บทที่ 87 เงินสองร้อยหยวนให้รางวัลคุณ
หวงหรุงปฏิเสธ ดังนั้นผมจึงไม่สามารถลิ้มรสขาอันยาวเย้ายวนในถุงน่องสีดำคู่นั้นได้
จากนั้น เธอก็ตะโกนเรียกใครบางคน คนนั้นคือหลิวทง
หลิวทงเป็นผู้จัดการคิวงาน หวงหรุงให้เขาพาไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของการทำงานที่นี่
ภายใต้การนำของหลิวทง ผมคุ้นเคยแล้วกับการทำงานของแผนกแขกผู้หญิงและขั้นตอนการทำงานของศูนย์อาบน้ำตี้หวังดี
หยิบจงหัวออกมาหนึ่งห่อ ยื่นให้กับหลิวทงหนึ่งมวนและจุดไฟให้ จากนั้นผมก็จุดให้ตนเองหนึ่งมวน ส่วนที่เหลือก็เก็บกลับเข้ากระเป๋าไปอย่างเดิม
หลิวทงชำเลืองมองผม ไม่มีการปฏิเสธ
พาผมไปดูรอบๆ หลังจากแนะนำเนื้อหาและขั้นตอนการทำงานแล้ว ผมก็ตามเขามายังห้องโถงศูนย์อาบน้ำ
นั่งบนโซฟาล็อบบี้ เขาหยิบของบุหรี่ของตนเองออกมา ให้ผมหนึ่งมวน
“คราวหลังเมื่อมีแขกพยายามอย่าสูบบุหรี่ หากแขกเกลียดกลิ่นบุหรี่อาจจะทำให้คุณถูกเปลี่ยนตัวได้ เรื่องเล็กๆ อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้ ถ้าหากอดกลั้นไว้ไม่ได้ ก็เอาหมากฝรั่งติดตัวไว้ หรือไม่ก็ฉีดน้ำหอมสำหรับผู้ชาย”
“และอีกอย่าง เวลาสองทุ่มตรงก็มาทำงาน ตีหนึ่งก็เลิกงานได้ หากคุณยอมรับก็สามารถลองอยู่ดูสถานการณ์ก่อนก็ได้ จำไว้ว่า ห้ามมีความสัมพันธ์ใดๆ กับแขก ออกจากศูนย์ไปแล้วนั่นเป็นเรื่องของคุณเอง แต่ในร้านห้ามอย่างเด็ดขาด!”
หลิวทงกำชับเสียมากมาย บางทีอาจเป็นเพราะคนนั้นดี หรือบางทีอาจจะมีสาเหตุมาจากบุหรี่ซองนั้น
ตอนบ่ายไม่มีแขก ผมจึงบอกลาหลิวทง ไปหาโรงแรมเล็กๆ ในบริเวณนั้นเพื่อเข้าพัก
ถนนเส้นนี้เต็มไปด้วยโรงแรมขนาดเล็ก อันที่จริงทั้งสองข้างทางของ KTV ก็เป็นศูนย์อาบน้ำ สถานที่แห่งนี้ล้วนแต่เป็นสถานที่มีชีวิตชีวา โรงแรมจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้
เปิดห้องเดี่ยวที่เรียบ ๆ ไว้แล้ว ผมนอนเปิดพัดลมอยู่ในนั้นตลอดทั้งบ่าย
ออกไปข้างนอกตอนกลางคืน กินอะไรตามใจชอบแล้วไปทำงาน
ถึงอย่างไรมันก็เป็นวันแรกของการทำงาน ผมมีความคาดหวังอยู่ในใจไม่มากก็น้อย คาดหวังว่าแขกคนแรกจะเป็นอย่างไร
ผลที่คาดว่าจะได้รับนั้นออกจะดูน่าอายเล็กน้อย สองทุ่มเข้างาน สี่ทุ่มแล้วยังไม่มีลูกค้าเลย
หาวแล้วหาวอีก ผมจึงจุดบุหรี่
ด้านข้างมีผู้ชายเจ็ดแปดคนที่ใส่ชุดทำงานแบบเดียวกับผม บ้างก็หล่อ บ้างก็มีร่างกายที่ยอดเยี่ยม ทุก ๆ คนล้วนแต่ดูดี ในตอนนี้ทุกคนกำลังเล่นโป๊กเกอร์ ส่งเสียงดังอย่างมีความสุข โดยไม่ได้กังวลว่าจะไม่มีงานทำหรือไม่มีเงิน
รู้สึกได้ว่ามีคนลงมานั่งที่ด้านข้าง ผมชำเลืองไปมอง นั่นคือหลิวทง
ยื่นส่งให้เขาหนึ่งมวน เขาก็จุดแล้วด้วย
