั้นก็พาชุยเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขน เล่นกับความแน่นอวบอิ่มของหน้าอกของเธอ โดยไม่แม้แต่จะมองไปยังชายชรา
“ถ้าคุณจะพูดแบบนี้ อย่างนั้นผมก็คงต้องเดาแล้วว่าคุณเป็นใคร คนที่ที่มีเหรียญเงินสองเหรียญอยู่ในกระเป๋าแล้วแสแสร้งเป็นเศรษฐีคนนั้นสิ ก็เป็นคนที่วางยา และตามคุกคามชีวิตของคนในครอบครัวเธอ และเป็นผู้เป็นอมตะที่คอยทำร้ายบรรดาสาวรุ่นอายุยังน้อยสินะ”
ผมพูดจบ ใบหน้าของชายชราก็เปลี่ยนไปในทันที และไม่เพียงใบหน้าของชายชราจะเปลี่ยนไป แต่ใบหน้าของชุยเหมี่ยวก็เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน
“ฉัน…”
เธอกำลังจะเอ่ยปาก ชายชราตรงข้ามก็ได้ตั้งคำถามขึ้นมา “ชุยเหมี่ยว คุณกับเขาอย่างนี้หรอ!”
ดูก็รู้ ว่าชุยเหมี่ยวรู้สึกอับอาย ดังนั้นผมจึงต้องยิ่งเติมน้ำมันให้กับความอับอายแบบนี้ ทำให้เธอยิ่งรู้สึกอับอาย
“เหมี่ยว อย่าไปกลัวสิ วันนี้ผมจะคอยสนับสนุนคุณ มีอะไรคุณสามารถพูดออกมาได้เลย ผมจะคอยดูว่าใครจะกล้าหยุดคุณ!”
ชายชราไม่พูดอะไรอีก จ้องไปที่ชุยเหมี่ยวด้วยความโกรธ
ด้านหนึ่งคือวัยรุ่นที่รวยอย่างผม อีกด้านหนึ่งก็คือชายชรานั่น
ผมคิดว่าตราบใดที่ชุยเหมี่ยวไม่โง่ เธอก็จะต้องรู้ว่าจะเลือกอย่างไร
ภายใต้การจับจ้องของผมและชายชรา ชุยเหมี่ยวสับสนเป็นเวลานาน สุดท้ายจึงเอ่ยปาก
“เขาเป็นผู้ชายในอนาคตของฉัน โปรดหยุดคุกคามชีวิตของฉันในอนาคตอีกเลย เรื่องโง่ๆ พวกนั้นที่คุณเคยทำในอดีต ฉันไม่ต้องการให้คุณต้องมารับผิดชอบ ฉันไม่ต้องการความทรงจำที่น่าขยะแขยงพวกนั้น!!!”
พูดจบ ชุยเหมี่ยวก็ร้องไห้และวิ่งหนีไป
ผมชี้ไปที่ชายชรา “ตาแก่ ก็แค่อวดเงินเท่านั้น กูก็มีเงิน ผมจะต้องทำให้คุณจะจนถึงเอาไอ้เจ้าเหรียญโลหะนั้นออกมาจากกระเป๋ากางเกงไม่ได้อย่างแน่นอน คอยดูกัน!”
จากนั้นก็ไม่ได้สนใจชายชระที่กำลังตัวสั่นด้วยความโกรธอีก ผมรีบตามชุยเหมี่ยวไป กอดเธอไว้ในอ้อมแขน พยายามปลอบโยนเธออย่างเต็มที่ และอุ้มเธอไปที่รถ
“เหมี่ยว พวกเราไม่ต้องกลับไปที่บริษัทแล้ว ผมไม่ต้องการให้ตาแก่ที่ไม่รู้จักตายนั่นมาทำอะไรโลภมากกับคุณอีก มารบกวนคุณ คุณเป็นผู้หญิงของผม คุณควรจะมีชีวิตอย่างราชินี ประกาศนียบัตรจากมหาวิทยาลัย หรือใบรับรองการฝึกงานอะไรนั่น ช่างแม่งมันเถอะ คุณเป็นผู้หญิงของผม ไม่ต้องไปยุ่งกับของพวกนี้หรอก!”
คำพูดที่อบอุ่นนี้ทำให้ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นชุยเหมี่ยวก็ร้องไห้ไม่หยุด
จากนั้น ผมก็พาเธอกลับไปบริษัท “คุณไปเก็บของนะ เดี๋ยวผมกลับมารับคุณ ผมขอไปคืนเงินก่อน”
“ไม่ต้องแล้ว มีแต่เสื้อผ้ากับของใช้ไม่กี่ชิ้นแค่นั้นเอง ฉันไม่อยากไปเก็บมันแล้วล่ะ”
“ไม่ได้ คุณต้องไปเก็บให้หมด คุณคือภรรยาของผมในอนาคต ผมไม่ต้องการให้คนอื่นมาดูถูก แม้แต่ถุงเท้าก็จะทิ้งไว้ให้คนสกปรกคนนั้นไม่ได้ ผมคิดแล้วก็ยิ่งไม่สบายใจ ผมรับไม่ได้!”
