บทที่ 90 คุณไม่คู่ควร
ผมคิดว่าวันนี้คงจะได้กับดี๋ชิงโถง สามารถสัมผัสได้ถึงความออดอ้อนจากภายในร่างกายของเธอ ที่ชื่นชมการยอมจำนนอยู่ภายใต้ร่างกายของผม
แต่แท้จริงแล้ว ครอบครัวของเธอเป็นญาติกัน ญาติทางสายเลือด
นี่เป็นเรื่องที่น่าอายจริงๆ และไม่รู้จะทำอย่างไร
ผมพิงหัวเตียงอยู่ ในมือก็จุดบุหรี่ ดี๋ชิงโถงก็ถอดกระโปรงยาวออก เหลือไว้เพียงเสื้อชั้นในบนร่างกาย กับกางเกงในตัวหนึ่ง และถึงน่องสีเนื้อที่ขาน้อยๆ
จากนั้น เธอก็งอขาและนั่งตรงข้ามผม ห่างออกไปเล็กน้อย ก้มหัวลง เหมือนกับเด็กผู้หญิงตัวน้อยๆ ที่ทำผิดพลาดแล้วกำลังรอการอบรม
“ประจำเดือนมาแล้วคุณจะว่างไม่ได้อยู่ดี ชิงโถง ยืนขาออกมา”
ภายใต้คำสั่งของผม เธอเหยียดขายาวตรง แม้จะไม่มีถุงน่องยาวห่อหุ้มอยู่ แต่ขาอันงามเหมือนหยกนั้นยังคงไม่ลดทอนเสน่ห์ลงเลย ละมุนละไม ลื่นดั่งหยก เป็นความมันวาวที่ทำให้คนหลง
“คนแก่ที่บ้านคุณโง่ขนาดนี้เลยหรือ สวยงามขนาดนี้ยังไม่ต้องการ ยังไปหาเด็กสาวอีก หน้ามืดตามัว”
ผมบ่นเรื่องกางเกงในและกางเกงที่ถอดออก จากนั้นก็กางขาทั้งสองพิงหัวเตียง จับเท้าเล็กๆ ที่นุ่มและขาว ถูกับบางสิ่งเบาๆ
เข้าที่เข้าทางแล้ว หลังจากนั้นก็ไม่ต้องสนใจเรื่องที่เหลือ ผมมีหน้าที่เพียงชื่นชมชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ของดี๋ชิงโถงที่มีลวดลายเป็นสีทองและสีม่วงเข้ม มีผ้าไหมลูกไม้สีดำอยู่ภายใน
“ชิงโถง คุณกำลังคิดอะไรอยู่”
ดี๋ชิงโถงดูเหมือนจะทุ่มเทเต็มที่เพื่อช่วยผม เมื่อได้ยินผมถาม ก็ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด
ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกตัวขึ้นมาและพูดอย่างเขินอาย “ฉันกำลังคิดว่า ต้องไปซื้อถุงยางอนามัยไหม”
“…ผมถามคุณว่าคุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องเมียน้อยคนนั้น”
ดี๋ชิงโถงรู้สึกละอายใจมาก
“ฉันไม่อยากจะหย่ากับเขา ฉันคุ้นชินกับการไม่ต้องทำอะไรเอง ซื้ออะไรก็ได้ที่ชื่นชอบ ฉันอาจจะเป็นจริง ที่บูชาเงินทอง แต่ฉันไม่ชื่นชอบเขา ชื่นชอบแต่เงินของเขา”
ผมเข้าใจแล้ว เธอพูดมาก็ค่อนข้างเป็นจริง แต่นี่เป็นความคิดที่ปกติ และสมเหตุสมผล
ดังนั้น ผมจึงถามเธอถึงเรื่องเกี่ยวกับเมียน้อย
เธอบอกกับผม ว่าเมียน้อยคนนั้นชื่อว่าชุยเหมี่ยว เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ปีนี้ขึ้นปีสี่ ในปีสุดท้ายนี้กำลังฝึกงานอยู่ในหน่วยงานของสามีของเธอ จากนั้นทั้งสองจึงได้คบหากัน…
“ก่อนหน้านี้เขาเคยไปแอบกิน แต่พวกเราก็ต่างทำไม่รู้ไม่เห็น แต่คาวนี้ดูเหมือนว่า เขาจะตั้งใจหย่าจริงๆ เดิมทีเขาจะให้เงินฉัน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาจึงเปลี่ยนใจ ไม่ให้อะไรเลย ต้องกันให้ฉันออกไปตัวเปล่า”
