บทที่ 85 คืนส่งตัวเข้าหอ
ผมไม่ได้ตอบจ้าวเย่นซวน การกระทำบ่งบอกทุกอย่าง
หากว่าผมต้องการจะตอบจริง ๆ ละก็ ผมก็จะบอกเพียงว่า ยินดีกับคุณด้วย คุณตอบถูกแล้ว
หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง ผมเสร็จแล้ว จ้าวเย่นซวนก็กำลังจะตายเช่นกัน
มือทั้งสองปกปิดส่วนล่างของร่างกาย เธอที่กำลังหน้าแดงก่ำกำลังนอนอยู่บนโซฟา ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา
“เฉินเฟิง คุณมันเลว ทำไมคุณถึงรังแกฉันแบบนี้ ไม่ว่าคุณจะต้องการให้ฉันมีความสุขหรือไม่ หรือไม่หลังจากนี้คุณก็อย่าคุกคามฉัน คุณก็ทำแบบนี้ถือว่าอะไร!!!”
“ถือว่าอะไร แน่นอนว่ามันคือการระบาย ส่วนทำไมต้องเป็นคุณนะหรือจ้าวเย่นซวน ง่ายๆ เลยนะ เป็นเพราะผนังของคุณสะอาด ผมเต็มใจจะเลียตรงนั้นของคุณ คุณจัดการได้ไหม!”
จ้าวเย่นซวนหยิบหมอนจากโซฟาขึ้นมา ปาหมอนมาทางผมอย่างแรง ด่าด้วยน้ำตา “คุณมันสารเลว ชั่วช้า ไม่ตายดี!”
ผมใส่กางเกงเรียบร้อยแล้วพิงมุมกำแพง จุดบุหรี่หนึ่งมวน “ถูกต้อง คุณประเมินได้ถูกต้อง คำชมเชยระดับห้าดาว ภายหลังจะให้รางวัลคุณอีกครั้ง!”
จ้าวเย่นซวนก็ร้องไห้น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย ไม่ได้คำนึงถึงร่างกายอันเปลือยเปล่าแล้ว ถึงอย่างไรก็ได้ถูกผมทำความสะอาดไปหมดแล้ว เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้ายเท่านั้น
หลังจากร้องไห้อยู่สิบนาที เธอค่อยๆ หยุดสะอึกสะอื้น
ผมจึงสั่งให้เธอใส่เสื้อผ้า แต่เธอปฏิเสธ
ดังนั้นผมจึงตรงไปเปิดประตู ส่งสัญญาณว่าจะลากเธอออกไป เธอจึงจะใส่เสื้อผ้าด้วยความโกรธ
ดึงเธอตรงขึ้นไปบนรถ ไม่พูดอะไรเลยตลอดทาง จนมาถึงนอกเขตบ้านของเธออย่างรวดเร็ว
เมื่อกำลังจะเข้าไป จ้าวเย่นซวนก็หยุดการเคลื่อนไหว
“ทำไมหรือ คืนนี้คุณจะบีบบังคับให้ผมเอากับคุณหรือ”
จ้าวเย่นซวนไม่สนใจตอซังอย่างผม ตอบกลับมาตรง ๆ “ฉันไม่อยากให้พ่อของฉันเห็น”
เธอลงจากรถ ผมเปิดกล่องเก็บของ ตะโกนเรียกเธอ จากนั้นก็โยนแหวนให้กับเธอหนึ่งวง
แหวนนั้นไร้ราคา ผมซื้อมาจากร้านขายเครื่องประดับข้างถนนราคาไม่กี่สิบเหรียญ
“คุณเต็มใจจะเอาไว้ก็เอาไป ไม่เต็มใจก็ทิ้งไปได้เลย”
ไม่ได้พูดอะไรมากมาย ผมก็ขับรถตรงออกไป ไม่ได้เหลือบมองกระจกมองหลัง
เมื่อกลับถึงที่พัก ผมก็ตรงไปอาบน้ำและเอนตัวนอนลงบนโซฟา เปิดทีวีอย่างเบื่อหน่าย ในทีวีกำลังมีรายการอะไร ผมก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ จิตใจไม่ได้อยู่ตรงนั้นเลย
เวลาประมาณห้าทุ่ม ผมเริ่มง่วงนอน ผมจึงปิดทีวีและไปยังห้องนอน
ในเวลานี้ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ผมไม่ต้องการจะรับมัน แต่มันก็ดังแล้วดังอีก ดังนั้นผมจึงกลับไปยังห้องนั่งเล่น หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
ชื่อของผู้โทรแสดงขึ้นมา ว่าเป็นโจงเฉียวเฉียว
