กำเนิดใหม่ราชันย์ปีศาจก็อบลิน - ตอนที่ 56

ตอนที่56

“เอ!”

“เมื่อคุณเข้าไปในหอคอยคุณจะออกไปไม่ได้โดยไม่พิชิตมัน”

ตัดสิ่งที่ผมพยายามจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งของเขา

“ถ้าเป็นไปไม่ได้สำหรับคุณ คุณจะไม่สามารถเข้าไปที่นี่ได้ ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่เฟทจะพิชิตสิ่งนี้”

“ไม่จริง…”

ในขณะที่ผมพยายามประท้วงผมรู้สึกได้ว่ามีอาวุธขนาดใหญ่ของโทรลบินมาหาผม ผมทำพลาดครั้งใหญ่ ความแข็งแกร่งของผมลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับตอนที่ผมเป็นผู้โจมตี เป็นผลให้ผมไม่สามารถหลบการโจมตีได้อย่างสมบูรณ์และไหล่ขวาของผมถูกบดขยี้

“อ๊ะ!”

หลังจากได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงผมรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก แต่ถ้าผมยังคงอยู่ต่อไป ผมก็จะยิ่งแย่ลงเท่านั้น ผมกัดฟันแน่นและเหวี่ยงร่างไปด้านข้าง แต่โทรลยังคงไล่ตามผมราวกับว่าเขาไม่พอใจ ผมใช้ทักษะกระโดดและชาร์จสัตว์อสูรในเวลาเดียวกันเพื่อกำหนดระยะห่างระหว่างผมกับโทรล แต่ผมลืมไปว่ามันใช้ความแข็งแกร่ง ด้วยอาการบาดเจ็บที่รุนแรงของผมมันเป็นเหมือนดาบสองคม หากปราศจากการล่าผมจำเป็นต้องฆ่าเขาก่อนที่สุขภาพของผมจะหมดลงอย่างสมบูรณ์ …

เร็วที่สุด!

โชคดีที่ระดับและทักษะของผมยังคงเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนกลับไปเป็นรูปแบบที่ต่ำกว่าคือความสามารถทางกายภาพและพลังเวทย์มนตร์ของผม เมื่อถึงตอนนั้นมันก็ถึงแก่ชีวิตแล้ว แต่เพราะผมมีทักษะเหมือนกันผมจึงยังมีโอกาสต่อสู้ ถ้าผมสามารถเข้าถึงเขาด้วยดาบของผม ผมก็ยังสามารถจัดการด้วยพลังโจมตีได้ ในฐานะก็อบลินมันคงมากเกินไปสำหรับผมที่จะฆ่าเขา แต่ผมไม่สามารถกังวลกับบางสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ผมต้องโฟกัสในตอนนี้ ถ้าผมเอาชนะเขาไม่ได้สิ่งเดียวที่รอผมอยู่คือความตายที่เจ็บปวด

ผมต้องโจมตีเขา

“กู๊!”

หัวที่โง่เขลาของเขายังคงไม่เปลี่ยนไป มันแค่วิ่งไปหาศัตรูที่มันเห็น ผมรู้สึกมั่นใจมากขึ้น คุณไม่ได้ครอบงำสมองที่เรียบง่ายและโง่เขลาของเขาหรือ? อ่านการเคลื่อนไหวของเขาหลีกเลี่ยงการโจมตีและแกว่งดาบของคุณที่จุดร้ายแรง แบบนั้นก็ชนะได้! ผมเคลื่อนที่ด้วยแขนขวาของผมที่บาดเจ็บ ผมถือดาบด้วยมือซ้าย ผมพยายามฟื้นคืนสติในฐานะฮ็อบก็อบลิน ผมต้องยอมรับว่าผมกำลังหาวิธีที่ดีที่สุดในการเคลื่อนไหวด้วยร่างกายที่บาดเจ็บ!

“อ๊าาาาา!”

โทรลยังสัมผัสได้ถึงความเป็นศัตรูของผมและตะโกนเพื่อเอาชนะความตั้งใจของผม ผมวิ่งลงไปที่พื้นโดยไม่สนใจเสียงกรีดร้องของเขา ผมยังไม่ได้ใช้ทักษะของตัวเอง ผมจะใช้ทักษะกระโดดและชาร์จสัตว์อสูรก็ต่อเมื่อผมอยู่ใกล้คอของเขา!

