บทที่ 111 นายหยาบคายจริงๆ
จางหงหวู่ยิ้มหวานและขัดขืน ผมพรมจูบลงบนร่างกายอันบอบบางของเธอ จากนั้นก็ไล่จูบไปที่ใบหู ลำคอ และกระดูกไหปลาร้าของเธอ เมื่อผมพรมจูบลงทั่วร่างกายของเธอ ตอนนี้เธอยิ้มไม่ออกอีกแล้ว ใบหน้าเนียนละเอียดถูกเล้าโลมจนเกิดความต้องการ แค่มองก็รู้ว่าความต้องการของเธอคืออะไร
ดังนั้นผมจึงยกร่างอันบอบบางให้คุกเข่าอยู่บนเตียง และดันก้นอันเซ็กซี่ของเธอให้สูงขึ้น
“ฉะ ฉันไม่ให้คุณทำหรอกนะ”
จางหงหวู่ไม่สามารถห้ามการกระทำของผมได้ เธอจึงพูดเตือนผมระหว่างที่กำลังคราง
แน่นอนว่าผมรู้ว่าเธอเตือนเพราะหวังดีต่อผม ดังนั้นผมจึงไม่ได้ทำอะไรที่เป็นการบังคับขืนใจเธอ
ตอนที่ผมโน้มหน้าเข้าไป กลิ่นอันเย้ายวนและมีเสน่ห์ มันทำให้ผมหลงใหลจนทำให้ผมแลบลิ้นออกมา
วินาทีต่อจากนั้น เสียงครางอันเจ็บปวดที่แฝงไปด้วยความพอใจของหญิงสาวดังขึ้นทั่วห้องนอน…
วันนี้ผมไม่ได้ใช้งานนิ้วมือ แต่ใช้เพียงลิ้นเท่านั้น
หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง จางหงหวู่เอาหัวชนกับเตียงอย่างบ้าคลั่ง ผมสูดหายใจเฮือกสุดท้าย ความปรารถนาในร่างกายพุ่งขึ้นถึงจุดสุดยอดและปะทุออกมา
หลังจากผมค้างไว้ประมาณสิบกว่าวินาที ร่างอันบอบบางของเธอลงไปกองอยู่บนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง
ตอนนี้ผ้าปูเตียงเต็มไปด้วยความเปียกชื้น
ผมเล่นกับยอดปทุมถันสีแดงระเรื่อบนหน้าอกของเธอ จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “สบายไหมคุณภรรยา”
จางหงหวู่พยักหน้า หน้าของเธอยังคงแดงระเรื่อ
“คุณนี่เก่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ ฉันรอคอยวันนั้นวันที่คุณมอบความรักให้ฉันอย่างหมดหัวใจ”
พูดจบ เธอก็ขยับเข้ามาหาผม แก้มร้อนแนบลงบนใบหน้าของผม
ลมหายใจของและน้ำเสียงเบาของหญิงสาว “ถึงตอนนั้นคุณต้องรักฉันอย่างรุนแรงเลยนะ”
เห็นได้ชัดว่าคำพูดของเธอมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ดังนั้นเมื่อเธอพูดจบกระโปรงนอนและก้นอันเซ็กซี่ของหญิงสาวก็เปลือยเปล่า
การที่เธอทำเช่นนี้ ผมไม่แน่ใจเลยว่าจะอดทนไหวหรือเปล่า…
หลังจากที่ได้ฉลองคืนข้ามปีด้วยกัน จางหงหวู่เก็บทุกอย่างจดสะอาดหมดจด จากนั้นจึงขับรถไปทำงาน
ผมอยู่ที่นี่คนเดียว ผมนึกถึงวิธีใช้นิ้วของจางหงหวู่ที่ทำกับผมเมื่อเช้า
วิธีการใช้นิ้วของเธอมีเทคนิคพิเศษ แต่สิ่งสำคัญก็คือมันรวดเร็วมาก
ทำรักด้วยนิ้วมือมันคล่องแคล่วกว่าการใช้ลิ้น อีกอย่างมันสามารถใช้ตอนที่เรากำลังจะทำอะไรกันโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เพราะเหตุนี้การที่จะทำได้อย่างรวดเร็วมันจึงเป็นเรื่องยาก ดูเหมือนว่ามันจะยากกว่าการใช้ลิ้นเยอะมาก
คิดไปคิดมา ผมจึงเปิดคอมพิวเตอร์ และหาวิดีโอเคล็ดลับการใช้ไฟแช็กซิปโป้
