บทที่ 83 ความรู้สึกของคลื่นไฟ
ด้านซ้ายโอบกอดหยู่ถิงไว้ ด้านขวากอดลู่ปู้หนานไว้ แบบนี้ทำให้ผมรู้สึกมีความสุขมาก เต็มไปด้วยความรู้สึกหอมหวาน
ผู้หญิงที่เป็นของผมจริง ๆ ครู่เดียวก็ได้ถึงสองคนพร้อมกัน ความรู้สึกพึงพอใจแบบนั้น แสนจะมีความสุข
คำพูดหวานๆ ที่ดูอบอุ่นและน่าสัมผัสได้พรั่งพรูออกมา จากนั้นก็โอบกอดคนงามทั้งสองเข้าไปยังห้องน้ำอย่างสบายๆ ร่างกายอันงดงามของพวกเธอ ทำให้ใจหวั่นไหวอีกครั้ง แต่พวกเธอนั้นให้ตายอย่างไรก็ไม่เอาอีกแล้ว เรื่องนี้ทั้งสองพี่น้องมีความเห็นตรงกัน
หลังจากล้างทำความสะอาด พวกเราสามคนก็ออกจากโรงแรม ทานอาหารกลางวันกันด้านนอก จากนั้นก็ไปดูหนังด้วยกัน
ไม่ว่าจะเดินไปที่ใดคนเดินถนนก็ล้วนตกตะลึง มีถึง 99% ที่หันกลับมามอง สิ่งนี้ทำให้ผมพอใจมาก
หลังจากชมภาพยนตร์ ก็ไปยังจุดชมวิวอีกครั้ง จวบจนกระทั่งอาหารค่ำ พวกเราก็กลับไปที่โรงแรมอีก
ภายใต้การยั่วยวนที่พลุ่งพล่านของผม สองพี่น้องก็อดใจไม่ไหวแล้ว
หยู่ถิงผลักดันให้ลู่ปู้หนานเข้ามาก่อน จากนั้นลู่ปู้หนานก็ยอมจำนนให้กับร่างกายของผม หอบกระหายอย่างต่อเนื่อง
เธอพูดอย่างมีเสน่ห์ “พี่เฟิง ครั้งนี้คุณปล่อยในร่างกายของพี่สาวเถอะนะ ให้เธอได้รับรู้ถึงความรู้สึกของคลื่นไฟความเร่าร้อน”
เป็นพี่สาวน้องสาวที่มีอ่อนน้อมจริง ๆ ภายใต้การใช้ผมคนเดียวกัน อารมณ์ของพวกเธอยิ่งแน่นแฟ้นมากขึ้น
ดังนั้นผมจึงรู้สึกว่า ผมกลับมาสูงส่งอีกครั้งในทันที ผมได้ช่วยยกชีวิตคนอีกครั้งแล้ว
หยู่ถิงไม่เก้อเขินอีกต่อไป เธอพยายามที่จะทนต่อความเจ็บปวดอย่างเต็มที่ และมีส่วนร่วมกับผม ทำให้ผมกับเธอไปถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน
“ความรู้สึกของคลื่นไฟที่เร่าร้อนนั้น มันแสนสบายจริง ๆ …”
หยู่ถิงเม้มปากของเธอ พูดอย่างเขินอาย รสชาติแสนอร่อยยังคงติดอยู่ที่ลิ้น
ไม่พูดอะไรตลอดทั้งคืน นอนหลับกันอย่างสบาย หยู่ถิงและลู่ปู้หนานก็เช่นกัน
เช้าวันรุ่งขึ้น หยู่ถิงตื่นขึ้นมาก่อน ผมค่อยๆ ลูบไล้ร่างกายอันบอบบางของเธอ ให้เธอส่งเสียงกระซิบแผ่วเบา มันยิ่งทำให้นึกถึงรสชาติของความรู้สึกที่สวยงามที่ติดค้างนั้น
ดังนั้น ขณะที่ลู่ปู้หนานยังคงอยู่ในความฝันอันแสนหวาน ผมก็มอบให้กับเธออีกครั้ง
แต่ อาจจะเป็นเพราะเมื่อคืนนี้ผ่านประสบการณ์มาอย่างสูงแล้ว จึงทำให้ศึกนี้มีประสิทธิภาพมากขึ้น สิบนาทีต่อมา หยู่ถิงก็ได้ขึ้นสวรรค์พร้อมกับเสียงครวญคราง แต่ผมยังไม่มีความรู้สึกแม้สักนิด
หยู่ถิงไม่ต้องการอีก เธอไม่ต้องการรสที่ติดอยู่ที่ลิ้นอันงดงามนั้นแล้ว จึงตรงไปที่ห้องน้ำเพื่อชะล้าง
แต่ผมยังคงดื้อรั้น ดังนั้น ลู่ปู้หนานที่กำลังนอนหลับอยู่จึงต้องเป็นผู้รับความทุกข์ทรมานจากผม เธอจึงตื่นขึ้นมาพร้อมความเจ็บปวด
หลังจากเมฆฝนที่โปรยปรายนั้น หยู่ถิงเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ลู่ปู้หนานก็วิ่งเข้าไปอีกครั้ง
