กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - ตอนที่ 130

USB:บทที่ 130 ไอ้คนทะลึ่ง

       ด้วยเป็นคำขอของเซี่ยเมิ่งเจียวซูหยูโม่จึงไม่ปฏิเสธ เธอรู้ดีว่าเซี่ยเมิ่งเจียวคงจะเจ็บปวดมาในช่วงเวลานี้

　　ในตอนแรกเธอภูมิใจมากแต่ในตอนนี้เธอเจ็บปวดมากและแน่นอนว่าเธอคงจะไม่สบายใจอย่างแน่นอน

　　ดังนั้นทั้งสองคนจึงยังไม่กลับเข้าบ้านแต่พวกเขาสุ่มหาบาร์ตามรายทางที่ผ่านและเข้าไป

　　ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในบาร์เซี่ยเมิ่งเจียวก็สั่งไวน์มาเป็นจำนวนมาก

　　ซูหยูโม่หัวเราะอย่างช่วยไม่ได้แต่เธอก็เป็นเพื่อนนั่งดื่มกับเซี่ยเมิ่งเจียว แต่เธอก็ต้องบังคับตัวเองเป็นอย่างมากเพื่อที่จะไม่ให้ดื่มมากจนเกินไป

　　เมื่อซูหยูโม่เป็นเพื่อนเซี่ยเมิ่งเจียวดื่มเธอไม่ได้สังเกตเห็นว่าฮวงเฟิงเองก็อยู่ภายในบริเวณบาร์แห่งนั้นเช่นกัน

　　พวกเขาทั้งสองคนอยู่ห่างกันค่อนข้างมากและที่บาร์แห่งนั้นก็มีผู้คนมากมายดังนั้นทั้งสองคนจึงไม่เจอกัน

　　ฮวงเฟิงเองก็ดื่มอยู่กันกัวเหลียงและโจวหรูหราน

　　ความหมายที่ซ่อนอยู่ภายในบทสนทนานั้นก็คือพวกเขาต้องการให้ทั้งสองคนรู้จักกันและกัน

　　ในเมื่อฮวงเฟิงรู้สึกได้ถึงจุดนี้แน่นอนว่ากัวเมิ่งหานเองก็รู้สึกได้เช่นเดียวกัน

　　“ฉันขอไปห้องน้ำก่อนนะพวกนายกินกันต่อเถอะ” ฮวงเฟิงตัดสินใจที่จะปลีกตัวไปจากกับดักของกัวเหลียงสักครู่

　　“เด็กน้อยเอ้ย”เมื่อเห็นว่าฮวงเฟิงกำลังพยายามที่จะหลบหนี กัวเหลียงก็พูดออกมาอย่างไม่พอใจ

　　“พอเถอะเมิ่งหานก็อยู่ที่นี่ด้วยนะ” โจวหรูหรานพูดอย่างรวดเร็วกับแฟนหนุ่มของเธอ

　　“เมิ่งหานฉันจะบอกอะไรให้นะ ไอ้บ้าคนนี้มันเป็นคนดี และเธอเองก็ยังเป็นโสด เธอจะไม่พิจารณามันสักหน่อยหรือ?” กัวเหลียวกล่าว

　　“พี่กัวอย่าล้อฉันเล่นเลย” กัวเมิ่งหานกล่าวด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

　　โจวหรูหรานมองดูกัวเหลียงและส่งสัญญาณไม่ให้เขาเชียร์เพื่อนมากเกินไป

　　คนทั้งสองคนควรที่จะตกลงใจกันเอง

　　ในท้ายที่สุดไม่ว่าฮวงเฟิงและกัวเมิ่งหานจะคบหาดูใจกันหรือไม่ มันก็เป็นเรื่องของคนสองคน

　　กัวเหลียงเมื่อเห็นสัญญาณจากโจวหรูหรานจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ

　　อีกด้านหนึ่งนั้นกัวเมิ่งหานก้มหน้าลงต่ำขณะที่เธอคิดเกี่ยวกับเรื่องราวของเธอ

　　ส่วนอีกด้านหนึ่งนั้นฮวงเฟิงตั้งใจที่จะไปเข้าห้องน้ำจริงๆ ไม่ใช่เพราะว่าไม่ชอบกัวเมิ่งหาน แต่ยิ่งกัวเหลียงพูดมากเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเขาจึงได้ปลีกตัวออกมา

