บทที่ 135 โชคดีเหลือเกิน
“ว้าวๆๆ พี่เฟิง พี่มาแล้ว มาได้ยังไงเนี่ย！！！”
ลู่ปู้หนานตะโกนเสียงแหลมออกมา ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความดีอกดีใจ เธอพุ่งเข้ามาหาผม โดยไม่หลงเหลือความเป็นผู้หญิงเรียบร้อยเอาไว้เลยสักนิด
ผมกางมือทั้งสองข้างออก เธอจึงวิ่งเข้ามาในอ้อมกอดของผมอย่างรวดเร็ว จากนั้นผมก็จู่โจมปากเล็กๆของเธออย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง
ลิ้นหอมกรุ่นยังคงเงอะงะเหมือนเดิม แต่ในรสจูบกลับเปี่ยมไปด้วยรสชาติหอมหวาน
หลังจากจูบอันแสนดุเดือดผ่านไปสองนาที ลู่ปู้หนานถึงได้ผลักตัวออกจากอ้อมกอดของผม
เพราะว่ายังมีเพื่อนของเธอมาด้วย ไม่อย่างนั้นคงได้จูบกันนานกว่านี้
หลังจากที่เธอแนะนำเพื่อนทั้งสองคนให้ผมได้รู้จัก ผมก็จับมือทักทายกับพวกเขา จากนั้นก็แนะนำตัวเอง
“พี่เฟิง พี่ยังไม่บอกฉันเลย ว่าทำไมจู่ๆพี่ถึงมาที่นี่ ตอนโทรมาหาฉันเมื่อเที่ยงยังอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ?”
“เพราะเธออยากกินไก่ทอด ฉันก็เลยเอามาให้เธอนี่ไง”
ตอนที่เปิดกล่องเก็บอุณหภูมิออก โดยเฉพาะตอนที่ไก่ทอดร้อนๆปรากฏออกมา ลู่ปู้หนานก็ร้องไห้ออกมาทันที น้ำตาของเธอไหลพรากออกมาไม่หยุด
จี้หลินที่ยืนอยู่ข้างๆเริ่มงุนงง เธอมองมาที่ผม จากนั้นก็มองไก่ทอด แล้วก็มองลู่ปู้หนานอีกที บนใบหน้าสะสวยเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“ตอนเที่ยงปู้หนานโทรไปบอกคุณว่าอยากกินไก่ทอด ตอนเย็นคุณเลยมาหาเธอถึงที่นี่โดยเฉพาะ เพื่อเอาไก่ทอดมาให้เธอ?”
จี้หลินทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นเสียงแฟนหนุ่มที่อยู่ข้างๆก็พูดเสริมขึ้นมาว่า “นั่นสิ เรื่องเล็กๆแต่เล่นใหญ่มาก มันต้องขนาดนั้นเลยเหรอ ก็แค่ไก่ทอด……..”
แฟนหนุ่มกำลังจะพูดอะไรออกมาอีก จี้หลินจึงผลักเขาออกไปทันที แล้วพูดออกมาอย่างเดือดๆ
“มานั่นสิอะไร น่าประทับใจออก นี่ต่างหากคือรักแท้ นายมันจะไปเข้าใจอะไร ถ้ามีผู้ชายยอมเดินทางจากที่ไกลๆเพื่อเอาไก่ทอด มาให้ฉัน ฉันคงประทับใจตายแล้วรู้ไหม?！”
ผมมองออก ว่าแฟนหนุ่มของเธอกำลังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะไปพูดขัดใจแฟนสาวโดยไม่ได้ตั้งใจ คงไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรออกมาถึงจะดี
ลู่ปู้หนานพุ่งเข้ามาในอ้อมกอดของผมอีกครั้ง จากนั้นก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นพร้อมกับเรียกซื้อผมซ้ำๆ แต่คราวนี้ไม่จูบแล้ว มีแค่หน้าเล็กๆของเธอแนบอยู่กับหน้าอกผมแน่น
ผ่านไปนานพอสมควร จี้หลินจึงเอ่ยแนะนำ ให้พวกเราทั้งหมดกลับไปที่งานปาร์ตี้วันเกิดของเธอ
ตอนนี้พวกเขากำลังร้องคาราโอเกะ ในห้องมีอยู่ราวๆสิบกว่าคน บรรยากาศจึงดูครึกครื้นเป็นพิเศษ
เมื่อเข้ามาในห้องลู่ปู้หนานก็แนะนำผมกับเพื่อนๆของเธอ ผมยังไม่ทันได้เอ่ยทักทาย จี้หลินก็หยิบกล่องเก็บอุณหภูมิมาถือไว้อย่างอดทนรอไม่ไหว จากนั้นก็นำไปวางไว้บนโต๊ะ
“ไก่ทอดล่ะ ตอนเที่ยงปู้หนานบ่นว่าอยากกินไก่ทอดบ้านเกิดตัวเอง จากนั้นเฉินเฟิงก็เลยมาหา……”
เรื่องส่งไก่ทอดระยะไกลจึงถูกหยิบยกออกมาเล่าอีกครั้ง ภายในห้องจึงมีเสียงฮือฮาขึ้นมาในทันที
“บ้าปะเนี่ย ก็แค่ไก่ทอด จำเป็นต้องเอามาให้ถึงที่ขนาดนี้เลยเหรอ?”