หลังจากการบรรยายของดี๋ชิงโถง ในความคิดของผมก็มีเค้าโครงบางอย่าง ผู้หญิงคนนั้นชื่อชุยเหมี่ยวร้ายอาจมาก จะต้องบุกไปรังโดยตรง และบางทีเดาว่าการที่ตาแก่นั่นเปลี่ยนใจไม่ยอมยกอะไรให้เลย ก็เป็นเพราะเธอคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง คุยกับดี๋ชิงโถงอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นผมก็จดจำข้อมูลจากเธอทั้งหมดนั้นเอาไว้ในสมอง
และในตอนนี้ เวลาผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง
ภายใต้การลากเท้าเล็กๆ ที่เซ็กซี่นั้น ผมค่อยๆ มีความรู้สึก
ดังนั้นผมจึงถามดี๋ชิงโถงว่า “คนสวย ตรงไหนของคุณที่ต้องการความอบอุ่น”
ดี๋ชิงโถงคิดครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอยเท้าเล็ก ๆ กลับไป ปีนขึ้นตรงหน้าผม
ผมคิดว่าเธอจะใช้ปาก เธอกลับถอดกางเกงในตัวน้อยออก จากนั้นเธอก็ใช้มืออันขาวนุ่มนั้นช่วยผมจับมันไว้ เริ่มการตอบสนองที่รวดเร็ว
ในที่สุด จากนั้นก็เดินไปด้วยกัน ทุกอย่างตกลงสู่ป่าดึกดำบรรพ์ เธอใช้มือของเธอเกลี่ยก้นอ่างให้ราบเรียบเสมอกัน
แน่นอน งานทำความสะอาดในขั้นสุดท้าย มันถูกทำโดยปากน้อยอันเซ็กซี่ของเธอ
ผมมองดูเวลา เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว
“เวลาเร่งรัดไปหน่อย ผมต้องรีบกลับไปก่อนสองทุ่มคืนนี้ ตอนเที่ยงผมคงไม่ได้อยู่กินข้าวกับคุณแล้ว”
“ช่วงนี้คุณก็อยู่บ้านอย่างจริงใจ ไม่ต้องออกไปมาก พยายามทำอะไรที่ช่วยให้ตาแก่นั้นรู้สึกอบอุ่นแต่ไม่ต้องแสดงออกให้ชัดเจน ตัวอย่างเช่นหลังจากเขาตื่นนอนในตอนเช้าคุณก็เตรียมเสื้อผ้าของเขาไว้ล่วงหน้า กลับบ้านในตอนเย็นก็เตรียมน้ำอุ่นไว้ในอ่าง แม้ว่าเขาจะให้เปิดเครื่องปรับอากาศก็ระวังการเป็นหวัดก็พอ”
กำชับดี๋ชิงโถงไปมากมาย เธอก็พยักหน้าอย่างแรง ไม่มีท่าทีสงสัยสิ่งใด
จากนั้น เธอก็ถามกลับ “คุณจะรีบกลับ ไปรับแขกต่อหรือเปล่า ถ้าคุณไม่มีเงินฉันมีอยู่บ้าง ฉันให้คุณก่อนได้นะ”
พูดจบ เธอก็ไม่สนใจการขัดขวางของผมหยิบกระเป๋าหนังออกมา หยิบบัตรธนาคารทั้งหมดออกมายัดใส่มือผม
ผมเอาศีรษะของเธอมาไว้ในอ้อมแขน “หาเงินจากการรับแขก อย่างนั้นคุณก็ดูถูกผมเหมือนกัน แต่อย่างไรก็ขอบคุณมาก ชิงโถง”
ผมไม่ได้ต้องการเงินทั้งหมดนั้น ถือไว้เพียงบัตรที่ไม่มีรหัสไว้ในมือ ส่วนที่เหลือก็ให้ดี๋ชิงโถงเก็บเอาไว้ จากนั้นก็กำชับให้เธอรอรับโทรศัพท์ของผม แล้วผมก็จากไป
หลังจากขับรถไปยังบริษัทของสามีดี๋ชิงโถง ก็เป็นเวลาใกล้จะเลิกงานแล้ว
ผมซื้อดอกกุหลาบกำหนึ่งให้กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ให้เขามอบให้กับชุยเหมี่ยวตอนเลิกงาน
ในฐานะอนุภรรยาของบอส ผมเชื่อว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะต้องรู้จักชุยเหมี่ยว เว้นแต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะเป็นคนตาบอด
จากนั้น ผมก็นั่งอยู่บนรถและสูบบุหรี่รออยู่อย่างเงียบๆ
บุหรี่หมดไปหนึ่งมวน จากนั้นคนในบริษัทก็เริ่มทยอยกันออกมา