ในคืนแต่งงานแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าเธอจะโทรหาผมเพื่ออะไร หรือว่าสามีของเธอจะรังเกียจอั่งเปาที่ใส่ให้น้อยเกินไป หรือว่าต้องการจะขอบคุณที่ผมเป็นรถนำขบวนให้เมื่อตอนกลางวัน
โทรศัพท์วางสายลงโดยอัตโนมัติ ผมกำลังจะทิ้งโทรศัพท์ไปด้านหนึ่ง แต่มันก็ดังขึ้นอีกครั้ง สายที่โทรเข้ายังคงเป็นโจงเฉียวเฉียว เมื่อรับโทรศัพท์แล้ว ผมก็ไม่พูดอะไร
โจงเฉียวเฉียว ไม่ได้พูดอะไรมาก พูดเพียงแค่หกคำ “ฉันรอคุณอยู่ด้านล่าง”
จากนั้นก็ได้ยินเสียง “ตื๊ด” ในโทรศัพท์ ตัดการเชื่อมต่อไป
ตอนแรกผมไม่อยากไป แต่ทำไปทำมาก็ใส่เสื้อผ้าและขับรถไป
ผ่านไปเกือบยี่สิบนาที ตอนนี้ผมอยู่ที่ชั้นล่างของบ้านเธอ แต่ไม่มีคน
ผมเหยียบคันเร่งเพื่อจะออกไป โจงเฉียวเฉียวที่ล้างเครื่องสำอางออกแล้วในชุดธรรมดาก็เดินออกมาจากมุมมืดตรงทางเดิน เดินมายังรถของผม
“ไปในที่ที่ไม่มีคน ฉันมีเรื่องจะพูดกับคุณ”
ผมทำตามนั้น ขับรถออกไป ไม่ไกลนัก ก็ตรงไปยังสถานที่ก่อสร้างที่เพิ่งทำการขุดคูน้ำหลังเขตที่อยู่ของพวกเขา
“ที่นี่ไม่มีคน มีอะไรก็พูดสิ!”
เปิดหน้าต่างออก ผมจุดบุหรี่หนึ่งมวน ปล่อยควันคลุ้งไปทั่วปอด เพลิดเพลินกับการกระตุ้นการเผาไหม้
บุหรี่นี้หนาแน่นมาก เป็นที่สะใจจริง ๆ
โจงเฉียวเฉียวจูบลงที่แก้มของผม จากนั้นก็ลงจากรถ แล้วก็ขึ้นไปยังเบาะหลัง
หลังจากนั่งลงที่เบาะหลังแล้ว เธอก็กางผ้าไหมสีขาวผืนหนึ่ง
ผ้าไหมผืนนั้นดูน่าตกใจเล็กน้อย มันเหมือนกับผ้าไหมยาวเจ็ดฟุตที่คนสมัยก่อนไว้ใช้ฆ่าตัวตาย
จากนั้น เธอก็อยู่ภายใต้การเฝ้ามองของผม เสื้อผ้าถูกถอดออกทีละชิ้นจดหมด แม้แต่ตัวสีแดงนั้น ชุดชั้นในที่เต็มไปด้วยความสุขนั้นก็ไม่เหลือไว้ คนทั้งคนเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าผมอย่างสมบูรณ์
“เฉินเฟิง ฉันต้องการคุณ ตรงนั้นของฉันมันคันมาก ฉันต้องการให้คุณเป็นของฉัน”
โจงเฉียวเฉียว สิ่งนี้เห็นได้จากสีหน้าบนใบหน้าของเธอ
แต่สิ่งที่ผมมองไม่ออกก็คือ นี่เป็นคืนแรกที่ส่งตัวเข้าหอ เธอเป็นแบบนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ผมไม่ได้ตอบสนอง และไม่ได้พูดอะไร จากนั้นโจงเฉียวเฉียวก็โน้มตัวมาด้านหน้า ดึงคอเสื้อของและลากไปเบาะหลัง ผมก็ไม่รู้ว่าร่างอันบอบบางของเธอจะมีพลังมากขนาดไหน เช่นเดียวกับความดื้อรั้นของเธอ
เมื่อมานั่งเบาะหลังเรียบร้อยแล้ว ปากก็ถูกปากอันเซ็กซี่ของโจงเฉียวเฉียวประกบลงมา
เวลาต่อมา ลิ้นที่ลื่นและนุ่มได้เข้าไปในปากของผม เคลื่อนไหวจิ้มไปมาอยู่ในปากของผม
เธออารมณ์ดีมาก และทำตามอำเภอใจเป็นอย่างมาก ดังนั้นจึงทำให้คนที่ปรารถนาหุ่นอันสวยงามของเธอมาตลอดอย่างผม รู้สึกงงเล็กน้อย และไม่รู้ว่าเธอจะต้องเล่นละครฉากไหน
กระทั่งรูดซิปกางเกงและปลดกระดุมของผมทั้งหมดออก มือเล็ก ๆ ที่อ่อนนุ่มของเธอก็พาดเข้าที่เป้ากางเกงของผม ควานไปจนทั่ว ผมยังไม่ทันรู้ แต่ผมรู้ว่าเจ้าบ่าวในค่ำคืนของเจ้าสาวนี้ คือผมเอง
