บทที่ 136 เรื่องที่ผ่อนคลายสุดๆ
จี้หลินเสนอให้ไปโยกกันต่อที่ผับสักหน่อย ทุกคนเห็นด้วย แต่ผมปฏิเสธ
แม้ว่าผมจะเห็นสายตาที่ชำเลืองไปมาแบบตั้งใจไม่ตั้งใจของจี้หลินก็ตาม และถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ของเธอมันจะยั่วยวนมากซะจริง มีบางอย่างทำให้คนอยากจะรีบกดเธอให้ยอมอยู่ข้างล่างกายซะเหลือเกิน แต่ผมก็ยังปฏิเสธ ครั้งนี้ผมแค่มาเพื่อลู่ปู้หนานเท่านั้น
ต้องขอบคุณคำเชิญของจี้หลินากนั้นผมก็ออกไปพร้อมกับลู่ปู้หนาน
ลมยามค่ำคืนพัดผ่าน ผมโอบกอดเธอไว้ ค่อยๆเดินบนถนนของเมืองหลวง
เธออิงแอบในอ้อมอกของผม เนิ่นนานไม่มีบทสนทนาใดๆ แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขและความหวานชื่น ไม่มีลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ่งเพิ่มพูนเข้มข้นขึ้นไปอีก
“พี่เฟิง พี่สาวฉันตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”
ขณะที่เดินเล่นอยู่นั้น ลู่ปู้หนานอยู่ดีๆก็พูดถึงหยู่ถิงขึ้นมา
ผมตกใจอึ้งไป แต่พอมองบนใบหน้าเล็กๆของเธอที่แดงขึ้นเบาๆ ผมก็เลยเข้าใจความหมายของเธอ
“เธอค่อนข้างยุ่งนะ ตั้งแต่คุณไป ผมได้เจอเธอครั้งหนึ่ง ”
ลู่ปู้หนานพูด ‘อือ’ออกมา จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอยิ่งใหญ่ยิ่งแจ่มชัดขึ้น……
คำพูดพลอดรักอบอวลมากมาย ขณะเดินทางผ่านโรงแรมแห่งหนึ่ง ผมชี้ไปที่โรงแรม จากนั้นลู่ปู้หนานพยักหน้าตอบด้วยความเขินอาย
จากนั้นก็เข้าไปเปิดห้อง พากันไปที่ห้อง ผมปรารถนาอารมณ์เร่าร้อนกับเธอ ไม่มีใครพูดจากกันอีก จากนั้นปากทั้งสองก็ประกบติดเข้าด้วยกันทันที
ความหวานฉ่ำของริมฝีปากแดงอ่อนนุ่มคู่นั้นของเธอ เป็นรสชาติที่ผมยากที่จะลืมเลือน โดยเฉพาะลิ้นที่หอมหวนที่ซุกซนขรุขระปลุกเร้าอารมณ์อันนั้น ยิ่งทำให้หัวใจคนเรามัวเมาเคลิบเคลิ้ม
ผ่านการจูบแบบปลุกอารมณ์เร่าร้อนสักพักใหญ่ เสียงนุ่มนวลของลู่ปู้หนานค่อยๆท่วมท้นเอ่อล้นออกมา
ดังนั้น ผมจูบไปที่ต้นคอของเธอ จูบไปที่ติ่งหูของเธอ แล้วถอดเสื้อตัวนอกเสื้อตัวในของเธอ เผยให้เห็นชุดชั้นในสีชมพูอ่อนที่เติมเต็มลมหายใจวัยเยาว์ ภายในชุดชั้นในนั้นเต็มไปด้วยความอวบอิ่มและทรงพลัง แล้วสิ่งที่แสดงความวัยเยาว์นั้นช่างต่างกับความเผ็ดร้อนซาบซ่า
เห็นได้ชัดว่า เธอได้รับการถ่ายทอดพันธุกรรมมาจากลู่หย่าฉี ไม่ใช่เพียงแค่รูปร่างหน้าตาสวยสดงดงามเท่านั้น ยังมีหน้าอกที่อิ่มเอิบอีกด้วย
“ลู่ปู้หนาน คิดถึงผมบ้างมั้ย?”
