บทที่ 156 ผู้ชายของฉันช่างร้ายกาจ
ตอนสงครามครั้งนี้เสร็จสิ้น ก็เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว
ใช้เวลาไปสองชั่วโมงกว่า ผมไม่รู้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง อย่างไรก็ทำไปเรียบร้อยแล้ว แล้วก็สร่างเมาแล้วเช่นเดียวกัน
พอกลับมานึกย้อนดู เหมือนว่าจะไม่มีอะไรที่เป็นเทคโนโลยีและพวกทักษะความสามารถอะไรเลย ใกล้เคียงกับการหนีอุตลุด อาจจะส่งผลมาจากแอลกอฮอล์ทำให้ตัวเองเป็นอัมพาต ดังนั้นจึงยืดเวลาออกไปได้นานมาก
ท่าเดินของหวงหรุงดูท่าทางลำบาก ไม่ง่ายเลยที่เธอจะสวมกางเกงในและกางเกงเข้าไป ใช้กำแพงค้ำยันช่วยเดินท่าแปลกๆจนไปถึงเก้าอี้ทำงาน จากนั้นก็นั่งลงด้วยท่าทีแสนลำบาก
“ช่วงนี้คุณนี่ช่างไร้ความปรานีขึ้นทุกวัน คุณมันไม่ใช่คนแล้ว”
“แต่ว่าก็ทำให้ผ่อนคลายมากเลยไม่ใช่เหรอ? ”
หวงหรุงมองผมด้วยสายตาเหยียดยาม แต่สายตานั้นเต็มไปด้วยความรักความรู้สึกที่หลากหลาย
“พอคิดว่าต่อไปจะไม่ได้เข้าไปในร่างกายอันยอดเยี่ยมของคุณแล้ว ผมก็รู้สึกนี่มันสิ่งที่น่าเศร้าเสียใจมาก”
เดินเข้าไปด้านหน้าแล้วจูบเบาๆที่ศีรษะของหวงหรุง ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความปรารถนาลงไป จากนั้นผมก็เดินออกมา
ไม่แน่อาจจะมีสักวันที่เธอจะยังพูดกับผมเป็นครั้งที่สี่ว่า ‘เป็นครั้งสุดท้าย’ นี่คงต้องขึ้นอยู่กับพลังการต่อสู้ของการขุดสุสานนั่นแล้วว่าเป็นอย่างไร
หลังจากที่ลงตึกไปร่ำลาคนข้างในกับหลิวทงแล้ว ผมก็เรียกรถกลับไปที่พักของจางหงหวู่
ในห้องไม่มีแสงไฟ และดูจากเวลาตอนนี้แล้ว เธอน่าจะยังอยู่ที่ดี้เล่สิงซิงถึงจะถูก
จ่ายเงินให้กับคนขับเรียบร้อย ผมก็ลงจากรถ
เพียงแต่พอตอนที่ผมไปอยู่หน้าประตูห้อง ก็เจอเข้ากับจางหงหวู่ที่กำลังเปิดประตูออกมาพอดี
ผมจ้องมองเธอ เธอจ้องมองผม พวกเราทั้งสองฝ่ายต่างก็ตะลึงงง
“ผมคิดว่าคุณยังอยู่ที่บริษัท คุณนี่กำลังจะออกไปไหน?”
