กำเนิดใหม่ราชันย์ปีศาจก็อบลิน - ตอนที่ 62

ตอนที่62

“อึก”

และอ้าปากกว้าง…

(ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 2 เท่า)

(เวทย์มนตร์เพิ่มขึ้น 5)

(คุณได้รับสกิลการสร้างพิษระดับเริ่มต้นใช้มานาเปลี่ยนน้ำลายของคุณให้เป็นพิษ เมื่อนำไปใช้กับอาวุธความเป็นพิษจะยังคงอยู่จนกว่าน้ำลายจะแห้ง การใช้ทักษะหรือรับความเสียหายจากพิษและการรอดชีวิตจะเพิ่มระดับทักษะ ยิ่งระดับสูงความเป็นพิษและเวลาในการกักเก็บก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น)

ผมจำได้ว่าชายคนนั้นเลียกริช เมื่อมองไปที่แสงสีฟ้าแปลก ๆ ของมันผมแน่ใจว่ามีอะไรอยู่ในนั้น แต่ผมไม่รู้ว่ามันคือยาพิษ แน่นอนว่ามันไม่ชัดเจนว่าพิษของเขาจะมีผลกับผมไหม ความต้านทานของผมอยู่ที่ระดับกลาง ผมใช้ประโยชน์จากหน้าต่างแจ้งเตือนเพื่อปกปิดมุมมองของผมในขณะที่ผมยังคงกินต่อไป ในขณะที่ผมกินมัน มีอาการคลื่นไส้ แต่ผมก็ไม่รู้สึกตัว ผมต้องผ่านสิ่งนี้ไปให้ได้ ผมยอมแพ้ไม่ได้ ผมรู้สึกเสียใจกับชีวิตที่ต้องฆ่าคนอื่นและกินพวกเขา …

อดทน อดทน ผมอดทน

เมื่อกินเสร็จแล้วผมก็ตรวจสอบอุปกรณ์และข้าวของของผู้ชายบนพื้น ก่อนอื่นกริชของเขา การตายของเขาทำให้ผลของพิษสิ้นสุดลง ผมสามารถตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับอาวุธของเขาได้แม้ว่าจะไม่มีการควบคุมก็ตาม

ทำไม? บางทีรายการที่ซื้อจากร้านค้าสามารถอ่านได้โดยไม่ต้องเลื่อน

(เขี้ยวฆาตกร 129/180 – พลังโจมตี 100 ความหายาก – หายาก เพิ่มพลังโจมตี 50% เมื่อใช้พิษ เพิ่มพลังโจมตี 50% เมื่อขว้าง)

ชายคนนั้นใช้อาวุธของเขาอย่างมีประสิทธิภาพ เมื่อใช้พิษและมีดสั้นพลังโจมตีจะรวมประมาณ 220 แต่ทักษะการขว้างปาของเขาต้องต่ำกว่าระดับศิลปะการต่อสู้ของผมอย่างเห็นได้ชัดนั่นคือเหตุผลที่ผมหลีกเลี่ยงได้ ถ้าผมโดนโดยบังเอิญมันก็มีพลังมากพอที่จะทำให้ผมต้องทนทุกข์ทรมาน จากนั้นผมตรวจสอบชุดไฟที่ชายคนนั้นสวมอยู่ มันมีชื่อเหมือนเด็กๆ  .. เงาในความมืดแต่ความหายากก็หายากเช่นกัน มันเป็นตัวเลือกที่ดีในการเพิ่มความเร็วของผม แต่พลังป้องกันของมันเหลือเพียง 150 ดังนั้นผมจึงตัดสินใจใส่มันลงในคลังก่อน คงเป็นเรื่องดีที่จะใช้มันเป็นชุดเกราะสังเวยและเสริมความแข็งแกร่งให้กับเกราะหนังของผม ก่อนที่ผมจะเก็บมันไว้ในคลังมีบางอย่างหลุดออกมาจากชุดสูท

มันเป็นเครื่องประดับโลหะขนาดเล็ก

(หินยืนยันตน 179 / 1,850 ความหายาก – หายาก เมื่อเผชิญหน้ากับพวกกลายพันธุ์ ผู้ใช้จะเห็นตัวตนของพวกเขา สร้างโดยอาจารย์เลคาติ)

