บทที่ 1 ถอดเสื้อผ้าของนายออกซิ
ฉันชื่อ เฉินเฟิง เป็นนักเรียนจบใหม่ที่สุดแสนจะโชคร้าย
จบมหาลัยมา ก็หางานไม่ได้ พ่อก็ยังมาโดนรถชนอีก คนขับรถที่ชนพ่อก็ไม่มีเงิน ถึงแม้ว่าเขาจะโดนกักตัวไว้ แต่ว่าพ่อก็ยังนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ต้องหาเงินมาจ่ายค่ารักษา
ฉันออกจากบ้านเพื่อขอยืมเงิน แต่ทว่าน่าเสียใจ ยืมเงินไม่ได้สักบาทเดียว
เมื่อกลับมาถึงบ้านที่ต้องเช่าอยู่ ฉันก็ล้มตัวลงบนโซฟา รู้สึกปวดหัวมาก
แต่ทันใดนั้น ฉันก็ได้ยืนเสียง ฮื้อ อ๊า ฮื้อ อ๊า ดังมาจากห้องนอนทางทิศตะวันออก
ห้องนอนทางทิศตะวันออกคือ หยาวเซียวเธอเป็นรูทเมทที่หารค่าเช่าบ้านกับฉัน เธอบอกว่าตัวเองเป็นนักบัญชีให้บริษัทหนึ่ง แต่ทว่าตอนนี้พึ่งจะสี่โมงเย็น เธอควรจะไปทำงานซิ
ฉันเคลื่อนเก้าอี้อย่างเงียบ ๆ จากนั้นก็ยืนบนเก้าอี้ พลางมองเข้าไปที่ห้องของหยาวเซียวจากช่องว่างบนประตู
ภายในห้อง หยาวเซียวคุกเข่าอยู่บนเตียงตรงหน้าฉันพอดี สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด และร่างกายก็เปลือยเปล่า เผยให้เห็นเรือนร่างบอบบางของเธอ แต่ด้านหลังเธอกับมีชายแก่หนึ่งคน ที่มีพุงโต ซึ่งตอนนี้กำลังคุกเข่าอยู่ด้านหลังร่างบอบบางของเธอ และโยกตัวเองอย่างรุนแรง
ฉันตกตะลลึงเป็นอย่างมาก แต่ที่ยิ่งตะลึงไปมากกว่านั้นคือ ภายในห้องยังมีผู้ชายอีกคน ซึ่งเป็นชายหัวล้าน หลังจากที่ชายแก่คนนั้นเสร็จธุระแล้ว ชายหัวล้านก็ลงไปนอนกับหยาวเซียวต่อ โดยที่หยาวเซียวไม่ได้ปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย !!!
หน้าตาของหยาวเซียวสวยงามมาก รูปร่างก็มีเสน่ห์ และเสียงร้องก็ราวกับเสียงธรรมชาติ ยังทำให้ฉันรู้สึกน้ำลายหกเลย
แต่ว่าฉันไม่อยากจะเชื่อเลย คนที่บอกว่าตัวเองเป็นพนักงานปกขาวอย่างเธอ จะทำเรื่องอย่างว่ากับผู้ชายสองคนในเวลาเดียวกัน!
เมื่อชายหัวล้านเสร็จธุระ ชายแก่ก็โยนเงินไปกระแทกกับหน้าของเธอ ตอนนั้นฉันก็รู้ทันทีว่างานจริง ๆ ของเธอคืออะไร
จากนั้นฉันก็รีบเคลื่อนเก้าอี้กลับมาแล้วรีบหนีออกไป ฉันวิ่งไปแอบอยู่ที่ห้องข้าง ๆ แล้วค่อย ๆ ปิดประตูเบา ๆ
เมื่อได้ยืนเสียงชายสองคนออกไปแล้ว หยาวเซียวก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ฉันจึงกล้ากลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น แล้วแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น
หลังจากหยาวเซียวอาบน้ำเสร็จ พลางมองมาที่ฉัน “ ไม่ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้ว เมื่อกี้ฉันเห็นนายที่ช่องบนประตูด้านบน ”
คำพูดของเธอ ทำให้ฉันรู้สึกทำตัวไม่ถูก
แต่ว่าหยาวเซียวไม่ได้พูดอะไรมากมาย ดื่มน้ำหนึ่งแก้ว แล้วเอามือลูบผมที่เปียกของเธอ พลางถามขึ้นว่า “ พ่อนายเป็นยังไงบ้าง ยืมเงินได้ไหม ? ”
ฉันส่ายหัว พลางเล่าเรื่องราวให้เธอฟัง
หยาวเซียวเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นก็เดินมานั่งข้าง ๆ ฉัน
“ ฉันมีวิธี แม้ว่าจะค่อนข้าง……แต่ยังไงก็เป็นวิธีเดียว ”
หลังจากนั้นเธอก็บอกฉัน ว่าสามารถแนะนำเจ้านายของเธอให้ฉันรู้จัก ให้ฉันไปขอยืมเงินจากเจ้านายของเธอ จากนั้นก็แค่ใช้ร่างกายคืน พูดง่าย ๆ เลย ก็คือให้ไปขายตัว