“คุณปิดมือถือ ฉันก็เลยจะออกไปตามหาคุณ”
ผมไม่เห็นจะจำได้ว่าตัวเองปิดเครื่อง จากนั้นดึงโทรศัพท์ออกมาดู ปิดมือถือจริงๆด้วย ลองเปิดดูก็เปิดไม่ได้ นี่เลยทำให้ผมนึกขึ้นมาได้ว่าไม่ได้ชาร์จแบตโทรศัพท์เลย น่าจะปิดเครื่องอัตโนมัติแน่ๆ
“ทำไมเหรอ ตามหาผมมี……”
‘ธุระ’ยังไม่ทันจะหลุดออกจากปาก จางหงหวู่ก็กระโจนเข้ามาในอ้อมกอดของผม
“สามี ผังบายีโทรมาหาฉัน บอกฉันว่าเรื่องพวกนั้นสิ้นสุดลงแล้ว เขายังพูดอีกว่าผู้ชายของฉันมีความสามารถ ถึงขนาดทำให้อยู่เสี้ยงเฉียนออกหน้ามากดดันเขาได้”
จากคำพูดของจางหงหวู่ที่ไม่ค่อยน่าฟังออกมา ในใจของผังเจี้ยนจวินคงก็โมโหน่าดู แต่ในใจเองก็ยังมีโกรธอยู่ ผมเองก็ไม่ได้อดกลั้นเหมือนกันอยู่หรือไง? รอให้ถึงวันที่ผมปีนขึ้นไปยืนบนนั้นได้ก่อนเหอะ ผมจะเหยียบไอ้เหี้ยนั่นให้ตายจมดิน!
ดึงมือจางหงหวู่เข้าไปในห้อง เธอถามว่าผมไปทำอะไรมา ผมเลยบอกเรื่องรากตี้หวันนั้นให้เธอฟัง
จางหงหวู่จ้องมองผมด้วยสายตาเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ผู้ชายของฉันช่างร้ายกาจจริงๆ!”
“ร้ายกาจอะไรกัน ผมก็แค่มีรากตี้หวันเท่านั้นเอง สิ่งนั้นอยู่ในมือของผม คุณคิดว่าน่าจะยิ่งร้ายกาจ”
ตั้งแต่เริ่มจนสุดท้ายผมก็ยังไม่คิดว่าผมจัดการเรื่องนี้ได้อย่างสวยงาม แค่ไม่ได้ทุบทำลายให้พังเท่านั้น
แต่จางหงหวู่ไม่ได้คิดเช่นนั้นแน่นอน “อย่างน้อยคุณก็กล้าทำของแตกต่อหน้าอยู่เสี้ยงเฉียน กล้าจะพูดว่านอนกับลูกสาวสองคนของเขา และยังกล้าโก่งราคา ฉันไม่คิดว่าการแสดงออกของฉันตอนอยู่ต่อหน้าหัวสิงโตคนนั้นจะดีกว่าคุณหรอกนะ”
“ก็แค่ลูกวัวที่เกิดใหม่ไม่กลัวเสือก็เท่านั้นเอง หรือบางทีอาจจะแค่เพราะว่าเมื่อก่อนผมไม่รู้เรื่องความโหดร้ายของอยู่เสี้ยงเฉียนเท่านั้นเอง”
“คุณไม่ต้องถ่อมตัวขนาดนั้นก็ได้ ผู้ชายของฉัน ร้ายกาจก็คือร้ายกาจ!”
