บทที่ 103 ฉันให้คุณเล่นให้พอ
เมื่อผมเริ่มจะเลื่อนถูแผ่นหลังของเธอ เธอก็กระวนกระวายและปฏิเสธด้วยความเก้อเขิน
“ขอโทษนะ กรุณาอย่าทำแบบนี้เลย ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลยจริง ๆ”
เธอเกรงใจอย่างมาก เหมือนกับตอนที่เริ่มเอามือทั้งสองข้างนำทิปมายื่นให้ผม มีความสุภาพมาก
ดังนั้นผมจึงให้เกียรติเธอ รวมถึงการตัดสินใจทุกครั้งของเธอ
เพียงจับมือที่ขาวสวยของเธอจากด้านหลัง และยังกดเอาไว้แน่นบนขาอันเรียบเนียนของเธอ โดยไม่มีการกระทำอื่นใด
“ถ้าคุณยินดี สามารถระบายความในใจกับผมได้นะ”
เธอนิ่งเงียบเป็นเวลานาน ผมจึงเห็นเธอส่ายหน้าเบาๆ
เธอยังไม่อยากจะพูด บางทีเธออาจรู้สึกเหนื่อยหน่ายใจจึงไม่อยากจะพูด หรือบางทีเธออาจจะต้องการเก็บความขมขื่นใจนั้นไว้คนเดียวเงียบๆ
โดยสรุปแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่มีเรื่องในใจแต่ไม่อยากเอ่ยออกมา และเรื่องนี้ก็คงเป็นเรื่องที่ทำให้ไม่มีความสุขอย่างแน่นอน
แค่นั่งอยู่นิ่งๆ กันเป็นเวลาครึ่งชั่วโมงแล้ว จากนั้นเธอจึงเริ่มพูดเบาๆ
“ฉันจะไปแล้วนะ คุณออกไปก่อนไม่ได้หรือ”
เช่นเดียวกับครั้งก่อน เธอกลัวว่าผมจะเห็นร่างกายของเธอ ดูเหมือนการได้มองแผ่นหลังของเธอ คงเป็นการเปิดเผยที่มากที่สุดแล้ว
ผมออกจากห้องน้ำ จุดบุหรี่ยืนรอเธออยู่ที่หน้าประตู
หลังจากที่เธอออกมา แล้วเห็นผม สีหน้าของเธอก็ดูตกตะลึงเล็กน้อย แต่แล้วก็รู้สึกเหมือนจะเข้าใจอะไร ใบหน้าที่เห็นเพียงครึ่งหนึ่งของเธอนั้นก็ปรากฏรอยยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มของการหัวเราะเยาะ แต่ไม่ได้หัวเราะเยาะผม แต่เธอกำลังหัวเราะเยาะตนเอง
ดังนั้น เธอก็เปิดกระเป๋าออก และหยิบเงินออกมาอีกหนึ่งพันหยวน
ดังนั้นผมจึงได้รู้ว่าเธอเป็นคนที่ชัดเจนและขี้กังวล
“ผมมารอคุณไม่ได้มารอทิปจากคุณ ผมแค่อยากจะมาบอกคุณ สมมุติว่าคุณเต็มใจที่จะเล่าเรื่องที่อยู่ในใจออกมาละก็ ผมก็ยินดีที่จะเป็นผู้ฟังที่ดี ไม่ต้องกังวลสงสัยว่าผมจะคิดอะไรไม่ดี เพราะมันมีแน่นอน เพราะผมสนใจคุณมาก”
เธอตกตะลึงอีกครั้ง จากนั้นก็เก็บเงินกลับไป “ทำไมคุณถึงสนใจฉัน”
“พระเจ้าสร้างผู้หญิงมาเพื่อให้ผู้ชายได้เอาใจใส่ ดังนั้นนี่จึงเป็นพระกรุณาอย่างหนึ่ง และผู้หญิงทุกคนก็สมควรได้ความกรุณานั้นเช่นกัน เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกี่ยวกับความสวยงาม เห็นได้ชัดว่า คุณไม่มีใคร ดังนั้นผมจึงยินดีจะให้คุณ”
“คุณให้ฉันหรือ คุณจะให้สิทธิอะไรกับฉัน และคุณมีสิทธิอะไรมาให้ความกรุณาฉัน คุณมีสิทธิอะไร!”