ขณะกำลังจูบกันอยู่ ผมกระซิบถามลู่ปู้หนาน
เธอเข้าใจว่าผมถามถึงอะไร เลยเขินอายพยักหน้าตอบ “อืม”
จากนั้นผมยื่นมือทั้งสองข้าง ผมค่อยๆนวดส่วนนั้นที่อวบอิ่มไม่แพ้ของลู่หย่าฉีเลยแม้แต่น้อย พูดแหย่ต่อว่า “คิดถึงตรงไหนบ้างลองพูดให้ฟังหน่อยซิ?”
ลู่ปู้หนานเขินหนักกว่าเดิม “ไม่เด็ดขาด!”
ผมจึงนวดคลึงเบาๆต่อไป ซ้ำไปซ้ำมาแล้วยังใช้นิ้วหนีบปุ่มที่ร้อนแรงแผดเผานั้นขึ้นมา กระตุ้นให้เธอเปล่งเสียงครางออกมาไม่หยุดหย่อน
สุดท้าย ทนการกระตุ้นด้วยความรักและทะนุถนอมของผมไม่ได้ เธอชี้นิ้วมาที่ส่วนล่าง พูดด้วยอาการเขินอาย “ตรงนี้คิดถึง”
“ตรงนี้คือตรงไหนล่ะ เล็บเท้า?”
“ไอ้หย๊า น่าเกลียด!!!”
วิธีการที่ทำให้รู้สึกน่าเกลียดของผมมันเยอะซะด้วยซิ!
ลูบไล้อย่างอ่อนโยนไปที่หลังอันงดงามเรียบลื่นของเธอ กระดูกทุกชิ้นผิวหนังทุกส่วน ผมได้ทิ้งร่องรอยแห่งความรักและทะนุถนอมเอาไว้ทั้งหมด
จนท้ายที่สุด ค่อยๆปลดตะขอด้านหลังของเธอ ใช้ปากขณะที่จูบอยู่นั้นคาบสายเสื้อในลงมา จากนั้นก็ตรงเข้าจูบส่วนที่อิ่มเอิบกลมกลึงนั้น ทำให้เธอร้องดังเสียงหลงด้วยความสุขสมออกมา ร่างกายอันบอบบางของเธอยิ่งบิดเบี้ยวตามอำเภอใจ
“ปู้หนาน ตรงไหนของคุณที่คิดถึงพี่เฟิงคนนี้”
ตอนที่ถูกปั่นหัวจนถึงขีดสุดนั่นเอง สุดท้ายลู่ปู้หนานก็ยอมจำนน เธอเข้ามาข้างหูผม ปิดกั้นน้ำในตา ใบหน้าเต็มไปด้วยการรอคอยและอยากได้รับความอิ่มเอม
“น้องสาว น้องสาวของฉันคิดถึงคุณ เขาคิดถึงคุณมากจริงๆ……”
ดูเหมือนว่านี่คือขีดจำกัดของลู่ปู้หนานแล้ว ดังนั้นผมเลยไม่บังคับเธออีก
จากนั้นยื่นมือออกไป ช่วยเธอปลดกางเกง เผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้เซ็กซี่ตัวจิ๋วสีม่วง
กางเกงในตัวจิ๋วนี่มันช่างเซ็กซี่จริงๆ มองคร่าวๆเหมือนจะเป็นช่อดอกไม้สีขาวโปร่งช่อหนึ่ง และช่อดอกไม้นั้นกำลังผลิบานสุดขีด เช่นเดียวกับส่วนกลมกลึงเต่งตึงที่ใหญ่โตขึ้นชักชวน
จูบไปที่ทรวงอกที่อวบอิ่มของเธอ จากนั้นผมก็เอานิ้วไปเขี่ยมันขึ้นมา แยกกางเกงในเข้าไป ค่อยๆเสียดสี นวดคลึง……