พูดจบ ไม่รอให้ผมได้เอ่ยปาก จางหงหวู่ก็ใช้ปากเล็กเซ็กซี่มาประกบปากของผม
ถ้าผมจำไม่ผิด นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอเป็นคนเริ่มจูบผมก่อน และเป็นคนเริ่มจูบอย่างเร่าร้อน ใช้ลิ้นเรียบลื่นที่หอมหวานนั้นหยอกเย้าผมอย่างรุนแรง เติมเต็มความหลงใหลของผม
ตอนที่ผมเตรียมตัวที่จะใช้ลิ้นสู้ออกไปนั้น มือเล็กขาวนวลนุ่มนิ่มไร้กระดูกคู่นั้นก็ประคองแก้มของผมเอาไว้
เวลานี้ จางหงหวู่สายตาหวานเยิ้มเหมือนผ้าไหม เปี่ยมล้นไปด้วยความรักที่เร่าร้อน “สามี คืนนี้ฉันอยากให้ตัวเองกับคุณ รับใช้คุณเป็นอย่างดี ทำให้คุณขึ้นสวรรค์”
พูดจบ เธอจูบที่ติ่งหูของผม ลำคอของผม กระทั่งการกระทำของมือเล็กๆที่แสนอบอุ่นคู่นั้น เสื้อผ้าของผมถูกเธอปลดออกทั้งหมด จากนั้นเธอก็จูบมาที่หน้าอกของผม
ยึดครองโลมเลียตามใจของลิ้นเรียวเล็กสีชมพูหอมหวานที่หน้าอกของผม ผมคนนี้ก็ตกอยู่ในภวังค์ใกล้ถึงขีดสูงสุดของความบ้าคลั่ง เป็นดั่งภูเขาไฟแห่งความปรารถนาที่พร้อมที่จะทะลักออกมา ทำให้ผมต้องอดทนต่อแรงเกรี้ยวกราด
แต่ท้ายที่สุด ผมก็บังคับกดมือเล็กคู่นั้นไว้ ใช้ร่างกายกดร่างสวยงามของจางหงหวู่ไว้เบื้องล่างตัวผม
“หงหวู่ คุณเป็นผู้หญิงของผม เป็นตลอดทั้งชีวิตนี้ เป็นตลอดไป ผมจะไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาดูหมิ่นคุณ บังคับคุณให้ศิโรราบ ผังบายีทำให้คุณขายหน้า ดังนั้นสุดท้ายเขาก็ไม่ได้ทำเรื่องทำร้ายคุณ แต่ว่าเขาคิดหมายหัวไว้แล้วทั้งชีวิตนี้ของผมไม่อาจจะชำระกับเขาหมด”
“ผังบายีไม่ตายวันหนึ่ง ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องทุกข์ใจสำหรับคุณ ดังนั้นก่อนที่ผังบายีจะตาย ผมไม่สามารถต้องการคุณได้ นี่เป็นคำสัญญาที่ผมให้กับตัวเองไว้ คุณคือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับผมตั้งแต่เริ่มจนจบ”
คำพูดของผม ทำให้จางหงหวู่ซาบซึ้งเป็นอย่างมาก ซาบซึ้งตื้นตันแบบไม่เคยเป็นมาก่อน
แต่นี่เป็นคำพูดที่จริงใจของผม ไม่มีการกระทำหลอกลวงโกหกใดๆเลยแม้แต่น้อย
ใช้เวลาสักพักใหญ่ จางหงหวู่ค่อยๆพยักหน้า
จากนั้นพวกเราก็เข้าไปในห้องอาบน้ำ แต่ละคนก็ถอดเสื้อผ้าออก ต่างคนต่างมองอย่าเปิดเผย ไม่มีการปิดบังแม้แต่น้อย เท้าที่ขาวนุ่ม และ
ร่างกายที่น่าหลงใหลของเธอทำให้ผมรู้สึกได้ถึงความมีเสน่ห์เย้ายวนที่มากเพียงพอ ใบหน้าที่สวยหยาดเยิ้ม หน้าอกที่อวบอิ่ม ท้องน้อยที่เรียบลื่น บั้นท้ายที่อวบอัด ขาหยกอันเรียวยาว และส่วนสีดำตรงกลางลำตัวที่เป็นส่วนที่มีเสน่ห์ที่สุด ทุกอย่างทุกสัดส่วน ทั้งหมดของเธอนั้นช่างไร้ที่ติจริงๆ ทำให้ผมอดไม่ได้ที่อยากจะรักทะนุถนอมเธออย่างรุนแรง ครอบครองเธอ
“หงหวู่ คุณคิดอยากแบบนั้นมั้ย?”
เห็นจางหงหวู่จับจ้องไปที่ร่างกายส่วนล่างของผมอย่างไม่วางตา ผมก็เดาความคิดของเธอตอนนี้ได้
เธอพยักหน้าเบาๆ พูดออกมาด้วยเสียงเขินอาย “มีคิด จริงๆแล้วทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันฉันจะแกล้งหลับไปก่อน รอจนคุณหลับ ฉันถึงค่อยๆข่มตาหลับไป ฉันอยากได้มันมากจริงๆ”
“หกเก้า?”