ในที่สุด ความรู้สึกที่แสนงดงามนั้นยังคงอยู่ในร่างกายของหยู่ถิง ทำให้เธอถึงสวรรค์อีกครั้ง
“ถิงถิง ชอบความรู้สึกแบบนี้ไหม”
เธอถูกโอบกอดไว้ในอ้อมแขนของผม หยู่ถิงยังคงมีท่าทีของผู้หญิงที่แข็งแกร่งได้ที่ไหนอีก มีเหลือแค่ความอ่อนโยนอย่างคนที่ไร้เรี่ยวแรง
เธอพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็ได้แอบจูบที่แก้มผม เธอขี้อายเหมือนสาวน้อยในวัยแรกรุ่น
หลังจากพูดคุยกันอย่างแสนหวาน จู่ๆ หยู่ถิงก็เอ่ยถึงลู่ปู้หนานขึ้นมา
“เฟิง คุณคิดว่าฉันแย่ไปหน่อยไหม ที่ให้ปู้หนานอยู่กับคุณ มอบร่างกายให้กับคุณ เห็นได้ชัดว่าคนที่วางแผนจัดการฉันคือลู่หย่าฉี แต่ฉันกลับให้ลู่ปู้หนานมานอนกับคุณ ฉันดูเหมือนเป็นผู้หญิงไม่ดี”
เล่นกับนิ้วเรียวหยกของเธอ ผมถามไปว่า “คุณคิดว่าปู้หนานจะเสียใจไหม”
หยู่ถิงส่ายหน้า “ไม่น่าจะเป็นแบบนั้น ฉันแน่ใจ เธอดูมีความสุข เหมือนกันกับฉันทุกอย่าง”
“อย่างนั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว เธอไม่เสียใจ นั่นเป็นการยืนยันว่าคุณได้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง ถิงถิงของผมทำในสิ่งถูกต้อง จะเป็นผู้หญิงไม่ดีได้อย่างไร”
หยู่ถิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มขึ้นด้วยปากเล็กๆ ที่ดูเซ็กซี่ เป็นยิ้มที่ดูมีความสุข
จากนั้น พวกเราก็ได้เริ่มพูดคุยถึงเรื่องของลู่หย่าฉีอีกครั้ง ลู่หย่าฉีไม่ได้มีความเคลื่อนไหวอะไรมาก หยู่ถิงเป็นเพียงการรับมือ ไม่ใช่ความคิดริเริ่ม
เธอพูดว่า “หากมีการเปลี่ยนแปลง ฉันมั่นใจมากพอที่จะกวาดล้างคนทั้งหมดในบริษัทของเธอโดยเร็วที่สุด ไม่ให้เหลือแม้สักคนเดียว!”
ดุดันมาก เหมือนกับประธานาธิบดีหญิงมาก แม้ว่าผมจะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการทำธุรกิจ ไม่เข้าใจการต่อสู้ทางการค้าพวกนั้น แต่มันก็ดูน่าทึ่งมาก
หลังจากลู่ปู้หนานออกมา พวกเราสามคนก็เดินทางไปด้วยกัน เป็นอีกหนึ่งวันที่แสนสนุก จากนั้นก็ขับรถกลับตอนช่วงบ่าย
เมื่อมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหยู่ หยู่ถิงก็ลงจากรถ จงใจเปิดช่องว่างและเวลาให้กับลู่ปู้หนาน
“พี่เฟิง พรุ่งนี้ฉันต้องกลับไปโรงเรียนแล้ว วันหยุดพักร้อนสิ้นสุดลงแล้ว”
ลู่ปู้หนานแบะปากน้อยของเธอ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ รู้สึกน้อยใจเล็กน้อย ดวงตากลมโตนั้นเปียกโชก
แม้ผมจะคาดไว้แล้วว่าเธอจะเปิดเรียนเร็วๆ นี้ แต่ผมยังรู้สึกเศร้าเล็กน้อย เธอเป็นแม่สาวน้อยที่ตรงไปตรงมา มีร่างกายที่อ้อนแอ้นมาก
ดังนั้นภายในรถ ภายใต้คำพูดแสนหวาน ผมจึงมีความสัมพันธ์ที่อบอุ่นกับลู่ปู้หนานอีกครั้ง จนเธอมีเหงื่อหยดออกมา สีหน้าแดงก่ำ หายใจครั้งแล้วครั้งเล่า
