กำเนิดใหม่ราชันย์ปีศาจก็อบลิน - ตอนที่ 53

ตอนที่53

ผมไม่มีอะไรจะทำ

ผมตรวจสอบสภาพของอุปกรณ์และอาวุธของผมรวมถึงเงินที่ได้รับ

28 ทอง 20 เงิน.

ผมสงสัยว่านี่เพียงพอที่จะซื้อม้วนหนังสือสังเคราะห์ชุดเกราะหรือไม่ มันน่าจะถูกกว่าใบเลื่อนอาวุธ แต่ผมจำใบหน้าที่ยิ้มเยาะของเรนได้ ยังไม่ผ่านยี่สิบสี่ชั่วโมงดังนั้นผมจะไม่ได้รับเครื่องดื่มวันนี้โชคดี ถ้าผมไม่สามารถซื้อคัมภีร์เกราะได้ผมจะทิ้งเงินค่าเข้าชม 10 เหรียญ นอกจากนี้ผมมีวัสดุไม่เพียงพอแผมมีกระดองและแผงคอมากกว่า 10 ชิ้น แต่ม้วนกระดาษใช้วัสดุถึงสามชิ้น การกลับไปที่ชั้นหนึ่งและจับก็อบลินเพื่อหาวัสดุเพิ่มเติมไม่ได้ฟังดูฉลาดนัก ไม่ว่าในกรณีใดก็ไม่มีอะไรต้องลงไปอีก ได้เวลาเข้าไปหอคอยจนม่าซึ่งเป็นสถานที่ปลอดภัยในการฝึกอบรม

ผมได้ตัดสินใจ

ผมเรียกประตูที่นำไปสู่หอคอย ประตูปรากฏตรงหน้าผมก้าวเข้าไปอย่างใจเย็น

มันมืด

ดันเจี้ยนเป็นสถานที่มืด ตั้งแต่ตอนที่ผมยังเป็นก็อบลินผมปรับตัวเข้ากับความมืดจนถึงจุดที่ผมสามารถแยกแยะทุกอย่างได้อย่างชัดเจน แต่ทางเดินนี้มืดกว่าที่ผมเคยสัมผัส แม้ว่าดวงตาของผมจะถูกปกคลุมไปด้วยความมืด แต่ผมก็รู้สึกได้ถึงสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนที่ยังมีชีวิตและหายใจ ถึงผมจะมองไม่เห็นพวกเขา แต่พวกเขาก็อยู่ที่นี่แน่นอน มันใหญ่มาก แต่โปร่งใสไร้ขีดจำกัด แข็งแกร่งไม่สิ้นสุด แต่ในขณะเดียวกันก็หายวับไปอย่างไร้ขีดจำกัด ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงที่แหลมและหนักแน่นของชายวัยกลางคน

“คุณผ่าน.”

แม้ว่าเสียงนั้นจะดังมาจากด้านหน้าจมูกของผม แต่มันก็ยากสำหรับผมที่จะระบุตำแหน่งของเขา ผมรู้ได้ทันทีและเห็นได้ชัดว่าเขามีทักษะเซอร์ไพรส์ มันเทียบไม่ได้กับผมด้วยซ้ำ ผมหมดหวังที่จะรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

“ ฉันเป็นผู้จัดการของหอคอยจินม่า, เอ”

“ผม…”

“ คุณคือเฟท”

วินาทีต่อมาทันทีที่เขาเดินเข้ามาหาผมเขาก็หายไปทันที ผมรู้สึกโดดเดี่ยวอีกครั้งในความมืด

“ หอคอยจินม่าตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างโลกปัจจุบันและโลกแห่งจิตวิญญาณ ร่องรอยที่ทิ้งไว้ในวิถีชีวิตอยู่ร่วมกันในที่แห่งเดียวกัน สถานที่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้คุณไต่ระดับขึ้น”

ดี

ผมไม่เข้าใจสิ่งอื่น ๆ ที่เขาพูด แต่ผมเข้าใจสิ่งหนึ่งคือหอคอยจินม่าเป็นสถานที่สำหรับผมเหมือนกับร้านค้าพิเศษ ผมเพ่งความคิดให้มากที่สุดเพื่อค้นหาว่าเขาอยู่ที่ไหน ผมพยายามตรวจจับและใช้ความรู้สึกทั้งหมดของผมและมันได้ผล ผมยังไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนของเขาได้ แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าเขาอยู่ที่ไหน

(การตรวจจับระดับกลางกลายเป็น Lv2 แล้ว)

แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ผมไม่ต้องการสร้างความไม่พอใจในการพยายามมองเห็นเขา

“ …วิถีแห่งการดำรงอยู่ไม่ได้โกหก”

ผมไม่สนใจเรื่องไร้สาระของเขา

“ เรนบอกผมว่านี่คือศูนย์ฝึกที่ปลอดภัย”

“เรน? ……อนิจจา”

ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเรนใช้นามแฝง และตอนนี้เพื่อตอบสนองต่อปฏิกิริยาของเอดูเหมือนว่าเอจะมีความคิดเกี่ยวกับคนที่ผมกำลังพูดถึงและหวังว่าพวกเขาจะรู้จักกัน

“ ไม่ผิด ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพลังของจินม่า วิญญาณและร่างกายของชะตากรรมที่สูญเสียขอบเขตและกลายเป็นหนึ่งเดียวกันเป็นอมตะในสถานที่แห่งนี้”

สำหรับผมดูเหมือนว่าผมจะไม่มีวันตายที่นี่ ผมไม่สามารถตีความอย่างอื่นได้

“ จินม่าคืออะไร”

“ไม่มีคำตอบ”

ผมทนไม่ได้และถามเกี่ยวกับจินม่า แต่เขาก็ตัดบท ผมกัดฟันถามอย่างอื่น

“ สถานที่นี้มีไว้ทำอะไร”

“ ใช้ในการฝึกอบรมและการทดสอบ”

“ ผมจะทำอะไรได้บ้าง”

“ พิสูจน์ตัวเอง”

“ ผมจะได้อะไร”

“ คุณสมบัติ”

ถ้าผมมีพลังผมจะเตะหน้าแข้งของเขา แต่ผมทำอย่างนั้นไม่ได้

“ และอย่าดูหมิ่นฉัน”

หลังจากนั้นไม่นานมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเรา ระหว่างเขากับผม? ไม่

มีกำแพงที่มองไม่เห็นขนาดใหญ่ที่ขังผมไว้ในพื้นที่จำกัด มันอยู่ในความมืดซึ่งแม้แต่มุมมองก็ไม่ปลอดภัย แต่ความรู้สึกผมขัดกัน มันทำให้มเข้าใจได้อย่างคร่าวๆถึงความสูงของกำแพงที่เพิ่มขึ้นจากทุกด้านและความรุนแรงของมัน และในขณะที่ผมค้นพบตัวตนของกำแพงเสียงของเอก็ดังออกมาอีกครั้ง

“ ชั้นหนึ่งของหอคอยจินม่า ฝ่ายตรงข้ามคือโทรล”

เสียงของเขาจะอยู่ที่ไหนก็ได้จากระยะไกลหรือกระซิบข้างหูผม

“ การพิชิตจะเกิดขึ้นเมื่อวิถีแห่งการดำรงอยู่ทั้งหมดมารวมกัน”

“ ผมไม่เข้าใจ…”

ในตอนท้ายของคำพูดของเขาผมได้ยินเสียงหายใจรุนแรง ผมรู้ว่าไม่ได้มาจากเอ เขาบอกคุณไม่ใช่เหรอ?

ฝ่ายตรงข้ามคือโทรล โทรลระดับกลาง! มันมากเกินไป ผมคงไม่มาที่นี่เพราะรู้ว่าจะมีศัตรูระดับกลาง!

“ ว้าวว้าวว้าวว้าว!”

โทรลกรีดร้องและรีบวิ่งมาหาผม ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเคลื่อนไหวเพียงเพื่อฆ่าผม กำแพงหินสูงตระหง่านปิดล้อมเราไว้ พื้นที่จำกัดมีเพียงผมและโทรล

ที่นี่ไม่ใช่หอคอย

มันเป็นสังเวียน

นั่นคือตัวตนที่แท้จริงของหอคอยจินม่า!

มันเป็นสถานการณ์ที่มองไม่เห็นอะไรเลยดังนั้นผมจึงต้องพึ่งพาการตรวจจับเท่านั้น มันจะอันตรายกว่านี้ถ้ายังไม่สามารถเพิ่มทักษะขึ้นถึงระดับกลางได้ ผมค้นหาเขาอย่างหมดหวัง โชคดีที่มันง่ายกว่าการหาตำแหน่งของเอ ก่อนอื่นโทรลสูงกว่า 2 เมตร เขากำลังวิ่งตรงมาหาผมมือของเขาถือของหนัก ๆ ไว้ในมือขวา