กำเนิดใหม่ราชันย์ปีศาจก็อบลิน - ตอนที่ 100
ตอนที่100
ถ้าผมได้รับมันตั้งแต่ตอนที่ผมยังเป็นก็อบลินผมจะมีความสุขอย่างไร้เดียงสาทันทีที่ได้รับทักษะนี้ การบินบนท้องฟ้าเป็นความโรแมนติกของมนุษยชาติ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่สําหรับผมอยู่ดี แม้ว่าผมต้องการใช้ทักษะนี้ แต่ก็ใช้ได้เฉพาะกับผู้ที่มีปีกหรืออวัยวะของร่างกายที่เกี่ยวข้องกับการบินเท่านั้น
เนื่องจากมอนสเตอร์จํานวนมากที่บินได้นั้นมีอยู่มากมายทักษะนี้จึงแพร่กระจายไปท่ามกลางทักษะที่เติบโตผ่านการล่า และตอนนี้มันเป็นระดับกลาง
แต่มันไม่ใช่วัสดุสําหรับทักษะต้มตุ๋น ซึ่งเป็นหนึ่งในทักษะที่ดีที่สุดของผมในตอนนี้ที่สร้างใยแมงมุมที่เป็นแนวหน้าของความไร้ประโยชน์? ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดผมก็รอคอยที่จะใช้ทักษะการสู้เป็นวัสดุสังเคราะห์ทักษะ
การเติบโตของสถานะและทักษะของผมเป็นไปอย่างราบรื่น ผมชอบที่ทักษะเซอร์ไพร์สไม่สามารถเติบโตถึงระดับสูงสุดได้ แต่ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ ผมมีความคาดหวังว่าบางทีผมอาจจะเติบโตขึ้น
“ ผมจะจัดการบอส คุณช่วยดูแลอีกเจ็ดคนในห้องได้ไหม”
ถ้าไม่มีชานยูผมจะต้องรับมือกับการโจมตีของศัตรูคนอื่น ๆ ในขณะที่จัดการกับบอส ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้ามันจะทําให้การล่าบอสจัดการได้ง่ายขึ้น ทําไมผมถึงเลือกเส้นทางที่ยากกว่านี้ล่ะ?
“ มันต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายากและมีระดับสูงใช่ไหม?”
“ อืม” ลีชานยูยิ้มและยืนยัน “ ฉันสบายดี คุณไม่รังเกียจถ้าฉันจะออกไปฉายเดี่ยวใช่ไหม”
“ อย่าตาย”
แม้ว่าเขาจะพูดติดตลก แต่ลีชานยูก็ตัวสั่นเล็กน้อย เช่นเดียวกับที่ผมตึงเครียด เขาตบไหล่ผมก่อนที่ผมจะสังเกตเห็น
“ ไม่ต้องกังวลไป มาเลย”
“ คุณไม่ต้องมากับผมถ้าคุณไม่ต้องการ ผมทําได้ด้วยตัวเอง”
“ ไม่อย่าเข้าใจผิดฉัน ฉันต้องการทําสิ่งนี้”
ช่วยไม่ได้ ผมยิ้มเบา ๆ ใส่กุญแจห้องของบอสลงในรูกุญแจแล้วหมุนมัน
ประตูเหล็กบานใหญ่เปิดออกและมีดวงตาทั้งสิบหกข้างมองมาที่พวกเราในเวลาเดียวกัน
“เอ่อ…” ลีชานยูพึมพํา “ มันแตกต่างจากห้องบอสในดันเจี้ยนที่ฉันรู้จักเล็กน้อย”
[เพราะพวกคุณเอง]
เสียงฮัมเพลงดังขึ้นในหูของผม
[เพราะนี่คือวังสีดํา!]
คลื่นกระแทกสีดําขนาดมหึมาพุ่งเข้ามาหาเรา มันมาจากมอนสเตอร์รูปร่างมืดสวมฮูดสีดํา มันเป็นคลื่นมานาที่ยื่นออกมาจากปลายเดียวขนาดยักษ์ที่ถือโดยที่เห็นได้ชัดว่าใครคือผู้เก็บเกี่ยวพลัง!