“ไม่ต้องกังวล เป็นปกติมาก สำหรับพวกผู้หญิงที่อยากจะทำเลวก็ยังอยากให้คนนับถือแล้ว สี่ทุ่มจะเป็นเวลาของพวกเธอ”
เป็นความจริงแท้แน่นอน
ระหว่างคุยเล่น วิทยุมือถือของหลิวทงก็ดังขึ้น มีรายงานจากคนเฝ้าประตู บอกว่ามีแขกผู้หญิงมาแล้ว
หลิวทงกำจัดกลิ่นบุหรี่ทิ้งไป หยิบหมากฝรั่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ผม
ผมไม่ต้องการมัน “ผมก็ไม่ได้เตรียมจะเป่าพวกเธอ ใช้ของแบบนั้นไม่มีประโยชน์”
หลิวทงรับหมากฝรั่งมา ปรบมือ ส่งสัญญาณให้ทุกคนมารวมตัวกัน
ไม่ว่าผู้ชนะหรือแพ้ที่เล่นโป๊กเกอร์อยู่นั้น ทั้งหมดจึงวางมือลง สดชื่นขึ้นในทันที ราวกับว่าผู้นำกำลังทบทวนกองกำลัง แต่คนคนยืนตรง พยายามแสดงสไตล์ส่วนตัวให้ดีที่สุด
ในตอนนี้ ในที่สุดผมก็รู้ว่าทำไมถึงมีคนตะโกนเรียกพวกเขา เรียกพวกเราว่านกยูง
นกยูงจะรำแพน ดึงดูดเพศตรงข้าม เหมือนกันกับพวกเรา
ไม่ได้ตั้งใจจะไปเป็นตัวอัลปาก้าในฝูงแกะ ไปยืนร่วมกันกับพวกเขา จัดเรียงแถวหน้ากระดาน ผมยืนอยู่ท้ายสุด
ไม่นานนัก พระเจ้าก็ได้ลงมาแล้ว พระเจ้านี้ดูจะมีน้ำหนักนิดหน่อย กระเอาด้วยสายตาก็น่าจะร้อยห้าสิบ สูงร้อยห้าสิบ หนักร้อยห้าสิบ เวลาที่เดิน สิ่งนั้นทั้งสองห้อยโตงเตงเหมือนกับไม่ได้ปิดฝามา
ดังนั้นหลายคนจึงกระสับกระส่าย พวกเขาไม่มีความเป็นมืออาชีพ
แต่ความบังเอิญคือ ซึ่งผมก็ไม่อยากมี
แต่ที่โชคร้ายคือ เธอชี้นิ้วตรงมาที่ผม
“คุณมาใหม่สินะ อย่างนั้นก็คุณก็แล้วกัน”
ผู้หญิงอ้วนที่ยืนอยู่ข้างบันไดชี้มาที่ผมอย่างไม่ลดละ จากนั้นก็หันหลังกลับไป
มีรอยยิ้มบนใบหน้าของคนโดยรอบ “น้องชาย คุณโชคดีแล้ว เจ้าสมบูรณ์นั่น จุ๊ๆ ยิ่งกว่าหมูสามชั้นอีก!”
เมื่อเดินมาถึงด้านข้างของหลิวทง เขาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ พูดเสียงเบา “พยายามอดกลั้นไว้ อดทนไว้เดี๋ยวก็ผ่านไป”
ดูเหมือนว่า พระเจ้าคนนี้ยังเป็นลูกค้าประจำ และยังเป็นลูกค้าประจำที่ปรนนิบัติยากมาก
ออกจากห้องพัก ผมก็พาผู้หญิงอ้วนเข้าไปในห้องน้ำ
ห้องในห้องน้ำนี้ถูกแยกเป็นสัดส่วน มีอาบอาบน้ำขนาดสามเมตรอยู่ตรงกลาง ด้านซ้ายและขวามีโต๊ะนวดและฝักบัว
หลังจากปิดประตู หญิงอ้วนนั้นก็กางแขนออกทั้งสองข้าง ทำเหมือนกับรูปที่กำลังอยู่บนเรือไททานิค
แต่ผมไม่ใช่แจ็ค ผมไม่สามารถจะโอบกอดเอวที่อ้วนของเธอได้ แต่ผมรู้ว่าเธอต้องการจะทำอะไร
จึงช่วยเธอถอดเสื้อผ้าออก จากนั้นก็แขวนไว้บนไม้แขวนที่ด้านข้าง
“พี่สาว ผิวของคุณขาวจริง ๆ ไม่ว่าผมจะไม่เคยเห็นดาราภาพยนตร์เหล่านั้น แต่คงจะไม่ดีเท่าผิวของคุณหลังจากล้างเครื่องสำอางออกแล้ว ผิวนี้ เหมือนกับเด็กทารก มองดูแล้วยิ่งชื่นชอบ”