ผมก็จุดบุหรี่อีกมวน ไม่ได้สูบ แต่ได้คีบไว้ในมือเฝ้าดูเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
เมื่อพนักงานหญิงผมสั้นสวมรองเท้าส้นสูงในชุดพนักงานปรากฏตัวออกมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็เดินมาพร้อมดอกไม้
ตอนแรกมีแต่ความรังเกียจเต็มใบหน้าของพนักงานหญิงคนนั้น แต่เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพูดไปไม่กี่คำ และชี้นิ้วมายังตำแหน่งของผม รอยยิ้มก็กระจายเต็มใบหน้าของพนักงานหญิง ถือดอกกุหลาบสีแดงมัดนั้นเอาไว้ด้วย
ตอนนี้ผมมั่นใจได้แล้ว เธอก็คือชุยเหมี่ยวที่ดี๋ชิงโถงไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าตาก็ถูกทุบลงกับพื้น
ชุยเหมี่ยวมาที่รถของผมพร้อมดอกกุหลาบในมือ กลิ่นหอมเบาๆ ของดอกกุหลาบโชยมา “สวยมาก หอมมาก ขอบคุณนะ”
“เดิมทีผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่เมื่อได้เห็นคุณแล้ว ผมก็เสียใจ ผมไม่ควรจะมอบดอกไม้ให้คุณเลย ไม่คู่ควร”
ชุยเหมี่ยวมีสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที แม้แต่ดอกกุหลาบในอ้อมแขนของเธอยังหมายถึงการทอดทิ้ง “คุณหมายความว่าอย่างไร”
“ผมคิดว่ามันไม่คู่ควรกับคุณเลย มันควรจะงดงามเมื่ออยู่กับคุณ แต่ตอนนี้ดูแล้ว มันตรงกันข้ามมันทำให้ความงามของคุณแปดเปื้อน ดังนั้นผมจึงบอกว่าไม่คู่ควร”
พูดจบ ผมก็หยิบบุหรี่มาสูบ จากนั้นเธอก็โยนดอกไม้ลงบนพื้น
เวลาถัดมา ในขณะที่เธอไม่ทันเตรียมรับมือ คนทั้งคนก็ถูกผมอุ้มขึ้นมา พาเธอมานั่งบนหน้ารถของโคหนุ่ม
“นี่ จึงจะคู่ควรกับคุณ คู่ควรกับคนสวยที่ผมมอง!”
สะบัดบุหรี่ในมือทิ้งไป จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและทำเป็นถ่ายรูป อย่างไรก็ตามเขาก็ตรวจสอบการแสดงออกของชุยเหมี่ยวผ่านกล้องอย่างละเอียด
เธอดูมีความสุขมาก แม้จะงุนงงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่รู้ว่าเป็นลูกเศรษฐีมาจากไหน ทำไมถึงได้ทำให้เธองุนงง และเธอถูกทำให้งุนงงตั้งแต่เมื่อใด
“มื้อเที่ยงวันนี้ผมรู้สึกเหงามาก จึงรู้สึกไม่อยากกินอาหาร ไม่รู้ว่าคุณจะจิตใจงามเหมือนหน้าตาไหม คุณจะพอช่วยผมได้ไหม ไปกินข้าวเป็นเพื่อนผมสักหน่อย”
“แน่นอน คุณวางใจได้เลย แค่อาหารกลางวันมื้อหนึ่ง ผมไม่เหมือนกับพ่อคนแก่นั่นที่เอาแต่ขุดถ่านหินทั้งวัน เขาชอบใช้ความรุนแรงกับดาราสาว แต่ผมไม่ใช่ ผมให้เกียรติผู้หญิงทุกคน โดยเฉพาะผู้หญิงที่สวยและใจดีอย่างชุยเหมี่ยว”
พ่อของผมเคยไปเหมืองเพื่อขุดถ่านหินมาก่อน แต่หากชุยเหมี่ยวจะคิดว่าพ่อผมเป็นเจ้าของถ่านหินจริงๆ ผมก็ไม่ขัดข้อง
จากนั้น ภายใต้คำเชิญที่ยากจะปฏิเสธของผม ชุยเหมี่ยวก็ได้ขึ้นมานั่งที่ตำแหน่งข้างคนขับ
เจ้าโคหนุ่มเปล่งประกายสีทองเมื่อกระทบแสงอาทิตย์ เต็มไปด้วยสีเงินทองวิบวับ
แบบนี้ดีมาก นี่เป็นสิ่งที่ผมต้องการ ดูเหมือนว่า มันก็คือสิ่งที่ชุยเหมี่ยวต้องการเช่นกัน…