“นายสิบ้า บ้ากันหมดทั้งโคตร ไปเลยนะ ออกไปเลยนะ ต่อไปนี้อย่ามาพูดว่ารู้จักฉันอีก ฉันไม่ต้องการหัวกระดอแล้งน้ำใจอย่างนาย”
หญิงสาวหลายคนทยอยพูดออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา จากนั้นก็มองมาที่ผมด้วยแววตาปิ๊งๆ
จี้หลินเดินมาอยู่ข้างๆผม จากนั้นก็คล้องแขนของผมเอาไว้ ต่อหน้าต่อหน้าแฟนของเธอและลู่ปู้หนาน ผมไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ เธอถึงได้เบียดหน้าอกคับแน่นลงบนแขนของผมอย่างนี้
“ผู้หญิงต้องการเงินทอง ต้องการมีหน้ามีตา แต่สิ่งที่ผู้หญิงต้องการมากไปกว่าสิ่งใดก็คือผู้ชายที่รักเธอจริงๆ ผู้ชายที่มาโผล่ต่อหน้าในยามเธอที่ต้องการเขา ส่วนผู้ชายอย่างพวกนายไม่เข้าใจอะไรหรอก！”
พูดจบ จี้หลินก็มองมาที่ผม ด้วยใบหน้าอ่อนหวาน
“เฉินเฟิง ถ้าปู้หนานทิ้งคุณเมื่อไหร่ คุณโทรมาหาฉันเลยนะ จี้หลินคนนี้สแตนด์บายรอเป็นแฟนให้คุณอยู่ตลอดเวลา ฉันมีบ้านมีรถแล้ว ไม่ได้ต้องการสิ่งไหนอีก นอกจากแฟนที่เทคแคร์เก่งอย่างคุณ”
“ไม่ได้！！！”
ลู่ปู้หนานรีบผลักจี้หลินออก แล้วกอดผมเอาไว้ “พี่เฟิงเป็นของฉัน ใครก็ห้ามแย่งทั้งนั้น！”
ผมหัวเราะพร้อมกับเขี่ยจมูกของเธอเบาๆ “ใครก็แย่งไปไม่ได้หรอก！”
คำพูดกึ่งหวานกึ่งแสดงตัวตน ทำให้ใบหน้าของลู่ปู้หนานเต็มไปด้วยรอยยิ้มหวานหยด และทำให้เธอดูสูงส่งราวกับหงส์ สายตาโอ้อวดหันมองสาวๆรอบด้าน จนทำให้พวกเธอพากันอิจฉา
ทุกคนกลับมาคุยเล่นหยอกล้อกัน ถึงยังไงลู่ปู้หนานกับจี้หลินก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ดี จากนั้นทั้งสองลงมือแจกจ่ายไก่ทอดให้ทุกคน
“ยังอุ่นๆอยู่เลย！”
ลู่ปู้หนานดูดคราบมันๆที่เปื้อนบนนิ้วออก ท่าทางแบบนั้นของเธอ ทำให้คนมองใจสั่นได้ง่ายๆ ผมแทบอยากจะดึงเธอเข้ามากอดแรงๆ แล้วรวมร่างกับเธอซะ โดยเฉพาะท่าทางตอนดูดนิ้วของเธอ มันเหมือนกับตอนที่เคยทำให้ผมเลย เป็นอะไรที่ดูยั่วยวนสิ้นดี
“เอาล่ะๆ หยุดอวดได้แล้ว ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่าเธอมีแฟน วันนี้วันเกิดฉัน เพราะฉะนั้นฉันใหญ่ที่สุด ทุกคนมาสนุกกันเถอะ อีกเดี๋ยวร้องคาราโอเกะเสร็จเราไปโยกย้ายที่ร้านเหล้ากันต่อ！”
จี้หลินตะโกนออกมาเสียงแหบเสียงแห้ง จากนั้นก็ส่งไมค์มาให้ผมร้องเพลง
ผมไม่อยากร้อง แต่เธอก็จะให้ผมร้องให้ได้ ผมจึงบอกไปว่าผมร้องเพลงไม่เพราะ เธอก็ยังไม่ยอมถอดใจ
ดังนั้น เนื่องในโอกาสที่เป็นวันเกิดของเธอ ผมจึงเลือกร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้เธอ