　　ตอนนี้เขาและกัวเมิ่งหานมาพักอาศัยอยู่ในตึกเดียวกันและยังห่างกันเพียงแค่ชั้นบนกับชั้นล่าง

　　เมื่อฮวงเฟิงออกมาจากห้องน้ำก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา เธอรวบผมขึ้นไว้บนศรีษะและด้วยแสงไฟในห้องน้ำมันช่างริบหรี่ ทำให้ฮวงเฟิงไม่สามารถที่เห็นหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน

　　อีกฝ่ายเองก็เห็นได้ชัดว่ากำลังจะเข้าห้องน้ำเช่นกันและขณะที่ฮวงเฟิงกำลังจะหลีกทางให้แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว เมื่ออีกฝ่ายได้อ้วกใส่ตัวของเขา

　　เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนั้นเมามาก

　　ฮวงเฟิงขมวดคิ้วขณะที่เขามองดูเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนของเขา

　　ดูเหมือนว่าเขาจะถูกคนอื่นอ้วกใส่มาเยอะแล้วก่อนหน้านี้ก็คือซูหยูโม่ แล้วในตอนนี้ก็ยังเป็นผู้หญิงที่เขาไม่รู้จัก

　　หลังจากที่เธออ้วกใส่ฮวงเฟิงแล้วผู้หญิงคนนั้นก็ร่วงลงไปที่พื้น ถึงแม้ว่าฮวงเฟิงจะไม่พอใจที่อีกฝ่ายอ้วกใส่ แต่เขาก็ไม่ต้องการเห็นเธอร่วงลงไปกองกับพื้นเพราะอีกอย่างพื้นนั้นมันก็แข็ง

　　ฮวงเฟิงรีบประคองเธอขึ้นและบอกให้เธออยู่ห่างๆจากกองอ้วก

　　“คนสวยคนสวย ตื่นสิ” ฮวงฟิงพยายามเขย่าผู้หญิงที่อยู่ในวงแขน

　　ดูเหมือนว่าเธอจะสะอื้นเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้น เธอมองดูฮวงเฟิงด้วยความสงสัยบางอย่างและเมื่อเธอเห็นว่าเธออยู่ในอ้อมกอดของชายแปลกหน้า ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึั้นทันทีและเธอก็สติแตกเป็นอย่างมาก

　　จากนั้นขณะที่เธอกำลังจะตบหน้าฮวงเฟิง ฮวงเฟิงก็ขมวดคิ้วและคลายอ้อมแขนแล้วคว้ามือของเธอเอาไว้ “คนสวย ทำไมคุณถึงจะตบผมอย่างไม่มีเหตุผลแบบนี้ล่ะ?”

　　“แกไอ้คนทะลึ่ง ที่ฉันจะตบแกก็เป็นเพราะแกนั่นแหละ” เมื่อเห็นว่ามือของเธอนั้นถูกจับเอาไว้ สาวสวยจึงต้องการที่จะดิ้นให้หลดุ แต่ด้วยความแข็งแรงของฮวงเฟิงทำให้เธอไม่อาจทำได้ เธอติดอยู่แบบนั้นเป็นเวลานานแต่เธอก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้

　　“ไอ้สารเลยปล่อยฉันนะ ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย!” เมื่อเห็นว่าเธอไม่สามารถที่จะเป็นอิสระได้ สาวสวยจึงขู่ออกมาเสียงดัง

　　โชคดีที่ห้องน้ำนี้ค่อนข้างอยู่ในหลืบจึงไม่มีใครสังเกตเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านใน

　　“ทำไมคุณเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้ล่ะ?”“ข้อแรก คุณอ้วกใส่ผม แล้วผมเห็นว่าคุณกำลังจะล้มลงบนพื้นผมถึงได้ช่วยพยุงคุณขึ้นมา คุณไม่ขอบคุณผมแล้วยังจะมาตีผมอีก คุณนี่มันสถุลจริงๆ! ถ้าผมรู้ว่าจะเป็นแบบนี้นะ ผมปล่อยให้คุณร่วงลงไปตายซะก็ดี”