“ปู้หนาน คุณตั้งใจเรียนนะ เมื่อมีเวลา พี่เฟิงจะไปหาคุณที่เมืองหลวง และอีกไม่นานคุณก็ได้กลับมาแล้ว ตอนวันชาติมีวันหยุดเจ็ดวัน เหลืออีกแค่เดือนเดียว”
เมื่อคิดว่าอย่างมากก็อีกแค่หนึ่งเดือนจะได้พบกันแล้ว อารมณ์ที่หดหู่ของลู่ปู้หนานก็ดีขึ้นเล็กน้อย
หลังจากพูดคำที่แสนอบอุ่นมากมาย เธอก็ลงจากรถ หยู่ถิงก็เดินกลับบ้านไปในระยะไกลด้วยท่าเดินที่แปลกประหลาด
ในรถ ผมได้เห็นพวกเธอสองพี่น้องได้ต่อสู้กัน และหยู่ถิงก็แอบเอื้อมมือไปสัมผัสด้านล่างของลู่ปู้หนาน มันชัดเจนมาก เธอรู้ดีว่าพวกเราได้ทำอะไรลงไป แต่ เธอก็จงใจจะลงจากรถก่อนเวลาและรออยู่ห่างๆ เห็นได้ชัดว่าทำไปเพื่อสิ่งนี้
หยู่ถิง ลู่ปู้หนาน ล้วนแต่เป็นผู้หญิงที่ดี คนดีจึงจะคู่ควรกับผู้หญิงที่ดีแบบนี้ เหมือนเช่นผม
หลังจากที่ทั้งสองพี่น้องได้ลับหายไปจากบนถนน ผมจึงขับรถออกไป ตรงกลับไปยังที่พัก
ล้างจากชำระล้าง ตอนที่ผมกำลังเตรียมทำอาหารสำหรับอาหารเย็นด้วยตนเอง หวูเจิ่นดงก็โทรมา นัดผมไปทานข้าว
ผมไม่ปฏิเสธ รีบตรงไปทันที
ผมถามเขาว่ามีเรื่องอะไร เขาบอกผมว่า ทั้งเขาและหยาวเซียวล้วนได้รับค่าจ้างแล้ว และยังได้เพิ่มเป็นสามหมื่นหยวน จึงขอบคุณในความช่วยเหลือของผม
“วันนี้เป็นวันอาทิตย์ มันเป็นช่วงเวลาที่แต่ละสถานที่นั้นแสนจะวุ่นวาย คุณออกไปเพื่อดื่มกิน เพียงเพราะเรื่องขี้ๆ แบบนี้ ไม่สบายหรือเปล่า ไข้แล้วหรือ จึงทำให้เบลอแบบนี้”
หวูเจิ่นดงได้แต่เพียงยิ้ม และยังไม่ได้พูดอะไร ความจริงใจแบบนี้ ทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก
ดื่มเหล้ากับเขา เขาก็ไม่ดื่มอีก บอกว่าอีกสักพักต้องกลับไปดูสถานที่
ก็จริง ดังนั้นผมจึงไม่บังคับเขา จนพูดกันเรื่องของดงป๋อชวน
“จะทะเลาะกับเขากี่ครั้งแล้วล่ะ ก็ไม่มีปัญหา ผมคิดถึงเรื่องนี้มานานแล้ว เขาก็ยังเชิญผมด้วย นี่ไม่ใช่เพราะว่ากลัวจะทำให้พี่หงหวู่ต้องเดือดร้อนหรือ ดังนั้นผมจึงไม่กล้าตอบรับ ถ้ารู้นานแล้วก็คงตอบรับ จริงอยู่ เขายังมาประชดผม บอกว่าผมถูกเขาทำร้ายจนกลัว เหี้ยเอ้ย ผมฆ่าเขาไม่ตายจริงๆ!”
เมื่อได้ยินได้ยินว่ามีการทะเลาะหวูเจิ่นดงก็รู้สึกตัวกลับมา และต้องการจะดื่ม
ทำอย่างไรได้ จึงได้แต่ให้เขาดื่มเบียร์ไปหนึ่งขวด ขวดเดียวเขาก็มีความสุขได้
หลังจากดื่มกินกันเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง หวูเจิ่นดงก็ขับรถออดี้มือสี่ของเขากลับไปCracked planet ผมก็ตรงกลับไปยังที่พัก ไม่ได้ไปไหนต่อ
ผมต้องการจะพักฟื้น ผมต้องการจะเติมพลัง
ผมยังจำคำพูดของนั้นของจางหงหวู่ได้ดี——
“รอให้คุณจัดการกับหยู่ถิงและลู่ปู้หนานพร้อมกันได้เมื่อไร คุณจึงมีคุณสมบัติจะได้ฉันไป!”
คืนนี้ ผมจะต้องได้จางหงหวู่มา ครอบครองเรือนร่างอันน่าหลงใหลของเธอ ผมต้องจู่โจมส่วนลึกในร่างกายของเธออย่างรุนแรงสักสองสามนัด ผมต้องการให้เธอรู้สึกถึงความสุขที่แผดเผาของคลื่นไฟ ทำให้เธออยู่ภายใต้อาณัติของผม!