“ไม่มีใครสมบูรณ์แบบไปหมดจริงๆด้วย……”
คำตัดสินของจี้หลิน บ่งบอกได้ชัดว่าเสียงของผมเป็นที่น่าตกใจสำหรับใครหลายๆคน
“แต่ไม่ต้องเครียด ฉันได้รับคำอวยพรจากคุณแล้ว ขอบคุณมาก ขอบคุณเฉินเฟิงที่เดินทางมาอวยพรวันเกิดให้ฉันตั้งหลายกิโล！”
พูดจบ จี้หลินก็หอมแก้มผมฟอดใหญ่ จนหน้าของผมมีรอยลิปสติกสีแดง
“ปู้หนาน ห้ามโกรธนะ วันนี้วันเกิดฉัน ฉันใหญ่สุด！”
ลู่ปู้หนานหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี จากนั้นก็กอดแขนของผมเอาไว้แน่นกว่าเดิม
ผมดูออก ว่าเธอภูมิใจที่คนอื่นๆพากันอิจฉาเธอ แต่เธอก็ยังระแวงอยู่ดี อย่างกับกลัวว่าจะมีคนมาแย่งผมไปอย่างไรอย่างนั้น
“ฉันเอาด้วย พี่ช่วยร้องเพลงให้ฉันฟังไหม?”
ลู่ปู้หนานเอ่ยปากพูด ผมจึงพยักหน้าอย่างเต็มใจ
“เฉินเฟิงดีกับเธอมากเลย ฉันให้เขาร้องเพลงเขากลับเอาแต่กระมิดกระเมี้ยนอย่างกับสาวน้อย แต่พอเธอให้เขาร้องเพลงบ้าง เขากลับตอบตกลงอย่างไว ฉันเริ่มโมโหแล้วนะ”
จี้หลินตั้งใจพูดหยอกล้อออกมา พร้อมกับแกล้งทำเป็นหึงหวง
แฟนหนุ่มที่อยู่ข้างเธอเริ่มทำตัวไม่ถูก แต่ว่า มันไม่เกี่ยวกับผมสักหน่อย เขาต่างหากที่ไม่แน่พอ ถึงได้เอาชนะใจแฟนตัวเองไม่ได้
ผมจับมือของลู่ปู้หนานเอาไว้ พร้อมกับกดเลือกเพลง “โชคดีเหลือเกิน”
“โชคดีเหลือเกิน ที่ได้มาพบเธอในช่วงเวลาที่สวยงามที่สุด ไม่เสียใจและไม่เสียดาย ฉันจะกอดเธอเอาไว้แน่นๆด้วยแรงทั้งหมดที่มี จะไม่ยอมให้ความสุขหนีหายไปไหน โชคดีเหลือเกิน การที่ได้รักเธอคือเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตนี้……”
ตลอดทั้งเพลง ผมร้องออกมาอย่างลึกซึ้ง เสียงไม่สั่นไม่หลงคีย์ ถึงแม้จะขึ้นไฮโน้ตเสียงก็ยังไม่แตก ทุกอย่างเพอร์เฟคมาก จนภายในห้องคาราโอเกะไร้เสียงพูดคุย กรอบตาของลู่ปู้หนานเริ่มเปียกชื้น
ผ่านไปนาน จี้หลินก็เอ่ยปากพูดออกมาว่า “ฉันรู้แล้ว คุณจงใจนี่เอง คุณตั้งใจร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ฉันเพี้ยนๆ เพื่อที่จะเซอร์ไพรส์ปู้หนาน ถึงแม้คุณจะทำตัวไม่น่ารัก แต่ฉันจะให้อภัยความกับหัวหมอที่แสนอบอุ่นของคุณก็แล้วกัน”
“ผมเปล่า ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เพลงนี้ผมฝึกร้องตั้งเดือนหนึ่ง เพื่อให้ปู้หนานฟัง ผมยังหาคนมาช่วยปรับคีย์ให้อยู่เลย”
เรื่องฝึกซ้อมคือเรื่องจริง ส่วนเรื่องอื่น……
แต่มันก็ไม่สำคัญสักหน่อย ที่สำคัญก็คือ ลู่ปู้หนานทำให้ผมอบอุ่นท่ามกลางความวุ่นวาย
“พี่เฟิง ฉันรักพี่ ชีวิตนี้ฉันจะไม่ยอมทิ้งพี่ไปไหน จะอยู่กับพี่ตลอดไป！