“หกเก้า”
ฝักบัวอาบน้ำยังคงเปิดน้ำอยู่ และผมนอนอยู่บนพื้น จางหงหวู่ปีนขึ้นมาบนตัวผม
กลิ่นหอมที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ล่อใจ ทำผมหลงใหล หลังจากที่ผมค่อยๆจูบไปที่ขาขาวนวลทั้งสองข้าง ทนรอไม่ไหวที่จะจูบขึ้นไป
มีเสียงครางที่เย้ายวนกระจายพลุ่งพล่านไปทั่ว เพียงแต่เสียงนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยการโลมเลียที่อ่อนโยน ลิ้นหอมหวานที่อ่อนโยนนี้ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนว่าเดินเล่นอยู่บนปุยเมฆ……
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่าเต็มๆ การกระทำที่เติมเต็มความอ่อนโยนของจางหงหวู่ ผมปะทุออกมาอย่างสมบูรณ์ น้ำที่มาจากจิตใจที่เป็นสุขและปีติยินดีนั้นไหลทะลักออกมา ไม่มีรั่วออกมาแม้แต่หยดเดียว ถูกปากเล็กๆที่แสนเซ็กซี่ของเธอนั้นกลืนกินเข้าไปทั้งหมด
และร่างกายของเธอนั้น ได้ปีนขึ้นไปสู่สรวงสวรรค์สองครั้งแล้วด้วยลิ้นของผม
“สามี ฉันชอบคุณ ฉันรักคุณ ได้อยู่ด้วยกันกับคุณ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตของฉัน”
จางหงหวู่สารภาพอ่อนมาอย่างหวานละมุน เธอคิดว่าศึกครั้งนี้ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว แต่ผมได้พูดความจริงกับเธอ ศึกของผมนั้นได้เสร็จสิ้น แต่ว่าของเธอนั้นยังอีกยาวไกล
นั่งอยู่บนพื้น กอดร่างกายของเธอให้นั่งอยู่บนตัวของผม จากนั้นผมระดมจูบไปที่หูของเธอ ลำคอของเธอ ไหล่อันหอมหวานของเธอ กระดูกไหปลาร้าของเธอ จูบไปที่เส้นผมของเธอทุกเส้น ทำจนเธอเคลิบเคลิ้ม
ช่วงที่อยู่ในอารมณ์เคลิบเคลิ้มนั้น นิ้วมือของผมก็ไปสำรวจหน้าอกที่อวบอิ่มอ่อนนุ่มของเธอนั้น เหมือนกำลังดีดกู่ฉินอย่างเบามือ ค่อยๆกดเบาๆ
เพียงไม่กี่นาที ภายในจางหงหวู่ก็ปรากฏเสียงครางอันเร่งรีบออกมา ความต้องการที่สะสมมานานหลายปี ตอนนี้ได้ถูกผมเอาออกมาอย่างเต็มที่ เหมือนเขื่อนThree Gorgesที่เก็บสะสมมานานหลายปีจนน้ำไหลทะลักออกมา
“สามี สามีฉันทนไม่ไหวแล้ว ฉันทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ฉันอยากระบายมันออกมา คุณช่วย ช่วยฉัน……”
ขณะที่จางหงหวู่กำลังอ้อนวอนอยู่นั้น มือของผมก็เคลื่อนตัวไปตามร่างกายอันเรียบลื่นของเธอ เคลื่อนผ่านไปที่ท้องน้อย จากนั้นก็เข้าไปลึกภายในส่วนที่ลึกลับน่าอายของเธอ
ชั่วขณะนั้นเอง มีเสียงครางลามกอันรุนแรงก็ท่วมทะลักออกมา
รวดเร็ว เหมือนเพื่อตอบสนองเสียงครางที่ท่วมทะลักนั้น ประตูถ้ำเปิดออก แตกกระเซ็น..
