บทที่ 60 ไม่เจียมตัวเสียจริงๆ
หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าด้ายลี่ม่าวเมาจนหมดสติไปแล้ว ฉันกับโจงเฉียวเฉียวจึงพาเขาไปนอนบนโซฟา
จากนั้น โจงเฉียวเฉียวผลักฉันออกจากประตูและให้ฉันรีบออกไป
ด้ายลี่ม่าวเมาหลับเหมือนหมีแบบนี้จะให้ฉันออกไปได้อย่างไร? เพราะเขาวางแผนอยากได้ซองแดงซองใหญ่จากฉัน เพื่อเห็นแก่โจงเฉียวเฉียว ฉันจึงฝืนทนกล้ำกลืนความโมโห
ฉันพุ่งไปกุมใบหน้าเล็กของโจงเฉียวเฉียว และเมื่อเธอถูกจับได้ฉันก็จูบเธอปากเล็กที่มีเสน่ห์อย่างดุเดือด
เธอพยายามปฏิเสธ แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดจูบที่เร่าร้อนของฉันได้
ดูเหมือนว่าไม่มีทางที่จะปฏิเสธความเร่าร้อนของฉัน เธอจึงตอบรับและดึงฉันเข้าไปในห้องใหม่ของพวกเขา
ห้องใหม่ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม บนผนังแขวนรูปพวกเขาสวมชุดเจ้าบ่าวเจ้าสาว ผ้าปูที่นอนสีแดงและหมอนสีแดงดูมีความสุขมาก
จากนั้นบรรยากาศก็รายล้อมไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ ฉันผลักโจงเฉียวเฉียวลงบนเตียง
เมื่อฉันกำลังจะยกมือเธอขึ้น เธอปฏิเสธและกระซิบ “เฉินเฟิง เขากำลังหลับอยู่ด้านนอก นายอย่าทำแบบนี้ ฉันสัญญาว่าจะให้นาย แต่คืนนี้ปล่อยฉันไปก่อนได้ไหม?”
คงไม่เคยได้ยินเรื่องพังพอนขโมยไก่สินะ พังพอนตกลงกับไก่อย่างดิบดี และรอให้ไก่มาเคาะประตูในวันรุ่งขึ้นเพื่อให้พังพอนกิน ในเมื่อแม้แต่สัตว์ยังทำไม่ได้ ฉันก็ยิ่งทำไม่ได้ พวกเราไม่เหมือนสัตว์
ดังนั้นในการตอบสนอง ฉันจูบปากเล็กที่เซ็กซี่ของเธอ โผล่ลิ้นออกมาและหายเข้าไปในปากเธอราวกับพยายามกวาดต้อนเอาชีวิต เธอเหมือนเสียสติไปโดยลืมการตอบสนองของฉัน
ในขณะที่จูบอย่างเคลิบเคลิ้ม ฉันก็ถอดเสื้อผ้าของโจงเฉียวเฉียวออกทั้งหมด ไม่ให้เหลือแม้กระทั่งยกทรงสีแดงและกางเกงในตัวน้อยแล้วทิ้งมันไว้ข้างๆ
“เฉินเฟิง เฉินเฟิง นายฟังฉัน…ถ้าคืนนี้นายกล้านอนกับฉัน ฉันจะตายให้นายดู ฉันไม่สามารถหยุดนายได้ ไม่สามารถปฏิเสธนายได้ และไม่สามารถขอโทษเขาได้ ฉันมีนายอยู่ในใจ นายมาสิ ขอโทษด้วยสำหรับเรื่องของเขา ฉันจะใช้ด้วยชีวิตของฉัน”
ฉันจำได้ว่าตอนมัธยมปลาย โรงเรียนมีจัดกิจกรรมกีฬา โจงเฉียวเฉียวก็เข้าร่วมด้วยแต่ร่างกายเธออ่อนแอล้มลงไป จึงทำให้อยู่ในที่สุดท้าย
ทุกคนต่างคิดว่าเธอคงยอมแพ้ไปแล้ว แต่เธอก็พยายามวิ่งต่อไปจึงทำให้กิจกรรมในโรงเรียนยืดเวลาออกไปกว่าสิบนาที
เธออ่อนโยนมาก แต่พอคนอ่อนโยนได้ดื้อรั้นแล้วย่อมน่ากลัว
ฉันพลิกกายนอนบนเตียงโดยไม่พูดอะไรด้วยความผิดหวัง
เป็นครั้งแรกที่มอบหญิงสาวที่สวยขนาดนี้ให้ผู้ชายคนอื่น โดยเฉพาะผู้ชายขี้ขลาดอย่างด้ายลี่ม่าว ฉันไม่พอใจอย่างมาก
ฉันถามโจงเฉียวเฉียวว่าเพราะอะไร?