อาวุธบินอีกครั้ง

เมื่อมันบดเข้าไหล่ของผม ผมยืนยันว่ามันเป็นเพียงแท่งไม้ขนาดใหญ่และทื่อ แต่ผมไม่สามารถตีได้อีก ผมกระโดดหนีอาวุธของโทรลที่จะกวาดผ่านด้านข้างของผม ขณะที่ผมกระโดดขึ้นไปในอากาศ แขนของเขาพยายามจับลำตัวของผม เขาไม่สามารถอ่านการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วกะทันหันของผมได้และในที่สุดเขาก็ต้องพอใจกับการแกว่งแขนไปรอบ ๆ พยายามที่จะโจมตีผม ผมเห็นต้นคอของโทรล ด้วยความเร่งด่วนผมจึงฟาดเงาโลหิตพร้อมใช้พลังโจมตีและเฝ้าดูมันกัดกินเนื้อ

(พลังโจมตีขั้นต่ำกว่ากลายเป็น Lv4 แล้ว)

เลือดที่มีพลังชีวิตของเขาพุ่งออกมา ผมรู้สึกว่ามันชะล้างร่างกายของผมและทันใดนั้นความเหนื่อยล้าของผมก็หายไป แม้ว่ามันจะไม่ได้ผลเท่าการล่า แต่เลือดก็มีประโยชน์มากในการฟื้นตัวของผม

“ค๊าาาาาาาาา!”

“อืม”

ผมได้ยินเสียงกรีดร้องของโทรลและเสียงของเอในเวลาเดียวกัน ผมไม่รู้ว่าเอผิดหวัง? ชื่นชม? หรืออย่างอื่น ผมเพิ่งดื่มเลือดจนหมดและลงบนพื้นแล้วกลิ้งไปด้านข้างทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงการเตะที่รุนแรงของโทรล

ผมตายไม่ได้

เอและเรนอธิบายหอคอยนี้ว่า “ปลอดภัย” แต่ในขณะที่ไหล่ของผมถูกบดขยี้คำพูดของพวกเขาก็ไม่ทำให้ผมมั่นใจอีกต่อไป แม้ว่าผมจะไม่ตายที่นี่ แต่ความเจ็บปวดก็ยังคงเหมือนเดิม ผมหมดหวังที่จะไม่ได้รับบาดเจ็บอีก ผมกลิ้งไปบนพื้นและปกปิดตัวเองกลืนไปกับความมืด ผมเพิ่มการตรวจจับของผมขึ้นสูงสุดเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีที่เข้ามา จากนั้นผมก็กระโดดเข้าไปอีกครั้งเพื่อตัดคอของเขา คราวนี้ผมฝังใบมีดให้ลึกอาบเลือดอีกครั้งเมื่อผมล้มลงไปกองกับพื้น โทรลกรีดร้องและโกรธ แต่ผมไม่ได้ทำผิดพลาดเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

(ศิลปะการต่อสู้ขั้นต่ำกลายเป็น Lv6 แล้ว)

(การตรวจจับระดับกลางกลายเป็น Lv4 แล้ว)

อัตราการเติบโตของทักษะเพิ่มขึ้นเร็วกว่าแต่ก่อน ดูเหมือนว่ายิ่งผมหมดหวังเท่าไหร่ทักษะก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้น ผมไม่สามารถสร้างสถานการณ์ที่สิ้นหวังได้โดยเจตนาและมันมีข้อจำกัด ในการมีสมาธิในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ในแง่นี้สถานการณ์ปัจจุบันอย่างน้อยก็เป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุดสำหรับการเติบโตของทักษะ อาจเป็นอย่างที่เรนหมายถึงเมื่อเขาบอกว่ามันคือศูนย์ปฏิบัติธรรม

(ทักษะการกระโดดกลายเป็น Lv6 แล้ว)

(ทักษะแฟรี่เทลกลายเป็น Lv9 แล้ว)

[ความต้านทานขั้นต่ำกลายเป็น Lv10 และพัฒนาเป็นความต้านทานระดับกลาง คุณจะไม่ได้รับผลกระทบจากความผิดปกติระดับต่ำเลยและคุณมีแนวโน้มที่จะต่อต้านความผิดปกติระดับสูงกว่า]

มีโอกาสไม่มากนัก ฉันใช้เวลาไม่มากในการยุติเรื่องนี้

ความเร็วในการฟื้นฟูของโทรลล์นั้นเหลือเชื่อมากและโอกาสเดียวของฉันที่จะเอาชนะเขาได้ทำให้ฉันต้องโจมตีหนักกว่าตอนที่ฉันเป็นนักล่าฮอบ