ดังนั้นจึงไม่อาจจะทนต่อการยั่วยวนของเธอได้อีก เปลี่ยนจากฝ่ายรับเป็นฝ่ายรุกทันที ผลักโจงเฉียวเฉียวราบลงบนเบาะ ถูไปที่ความนุ่มที่แสนอวบอิ่มของเธอ จูบอย่างบ้าคลั่งและดูดสถานที่อันน่าอับอาย ลิ้นกำลังทำงานอย่างรวดเร็ว แกล้งกระตุ้นเธออย่างรุนแรง ทำให้เธอบ้าคลั่ง
เมื่อรถได้เต็มไปด้วยเสน่ห์ของความรัก เมื่อรถเต็มไปด้วยเสียงครวญครางของเธอ เมื่อของเหลวหนืดนั้นได้หยดลงบนเบาะหลัง เธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไป ขวนขวายผมอย่างบ้าคลั่ง
“คุณสามี คุณคือสามีตัวจริงในใจของฉัน คุณให้ฉัน ฉันทนรับมันไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ คุณรีบเอาเข้ามาเร็ว ให้ฉัน ทำให้ฉันพอใจ ฉันรักคุณ…”
โจงเฉียวเฉียวคว้าคอของผม สายตาพร่ามัว ส่งเสียงครวญครางขอร้องผมอย่างอยากลำบาก
จากนั้น ผมก็ตอบไปเสียงหนึ่ง จูบลงไปอย่างบ้าคลั่งบนปากที่เซ็กซี่นั้น ค่อยๆ เอาเข้าไป
“อ๊า~!!!”
มีเสียงครวญครางด้วยความพึงพอใจในความเจ็บปวดนั้น หมายถึงการเปลี่ยนแปลงจากหญิงพรหมจารีกลายเป็นผู้หญิง ดูเหมือนว่ามันจะหมายถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเธอในฐานะภรรยา…
การต่อสู้ครั้งนี้ค่อนข้างยาวนาน กินเวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมง
มากเสียจนโจงเฉียวเฉียวเจ็บจนแทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ก็ยังสบายๆ และแจ่มใส ณ จุดนี้ ผ้าไหมสีขาวได้เปื้อนเลือดและเบาะหนังที่เปื้อนน้ำของเธอนั้นเป็นสิ่งที่ยืนยันได้เป็นอย่างดี
หลังจากเริ่มลอยครั้งที่สาม ผมกับเธอก็ถึงสรวงสวรรค์ ดังนั้นครั้งนี้ความเย้ายวนของเธอจึงงดงามเป็นพิเศษ มีความพึงพอใจมาก ดูเหมือนว่าจะเป็นผลมาจากคลื่นไฟ
เป็นเวลานาน ความตื่นเต้นของพวกเราก็สงบลง เธอคว่ำหน้าอยู่ในอ้อมแขนของผม
“เฉียวเฉียว ทำไมต้องทำแบบนี้ วันนี้เป็นคืนแรกที่ส่งตัวเข้าหอของคุณ”
“เป็นเพราะเขาบอกฉันว่า จากนี้ไปห้ามฉันติดต่อกับคุณอีก”
ผมประหลาดใจมาก คิดว่าเขาคงจะพบเห็นความสัมพันธ์ของผมกับโจงเฉียวเฉียว
แต่โจงเฉียวเฉียวตอบผมว่า ที่ผมรู้สึกนั้นไม่ใช่ “เขาบอกว่าไม่ติดต่อกับคุณอีก ดังนั้นเงินซองแดงจำนวนหนึ่งหมื่นกว่าหยวนก็ไม่ต้องคืนแล้ว”
เหตุผลแบบนี้มันทำให้ผมถึงกับพูดไม่ออก ผมนึกไม่ออกเลย บนโลกใบนี้จะมีความแปลกประหลาดแบบนี้อยู่
โจงเฉียวเฉียวลุกขึ้น ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย จากนั้นก็พับผ้าไหมเปื้อนเลือดผืนนั้น
“คืนนี้เขาดื่มมากเกินไป เมาเละเทะไม่รู้เรื่องแล้ว นี่คือ นี่คือสิ่งที่ฉันทำให้กับเขา ทำให้เขารู้สึกว่าได้ครอบครองครั้งแรกของฉันได้สำเร็จ เขาจะได้ดีใจ”
ภายใต้คำขอของเธอนั้น ผมก็ขับรถไปส่งเธอที่ด้านล่างตึก
“เฉินเฟิง พวกเราก็พอแค่นี้เถอะ แม้ว่าเขาจะขี้เหนียวหรือไม่แคร์ใคร แต่เขาก็เป็นผู้ชายของฉัน ต่อจากนี้พวกเราไม่ต้องพบกันอีกแล้ว ผู้ชายคนแรกในชีวิตของฉัน ผู้ชายที่ฉันรักที่สุด ลาก่อน!”