เธอบอกว่าด้ายลี่ม่าวมีข้อเสียอยู่มาก แต่มีข้อดีเพียงอย่างเดียวคือดีกับเธออย่างสุดหัวใจ
ฉันรู้ว่าข้อดีนี้เพียงพอที่จะสร้างความประทับใจให้ผู้หญิงจำนวนมาก และหนึ่งในนั้นคือโจงเฉียวเฉียว
ฉันไม่มีอะไรจะพูด แค่เพียงนอนอยู่บนเตียงและดูเหมือนว่าฉันไม่มีความปรารถนาที่จะหายใจ
โจงเฉียวเฉียวหน้าแดงอยู่นานจึงคลานร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอลงบนเตียงแล้วนอนลง
“เฉินเฟิง เหมือนครั้งที่แล้วฉันจะช่วยนาย ครั้งนี้นายจะช่วยฉันได้ไหม?”
ฉันมองร่างกายที่มีเสน่ห์ของเธอ “ฉันแก้ปัญหานี้ได้อย่าง่ายดาย มีผู้หญิงตั้งหลายคน”
โจงเฉียวเฉียวอายหน้าแดง “ฉันเชื่อ แต่ว่านายช่วยรักฉันอีกครั้งได้ไหม ฉัน…ชอบความรู้สึกแบบนั้น”
“แต่ว่านายเข้าไปไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด!”
ดูเหมือนโจงเฉียวเฉียวจะขีดเส้นตายไว้ แต่ในเมื่อเธอชอบความรู้สึกแบบนั้น ฉันก็คิดว่าเส้นตายนี้ไม่ใช่ว่าเข้าไปไม่ได้ ตราบใดที่ฉันพยายามมากพอ ฉันสามารถทำให้เธอรู้สึกมีความสุขและเร่าร้อนขึ้นจนถึงขีดสุด
ดังนั้นฉันจึงถอดเสื้อผ้าออกอย่างไม่เต็มใจและจากนั้นก็เริ่มจูบเธอโดยเริ่มจากขาทั้งสองข้าง จูบเธอไปทั่วทั้งร่างและหยุดที่หน้าอกคู่ใจของเธอ จากนั้นก็สาละวนกับสัดส่วนอื่นโดยมอบความรักมาปลุกเร้าให้เธออย่างเร่าร้อน
หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง โจงเฉียวเฉียวก็บ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์แบบ ผมเผ้าพันกัน ทั้งร่างกลายเป็นสีแดงเหมือนกับสีผ้าปูที่นอน บริเวณโคนต้นขาที่สวยงามราวกับหยกเต็มไปด้วยของเหลวข้นหนืด
ฉันแตกในปากที่เซ็กซี่ของเธอไปแล้วสองรอบ ทุกส่วนถูกเธอจับกินไปหมดแล้ว ทั้งยังไม่รู้ด้วยว่าเธอได้บินไปไหนต่อไหน สติกระเจิดกระเจิง แววตาเคลิบเคลิ้ม
ฉันแน่ใจว่ามีเพียงฉันเท่านั้นที่อยู่ในโลกวิญญาณของเธอในตอนนี้ และไม่มีอะไรอื่นอีกแล้ว
ดังนั้นฉันจึงแบะขาเธอแยกออกจากกัน จากนั้นก็ย้ายสะโพกเข้าระหว่างกลาง
“เฉินเฟิง……เฉินเฟิง……เฉินเฟิง……”
หลังจากตะโกนชื่อฉันนับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดโจงเฉียวเฉียวก็รวบรวมความกล้าตะโกนความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ลึกๆออกมา “ฉันต้องการ!”