ผมเชื่อมั่นว่าแม้ว่าผมจะสวมชุดเกราะโบราณ แต่ผมก็ไม่สามารถปิดกั้นมันได้ ผมจับชานยูทันทีและใช้ทักษะกระโดดและทักษะวิ่งของสัตว์อสูร แต่มีคลื่นลูกที่สองและสามติดต่อกันทําให้การร่อนลงบนพื้นนั้นน่ากลัว มันทําให้ผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องใช้ทักษะการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง
แต่มันไม่ใช่แค่ศัตรู
[กินให้หมด! อาหารมาช่วยบรรเทาความหิวของคุณแล้ว!]
“ เคร้ง!”
“ โคอาฮัง!
มอนสเตอร์ทั้งเจ็ดในห้องบอสที่มีทักษะยมทูตเป็นสุนัขสีดําตัวใหญ่ตาแดง มีภาพที่อยู่ในใจเมื่อผมเห็นพวกเขา หมาล่านรก
แม้ว่าก่อนที่ยมทูตจะพูดพวกเขาก็ไล่ขึ้นไปแล้ว เมื่อพวกมันอ้าปากกว้างผมก็เห็นสิ่งที่ดูเหมือนฟันหยักและแหลมคมรูปร่างเหมือนใบเลื่อยแม้แต่เปลวไฟสีดําที่พุ่งออกมาจากส่วนลึกในลําคอก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น
ในขณะที่ผมคิดอย่างนั้นเปลวไฟสีดําก็พุ่งตรงออกมาจากปากของพวกมัน! เป็นสัตว์นรกจริงๆ!
“บอสโยนฉันไปที่พวกเขา!”
“ พยายามอย่าตาย!”
ผมเหวี่ยงลีชานยูในขณะที่วิ่งหนีจากเปลวไฟสีดําและคลื่นกระแทกของยมทูต ชานยูดึงกรงเล็บยาวออกมาและวางไว้ที่ด้านหลังโดยใช้ทักษะสงครามร้องไห้ที่กําลังกรีดร้อง
“ อาอา!”
เขาตะโกนเพื่อดึงดูดความสนใจของพวกหมาล่านรก น่าเสียดายที่มีอีกตัวหนึ่งติดอยู่ในสงครามร้องไห้
[คุณขอให้ฉันดูแลคุณก่อนไหม?]
ทันทีที่เขาหันไปหาชานยู ผมรีบวิ่งไปที่ยมทูตพร้อมกับทักษะเซอร์ไพรส์, แฟรี่เทล, กระโดด, และทักษะการวิ่งสัตว์อสูรที่เปิดใช้งานพร้อมกัน!
[ฉันกําลังอ่านพลังงานทั้งหมดของคุณ!]
“หยุด”
ก่อนที่จะไปถึงเขา เคียวยักษ์ก็ตกลงมาต่อหน้าต่อตาผมในแนวดิ่งปิดกั้นการวิ่งของผม คุณกําลังอ่านพลังงานของผม? โกหกอะไร ถ้าผมอ่านการเคลื่อนไหวของผมก่อนหน้านี้ผมจะไม่ตอบสนองด้วยการป้องกันแบบนี้!
“ความสามารถของคุณในการตรวจจับรอยพับเมื่อพวกเขาเข้าใกล้คุณมากขึ้นหรือไม่? อาจเป็นความสามารถของทักษะหรือสิ่งประดิษฐ์ก็ได้ “
ผมเตะเคียวไปด้านข้างและกระโดดขึ้นไปในอากาศ เหลือบมองใบหน้าที่ซีดของยมทูตราวกับว่ามองผ่านร่างที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุม ในขณะเดียวกันพลังของทักษะต้มตุ๋นก็ทําให้เกิดกับดักสามจุด ทั้งหมดได้มัดเท้าและแขวนคอเขากลางอากาศ
แต่ในช่วงเวลาถัดไปก่อนที่กับดักจะถูกกระตุ้นมันก็กระโจนขึ้นไปในอากาศเคลื่อนที่เร็วพอที่จะถือว่าเทเลพอร์ต!
โดยสัญชาตญาณผมสังเกตว่าทักษะก่อนหน้าของยมทูตคือทักษะเงา มันเป็นทักษะเงาที่เหนือกว่าของผมซึ่งยังอยู่ในระดับที่ต่ำกว่า
[ถ้าคุณอยากตายมากขนาดนั้นฉันจะจัดการคุณก่อน!]
YOU MAY ALSO LIKE