กลิ่นน้ำหอมบนตัวของหยาวเซียว ทะลุผ่านชุดนอนบาง ๆ บนตัวของเธอทำให้เห็นเรือนร่างอย่างเลือนราง นั้นทำให้ฉันหยุดรู้สึกน้ำลายหกไม่ได้
“ แต่ว่าฉันไม่เคยทำเรื่องอย่างว่าเลย แค่ครั้งเดียวก็ไม่เคย ลูกค้าก็ต้องการลีลา ฉันทำไม่ได้ ให้ฉันทำท่าไหนก็ทำไม่เป็น…… ”
พูดไปพูดมา ฉันไม่กล้าจะพูดต่อ เพราะรู้สึกราวกับว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวไปหมด
แต่หยาวเซียวกลับตกตะลึง “ นายยังเวอร์จิ้นเหรอ ? เวอร์จิ้นได้ราคาดี ไม่ต้องมีท่าทาง ถ้ารู้ว่านายเวอร์จิ้นเร็วกว่านี้ ฉันอาจจะกินเองก่อน! ”
คำพูดของหยาวเซียว ทำให้ฉันยิ่งหน้าแดงเข้าไปอีก หัวใจเริ่มสั่นไม่เป็นจังหวะ ไม่รู้จะทำยังไงดี
ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ซึ่งโรงพยาบาลโทรมา หมอบอกฉันว่า ให้ฉันรีบหาเงิน ไม่อย่างนั้นไม่เพียงแต่ขาของพ่อที่จะรักษาไม่หาย แม้แต่ร่างกายก็จะอันตรายไปด้วย
เป็นเพราะสายจากโรงพยาบาล ทำให้ฉันตัดสินใจ ตอบรับหยาวเซียว ให้ช่วยติดต่อเจ้านายของเธอให้ฉันหน่อย
ไม่นานนัก เจ้านายของหยาวเซียวชื่อจางหงหวู่ก็มาถึง เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง และการแต่งหน้าของเธอยิ่งทำให้ดูสวยมากขึ้น
เธอมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นก็จับมาที่หน้าอกของฉัน ทำให้ฉันหน้าแดงจนจะถึงหลังหู อีกทั้งก็ยังจับไปที่ข้างล่างด้วย
“ ยังเวอร์จิ้นอยู่จริง ๆ ด้วย หน่วยก้านไม่เลว พี่จางจะรับนายไว้ ”
หลังจากนั้น จางหงหวู่ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋า แล้วทั้งรับสายทั้งโทรออก จากนั้นก็พูดราวกับประจบประแจงเจ้าของ
หลังจากวางสายโทรศัพท์ จางหงหวู่ก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า พลางออกคำสั่งให้ฉันไปกับเธอ
จากนั้นก็ลงไปขึ้นรถยนต์ของจางหงหวู่ที่จอดอยู่ใต้ตึก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจะพาฉันไปไหน
ขณะที่อยู่บนรถ เธอก็ให้ยาฉันมาสองเม็ด แล้วบอกว่าค่อยกินก่อนจะปรนนิบัติให้แขกVIP
ฉันไม่รู้ว่ายานั้นคือยาอะไร แต่ว่าฉันพอรู้ว่าภาษาอังกฤษที่เขียนอยู่ด้านบนมันคืออะไร ไวอากร้า มันก็คือยาไวอากร้า
เมื่อมองเจ้ายาสองเม็ดนี่ ฉันก็ครุ่นคิด อีกเดียวก็คงต้องเจอกับผู้หญิงแก่ที่มีความต้องการสูงแน่ ๆ แต่เพราะว่าเงิน ฉันก็ต้องยอม
ผ่านไปไม่นาน จางหงหวู่ก็พาฉันมาที่ห้องพักของโรงแรมห้าดวงแห่งหนึ่ง จากนั้นเธอก็ให้ฉันรอเธอสักครู่หนึ่ง
ฉันรออยู่ในห้องอย่างว่านอนสอนง่าย แต่ภายในใจก็รู้สึกกระวนกระวาย
ผ่านไปไม่นาน จางหงหวู่ก็พาแขกVIPมา พลางออกคำสั่งให้ฉันรับแขกดี ๆ จากนั้นเธอก็ออกจากห้องไป
แขกVIPที่ถูกพามาที่ห้องแต่งตัวหรูหรา ผมยาวสีแดง และส่วนใส่แว่นกันแดดขนาดใหญ่ที่ปิดหน้าไปครึ่งหน้า แต่เมื่อเธอถอดแว่นกันแดดออก ภายในใจฉันแทบอดไม่ไหว เพราะเธอสวยมาก สวยงามมากจริง ๆ สวยจนใจฉันเต้นเร็วดังตุบ ตุบ ตุบ ฉันไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนสวยเท่านี้มาก่อนเลย อีกทั้งดูท่าทางเธอแล้ว ก็น่าจะอายุมากกว่าฉันแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น
ครั้งแรกกับผู้หญิงสวยขนาดนี้ แถมยังได้เงินด้วย ฉันก็พอใจ ไม่เสียหาย ฉันยอม !