　　“แกกล้าเรียกฉันว่าสถุลงั้นเหรอ?” สาวสวยตะโกนใส่ฮวงเฟิง

　　“แล้วคุณไม่สถุลงั้นเหรอ?”ฮวงเฟิงตอบ

　　ความจริงแล้วในเวลานี้ สาวสวยจำได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เธอได้อ้วกใส่อีกฝ่ายจริงๆ และเมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าเธอกำลังจะล้มลงเขาจึงได้ช่วยพยุงเธอเอาไว้

　　แต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าเธอจะจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่เมื่อฮวงเฟิงกอดเธอไว้ในอ้อมแขนและกำลังเอาเปรียบเธอ

　　ยิ่งไปกว่านั้นฮวงเฟิงยังด่าเธอว่าสถุลเพราะถึงแม้ว่าเธอเองจะหยาบคายกับเขาก่อนก็จริง แต่เธอก็ไม่ชอบให้คนอื่นมาพูดแบบนี้กับเธอ

　　“ฉันจะตีแกให้ตายไอ้คนทะลึ่ง!” สาวสวยกล่าวด้วยความโมโห

　　“นี่มันไม่มีเหตุผลเลยจริงๆ!”ฮวงเฟิงเองก็ขี้เกียจที่จะทะเลาะกับเธอ เขาจึงหันหลังกลับและเข้าไปในห้องน้ำเพื่อที่จะล้างตัว

　　“แก?”สาวสวยต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นว่าฮวงเฟิงเพิกเฉยเธอจึงไม่ตอบโต้อะไรอีก

　　ยิ่งไปกว่านั้นเธอก็รู้สึกไม่ค่อยดีและราวกับว่าเธอกำลังจะอ้วกออกมาอีกครั้งดังนั้นเธอจึงรีบวิ่งตรงไปที่ห้องน้ำหญิงในทันที

　　เมื่อฮวงเฟิงกลับออกมาจากในห้องน้ำอีกคร้งเขาก็ไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นแล้ว เขาไม่สนใจและคิดเสียว่าเขาเจอคนบ้า

　　“เกิดอะไรขึ้นกับแกน่ะ?ทำไมเสื้อผ้าแกถึงได้เปียกอย่างนี้ล่ะ?” เมื่อฮวงเฟิงกลับเข้ามา เขาก็เปียกเป็นลูกหมาตกน้ำ

　　“ฉันไปเจอคนเมาแล้วมาอ้วกใส่ฉันน่ะฉันก็เลยไปล้างตัวมา” ฮวงเฟิงกล่าว

　　“แกนี่โชคไม่ดีเลยนะครั้งที่แล้วแกก็เจอเรื่องแบบนี้ที่ห้องน้ำ” กัวเหลียงเยาะเย้ยเขาอย่างไม่ใยดี

　　สำหรับโจวหรูหรานและกัวเหลียงคนทั้งคู่มองดูฮวงเฟิงพร้อมกับอมยิ้ม

　　เขาโชคไม่มีมากจริงๆฮวงเฟิงเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

　　“เมิ่งเจียวกลับมาแล้วเหรอ? ทำไมเธอถึงไปเข้าห้องน้ำนานจังเลย?” ซูหยูโม่กล่าวกับเซี่ยเมิ่งเจียวที่เพิ่งจะกลับมา

　　ก่อนหน้านี้เซี่ยเมิ่งเจียวบอกเธอว่าจะไปห้องน้ำแต่เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มเมาซูหยูโม่ก็อาสาจะไปเป็นเพื่อน แต่เธอก็ปฏิเสธและยังออกตัวว่าเธอยังไม่เมา เพราะเธอไม่คิดว่าเธอจะหายไปนานขนาดนี้

　　“ฉันไปเจอไอ้ทะลึ่งคนหนึ่งมาฉันกะว่าจะสั่งสอนมันสักหน่อย แต่กลายเป็นฉันเองที่ต้องวิ่งหนีมา” เธอพูดด้วยความโมโห

　　จริงๆแล้วหลังจากที่เธอออกมาจากห้องน้ำแล้ว เธอยังไม่ได้กลับไปที่โต๊ะในทันที แต่รอฮวงเฟิงอยู่ที่ด้านนอก ใครจะไปรู้ว่าเธอรออยู่ตั้งนานแต่กลับไม่เห็นฮวงเฟิงออกมาจากห้องน้ำเลย?