ผ่านไปสิบกว่านาที ลู่ปู้หนานที่กำลังดิ้นรนอยู่บนเตียง ถึงขนาดที่ไม่จำเป็นที่ผมจะต้องลงมือเลย เธอใช้มือสีขาวนวลดึงด้านข้างกางเกงในตัวจิ๋ว อยากที่จะถอดมันออก
ผมกุมรั้งมือนุ่มของเธอ จากนั้นจูบไปที่ท้องน้อยที่เรียบเกลี้ยงเกลาไม่มีแม้กระทั่งส่วนเกินใดๆของเธอ ขยับไปที่หน้าท้อง จากนั้นทำการหยอกล้อกางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋วตัวนั้น ค่อยๆถอดมันออก
การกระทำที่เบามือด้วยความรักและทะนุถนอมนี้ ทำให้ลำตัวขาวหยาดเยิ้มของคนข้างล่างบิดตัวมากยิ่งขึ้นไปอีก เหมือนงูปีศาจผู้ทรงเสน่ห์
มือทั้งคู่เล่นกับฝ่าเท้าน้อยๆ จากนั้นก็ตามด้วยข้อเท้าไปถึงน่องสวยเกลี้ยงเกลาตามลำดับ ต่อจากนั้นก็เคลื่อนตัวไปยึดครองขาอ่อนที่มีความยืดหยุ่นด้านบน
“พี่เฟิง พี่ให้ฉันเถอะ ไม่ต้องเล้าโลมแล้ว ฉันทรมานมาก……”
ความรู้สึกสุขสมก็มีขีดจำกัด ถ้าหากขีดจำกัดของไม่เล้าโลมอยู่ที่หนึ่งร้อย ตอนนี้ขีดจำกัดของลู่ปู้หนานคงสูงไปยันร้อยยี่สิบถึงร้อยสามสิบแน่ๆ แต่ว่าผมอยากจะใช้มือทำให้เธอไปถึงประมาณซักร้อยแปดสิบถึงสองร้อยนะซิ!
ผลเลยเมินเฉยกับคำขอร้องของลู่ปู้หนาน ในเวลาเดียวกันที่นวดคลึงเบาๆขาขาวหยกนุ่มนวลคู่สวยนั้น หัวเคลื่อนลงต่ำลง ใช้ปากเข้าไปประกบแนบแน่นกับจุดน่าอายของคน
ชั่วพริบตา ร่างกายสวยเต้นรุนแรงบ้าคลั่ง ร้องครางไม่หยุดหย่อน ขีดจำกัดของลู่ปู้หนานทะยานขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว ทะลุทะลุทะลุเกินไปอีก
จนกระทั่งในคอของเธอนั้นเปล่งเสียงกึ่งกลืนกึ่งคาย ประกอบกับเสียงร้องอ้อนวอนนั้น ผมก็มั่นใจเลยว่าได้ทำให้เธอสมใจ
จากนั้นผมก็กดทับขาขวาของเธอ ยกขาซ้ายเธอขึ้นแยกออก ค่อยๆประคองเอวเธอขึ้นมา แล้วก็ใส่เข้าไปอย่างเชื่องช้า
เสียงครางที่อิ่มเอมนั้น ทำให้ลู่ปู้หนานขึ้นไปเที่ยวชมสวรรค์อย่างฉับพลัน
ไม่จำเป็นต้องมีรอบที่สอง ร่างกายบอบบางเย้ายวนนั้นเริ่มสั่นสะท้าน แล้วเริ่มหายใจหอบรัว ทำผมยากที่จะถอนตัว…….