ฉันจึงยกปืนใหญ่
โจงเฉียวเฉียวหลับตาลง มือขาวทั้งสองขยุ้มผ้าปูที่นอนอย่างแน่นหนา รอความรักที่จะมาถึงส่วนที่ลึกที่สุดของร่างกายที่บอบบางของเธอ
อย่างไรก็ตามในขณะนี้เสียงไอก็ดังขึ้นในห้องนั่งเล่น
ในขณะนั้นโจงเฉียวเฉียวก็ตกใจไปชั่วขณะ ไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจเพราะแม้แต่ฉันก็ตกใจไปด้วย
ความเงียบงันยามค่ำคืน อยู่ๆก็มีเสียงไอดังขึ้นมา เป็นใครก็ต้องตกใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่แอบมีอะไรกับเมียคนอื่น
ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมปิดประตูห้อง เห็นด้ายลี่ม่าวลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าห้องน้ำ
จากนั้นก็ได้ยินเสียงกดชักโครกดังมาจากในห้องน้ำ
หลังจากนั้นอีกทีก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ พอเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจก็ได้ยินเสียงกรนดังขึ้นมา
บ้าเอ๊ย มันจะต้องอ้วกเสร็จแล้วปีนไปหลับบนชักโครกแน่ๆ
ดังนั้นฉันจึงถอนหายใจออกมายาวๆแล้วยืดเอวขึ้น พลางพุ่งตัวไปทางโจงเฉียวเฉียวอย่างดุเดือด
เมื่อฉันกำลังจะเพลิดเพลินไปกับความอบอุ่น ความชุ่มชื้นและความแน่นของร่างกายที่บอบบางของเธอ ของที่อยู่เบื้องร่างก็ชนเข้ากับมือนุ่มนิ่มของเธอ
โจงเฉียวเฉียวปฏิเสธเเล้ว ปฏิเสธเรื่องดีงามเหล่านี้
ฉันอุตส่าห์ทำอย่างดีที่สุดแล้ว และประสบความสำเร็จในการกระตุ้นความปรารถนาของโจงเฉียวเฉียวจนถึงขีดสุดเเล้ว เพื่อให้เปลวไฟแห่งความปรารถนาเผาไหม้เธอและทำให้เธอเบลอ
แต่ด้ายลี่ม่าวตื่นในเวลานี้จึงทำให้เปลวไฟเหล่านั้นมอดดับ และยังทำให้โจงเฉียวเฉียวรู้สึกตัว
“เฉินเฟิง ขอโทษนะ…”
ฉันกอดร่างกายที่งดงามของโจงเฉียวเฉียวไว้ในอ้อมแขนอย่างกระชับแน่น
ผ่านไปสักพัก ฉันจูบไปที่หน้าผากเธอ “เฉียวเฉียว ฉันจากเธอไม่ลง จากเธอไม่ลงจริงๆ”
ในตอนนั้นฉันรู้สึกถึงความชื้นอุ่นบริเวณหน้าอก เธอร้องไห้
“ฉันก็จากนายไม่ลง แต่นายมาสายเกินไป ฉันจดทะเบียนไปแล้ว เฉินเฟิง ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ”
ฉันจะพูดอะไรดี ฉันควรพูดยังไงดี?
นอนอยู่บนเตียงแต่งงานของโจงเฉียวเฉียวและด้ายลี่ม่าว เมื่อมองดูสีแดงแสดงถึงความอิ่มเอมใจในห้องนี้ มันคงเป็นการโกหกถ้าจะบอกว่าไม่มีความเศร้าในใจฉัน
คืนนั้น…เราพูดคุยกันอย่างอบอุ่น
คืนนั้น…ด้ายลี่ม่าวหลับหมดสติบนชักโครกในห้องน้ำ
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันแกล้งหลับอยู่บนโซฟา พลางเหล่ตามองด้ายลี่ม่าวที่เดินออกมาจากห้องนอนและเหลือบตาดูฉัน เขาหัวเราะเสียงทุ้มๆ
เขาพูดกับโจงเฉียวเฉียวว่า “เพื่อนคุณคออ่อนจริงๆเลย เมาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ตื่นแล้วยังจะมาลองดีกับฉัน ไม่เจียมตัวเลยจริงๆ!”
โจงเฉียวเฉียวทำอาหารโดยไม่ได้พูดอะไร
จากนั้น ด้ายลี่ม่าวก็เตรียมจะทำอะไรบางอย่างกับเธอ
จากนั้นโจงเฉียวเฉียวที่กำลังถือหม้อไฟก็ตกใจและปล่อยมือทันทีโดยไม่ทันได้ระวัง ทำให้น้ำซุปร้อนๆหกไปบนตัวเขา
มีเสียงร้องโหยหวนเหมือนหมูโดนเชือดดังขึ้นมาทันใด
ฉันที่แกล้งทำเป็นหลับอยู่ก็รีบเดินเข้าไปดู
ในขณะนั้นเป้ากางเกงของพี่ชายสวมหมวกเขียวมีไอน้ำร้อนพวยพุ่งขึ้น