เธอถือแว่นกันแดดเอาไว้ และพลางใช้ปากสวย ๆ ของเธอกัดขาแว่นเอาไว้ จากนั้นก็มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า หลังจากนั้นก็สั่งให้ฉันเริ่มได้
“ เริ่มอะไรเหรอ ? ”
ฉันรู้สึกงงงวย เพราะฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอให้ฉันเริ่มอะไร
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอก็หัวเราะออกมา พลางปล่อยปากจากขาแว่น แล้วพูดว่า “ ถอดเสื้อผ้าของนายออกซิ ”
และนั้นทำให้ฉันดึงสมาธิกลับมาได้ จากนั้นก็ค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าออกอย่างมึนงง แต่ในระหว่างที่กำลังถอดเสื้อผ้า ก็ไม่ทันระวังทำยาที่จางหงหวู่ให้มาตกลงบนพื้น
“ จางหงหวู่บอกว่าก่อนจะปรนนิบัติคุณให้ผมกินยานี่เข้าไปก่อนสองเม็ด ผมลืมไปสนิทเลย…… ”
ฉันรู้สึกทำตัวไม่ถูก พยายามจะหาน้ำเพื่อมารีบกินยาเข้าไป แต่ทว่าเธอกลับไม่ให้โอกาสฉันเลย พลางใช้รองเท้าส้นสูงมาทุบยาเสียแตกละเอียดทีละเม็ด ๆ จากนั้นก็ยื่นชุดให้ฉันด้วยรอยยิ้ม แล้วให้ฉันใส่ชุดนั้น
มันคือชุดหนังยาวชุดหนึ่ง เป็นชุดที่รัดรูปยาวไปถึงขา ใส่แล้วไม่ค่อยจะน่าดูเท่าไหร่ เพราะมีแค่มือทั้งสองข้างและด้านล่างนั้นที่โผล่ออกมา
เมื่อฉันใส่เสร็จ เธอก็เดินไปด้านหลังของฉัน
ทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกมีรองเท้าส้นสูงดันอยู่บนกระดูกสันหลัง และในขณะเดียวกันเชือกด้านหลังของชุดหนังก็ถูกดึงจนแน่น ทำเอาฉันกลายเป็นเกี้ยวที่โดนห่อเอาไว้
จากนั้นก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดัง ก๊อก ก๊อก เธอเดินไปนั่งอยู่ข้าง ๆ เตียง แล้วถอดรองเท้าส้นสูงสีเงินออก ทำให้เห็นเท้าเล็ก ๆ ที่สวมใส่ถุงน่องสีดำอยู่
ฉันสาบานเลย ว่าไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนขาสวยเท่านี้มากก่อน อีกทั้งขานั้นยังขาวกว่าหน้าผู้หญิงหลาย ๆ คนอีก สวยงามไปหมด ขาว ๆ เนียน ๆ และเล็กเท้ายังทาด้วยสีแดงจัด ดูแล้วช่างเซ็กซี่เหลือเกิน
ภายใต้ถุงน่องสีดำนั้น ฉันสามารถมองออกเลยว่าไม่มีเซลล์ผิวที่ตายแล้วแน่นอน ดูสะอาดมาก เรียบเนียนมาก สวยงามมากจริง ๆ
และในขณะที่ฉันกำลังชื่นชมกับขาที่สวยงามของเธออยู่นั้น เธอก็พูดขึ้นมา พร้อมกับเสียงที่ไพเราะฟังดูเป็นธรรมาชาติ แต่ทว่าคำพูดนั้นกลับทำให้ฉันตกตะลึงเป็นอย่างมาก
“ นายคลานมานี่ซิ ใช้ลิ้นเลียขาให้ฉันหน่อย ”