ด้วยการยืนกรานของผม ชุยเหมี่ยวจึงกลับเข้าไปเก็บข้าวของที่บริษัท จากนั้นผมก็ขับรถออกไป
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ผมก็ขับรถกลับมายังด้านหลังของบริษัทของเธอ เธอได้มารออยู่พร้อมของใช้ส่วนตัวแล้ว
“สัญญาเอากลับมาด้วยหรือยัง”
ชุยเหมี่ยวถามทันที่เขาเปิดประตูรถ มันชัดเจนมาก เธอยังคงมีความกังวลเกี่ยวกับสัญญา ถึงอย่างไรก็มีลายเซ็นและรอยนิ้วมือของเธอเป็นผู้ค้ำประกัน
ผมพยักหน้า “วางใจเถอะ ผมฉีกมันทิ้งไปหมดแล้ว”
ชุยเหมี่ยวพยักหน้า แต่ดูก็รู้ว่าเธอยังคงมีความไม่สบายใจอยู่เล็กน้อย
จากนั้น กระดาษแผ่นหนึ่งตรงที่นั่งข้างคนขับก็เป็นที่ดึงดูดความสนใจของเธอ
ผมยื่นมือจะไปหยิบ แต่กลับถูกเธอหยิบเอาไปไว้ในมือ จากนั้นสีหน้าของเธอก็ดีขึ้นมาก
ผมรู้ว่าเธอเห็น อะไร เป็นเพราะผมตั้งใจจะทิ้งมันเอาไว้ มันเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาเงินกู้ บนนั้นมีลายนิ้วมือสีแดงอยู่ครึ่งหนึ่ง…
“สามี ตอนนี้พวกเราจะไปไหน”
ชุยเหมี่ยวกอดสมบัติส่วนตัวของเธอเอาไว้ ก้มหน้าและถามผมอย่างเก้อเขิน
ผมชื่นชอบมาก “คุณเรียกผมว่าอะไรนะ เรียกอีกครั้งสิ”
“สามี”
“คุณเรียกอีกครั้งสิ”
“สามี ๆ ๆ …”
ชุยเหมี่ยวเรียกอยู่หลายครั้ง ผมรู้สึกมีความสุขมาก โอบกอดใบหน้าของเธอแล้วจูบลงไปฟอดใหญ่
“ในเมื่อคุณเรียกผมว่าสามีแล้ว อย่างนั้นคงต้องไปเปิดห้องแล้วล่ะ ไปทำเรื่องที่คุณชอบทำ!”
ชุยเหมี่ยวหน้าแดง แต่กลับไม่ปฏิเสธ ดูก็รู้ ว่าเธอก็มีความสุขมากเช่นกัน การที่ตนเองมีรายชื่ออยู่ในผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นทำให้มีความสุข ซาบซึ้ง และตื่นเต้น
ดังนั้น ผมจึงขับรถพาเธอไป ตรงไปยังโรงแรมที่หรูหราที่สุดของเมือง
ห้องที่เปิดไว้คือห้องเพรสซิเดนสูท รูปแบบอื่นนั้นไม่คุ้นเคย
เมื่อเดินเข้าประตูไปผมก็ผลักชุยเหมี่ยวลงบนเตียง ร่างกายอันตุ้งติ้งของเธอ ใบหน้าอันเย้ายวน มันช่างจั๊กจี้หัวใจของผมเหมือนถูกเกาด้วยอุ้งเท้าหมาแมว
“เหมี่ยว ผมต้องการความอบอุ่นจากที่ลึกที่สุดของคุณ”
“พี่เฟิง ส่วนล่างของฉันมันหิวมากแล้วนะ ฉันต้องการให้คุณป้อนให้เธออิ่ม…”
น้ำเสียงอันทะลึ่งของชุยเหมี่ยวทำให้ผมตื่นเต้นมาก ดังนั้นจึงได้ถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนหมดจด นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ชื่นชมร่างกายที่สมบูรณ์และน่าดึงดูดของเธอได้อย่างเต็มที่
ความอวบอิ่มและความขาวกระจ่างใส เอวที่เรียวเล็กไร้ร่องรอยของไขมัน บั้นท้ายที่อวบและเด้ง ขาที่เรียวตรงเหล่านั้น ผนวกกับเท้าที่นุ่มและขาวผ่อง
ทั้งเนื้อทั้งตัวของชุยเหมี่ยว ไม่มีส่วนใดเลยที่ไม่เซ็กซี่ ไม่มีส่วนไหนที่ไม่ดึงดูด!
“มาเถอะ เด็กน้อยของผม!”