หญิงอ้วนมองย้อนกลับไป ในดวงตามีความสงสัยบางอย่าง เธอพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด ดวงตาของผมเต็มไปด้วยความจริงใจ
เธอไม่ได้พูดอะไร หันศีรษะไปอีกทาง
หลังจากช่วยเธอถอดกระโปรงตัวใหญ่ออกแล้ว ขาอ้วนและกางเกงในที่ถูกหน้าท้องใหญ่ปกปิดจนแทบจะมิดปรากฏออกมา
“พี่สาว เราจะปล่อยไปก่อนหรือจะอย่างไรดี”
หญิงอ้วนนิ่งเงียบ ดูเหมือนจะดิ้นรน แต่สุดท้ายก็เลือกได้ ดังนั้นเธอจึงลงไปในอ่าง
เธอนั่งลงกลางอ่าง ผมนั่งอยู่ข้างหลังเธอ นวดไหล่ให้เธอ เปิดหลังให้เธอ ช่วยยืดกล้ามเนื้อละกระดูกทั่วทั้งร่าง
หลังจากครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเธอก็ปล่อยตัวสบายๆ “ช่วยฉันทำหน่อย”
ทำอย่างไร ต้องทำถึงระดับไหน สิ่งนี้ก็ยังสรุปไม่ได้ บางทีมันก็เป็นเพียงการขอร้องส่วนบุคคล
ผมจึงสัมผัสกับสิ่งที่อยู่บนหน้าอกของเธอทั้งสองอย่างแรง เธอไม่ตอบสนองกลับ และก็ไม่ปฏิเสธ ดังนั้นผมจึงตรงขึ้นไปจุดสูงสุดของเธอ ตวัดสองนิ้วเหมือนกับกำลังดีดพิณที่ผมรัก
มือซ้ายแปรงไปมามือขวาลงมือทำ ไม่นานนัก ผู้หญิงอ้วนคนนั้นก็ตอบสนอง มีเสียงร้องดังออกมาจากช่องว่าง
ผมรู้สึกได้ว่าความร้อนใกล้เข้ามาแล้ว ดังนั้นมือของผมจึงตรงลงไปยังหน้าท้องที่อ้วนนั้นแล้วตรงไปยังจุดล่างสุด
“พี่สาว ผิวของคุณดีจริงเลย ไม่ใช่แค่ผิวเท่านั้น ผมยังชื่นชมความรู้สึกเจ้าเนื้อแบบนี้ด้วย คุณอย่าหยอกล้อผมแบบนี้ ผมรู้สึกว่าผู้หญิงอ้วนเป็นความงามอย่างหนึ่ง ความยืดหยุ่นที่น่าทึ่ง ผู้หญิงผอมเหมือนโครงกระดูก บนร่างกายของพวกเธอไม่สามารถจะตระหนักถึงความยืดหยุ่นได้เลย”
“ผมคิดว่าเราเกิดมาผิดราชวงศ์ ถ้าหากผมเกิดในราชวงศ์ถังที่ความอ้วนคือความงาม และถ้าโชคดีมากพอที่จะได้เป็นจักรพรรดิถังเสฺวียนจง อย่างนั้นพี่อ้วนคุณก็คงจะเป็นหยางกุ้ยเฟย์…”
ผมพูดไปมากพอแล้ว หญิงอ้วนนั้นไม่ได้พูดอะไรสักคำ บางทีเธออาจจะไม่ว่างไปสนใจ
ภายใต้การสะบัดนิ้วของผม ร่างกายอันอวบอ้วนของเธอนั้นสั่นสะท้าน ตรงไปยังน้ำในอ่างให้สั่นไหว เกิดเป็นคลื่นอย่างกับสึนามิ
ช่วงเวลาถัดไป ก็เห็นได้ชัดว่ามีของเหลวหนืดที่ไม่ละลายน้ำบางส่วนได้ลอยออกมา
“ประคองฉันลุกขึ้นหน่อย ฉันสบายแล้ว”
นี่คือประโยคแรกของหญิงอ้วนที่ที่พูดหลังจากเข้ามาในห้อง
ตอนที่ผมให้เธอนอนบนโต๊ะนวด เมื่อใช้น้ำมันหอมระเหยนวดให้เธอ เธอได้ปฏิเสธ และใส่เสื้อผ้าให้ตนเอง ส่วนกางเกงนั้นเปียกโชก เธอถอดมันออกแล้วโยนทิ้งถังขยะ
จากนั้น เธอก็หยิบกระเป๋าเงินออกมาและพูดคำสุดท้ายของคืนนี้
“คุณนี่ไม่เลว แม่ว่าฉันจะรู้ว่าคุณพูดเท็จ แต่ฉันก็มีความสุขที่ได้ฟัง และยังสบายมากด้วย สองร้อยหยวนนี่ เป็นรางวัลให้คุณ