นิ้วของพวกเขาเคลื่อนไหวได้คล่องมาก ผมคิดว่าถ้าวันไหนว่างๆ ผมสามารถฝึกความรวดเร็วจากวิธีการใช้ไฟแช็กซิปโป้
Kato Takaเคยพูดว่านิ้วเป็นอวัยวะที่สองของมนุษย์ ถ้าใช้มันได้ดี มันมีแรงมากกว่าอวัยวะอื่นด้วยซ้ำ
ผมคิดว่าคำพูดนี้ถูกต้อง อย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งที่รู้จักกันดี
ขณะที่ผมใช้เหรียญวางอยู่บนลิ้น และนิ้วมือกำลังเล่นกับไฟแช็ก เสียงมือถือก็ดังขึ้น
ผมหยุดการกระทำ จากนั้นจึงหยิบมือถือขึ้นมาดู คนที่โทรมาคือลู่ปู้หนาน
“พี่เฟิง พี่ไม่ชอบฉันแล้วเหรอ ฉันออกจากบ้านมานานขนาดนี้ พี่ถึงไม่โทรหาฉันเลย…”
เมื่อเขากดรับสายก็ได้ยินเสียงบ่นของลู่ปู้หนาน
“คิดถึงสิ ทำไมจะไม่คิดถึงปู้หนานล่ะ นี่เธอกำลังใส่ร้ายฉันนะ ฉันคิดถึงเธอทุกวัน โดยเฉพาะพอตกกลางคืนฉันจะคิดถึงเธอเป็นพิเศษ ฉันเอาแต่นอนพลิกไปพลิกมา แต่ฉันโทรหาเธอไม่ได้ เพราะว่ากลัวจะกระทบกับการเรียนของเธอ เธอไม่เข้าใจความทุกข์ระทมของฉัน…”
ผมพูดไปเยอะมาก กว่าจะทำให้น้ำเสียงของลู่ปู้หนานกลับมามีความสุขจนอีกครั้ง
หลังจากที่คุยกับลู่ปู้หนานอยู่ครู่ใหญ่ เธอต้องไปเข้าเรียน จึงจำเป็นต้องวางสาย
หลังจากวางสายผมก็คิดว่าจะไปเมืองหลวงเพื่อแอบไปเซอร์ไพรส์เธอสักวันดีไหม ผมชอบยัยเด็กคนนี้มาก เธอไม่จู้จี้ และขาวสะอาดราวกับผ้าขาว
ผมว่า ผมจำเป็นต้องไปเซอร์ไพรส์เธอสักวัน
ขณะที่ผมกำลังคิดที่จะทำเซอร์ไพรส์ให้เธอ แม่ของเธอก็ทำเซอร์ไพรส์ผมซะก่อน
เสียงมือถือดังขึ้นอีกครั้ง คนที่โทรมาคือลู่หย่าฉี
“ฉันอยู่ตรงลานจอดรถที่โรงภาพยนตร์เชียนต๋า นายรีบมา”
ผมไม่ได้คิดอะไรเยอะ ก็แค่เรื่องที่เกี่ยวกับหยู่ถิงเท่านั้น ดังนั้นผมจึงขับรถไป
จากทะเบียนรถที่ลู่หย่าฉีให้ผม ผมเห็นเธอนั่งอยู่ในรถเก๋งคันเล็ก
เธอสวมกระโปรงสีดำ ถุงน่องสีเนื้อ และเสื้อเชิ้ตขาวที่ถูกคลุมด้วยเสื้อคาร์ดิแกนสีเบจ เธอสวมแว่นสีดำอันใหญ่อยู่บนใบหน้า ถ้าไม่ใช่เพราะเขารู้จักกับลู่หย่าฉีมาก่อน คงจะเดาธาตุแท้ของเธอได้ยากมาก
“ที่นี่ไม่เป็นที่จับจ้องของคนอื่น ไปคุยกันข้างใน”
จากนั้นผมก็ลงจากรถแล้วตามลู่หย่าฉีไป และเดินเข้าไปที่นั่งคู่รักในโรงหนัง
เมื่อเข้ามาข้างใน ลู่หย่าฉีถอดแว่นดำอันใหญ่ออก จากนั้นก็ถอดเสื้อคาร์ดิแกนออก
ผมเทน้ำสองแก้ว แล้วยื่นไปให้เธอแก้วหนึ่ง “ทำไมเธอไม่ถอดอีกตัวล่ะ ผมสงสัยจังว่าวันนี้คุณใส่เสื้อไหนสีอะไร”
ลู่หย่าฉีไม่ได้ดื่มน้ำ เธอเบิกตาโตใส่เขา
“เรื่องไร้สาระก่อนหน้านี้ก็ถือว่ามันเป็นอดีต ไม่ต้องไปพูดถึงมันอีก หลังจากนี้จะไม่เกิดเรื่องแบบนั้นอีก”
ตามองไปที่ส่วนที่นูนขึ้นจากเสื้อตัวในของลู่หย่าฉี ผมพูดออกมาว่า “มันสุดยอดไปเลยใช่ไหม เธอกลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ แล้วพอฉันไม่ทันระวังทำอะไรเธอขึ้นมา แล้วเธอจะท้องงั้นเหรอ”
ลู่หย่าฉีกัดฟันพูดออกมาว่า “นายนี่มันหยาบคายสิ้นดี!”