นี่ไง

เห็นได้ชัดว่านี่คือสิ่งที่ทำให้เขาแยกแยะคนกลายพันธุ์เช่นผมได้

ดี

ตั้งแต่ผมเริ่มสำรวจดันเจี้ยนผมไม่เคยคิดเลยว่ามอนสเตอร์ที่ผมฆ่าอาจจะเป็นมนุษย์เลยสักครั้ง ผมไม่ได้พิจารณาถึงความเป็นไปได้ แต่ตอนนี้ผมรู้ถึงการมีอยู่ของผู้ที่กลายพันธุ์และผมยังมีเครื่องมือในการระบุตัวตนของพวกเขา อย่างน้อยก่อนที่จะเข้าสู่สนามรบผมก็มีโอกาสที่จะค้นพบพวกมันโดยไม่มีใครสังเกตเห็น ตอนนี้ผมคงไม่เข้าใจผิดว่าใครเป็นมอนสเตอร์และใครเป็นคนกลายพันธุ์ ยังมีคนอื่นๆ อีก ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์เหมือนผม คนที่เคยเจอแบบเดียวกันหรืออาจจะแย่กว่าที่ผมเคยเจอมา

ผมสาบานว่าผมจะไม่ฆ่าหรือกินมนุษย์เว้นแต่พวกมันจะเป็นภัยคุกคามต่อผม เช่นเดียวกันควรใช้สำหรับพวกกลายพันธุ์ สิ่งเดียวที่แตกต่างจากมนุษย์คือพวกเขาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของมอนสเตอร์ ผมจะไม่โจมตีพวกเขาก่อนเว้นแต่พวกเขาจะเป็นศัตรู ถ้าเป็นไปได้ผมจะคุยกับพวกเขาสร้างความสัมพันธ์ฉันท์มิตรและหวังว่าผมจะได้เพื่อนร่วมรบในสงครามที่โดดเดี่ยวนี้

แต่ผมก็รู้สึกสงสัย

ทุกอย่างจะออกมาดีหรือไม่?

พวกกลายพันธุ์เป็นมนุษย์มากกว่ามอนสเตอร์หรือเป็นอย่างอื่น?

ผมคิดว่าผมสามารถเห็นอกเห็นใจพวกเขาได้ แต่มันจะเหมือนกันไหมสำหรับพวกเขา? จะมีหลายคนที่ชอบประสบการณ์? ทอง? หรือสิ่งของ? มากกว่าเพื่อนร่วมงาน จะมีหลายคนที่มีเป้าหมายหลักในการแข็งแกร่งขึ้นเหมือนคนที่พยายามจะฆ่าผม แต่สุดท้ายผมก็ตัดสินใจที่จะจัดการกับพวกมันด้วยมาตรฐานเดียวกับมนุษย์ ผมต้องละทิ้งความคิดที่โรแมนติกในการเป็นเพื่อนกับพวกกลายพันธุ์คนอื่น ๆ แต่ผมจะไม่ฆ่าพวกเขาโดยไม่มีเหตุผล ถ้าพวกเขาต้องการฆ่าผม ผมก็จะฆ่าพวกเขาเช่นกัน แต่ถ้ามันสมเหตุสมผลผมก็ยินดีที่จะคุยกับพวกเขาด้วย

ผมไม่ต้องคิดถึงเรื่องนี้ในตอนนี้ เสียเวลาไปเปล่า ๆ หลังจากจัดระเบียบความคิดของตัวเอง ผมตรวจสอบไอเทมใหม่ที่ได้มาแบบสุ่ม กริชเหล็ก, ขวดยาพิษและยาวิเศษระดับกลาง ผมทิ้งกริช เก็บยาวิเศษระดับกลางและดื่มยาพิษ (การสร้างพิษเริ่มต้นกลายเป็น Lv3)

ผู้ชายคนนี้มาถึงชั้น 2 หมายความว่าอย่างไร? หมายความว่ากิจกรรมของมนุษย์จะค่อยๆขยายเข้ามาภายในดันเจี้ยน ถ้าผมไม่รีบ ผมอาจเจอมนุษย์ที่แข็งแกร่งกว่าผู้ชายคนนี้อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ต้องรีบแล้ว

เขี้ยวฆาตกรซุกอยู่ที่ต้นขาของผมและหินยืนยันตนถูกยึดไว้อย่างแน่นหนาในช่องว่างชุดเกราะของผมพร้อมกับนาฬิกาพก มือซ้ายของผมจับเงาโลหิตแน่น

ถึงเวลาเผชิญหน้ากับสายพันธุ์ที่สูงกว่า

เวลากำลังผ่านไป