เธอตื่นเต้นมาก ดังนั้นจึงไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ผมจึงไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ยืนมองเธอเงียบๆ
เป็นเวลานาน ดวงตาที่ดุร้ายเหมือนมองศัตรูของเธอก็ค่อยๆ อ่อนโยน และอบอุ่นขึ้น
“ขอโทษนะ ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย”
เธอหันกลับและเดินจากไป ก้าวเดินอย่างเร่งรีบคล้ายกำลังเดินหนี
ทันใดนั้นผมก็พบโดยบังเอิญ ว่าบางครั้งการยั่วยุให้ผู้หญิงโกรธได้ ก็เป็นความสำเร็จอย่างหนึ่งเช่นกัน
ถ้าเธอไม่สนใจคุณ เธอจะโกรธแบบนี้ได้อย่างไร
ดังนั้นดูเหมือนว่าผมจะเดินเข้าไปอยู่ในหัวใจของเธอสำเร็จแล้ว เมล็ดพันธุ์นั้น จะต้องหยั่งรากแตกหน่อ ตราบใดที่ได้รับการรดน้ำอย่างเหมาะสม มันจะต้องกลายเป็นต้นไม้ที่สูงตระหง่านแน่นอน
คืนนี้ธุรกิจเป็นไปได้ดี มีลูกค้ามาเพิ่มอีกสองคน แม้ว่ารูปร่างหน้าตาจะประเมินได้ยากไปหน่อย แต่อย่างน้อยบุคลิกก็ไม่เลว แม้ว่าคุณจะเฉยเมย ขอเพียงไม่ไปหาเรื่องอะไรใส่ตัว นี้ก็นับว่าเป็นท่าทีที่ดีแล้ว
เวลาเที่ยงคืน ทุกคนก็มารวมตัวกันในห้องรับรอง
เมื่อทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวเลิกงานแล้ว หวงหรุงก็เข้ามา ในมือถือธนบัตรร้อยหยวนมาด้วย จากนั้นก็ยื่นให้หลิวทง
“วันนี้เป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ ถ้าใครต้องการจะกลับไปพร้อมหน้าพร้อมตากับทางบ้านก็เชิญได้ ไม่ต้องมาเข้างาน ส่วนคนที่อยู่ ก็จะได้เงินเดือนเป็นสามเท่า หลิวทงจะเป็นคนคิดคำนวณให้พวกคุณ ดังนั้นเงินจำนวนนี้ ทุกคนจะได้คนละพัน เป็นสวัสดิการที่ทางร้านมอบให้พวกคุณเนื่องในเทศกาลไหว้พระจันทร์ สุขสันต์วันไหว้พระจันทร์”
ขณะที่เสียงขอบคุณต่อเจ้านายหวงกำลังดัง หวงหรุงก็เดินจากไปแล้ว
หลิวทงนับรายชื่อพนักงาน จากนั้นก็ส่งแบบฟอร์มทางสถิติให้ผม
“รถของผมพังอีกแล้ว เดี๋ยวผมต้องขอตัวไปขัดการก่อน คุณเอาไปให้เจ้านายหวงนะ”
ฟ็อลคส์วาเกินอายุสิบห้าปี ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นรถประจำตำแหน่ง ที่สร้างความลำบากให้หลิวทง สามวันขับสองวันซ่อม หากจะเอาคำพูดเขามาพูด ก็ต้องบอกว่า ตอนนี้เขาแทบจะเปิดร้านรับซ่อมรถฟ็อลคส์วาเกินได้แล้ว
ผมจึงรับตารางสถิติ จากนั้นจึงเดินไปสำนักงานของหวงหรุง
“หลิวทงเอารถไปซ่อมแล้ว เลยให้ผมเอาเอกสารตารางสถิติมาให้”
หลังจากวางตารางสถิติลงบนโต๊ะของหวงหรุง ผมก็นั่งยองลงอย่างไม่อาย จากนั้นก็เอื้อมมือไปสัมผัสขาที่สวยงามของเธอในถุงน่องไหม
“ผมคิดมาตลอดว่าคุณชอบใส่ถุงน่องสีดำ ชอบตรงที่มันมีเสน่ห์ แต่ไม่นึกเลยว่าใส่ถุงน่องโปร่งใสก็ยังดูเซ็กซี่ขนาดนี้ มันดีเหมือนที่ผมคิดไว้จริง ๆ ขาสวย ใส่อะไรก็สวย”
มีเสียงกรอบแกรบดังอยู่บนโต๊ะ เมื่อฟังดู ก็รู้หวงหรุงน่าจะกำลังดูตารางสถิติ
จากนั้น เธอก็พิงเก้าอี้สำนักงาน
“คืนนี้หากคุณมาทำงาน ฉันจะให้คุณเล่นให้พอ ขอแค่คุณยินดี ตลอดคืนเลยก็ได้”
การพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันของหวงหรุง ทำให้ผมตกใจ และเป็นการตกใจที่ต่อเนื่องทั้งร่างกายและจิตใจ
ผมลุกขึ้นและลงไปนั่งตรงหน้าโต๊ะทำงานของหวงหรุง มองไปที่เธอ
“คุณไม่ต้องการจะกลับไปอยู่กับครอบครัวหรือ”
“ฉันคงขึ้นไปบนฟ้าไม่ได้ ตอนนี้ยังไม่อยากจะไปก่อนหรอก บนพื้นดินก็กระจัดกระจาย จะมีบ้านที่ไหนกัน”
ความเหงาของเธอ ทำให้ผมนึกถึงจางหงหวู่ ผู้หญิงสองคนนี้มีความคล้ายกันมาก
ความแตกต่างก็คือ จางหงหวู่อยู่คนเดียวมานานหลายปี ดังนั้นจึงไม่กลัวความเหงา
ส่วนหวงหรุงเพิ่งเริ่มอยู่คนเดียว ดังนั้นจึงยังกลัวความเหงา
หยิบบุหรี่ขึ้นมาจากโต๊ะ จากนั้นจุดบุหรี่ไปสองมวน มวนหนึ่งคาบไว้ที่ปาก อีกมวนจึงยื่นใส่ปากของหวงหรุง
“ต้องขอโทษด้วยที่พูดตรงๆ มีเรื่องอื่นอีกมากที่มีค่ามากกว่าการอยูเล่นสนุกกับคุณตลอดทั้งคืน เช่นการไปอยู่กับครอบครัว”
ตบไหล่หอมๆ ของเธอ จากนั้นผมก็ออกไป ไม่สนใจต่อการแสดงออกใดๆ ของเธอ
หลังจากออกจากศูนย์อาบน้ำตี้หวัง หลิวทงก็เพิ่งจะปิดฝากระโปรงรถ
จากนั้นก็สตาร์ทรถ และผมก็จากหลิวทงออกมา และคืนนี้ผมก็ต้องการจะไปหาคุณหนูด้วยตัวเอง
เขาหัวเราะ และส่ายหน้าขณะขับรถออกไป ทิ้งไว้เพียงควันที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่อง
ผมจึงเดินไปตามถนนเพียงลำพัง รอรถแท็กซี่ จากนั้นรถของหวงหรุงก็มาจอดอยู่ข้างๆ ผม
“ให้ไปส่งไหม”
ผมได้แต่กล่าวขอบคุณเธอ จากนั้นเธอก็พยักหน้าแล้วขับรถออกไป
สำหรับการปฏิเสธคำเชิญก่อนหน้านี้ เธอดูเหมือนจะไม่สนใจอะไร
หลังจากนั่งแท็กซี่กลับไปหาจางหงหวู่ ผมก็พบว่าไฟห้องน้ำยังคงเปิดอยู่
ดังนั้นจึงเดินเขย่งเท้าเข้าไปในห้องนอน ดึงผ้าปูที่นอนมาไว้ในมือ ยืนพิงประตูห้องน้ำรอเธอ
เมื่อจางหงหวู่ที่มีผมเผ้ายุ่งเหยิงและสวมเพียงชุดนอนบางๆ ออกมาจากห้องน้ำ ผมก็เอาผ้าปูที่นอนคลุมตัวเธอโดยตรง จากนั้นก็ใช้มือข้างเดียวอุ้มเธอขึ้นมา ในขณะที่เธอพยายามขัดขืนจึงอุ้มเธอไปยังเตียงใหญ่
ใช้มืออีกข้างหนึ่งหยิบผ้าปูที่นอน จากนั้นก็ใช้มืออีกข้างเปิดชุดนอนบางๆ ของเธอออก
ความดำสลัวตรงหว่างขา ทำให้ผมเต็มไปด้วยพลังในทันที!
เมื่อผมพร้อมที่จะลิ้มรสรูปลักษณ์นั้นใกล้ๆ ทันใดนั้น จางหงหวู่ก็พูดขึ้น “ดงป๋อชวนขับรถสปอร์ตคันนั้นของคุณไปแล้ว”
“เอ๊ะ อยู่เสี้ยงเฉียนให้ดงป๋อชวนมาขับไปหรือ”
ทันทีที่พูดจบ ผมก็โบกมือและเบะปาก
แม่งเอ้ย โง่ชิบ!
จางหงหวู่หัวเราะคิกคักอยู่ในผ้าปูที่นอน เห็นได้ชัดว่าเธอได้ยินเสียงมือของผม
“เสี่ยวเฟิง คุณต้องการจะแกล้งพี่สาวใช่ไหม ต้องฝึกอีกเยอะหน่อยนะ!”
ผมก็ซื่อเกินไป จางหงหวู่กำลังใช้คำพูดมาเล่นลวงผม แต่ผมก็ยังหลงเชื่อ แต่เป็นเพราะเธอฉลาดเกินไป รู้ว่าผมกังวลอะไรเกี่ยวกับหยู่ถิงมากที่สุด ดังนั้นเธอจึงพูดถึงดงป๋อชวนขึ้นมาโดยตรงหลังจากจูบลงบนขาซ้ายและขวาของจางหงหวู่ ผมก็ไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ
เมื่ออาบน้ำเสร็จและกลับมายังห้องนอน เธอกำลังนอนเปลือยเปล่า เอนกายอยู่บนเตียงใหญ่
ผมถามว่าเธอต้องการจะทำอะไร
เธอบอกว่า ไม่อยากทำ.