ความเร่าร้อนอบอุ่นผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่า พวกเราก็มุ่งไปสู่สวรรค์แห่งรักด้วยกัน บนเตียงเต็มไปด้วยร่องรอยเปียกโชก เป็นหลักฐานที่ดีที่สุด
“พี่เฟิง ฉันรักพี่ ฉันไม่รู้ว่าจะบรรยายออกมายังไงดี ไม่ว่ายังไงก็ตามฉันรักพี่รักพี่มากๆ”
ลู่ปู้หนานคลอเคลียแนบชิดอยู่บนอกของผม เหมือนจะสิงเข้าไปในร่างผมอย่างไงอย่างงั้น
“แค่รักพี่เหรอ?”
ชั่วพริบตาเธอก็เข้าใจสิ่งที่ผมพยายามจะสื่อ จากนั้นมือน้อยอบอุ่นก็ค่อยๆเลื่อนไปที่ด้านล่างของผม นวดมันอย่างอ่อนโยน เล่นกับมัน
“ตรงนี้ก็รักค่ะ ชอบมากชอบมากๆ ทำหนานหนานผ่อนคลายมาก ถึงแม้ว่าจะเจ็บบ้าง แต่ว่าหนานหนานก็ยังอยากได้……”
ลู่ปู้หนานเขินอายเอามากๆ จนหน้าอกของผมรู้สึกได้ถึงความร้อนจากหน้ากลมมนของเธอ
มือประคองศีรษะน้อยของเธอ ผมประคองตัวมาที่ปากอันเซ็กซี่ของเธอประกบจูบอย่างแนบแน่น ทำการหยอกล้อ ทำให้เธอจมดิ่งเข้าไปอีกครั้ง
จากนั้น ผมก็อุ้มเธอไปห้องอาบน้ำ เปิดฝักบัว
ความรักที่มัวเมา ทำให้ร่างกายของเธอเปล่งเสียงออกมาปีนขึ้นไปสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ยอมลงมาอย่างยาวนาน……
ตื่นขึ้นมาเช้าวันที่สอง ลู่ปู้หนานยังคงนอนตะแคงอยู่ในอ้อมกอดผม
ใบหน้าตอนนอนหลับที่สงบนิ่งนี้ มีแต่ความสุขและความอ่อนหวาน รวมทั้งเต็มไปด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ
ค่อยๆนวดคลึงร่างกายที่น่าดึงดูดของเธอ เรียบลื่น ยืดหยุ่น สวยงามคล้ายงานศิลปะชิ้นหนึ่ง ความงามอันน่าตกตะลึงนี้เหมือนความงามที่ต้องห้ามใช้แรงเกินครึ่งหนึ่งแตะต้อง เพราะกลัวว่าจะทำมันพังอะไรแบบนั้น
ผมโอบกอดร่างกายอันอ่อนนุ่มของเธอ แต่ไม่ได้ปลุกเธอ มองเธออย่างเงียบๆ ชื่นชมดื่มด่ำ แล้วค่อยๆเล้าโลม
ครึ่งชั่วโมงกว่าหลังจากนั้น ลู่ปู้หนานที่หลับสนิทถึงจะตื่นขึ้นมา
ทันทีที่เธอตื่นขึ้น เธอก็ส่งยิ้มหวานมาทางผม
“ลืมตาตื่นขึ้นมาเจอพี่เฟิง นี่คือความสุขที่สุดในชีวิตของหนานหนาน”
ผมจูบลงไปที่หน้าผากของเธอ พูดล้อเล่นทันที : “งั้นพอลืมตาตื่นขึ้นมาจะทำเรื่องอะไรกับพี่เฟิงล่ะ?”
เห็นได้ชัดว่าลู่ปู้หนานรับรู้ได้ถึงบริเวณท้องน้อยนั้นโต้กลับมาอย่างร้อนผ่าว หน้าของเธอเลยเริ่มแสดงสีแดงขึ้นมา
“นั่นมันก็คือเรื่องที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายที่สุด……”
“งั้นมาเริ่มกันเลย หนานหนานสุดที่รักของผม”
“พี่เฟิง พี่รอหน่อยซิ รอก่อน ฉันอยากเข้าห้องน้ำ ฉัน….อ๊า~!