ผมยกขาเรียวสวยของเธอขึ้นมา จากนั้นก็ถอดรองเท้าของเธอออก ผมยกเท้าอันขาวเนียนของเธอขึ้นมาสัมผัสกลิ่นหอม
“หอมมาก ผมอยากเลีย อยากลูบ อยากแตะมัน จากนั้นก็เอาน้ำสีขาวราดลงไปข้างบน ให้มันซึมลงไปทุกร่องนิ้วของคุณ หลังจากที่คุณสวมรองเท้าคุณจะได้สัมผัสถึงความแข็งแกร่งของผู้ชาย และกระตุ้นความอยากที่อยู่ข้างในตัวคุณออกมา”
ขณะที่ผมกำลังลูบไล้เธออย่างอ่อนโยน ลมหายใจที่อ่อนโยนของเธอค่อยๆ เร็วขึ้น
แต่สุดท้ายเธอก็ฝืนและเอาเท้าของตัวเองกลับมาและสวมรองเท้ากลับเข้าไปใหม่
“วันนี้ที่ฉันเรียกนายมาก็เพราะอยากถามนาย นายกับหยู่ถิงเป็นอะไรกัน ทำไมตอนนี้ยังไม่มีอะไรคืบหน้า จากความสามารถของนายแล้ว นอนกับเธอมันก็ไม่ใช่เรื่องยากนิ”
“แน่นอนว่ามันไม่ใช่ปัญหา แต่พอคุณพูดเรื่องนี้ผมก็โมโห”
ผมหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดไฟ แล้วก็โยนลงไปบนโต๊ะด้วยความโมโห “คุณนั่นแหละ ครั้งก่อนกว่าฉันจะนัดผู้หญิงคนนั้นออกมาได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แถมยังต้องไปชอปปิงไปเดินเล่นกับผู้หญิงคนนั้นอีก เสียเวลาฉันชะมัด แล้วกว่าจะพาผู้หญิงคนนั้นเข้าไปในโรงแรมก็ไม่ง่ายเลย อีกแค่นิดเดียวมันก็จะตกเป็นของผมแล้ว”
“เพราะเธอนั่นแหละ ที่โทรเรียกผู้หญิงคนนั้นกลับไปกินข้าวที่บ้าน ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าคุณเหมือนแม่แท้ๆ เลยไม่อยากปฏิเสธ แล้วก็ทิ้งผมไว้ที่โรงแรมคนเดียว มานี่สิคุณลู่หย่าฉี มาให้ผมสัมภาษณ์หน่อยว่าตอนไหนคุณคิดยังไง”
ลู่หย่าฉีเหมือนจะฟังน้ำเสียงประชดและไม่พอใจของผมออก ดังนั้นเธอก็เลยไม่พอใจเหมือนกัน
“ฉันจะไปรู้เหรอว่าพวกคุณกำลังเดตกัน ฉันไม่ได้ส่งคนไปสะกดรอยตามเธอไปซะหน่อย ครั้งหน้าถ้านายจะทำอะไรแบบนี้ นายจะไม่บอกฉันสักคำเลยเหรอ”
“ให้ตายเถอะ คุณนี่มันจริงๆ เลย จะให้ผมถอดเสื้อหยู่ถิงไปแล้วก็โทรรายงานคุณไปเหรอ ‘ฮัลโหล หย่าฉี ผมจะเอากับหยู่ถิงแล้ว คุณช่วยให้กำลังใจผมหน่อย’ ให้ผมทำแบบนี้เหรอ”
